6
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Alabalıklarda (Oncorhynchus mykiss) hasat öncesi ve hasat dönemi yenilebilir doku örneklerinde florokinolon grubu antibiyotiklerden enrofloksasin kalıntılarının araştırılması
Enrofloksasin çeşitli bakteriyel hastalıkların sağaltımında kullanılan florokinolon grubu bir antibiyotiktir. Bu çalışmada, alabalıkların yenilebilir dokularındaki (deri, kas ve karaciğer) enrofloksasin kalıntı miktarları araştırılmıştır. Elazığ ilindeki beş farklı ticari alabalık işletmesinden 25 adet hasat öncesi ve 25 adet hasat dönemi olmak üzere toplam 50 adet alabalık toplanmıştır. Numunelerdeki enrofloksasin düzeylerinin tespiti yüksek basınçlı sıvı kromotografisi (HPLC) kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Analizler sonucunda hasat öncesi dönemi alabalıklarının tüm dokularında enrofloksasin 3-10935 ng/g doku düzeylerinde tespit edilmiştir. Hasat dönemindeki alabalıklarda ise 4 işletmede 0-8171 ng/g doku tespit edilmiş, bir işletmede ise tespit edilememiştir. İşletmelerdeki kalıntı miktarlarının ortalamaları karşılaştırıldığında, tüm dokularda hasat öncesi dönem hasat dönemine göre daha yüksek bulunmasına karşın istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p>0.05). Yenilebilir dokular kendi arasında karşılaştırıldığında derinin en fazla kalıntı içerdiği, kas ile karaciğerin ise birbirine yakın düzeylerde olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Hasat dönemi alabalıklarında analiz edilen 25 adet numunenin 17 adedinde deri+kas dokusu doğal oranlarında kalıntı limiti üzerinde enrofloksasin tespit edilmiştir. Sonuç olarak, özellikle hasat öncesi dönemlerde olmak üzere tüm işletmelerde farklı zaman dilimlerinde enrofloksasin kullanıldığı ve hasat dönemi alabalıklarında %68 oranında maksimum kalıntı limitlerinin (MKL) üzerinde olduğu tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Enrofloksasin, alabalık, kalıntı, HPLC
Alfa-amanitine bağlı karaciğer toksisitesinin önlenmesinde silibinin ile resveratrolün etkililiğinin karşılaştırılması
Amaç: Alfa amanitin (α-AMA) içeren Amanita phalloides türü mantarlar, ölümcül mantar zehirlenmelerinin çoğundan sorumludur ve karaciğer toksisitesi ve akut karaciğer yetmezliği ile sonlanan ciddi zehirlenmelere neden olur. Silibinin ve penisilin G gibi mevcut antidotlar, α-AMA ile oluşturulan karaciğer toksisitesinin önlenmesi ve/veya tedavisinde yeterince etkili değildir. Çalışmamızın amacı, resveratrolün α-AMA'e bağlı karaciğer toksisitesi üzerindeki etkilerini in vivo deneysel toksisite modelinde araştırmak ve tedavide antidot olarak kullanılan silibinin ile karşılaştırmaktı. Yöntem: Balb/c farelerde, AST ve ALT değerlerinde anlamlı oranda yüksekliğe neden olan ve histomorfolojik olarak da karaciğerde hasara neden olan 1.4 mg/kg α-AMA ile in vivo toksisite modeli oluşturuldu. Kontrol grubunda -AMA+%0.9. sodyum klorür (NaCl), Dimetil sülfoksit (DMSO) grubunda, α-AMA+ DMSO, resveratrol gruplarında, 30 mg/kg resveratrol, α-AMA ile eş zamanlı (α-AMA +ER), 12 saat (α-AMA +12R) ve 24 (α-AMA +24R) saat sonra olmak üzere 3 farklı tedavi protokolünde uygulandı. 5 mg/kg silibinin ise (α-AMA +Sil) α-AMA ile eş zamanlı olarak 6 saat arayla uygulandı. Kırk sekiz saatlik deney protokolünün sonunda fareler sakrifiye edildi. Alınan serum örneklerinden AST, ALT, Total bilirubin, Direk bilirubin düzeyleri, karaciğer dokularından antioksidan enzimler ve histomorfolojik incelemeler yapıldı. TUNNEL ve aktif kaspaz-3 incelemeleri ile apoptozis değerlendirildi. Bulgular: AST ve ALT değerleri, α-AMA+ER ve α-AMA+12R gruplarında, histomorfolojik hasar skorları ise α-AMA+ER, α-AMA+12R, α-AMA+24R ve gruplarında α-AMA+SF grubuna göre anlamlı düşüş gösterdi. Resveratrol, karaciğerde mononükleer hücre infiltrasyonunu, nekrozu ve aktif kaspaz-3 immünopozitifliğini azalttı. Sonuç: İn vivo deneysel toksisite modelimizde, resveratrol, α-AMA'e bağlı gelişen karaciğer toksisitesini önlemede etkili bulundu. Sonuç olarak; resveratrol, Amanita phalloides türü mantarlarla zehirlenmelerde kullanılabilme potansiyeli olan yeni bir tedavi alternatifidir.
Biyoinformatik yaklaşımlarla ilaç-metabolit etkileşimlerinin tahmini:Toksikolojik profil ve ilaç geliştirme için potansiyel uygulamalar
Siprofloksasin, geniş spektrumlu antibakteriyel etkileri, kolay erişilebilirliği ve ekonomik avantajları nedeniyle çok yaygın olarak tercih edilen bir florokinolon grubu antibiyotiktir. Advers etkileri arasında sistemik tendinozis, periferik nöropati, merkezi sinir sistemi uyarılması, depresyon, hafıza bozuklukları ve intihar düşünceleri gibi durumlar bulunmaktadır. Nörotoksik etkileri çeşitli çalışmalarla orataya konmuş olsa da altında yatan mekanizmalar ise tam olarak anlaşılmamıştır. Vücutta Desetilensiprofloksasin, sülfosiprofloksasin, oksosiprofloksasin ve N-asetilsiprofloksasin olarak tanımlanan metabolitlerine dönüşmektedir. Metabolitleri ile ilgili de toksisiteleri ile ilişkili yeterli bir çalışma bulunmamaktadır. Biyoinformatik, biyolojik verilerin analiz edilmesinde ve yorumlanmasına katkıda bulunur ve laboratuvar çalışmalarına göre daha az maliyetlidir ayrıca genomlar, proteinler, metabolik yollar gibi biyolojik verilerin toplanması, analizi ve yorumlanmasında kullanılabilen bir araçtır. Bu tez çalışmasında da siprofloksasin ve metabolitlerinin toksikogenomik analizleri, protein-protein etkileşimleri, gen-gen etkileşimleri ve moleküler docking yöntemleri kullanılarak nörotoksik potansiyelleri kapsamlı bir şekilde değerlendirilmiştir. Bulgulara göre hem siprofloksasinin hem de metabolitleri interlökin-1 beta (IL1B) ve tümör nekroz faktörü-alfa (TNF-α) gibi inflamatuar faktörler aracılıklı nörotoksisiteyi indüklediği gösterilmiştir. Bu noktada siprofloksasin ile ilişkilendirilen Reaktif oksijen türlerinin (ROS) üretimi sonucu oluşan oksidatif stres ve inflamatuar süreçlerin ilişkisi önem taşımaktadır.
Toxicological examination of children's finger paints
This thesis study was carried out to toxicologically examine children's finger paints and to evaluate the risk factors for health. 12 different brands of yellow and red finger paints were purchased and analyzed by HET-CAM method to perform skin irritation test. As a result of the research, it was determined that non of the paints had the potential to cause irritation. Microbiological analysis of the samples inoculated on days 2, 7, 14 and 28 was performed. As a result of incubation of microorganisms for Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli and Staphylococcus aureus, logarithmic reduction of > log 2 on 2nd day and logarithmic reduction of > log 3 on 7th day were observed. No increase was observed till 28th day. For Candida albicans and Aspergillus brasiliensis, logarithmic reduction of >log 2 on 14th day was observed. In addition, finger paints are obliged not to contain inherently hazardous substances such as heavy metals, as specified in Chapter 7 of the Toy Safety Standard. Health Sciences University, Gulhane Faculty of Pharmacy analyzed the samples by Inductively Coupled Plasma Mass Spectrometry (ICP-MS) for their heavy metal content. As a result of the analysis of 12 different brands of yellow and red finger paints, it was found that almost all brands contained Hg, Pb, Ni, As, Cd, Sb heavy metals. This situation reflects the situation in Turkey and fulfills the purpose of the study. Finger paints, which are not recognized as cosmetic products in the Republic of Turkey and and all over the world, are not considered to be safe, especially for children, due to their skin contact. As a result, it is thought that finger paints should be subjected to a much more comprehensive examination and the Republic of Turkey should establish a more comprehensive standard for finger paints or the scope of the existing standard should be expanded. This research is expected to raise awareness by demonstrating the importance of the issue. Key words: Paint, Finger Paint, Heavy Metal, Health, Safety
Safety and biological activity evaluation of inula viscosa methanolic and water infusion extract
Inula viscosa, a medicinal plant traditionally used for various therapeutic purposes, has attracted significant scientific interest owing to its rich phytochemical profile and pharmacological activities. This study comprehensively investigated the biological activity profiles of methanolic and water extracts of Inula viscosa via various in vitro assays. Phytochemical screening revealed that the methanolic extract had higher total phenolic and flavonoid content than water extract. Chromatographic analysis identified chlorogenic acid and rutin as the major phenolic compounds in the methanolic extract, while only chlorogenic acid was detected in the water extract. The methanolic extract consistently demonstrated potent antioxidant activity in the DPPH, ABTS, CUPRAC, and FRAP assays. Both extracts exhibited broad-spectrum antimicrobial activity against various bacterial and fungal strains, with methanolic extract exhibiting superior efficacy. Cytotoxicity studies in cancerous and non-cancerous cell lines revealed that the methanolic extract had higher antiproliferative potential, particularly against MCF-7, HT-29, HCT116, HepG2, and PC3 cells. Combination studies with doxorubicin and 5-fluorouracil have demonstrated synergistic effects, suggesting the potential of I. viscosa as an adjuvant therapy. Flow cytometry analysis indicated that the methanolic extract induced S phase cell cycle arrest, and tubulin polymerization assays confirmed its ability to disrupt microtubule formation. Genotoxicity assessment using the Ames test, micronucleus assay, and comet assay revealed no mutagenic effects, and demonstrated the protective effects of the extracts against known mutagens. These findings highlight the promising anticancer potential of I. viscosa and its role as a chemopreventive agent, warranting further investigation of its therapeutic applications.
Evaluation of protective effects of eucalyptol (EUC) and curcumin (CUR) on cigarette smoke extract (CSE) induced lung cell toxicity in vitro
Smoking is one of the most important leading cause of worldwide death, over millions of people each year. From toxicological perspective, cigarette smoke (CS) also serving an environmental issue for all living organism, especially human being exposed to passive smoke. Last decades, effects of natural compounds on pulmonary system have been under investigation in order to enlighten their effects on CS mediated respiratory diseases such as chronic obstructive pulmonary disease, asthma and lung cancer. Therefore, protective mechanism of traditionally used eucalyptol (EUC), curcumin (CUR) and their combination on BEAS-2B human bronchial epithelial cell line was investigated in vitro in order to understand their impact on adverse outcome pathways involved in cell death, oxidative cell injury and inflammatory response induced by CS extract (CSE). According to exhibited results, EUC, CUR and their combination improved BEAS-2B cell viability, attenuated CSE induced apoptosis and autophagy-dependent cell death. Further, CSE induced oxidative stress remarkably reduced by combination treatment through increase in SOD and CAT antioxidant enzymatic activity and elevated GSH level. Also, intracellular ROS production induced by CSE exposure was prominently decreased with treatments. In parallel, lipid peroxidation was diminished with pre-treatment of combination, significantly. Moreover, Nrf2, master regulator of indirect antioxidant activity, was significantly activated with combination treatment compared to CSE group. Also CSE induced inflammatory response through nitrite and IL-6 release is significantly reduced by combination treatment. In the light of observed results, EUC, CUR and especially their combination might be potential therapeutics through investigated pathways. Furthermore, these results may represent a valuable background for future in vivo studies.