44
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Çankırı'da yaşayan gençlerin fiziksel aktivite düzeyini etkileyen açık yeşil alan özelliklerinin belirlenmesi
Özellikle günümüzde kentlerde yaşayan gençlik dönemindeki bireylerin büyük bir kısmı teknolojik gelişmelerin de etkisiyle vakitlerinin çoğunu bilgisayar, Tv, cep telefonu gibi ekranların karşısında hareketsiz olarak geçirmektedirler. Hareketsiz yaşantıya sağlıksız ve dengesiz beslenmenin de dahil olmasıyla gençler aşırı kilo, obezite gibi ciddi sağlık problemleriyle karşı karşıya kalmaktadırlar. Bu noktada kentsel açık yeşil alanlar, kentte yaşayan insanların sağlık ve rekreasyon amaçlı fiziksel aktivite yapabilmelerini de sağlayan ortamlar olarak hizmet ederler. Kentsel açık yeşil alanlar, kent sakinlerinin fiziksel aktiviteleri için değerli bir kaynaktır ve kronik hastalıkları azaltma, sağlığı iyileştirme potansiyeline sahiptirler. Bu tez çalışması ile, Çankırı'da yaşayan genç nüfusun fiziksel aktivite tercihleri, olanakları, fiziksel aktivite kapsamında açık yeşil alanlara yönelik algıladıkları kalite, açık yeşil alanlardan memnuniyet düzeyleri ve memuniyeti etkileyen nedenler belirlenmeye çalışılmıştır. Ayrıca cinsiyet ve açık yeşil alanlar arasındaki ilişki de değerlendirilmiştir. Bu kapsamda 400 lise ve üniversite öğrencisine yüz yüze anket uygulanmıştır. Anket çalışması ile elde edilen veriler doğrultusunda da gençlerde fiziksel aktiviteyi teşvik edebilecek açık yeşil alan özelliklerine yönelik önerilerde bulunulmuştur. ANAHTAR KELİMELER: Açık yeşil alan, Fiziksel aktivite, Gençler, Çankırı
Ecological risk potential assessment of metal contaminated soils in Baghdad city of Iraq
Metal pollution in the soil leads to deterioration of agricultural production by negatively affecting chemical, physical, and biological properties of the soils. In this research, levels of metal pollution in the soils of Baghdad city of Iraq was studied. Three different sites (farm, camp and park) were selected. Ten soil samples samples were taken randomly from 0-15 cm depht on each of three sites. Concentrations of metals (manganese (Mn), copper (Cu), zinc (Zn), cobalt (Co), chromium (Cr), lead (Pb), cadmium (Cd), nickel (Ni), iron (Fe), calcium (Ca), and magnesium (Mg)) of soil samples were measured using atomic absorption spectrophotometer (AAS). Texture components, electrical conductivity (EC), pH, CaCO3 content, field capacity (FC) and wilting point (WP) content, organic matter (OM) content, and bulk density (Db) of the soils' were measured on the disturbed samples. Metal concentrations increased as CrKeyword: Antropojenik = Anthropogenic ; Irak-Bağdat = Iraq-Baghdad ; Kadmiyum = Cadmium ; Metaller = Metals ; Toprak kirliliği = Soil pollution
Nano silisyum uygulamasının biberin (Capsicum annuum L.) tuza toleransı üzerindeki etkisi
Biberde tuza toleransın artırılmasına yönelik olarak nano silisyum (Nano-Si) uygulamalarının etkinliğinin araştırıldığı çalışmada, materyal olarak Mızrak ve Şölen ticari çeşitleri kullanılmıştır. Stres bitkileri için, 3 gerçek yapraklı aşamada 0 (kontrol), 50, 100 ve 150 mM olmak üzere 4 farklı tuz dozuna, Nano-Si uygulamalarında ise tuz stresi ile birlikte 0, 0,5, 1, 2 ve 3 mM dozlarına yer verilmiş, haftada bir kez olmak üzere yapraktan spreyleme şeklinde uygulanmıştır. Stres sonunda hasat edilen bitkiler, yeşil aksam yaş ve kuru ağırlıkları, gövde boyu ve çapı, yaprak sayısı ve alanı, yaprak su oransal içeriği (YOSİ), yeşil aksam Na, Cl, K ve Ca içeriği, malondialdehit (MDA), klorofil-a, b, toplam klorofil ve karotenoid içeriği bakımından incelenmiştir. Tuz stresi biber çeşitlerinde bitki büyüme parametreleri ile YOSİ, K ve Ca iyon konsantrasyonu, klorofil-a, b, toplam klorofil ve karotenoid içeriğinde azalmaya neden olmuş; Na ve Cl iyon konsantrasyonu ile MDA içeriğinde ise artış meydana gelmiştir. Bu artış, tuz düzeyindeki artışa paralel olarak belirginleşmiş ve zararlanma en fazla 150 mM dozunda görülmüştür. Buna karşın, tuz stresi ile birlikte nano-Si uygulamalarında tuz stresine oranla ortalama olarak yaş ve kuru ağırlıkta %9-82; gövde boyunda ve çapında %16-91; yaprak sayısı ve alanında %23-92, YOSİ değerlerinde %15-37; K içeriğinde %1-41; Ca içeriğinde %13-75; fotosentetik pigmentlerde %9-87 iyileşme sağlanmıştır. Ayrıca Na iyon alımı %16-33, Cl iyon alımı %11-23 düzeyinde sınırlandırılırken; MDA içeriğindeki artış %20-258 düzeyinde engellenebilmiştir. Çalışma sonucunda, nano-Si uygulamalarının tuz stresi ile ortaya çıkan zararlanmayı değişen oranlarda iyileştirdiği ve toleransı artırmada etkili olduğu, uygulamalar arasında bu olumlu etki açısından 0,50 mM ve 1,00 mM nano-Si uygulamalarının ön plan çıktığı belirlenmiştir.
Integrated weed control in the potato plant and its effect on productivity
This study was conducted on one of the farms affiliated with Heet District, Anbar Governorate, for the spring season of 2022 to study the efficiency of metribuzin herbicide alone or with mulching black plastic and hoeing in controlling potato weeds and the role of the factors mentioned in the vegetative characteristics of potatoes and yield according to the RCBD. The results indicated the effect of metribuzin at a rate of 400 g/ha with mulching by reducing the total weed density and their dry weight by 19.0 plants per m2 and 43.0 g, respectively. It did not differ significantly from metribuzin at a rate of 800 g/ha with 16.0 plants per m2 and 29.7 g, respectively. The study showed the efficiency of metribuzin at a rate of 400 g/ha in combination with one or two hoeings to reduce the weed density to 19.3 and 10.6 plants per m2, respectively, and dry weights of 30.0 and 24.3 g. The effect was reflected in plant heights and vegetative dry weight. The integration treatment between the herbicide at half the recommended rate and mulching achieved an increase in the rates and gave 82.3 cm and 63.3 g, respectively. It did not differ from the herbicide treatment at the recommended rates of 79.0 cm and 60.3 g, respectively. Also, the efficiency of metribuzin combined with one or two hoeings in plant height and total vegetative dry weight of 73.6 cm is 1 and 57.3 g per one hoeing, respectively, and 70.6 cm and 53.0 g for the two hoeings, respectively, reflecting on yields by increasing this weight. The integration treatment between the herbicide at half the recommended rate and mulching increased the rates and gave 41.1 tons/ha, which did not differ significantly from the herbicide treatment at the recommended rate of 44.9 tons/ha. While the use of metribuzin at half the recommended rate in combination with one or two hoeings affected the total yield by giving 41.0 tons/ha for one hoeing and 45.8 tons/ha for the two hoeings, the results indicate that the positive effects have been associated with an increase in plant protein and chlorophyll content.
Burdur gölü alt havzasının 2019 ve 2020 yılları kuraklık verilerinin analizi
Küresel iklim değişikliğinin en önemli etkilerinden bir tanesi de kuraklıktır. Geçmişten günümüze uzanan yolda su kaynakları kuraklık sırasında önemli düzeyde azalabilmekte hatta yok olma tehdidiyle karşı karşıya kalmaktadır. Bu kapsamda bakıldığında Burdur gölü alt havzası, kuraklık tehdidi sonucu kuruma ile karşı karşıya olan bir yer üstü su kaynağıdır. Kuru koşullar farklı sebeplerden dolayı geliştikleri için; meteorolojik kuraklık, hidrolojik kuraklık ve tarımsal kuraklık gibi birden fazla tanımı bulunmaktadır. Bu çalışmada baz alınan kuraklık tipi olan meteorolojik kuraklık için; dünyadaki en sıcak 3 yıldan 2'si olan 2019 ve 2020 yıllarının, Burdur gölü alt havzasındaki kuraklık etkileri analiz edilerek güncel bir kuraklık değerlendirmesi yapılmıştır. 2019 ve 2020 yıllarının 24 aylık dönem (1 Ocak 2019 – 31 Aralık 2020) verileri için; Burdur gölü alt havzasında bulunan, 7 istasyona ait; günlük yağış verileri ve aylık toplamları, 30 yıllık döneme (1990-2020) ait normalleri, aylık ortalama sıcaklık ve aylık toplam yağış verileri kullanılarak, PNI (normalin yüzdesi indeksi), De Martonne kuraklık indeksi, sıcaklık ve yağış analizleri yapılmıştır. 2019 yılı toplam yağış ortalaması 377,94 mm, sıcaklık ortalaması 13,58o C'dir. 2020 yılı toplam yağış ortalaması 379 mm, sıcaklık ortalaması da 13,6o C olarak hesaplanmıştır. 2019 ve 2020 yılları De Martonne yıllık kuraklık indeksi değerleri her iki yıl içinde yarı kurak – nemli arasıdır. 2019 ve 2020 yılı 3 aylık (Ekim, Kasım ve Aralık) PNI kuraklık indekslerinde bu 3 aylık periyotta alt havzada meteorolojik kuraklık gerçekleşmiştir. Bulunan her kuraklık indeksleri ArcMap ile haritalanmış, aylık ve yıllık olarak ayrıntılı bir şekilde gösterilmiştir. De Martonne kuraklık indeksinin, PNI indeksine göre Burdur gölü alt havzasına daha uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
Usage of indicator loaded chitosan films for monitoring soft cheese quality during storage
Cheese production has been steadily increasing globally, with over 3,000 different types of cheese being produced. To ensure the safety, quality, and freshness of cheese, advanced packaging methods are necessary. Food spoilage is a natural process that can render food unsuitable for consumption due to changes in sensory characteristics. Microbiological spoilage caused by the proliferation of microorganisms and the release of enzymes or harmful substances, can lead to undesirable changes in food quality and safety. This study aimed to examine the properties of chitosan films loaded with an indicator for packaging soft cheese, evaluate their effectiveness in monitoring cheese quality during storage, compare their findings with physical, chemical, and microbiological parameters, determine suitable storage conditions, and explore potential commercial applications. In this study, samples of fresh cow's milk were collected in an appropriate amount from local farms for the purpose of producing the cheese used in the study, and about 80 pieces of processed cheese were used for the purpose of conducting tests on them. The physical and mechanical properties of the chitosan membrane were investigated in order to characterize the films. Chitosan films were cast by using different volumes of chitosan solution (20mL, 25mL, 30mL and 35mL). The average thickness of the chitosan membrane was determined as 0.08 mm. This value was the average of six readings that were measured by the device, which were 0.076, 0.075, 0.091, 0.081, 0.082, and the 0.078 mm. The value of permeability was determined as 36% and the mechanical properties of the chitosan membrane assay were important in the evaluation because they indicate the strength and durability of this membrane. According to the Tensile strength property and the Elongation ratio of the chitosan membrane. It appeared at 34.1 MPa and 0.192 (εb), respectively. The results showed that the pH values of uncoated cheese (T1) and coated cheese (T2) during the first day of storage were at 6.40 and 6.70, respectively, and ten days of storage appeared at 4.20 and 6.20, respectively. The pH value at 20 and 30 days was not measured for uncoated cheese because the cheese samples were spoiled. In contrast, the pH for the corresponding days (20 and 30 days) for coated cheese was measured as 5.92 and 4.50, respectively. Peroxide value results for the samples were the uncoated cheese T1 and coated cheese T2, on the first day of storage, the POV results were not significantly different and were found to be 0.63 mEq/kg for each of the cheeses. On the other hand, after ten days of storage, a huge increase in the POV of the uncoated cheese was observed. The POV of uncoated cheese was found to be 13.48 mEq/kg, and this value indicated that the product was inappropriate for human consumption. As for the coated cheese samples, acceptable POV levels were maintained even after 30 days of storage. For ten days of storage, the POV was 0.85 mEq/kg, and it was 0.91 mEq/kg in 20 days and 1.27 mEq/kg in 30 days. Storing the sample caused an increase in the TBA within 10 days, and it was found to be 3.28 µM/g for uncoated cheese. This value for uncoated cheese indicates spoilage and unfitness for human consumption. As for the coated cheese samples, normal levels of TBA were maintained even after 30 days of storage, where they were 0.35 µM/g in 10 days, 1.25 µM/g in 20 days, and 1.70 µM/g in 30 days. The cheese samples storage periods at zero and 10 days for treatment T1 were increased significantly (p<0.05) in the total bacterial counts and appeared at 2.4 and 9.1 log cfu/g, respectively, while the total counts of the treatment T2 at storage time zero, 10, 20 and 30 become at 2.4, 3.2, 5.2 and 5.4 log cfu/g respectively. The total counts of lactic acid bacteria were significantly decreased in the treatment of cheese samples, and they appeared in T1 at time zero and 10 days at 5.3 and 4.1 log cfu/g, respectively. In addition, the total LAB counts appeared in a time 0, 10, 20, and 30 days at 5.1, 3.4, 2.5, and 0.0 log cfu/g, respectively. The Staphylococcus aureus and the E. coli isolates of contaminated bacteria for cheese samples and other isolates from gram-positive and gram-negative isolates were diagnosed by following the diagnostic system in the VITEK-2 Compact device, which includes 64 biochemical tests. The test kit was incubated at 37 °C for 4 to 6 hours, and after comparison with the device reader, bacterial species were identified as gram-positive as Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus warneri, while from gram-negative isolates such as E. coli, Klebsiella oxytoca, Acetobacter spp., and P. aeruginosa. In conclusion, the use of chitosan film in food packaging has shown promising results in terms of physical and mechanical properties, as well as its ability to preserve the quality of cheese for an extended period. It exhibits transparency, flexibility, tensile strength, and high activity against microorganisms that cause food poisoning. Further research should explore its use in different types of foods and the development of indicators to detect spoilage and contamination in other food products.
Okul öncesi eğitim kurumu bahçelerinin açık havada öğrenme yaklaşımına yönelik tasarım kriterlerinin belirlenmesi
Özellikle son birkaç yıldır pandemi sürecinin de etkisiyle çocukların açık havada zaman geçirmesi ve açık hava eğitimi konusu daha da önem kazanmış, okul binası dışındaki açık hava mekanlarının eğitim sürecine dahil edilmesi gerekliliği daha fazla gündeme gelmeye başlamıştır. Erken çocukluk dönemi çocuğun çok yönlü gelişimini destekleyecek şekilde düzenlenmesi gereken bir süreçtir ve bu süreci etkileyen en önemli faktörlerden bir tanesi de açık hava öğrenme mekanlarından olan okul bahçeleridir. Bu tez çalışması ile açık hava öğrenme ortamları nasıl düzenlenmelidir? sorusuna okul öncesi eğitim kurumu bahçeleri kapsamında yanıt bulunmaya çalışılmış bu doğrultuda literatür araştırması yapılmış, toplanan kaynaklar okul öncesi eğitim kurumları kapsamında analiz edilmiş ve sentezlenerek okul öncesi eğitim kurumlarına yönelik tasarım kriterleri tablosu oluşturulmuştur. Sonraki aşamada ise İstanbul illinde bulunan ve çocuklarda doğa, çevre bilinci oluşturmaya yönelik uluslararası modeller uygulayan bir okul öncesi eğitim kurumu bahçesi gözlemlenerek oluşturulan tasarım kriterleri tablosuna göre değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmelerden elde edilen veriler doğrultusunda öncelikle bu okul özelinde daha sonra da okul öncesi eğitim kurumu bahçelerine yönelik genel önerilerde bulunulmuştur.
Çim karışımında nano magnezyum (Mg) uygulamalarının kuraklığa tolerans üzerindeki etkisi
Sürdürülebilir bir çim alan tesisi için suyun sürekli olarak hazır bulunması mutlak gerekli olup, sınırlı miktarda su temini durumunda bitkilerin strese girmesi kaçınılmaz olacaktır. Bu çalışmada; çim alan tesislerinde kullanılan bir çim karışımında [%60 kamışsı yumak (Festuca arundinacea Schreb.), %20 çok yıllık çim (Lolium perenne L.) ve %20 rizomlu kırmızı yumak (Festuca rubra L. subsp. rubra)]; farklı dozlarda nano- magnezyum (Nano-Mg) uygulamalarının (0, 100, 200, 300 ppm), çim karışımının kuraklığa toleransı (K1-%100 sulama/SK/kontrol, K2-%75 sulama/SK, K3-%50 sulama/SK ve K4-%25 sulama/SK) üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırma sera koşullarında, 11 litre kapasiteli plastik saksılarda, farklı kuraklık dozları ana parselleri, farklı Nano-Mg dozları ise alt parselleri oluşturacak şekilde, tesadüf parselleri bölünmüş parseller deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırma sonucunda kuraklık stresinin; incelenen özelliklerin tamamında %2 ile %72 arasında değişen oranlarda olumsuz etkilere neden olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra, kuraklık stresi ile birlikte Nano-Mg uygulamalarında kontrol bitkilerine kıyasla; vejetasyon yüksekliğinde %15 ile %23, bitki yaş ağırlığında %31 ile %62, çim kalitesinde %8 ile %25, çim renginde %20 ile %45, bitki ile kaplı alanda %2 ile %17, çim yoğunluğunda %8 ile %30, nispi klorofil içeriği indeksinde (NKİİ) ise %24 ile %36 iyileşmeye neden olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak; uygulanan Nano-Mg'nin kuraklık stresinden kaynaklanan olumsuzlukları değişen oranlarda olumlu yönde etkilediği ve NMg3 ve NMg4 dozlarının diğer uygulamalara kıyasla daha iyi sonuçlar verdiği belirlenmiştir.
Çim karşımında nano çinko oksit (Nano-ZnO)uygulamalarının kuraklığa tolerans üzerindeki etkisi
Kuraklık, çim alanların kalitesini ve sürdürülebilirliğini doğrudan etkileyen en önemli abiyotik stres faktörüdür. Bu çalışmada; çim alan tesislerinde kullanılan bir çim karışımında [%60 kamışsı yumak (Festuca arundinacea Schreb.), %20 çok yıllık çim (Lolium perenne L.) ve %20 rizomlu kırmızı yumak (Festuca rubra L. subsp. rubra)]; farklı dozlarda nano ZnO (NZnOD) uygulamalarının (0, 10, 50 ve 100 ppm), çim karışımının kuraklığa toleransı (K1-%100 sulama/SK/kontrol, K2-%75 sulama/SK, K3- %50 sulama/SK ve K4-%25 sulama/SK) üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırma serada koşullarında, 11 litre kapasiteli plastik saksılarda, farklı kuraklık dozları ana parselleri, farklı NZnOD dozları ise alt parselleri oluşturacak şekilde, tesadüf parselleri bölünmüş parseller deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırma sonucunda; kuraklık stresinin, incelenen özelliklerin tamamında, %3 ile %48 arasında değişen oranlarda olumsuz etkilere neden olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte, NZnOD uygulamalarının kuraklık stresi koşulları altında kontrol bitkilerine kıyasla; vejetasyon yüksekliğinde %1 ile %16, bitki yaş ağırlığında %1 ile %37, çim kalitesinde %9 ile %23, çim renginde %5 ile %24, çim yoğunluğunda %1 ile %13, nispi klorofil içeriği indeksinde (NKİİ) ise %6 ile %31 oranında iyileşmeye neden olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak; uygulanan NZnOD, kuraklık stresinden kaynaklanan olumsuzlukları değişen oranlarda tolere ettiği ve NZnOD3 ve NZnOD4 dozlarının diğer uygulamalara kıyasla daha iyi sonuçlar verdiği belirlenmiştir.
Aflatoksin B1 ile kontamine olmuş etlik piliç rasyonlarına oligosakkarit tozu ilavesinin bazı performans özelliklerine etkisi
Bu çalışma, aflatoksin B1 (AFB1) ile kontamine piliç yemlerinde, ksilo-oligosakkarit kullanımının piliçlerde yemden kaynaklanan zararı azaltma üzerine etkilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma, Tikrit Üniversitesi Ziraat Fakültesi'nde 16/10/2022- 20/11/2022 tarihleri arasında gerçekleştirilmiş olup cinsiyet ayrımı yapılmamış 180 adet 7 günlük Ross 308 civcivleri ile 35 gün süresince yürütülmüştür. Bu araştırmada, 3 mg/kg AFB1 içeren piliç yemlerine ksilo-oligosakkarit (%0.4 ve %0.8 g/kg) ilavesi yapılmıştır. Deneme grupları AFB1 ve oligosakkarit içermeyen, sadece AFB1 içeren, sadece ksilo-oligosakkarit içerecek şekilde oluşturulmuştur. Gruplar haftalık ortalama canlı ağırlık, haftalık ağırlık artışı, yem tüketimi, yem dönüşüm oranı, fabricia kesesinin ağırlığı ve iç organların ağırlığı açısından değerlendirilmiştir. İstatistiksel analiz sonuçları, AFB1 ile kontamine olmuş yem ile beslenmenin piliçlerde haftalık ve son ağırlıkta, haftalık ve son ağırlık artışında, haftalık yem tüketiminde azalmaya neden olduğunu ve yem dönüşüm oranında ise artışa sebep olduğunu gösterdi. İç organlar ağırlıkları değerlendirildiğinde ise AFB1'in olumsuz etkiye sahip olduğu belirlendi. Tek başına ksilo-oligosakkarit kullanımı performans etkilerinde anlamlı bir farklılık göstermezken sadece karın yağında artışa sebep oldu. AFB1+ksilo-oligossakkarit kullanımının AFB1'in tek başına iken gösterdiği olumsuz etkilerini azalltığı gözlemlendi. Etlik piliçlerde özellikle %0,8 oranında ksilo-oligosakkarit eklemenin AFB1'in olumsuz etkilerini gidermede etkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Impact of chestnut (Castanea sativa Mill.) leaf powder and quercetin on production performance and some physiological traits of broilers
This study was conducted in order to find out the effect of chestnut leaf powder and quercetin on the performance, production, and some physiological qualities of broilers. Using 120 broiler chicks birds (40) males and (80) females were used in breeding, of the Ross-308 strain, the experiment included four groups: control (the birds were fed on a standard feed), quercetin (added 400 mg quercetin kg feed-1), chestnut (added 2000 mg of chestnut leaf powder kg feed-1), and quercetin+chestnut (added 200 mg quercetin+1000 mg of chestnut leaf powder kg of feed-1); each treatment included three repetitions. According to the results, there were no significant differences between the coefficients in fattening performance, and physical blood tests did not show a significant effect of adding quercetin and chestnuts singly or jointly as standard feed to the broiler chicken. The addition showed a decrease in the concentration of globulin compared with a decrease in the concentration of cholesterol and low-density lipoproteins. As for antioxidants, the effect of the studied nutrition coefficients showed that there were significant differences between the averages of glutathione (GSH) and glutathione peroxidase (GPX) and the total oxidation state (TOS). The quercetin+chestnut treatment was significantly better than the control treatment, while malondialdehyde (MDA) levels went down. We conclude from this study that the addition of quercetin and chestnut leaves or their combination can improve the antioxidant status and fat content of broilers, although it does not have a clear effect on fattening performance.
The effect of different sesame roasting methods and conditions on some quality parameters of sesame oil
Sesame oil is rich in unsaturated fatty acids such as oleic and linoleic acids, and highly concentrated in bioactive components such as tocopherols, phytosterols and lignans. Sesame seeds are an important and abundant source of many beneficial elements that benefit human health. Roasting sesame seeds is an important step in sesame processing. This can be achieved by using the oven or microwave for different roasting times, which may range from 5 to 10 minutes. In this study, all scientific tests were conducted at the University of Technology in Baghdad and at the General Company for the Pharmaceutical Industry in Samarra (SDI), and for three successive repetitions. The tests were conducted for different times in Microwave (5 minutes at 540 watts) and (10 minutes at 540 watts), while in the oven it was (5 minutes at 180 °C and 10 minutes at 180 °C). The effect of roasting on the oil fatty acid content of sesame was studied based on the roasting methods used, 5 fatty acids were obtained by gas chromatography and changes in the fatty acid profile were observed in all treatments. The content of linoleic and oleic acids was higher than that of other fatty acids in the obtained sesame oil. The number of peroxides reached 6.15 mg/kg in sesame flour after 5 minutes of oven roasting, which is the highest value compared to unroasted flour (6.25 mg/kg). As for acidity, the lowest value was in the fifth minute in the oven, reaching 2.271 mg/kg, while the final concentration of antioxidants was the lowest of 23.94 at a concentration of 30 ppm at 10 minutes in the oven, and the highest. value was 92.88 at a concentration of 500 ppm at 5 minutes. in the Oven. This also led to differences in peak intensity across roasting techniques, and as a result, the fatty acid profiles produced in microwave processing point to the microwave method as the recommended roasting method for the healthiest sesame seed contents.
Evaluation of plants used in parks in Kirkuk-Hawija region in terms of their suitability for xeriscape
Water shortage is a growing problem due to temperature increases and unpredictable precipitation that occur with changing climate conditions. This problem has negative effects on the lives of not only humans but also all living things, and if the necessary precautions are not taken, future generations will face the problem of water scarcity much more severely. Within the scope of this study, the "xeriscape" approach, which can be a solution to the problem of water scarcity in the field of landscape architecture, was discussed. In this direction, a study was carried out on the xeriscape in the Al-Hawija Region of the Kirkuk Governorate of Iraq, where drought is thought to be seriously felt in the future. In this context, Yarmouk Park, one of the important recreation areas of the region, where no study has been done on xeriscape before, was determined as a sample area. Yarmouk Park was visited at different times, on-site observations and examinations were made, and the data obtained was evaluated in terms of xeriscape criteria. In addition, the existing plant species in the area were identified and their suitability for the xeriscape was discussed. As a result, it has been observed that Yarmouk Park can not meet most of the xeriscape criteria (amount of grass area, mulch use, irrigation systems, soil structure) although most of the existing plant species in the park are drought-tolerant.
The effect of some attractıve plants on the effıcıency of black bean aphıd (Aphıs fabae scopolı) predators
Laboratory and field experiments were conducted from 1/10/2022 to 1/7/2023 to study the response of the Coccinella predator insects to attractant plants and their oils and to evaluate the efficiency of predators in controlling black bean aphids, Aphis fabae. Aphids and mummified predator insects were obtained from the fields of the College of Agriculture and Forestry, University of Mosul. Five attractant plants were used: pipon (Matricaria chamomilla), coriander (Coriandrum sativum), mint (Mentha piperita), basil (Ocimum basilicum), and radish (Raphanus sativus). The results were as follows: In the laboratory, pipon plants achieved a significantly higher (P<0.05) attraction rate for Coccinellid predators than the other plants studied, with an average of 55 ± 12.5. The order of attraction was from highest to lowest: pipon (55), coriander (50), radish (45), mint (25), and basil (15). The results of the evaluation of the attractiveness of different essential oils for Coccinellid predators in the laboratory showed that pipon plant oil was the most attractive essential oil (50 ± 22.36%). The order of attractiveness of the essential oils from highest to lowest was: pipon oil (50), radish oil (45), mint oil (35), basil oil (15), and coriander oil (40). The control treatment was the least attractive. The combined effects showed that the highest attraction rates were achieved in the laboratory when both the pipon plant and its essential oil were used together (52.5 ± 3.56%). This combination was more effective than combinations containing other plants and their essential oils. The control treatment had the lowest attraction rates (10 ± 0%). The effect of plants was also significantly higher (33.3 ± 19.14%) than the effect of essential oils on attracting predators, which was 8.29 ± 5.26%. Crops containing pipon oil showed the highest number of predatory beetles (13.5 ± 1.29), compared to the other treatments. The control treatment without essential oils had the lowest average number of predatory beetles (2 ± 1.11). The presence of black bean aphids was significantly reduced in the crops containing essential oils compared to the control treatment. While in the field, pipon oil achieved the highest rate of predator presence (13.5 ± 1.29). Coriander oil also achieved the lowest rate of black bean aphid presence (1.37 ± 1.57). A comparison of the plant and oil treatments in the field showed that pipon plants achieved the highest average attraction rate (55 ± 12.5), followed by pipon oil (50 ± 22.36) and coriander plants (50 ± 8.00). The control treatment had the lowest average attraction rate (10 ± 6.00). The combined effect of plants and oils showed that the highest attraction rates were achieved when both Pipon plants and essential oils were used together (52.5 ± 3.56). The control treatment had the lowest attraction rates (10 ± 0%). Crops containing radish plants also recorded the lowest average presence of black bean aphids (24.87 ± 20.43), followed immediately by the pipon plant treatment (28.62 ± 14.62). For the effect of oils on the density of black bean aphids, coriander oil achieved the lowest rate of presence of black bean aphids (1.37 ± 1.57). The field control treatment recorded the lowest rate of predators (2 ± 1.11) and the highest rate of black bean aphids (113.75 ± 27.62). The regression analysis's findings revealed that the model's R-squared value was 0.9418, indicating that it explained 94.18% of the variation in the number of predators. The model parameter estimates showed that temperature, humidity, and rainfall had positive coefficients of 2.78467, 0.38611, and 0.00593, respectively. The stepwise model had a large overall fit (p < 0.0001) with an R-squared value of 88.53%. The density of aphids also had a positive coefficient of 3.88, indicating a significant positive effect on predator numbers. The results of the regression analysis on mummy density showed that aphid density, predator density, temperature, humidity, and rainfall were all statistically significant indicators at the 1% probability level, with an R-squared value of 0.9157, indicating that the model explains 91.57% of the variation in the number of mummies.
The effect of heavy metals contamination on the quality and validity of grass carp (Ctenopharyngodon idella) caught from the Tigris River in Baghdad governorate, Iraq
The objective of the study was to determine the concentration of heavy metals in water samples and grass carp samples collected from different sites along the Tigris River in the governorate of Baghdad. The selection of these areas was based on their levels of industrial and human activity, as well as the surrounding environmental conditions. A thorough collection of twelve water samples and grass carp fish was conducted at several locations along the Tigris River, extending from north to south. These locations include Medicine City, the Al-Dora area, and the Al-Rustamiya area. Several field and laboratory analyses were performed on water samples, including parameters such as temperature, pH, turbidity, salinity level, total dissolved solids, and water flow speed. The majority of these measurements were within the expected range throughout the various locations. The research covered the determination of the quantities of diverse body components in fish, including protein, ash, moisture, fat, carbohydrates, and the pH level of the flesh. Research was done on fish and water samples from the Tigris River. An atomic absorption spectrometer was used to find out how much iron (Fe), lead (Pb), copper (Cu), cadmium (Cd), cobalt (Co), and mercury (Hg) were present. There were differences in the amounts of heavy metals found in fish muscle tissue and water samples that were statistically significant at p≤0,05 and p≤0,01, respectively. Significant differences were observed among the elements lead (Pb), copper (Cu), and iron (Fe) with a significance level of p≤0,01. Significant differences were observed between cobalt (Co) and mercury (Hg) at a significance level of p≤0,05. The findings of the study indicate that the fishing location and environmental variables at the examined sites along the Tigris River exerted a notable influence on the chemical characteristics of grass carp fish flesh.
Effect of different extraction methods on the physical and chemical properties of the following oils (sunflower - soybean - sesame)
A laboratory study was conducted from 1/9/2022 to 1/9/2023 using seeds of soybean, sunflower, and sesame plants. the aim of study the effect of two extraction methods, Soxhlet and hydraulic press. Thermal treatments on seeds before extraction, roasting, cooling, and control (without thermal treatment), on the chemical and physical properties, quality, and concentration of fatty acids in the oils of these crops. The experiment was designed as a regular factorial experiment based on the complete random design (CRD), with three factors: crop type, extraction method, and type of thermal treatment before extraction. The levels of these treatments were applied with three replications. The initial preparations, oil extraction, and chemical and physical tests were performed in the laboratories of the Department of Life Sciences/Tikrit University and the Department of Food Sciences /Mosul University, while fatty acids were diagnosed and estimated in the laboratories of the Ministry of Science and Technology in Baghdad. The results were as follows. It was observed that for the crop type, soybean recorded the highest acid value and the highest iodine value of 134 mg KOH/g, the highest density of soybean was 0.93 g/cm3. Sesame seeds recorded the highest peroxide value and the highest FFA content of 0.44%, and the highest oil refractive index of 1.475 n. While the highest saponification value was for sunflower. As for the effect of the extraction method, hydraulic pressing recorded the highest values for acid, saponification, iodine, density, and refractive index properties, reaching 4.679, 190 mg KOH/g, 123 mg KOH/g, 0.93 g/cm3 , and 1.474 n, respectively. Soxhlet extraction recorded the highest values for peroxide and FFA, reaching 3.422 mg KOH/g and 0.38%, respectively. As for the thermal treatment before extraction, roasting recorded the highest significant values for acidity, peroxide, and FFA, reaching 4.76, 3.36 mg KOH/g, and 0.39%, respectively. The control treatment recorded the highest significant rate for saponification and iodine number, reaching 124 mg KOH/g. While the cooling treatment recorded the highest significant values for density and refractive index, reaching 0.93 g/cm3 and 1.474n, respectively. As for the two-factor interactions, the interaction of crop type with extraction method showed that soybean seeds extracted by hydraulic pressing recorded the highest rates for acidity, iodine number, and density, reaching 4.74, 137 mg KOH/g, and 0.94 g/cm3, respectively. The highest rate of peroxide value for soybean seeds extracted by Soxhlet was 3.83 mg KOH/g. Meanwhile, the highest saponification rate was recorded for sunflower seeds extracted by hydraulic pressing, reaching 194 mg KOH/g. The highest FFA rate was recorded for sesame seeds extracted by Soxhlet, at 0.48%. The highest refractive index was recorded for sesame seeds extracted by hydraulic pressing, reaching 1.478 n. As for the interaction between crop type and thermal treatment, roasted soybean seeds recorded the highest significant mean for acidity value of 4.84. Roasted sesame seeds recorded the highest significant averages for peroxide value and FFA percentage of 3.71mg KOH/g and 0.48%, respectively. Soybean seeds without thermal treatment (control) recorded the highest significant mean of 138 mg KOH/g. Sesame seeds cooled recorded the highest averages for density and refractive index of 0.93 g/cm3 and 1.481 n, respectively. As for the effect of the interaction between extraction method and thermal treatment, hydraulic pressing with roasting recorded the highest acidity value of 4.82. Soxhlet extraction with roasting recorded the highest values for peroxide and FFA percentage of 3.77 mg KOH/g and 0.43%, respectively. Hydraulic pressing with control recorded the highest averages for saponification value and iodine number of 194 and 126 mg KOH/g, respectively. Hydraulic pressing with cooling recorded the highest values for oil density and refractive index of 0.93 g/cm3 and 1.481 n. As for the effect of the three-way interaction between extraction method and thermal treatment, the combined treatment of roasting and hydraulic pressing on soybean seeds recorded the highest acidity value of 4.9. Roasting and Soxhlet extraction treatment on sesame seeds recorded the highest averages for peroxide value and FFA percentage of 4.11 mg KOH/g and 0.55%, respectively. Control and hydraulic pressing treatment on sunflower seeds recorded the highest saponification value of 196 mg KOH/g. Control and hydraulic pressing treatment on soybean seeds recorded the highest iodine value of 140 mg KOH/g. The interaction between cooling treatment and hydraulic pressing on soybean seeds recorded the highest density value of 0.94 g/cm3. The interaction between cooling treatment and hydraulic pressing on sesame seeds recorded the highest value for refractive index at 1.485 n.
Normal and nano efficacy of some insecticides in the control of batrachedra amydraula meyrirck and determination of economic losses in Al-Anbar
According to the data obtained, an experiment was conducted in date palm groves infected with the Batrachedra amydraula Meyrick pest during the 2022–2021 season. The objective of this experiment was to determine the economic damage that the pest had caused to the Khistawi species of date palm and to assess how well some conventional and nano-formulated insecticides controlled the pest. In addition, the insecticides used were prepared in nanoformulation, and a morphological and partial classification was made for the adults of the pest. Chemical insecticides such as oxymatrin and deltamethrin and integrated control methods such as nanoinsecticides and Bacillus thuringiensis bacteria were used to control the pest. According to the results of the statistical analysis, there was a significant difference between the duration of exposure to insecticides and the average killing rate of the Batrachedra amydraula Meyrick pest. After 14 days of insecticide exposure, the kill rate increased significantly and reached 89.519%. This shows a significant difference when compared to the exposure time after 7 days, as the kill rate during this period was recorded at 66.130%. On the other hand, when the exposure time to the insecticide was 3 days, the kill rate was lower on average, reaching 42.949%. Desis with insecticide treatment recorded the highest kill rate (98.46%) after 14 days, while Levu with normal formulation recorded the lowest kill rate (25.68%) when the insecticide exposure time was 3 days. The morphological characteristics of the palm tree showed an increase in fruit length, fruit weight, and fruit diameter. Levu insecticide with nano formulation showed higher values of 3.750 cm in fruit length, 2.394 cm in fruit diameter, and 11.250 grams in fruit weight. These results clearly demonstrate the effects of the control process.
Evaluation of the effectiveness of alcoholic extract of Launaea mucronata and encapsulated nanoparticles against the mealybug Nipaecoccus viridis on citrus trees
Citrus trees are economically significant, ranking first in global fruit production, with Iraq having a considerable cultivation area of about 140,000 decares. However, citrus trees are prone to various pests that affect their growth and production, such as Nipaecoccus viridis and other insects. Chemical control methods have led to a resurgence of N. viridis in orchards, making eco-friendly approaches crucial. The characteristics and reproduction patterns of N. viridis make its control challenging, and traditional methods are often ineffective. It exhibits high fertility, quick colony formation, and genetic resistance transmission, making its spread concerning. This study focuses on using natural Iraqi environmental extracts, specifically Launaea mucronata, to combat N. viridis. The active compounds in L. mucronata, such as phenols, terpenes, and alkaloids, impact various stages of N. viridis without having negative effects on plants, animals, or humans, aligning with Integrated Pest Management (IPM) programs. We used nanoscale versions of the L. mucronata extract in experiments to see how they affected citrus mealybug eggs, crawlers, and adults at 500 ppm and 1000 ppm concentrations. The results on the eggs showed mortality rates of 43.13% and 66.59% for 500 ppm and 1000 ppm, respectively. As for the crawlers, the mortality rates were 35.78% and 70.17% for 500 ppm and 1000 ppm, respectively. For the adults, the mortality rates were 45.85% and 83.82% for 500 ppm and 1000 ppm, respectively. Statistical analysis indicated significant differences between the two concentrations (eggs, crawlers, and adults), suggesting that the higher concentration is more effective in pest control. Citrus mealybug stages (eggs, crawlers, and adults) were treated with a 2000 ppm concentration of the natural L. mucronata extract in a test tube study. The results showed mortality rates of 52% for eggs compared to 0% in the control group. For crawlers, the mortality rate was 80%, compared to 0% in the control group. As for adults, the mortality rate was 43.3%, compared to 0% in the control group. This indicates that the L. mucronata extract has significant effects on the citrus mealybug stages due to its secondary compounds. In semi-field experiments, we used the nano-Launaea extract after 24, 48, and 72 hours. The results showed relative effectiveness percentages of 93.7%, 86.45%, and 73.58% for adults after 72, 48, and 24 hours, respectively. As for crawlers, the relative effectiveness percentages after the mentioned time periods were 95%, 88.9%, and 76.5%, respectively, showing that nano extracts become more effective over time. In the semi-field experiments with the natural Launaea extract, the relative effectiveness percentages for adults and crawlers after 24 hours were 80.8% and 67.3%, respectively. After 72 hours, the percentages for adults were 29.9% and for crawlers were 11.1%. This suggests that the nano-extracts exhibit higher efficacy compared to the natural extract over time.
Determination of salt stress tolerance levels of different bean genotypes
In this study, which was carried out to determine the salt tolerance levels of different bean genotypes, 20 different bean genotypes were used as materials. Seeds of the genotypes were planted in 12 L pots containing peat: perlite mixture in a ratio of 2:1. Stress treatments were started 36 days after seed planting. For this purpose, starting from a dose of 50 mM NaCl, the salt concentration was gradually increased and a final concentration of 150 mM NaCl was reached. Plants exposed to salt stress for sixteen days were harvested and measurements and analyzes were carried out. Plants were examined in terms of morphological and physiological parameters. In terms of scale evaluation, GT 1 and GT-16 genotypes showed the closest development to control plants with a scale value of "1,33", while GT-8, GT-14, GT-18 and GT-19 genptypes showed the most development against salt stress with a scale value of "5". In other words, the genotypes that suffered the most were determined to be affected. Salt stress (150 mM NaCl) caused a decrease at varying rates in terms of shoot fresh and dry weights, stem length and diameter, leaf area, leaf relative water content (RWC) and SPAD value. Accordingly, the genotypes with lower losses compared to control plants are GT-6, GT-7, GT-11 and GT 16, it was observed that the genotypes with the highest losses were GT-8, GT-14, GT-18, GT-19 and GT-20. Membrane damage index (MDI) increased by 42%, Na and Cl ion contents increased by 724% and 845% on average compared to control plants. Among the genotypes that act selectively in terms of toxic ion content and accumulate less Na and Cl ions, GT-6, GT-7, GT11 and GT-16 ranked first, GT-2, GT-4, GT-8 and GT-9. Were the genotypes containing the most Na and Cl ions. K (48,16% decrease) and Ca (43,53% decrease) ion contents decreased with the application of 150 mM NaCl. This ii decrease was at a lower rate in GT-6, GT-7, GT-11 and GT-16. Losses in K and Ca ion content increased significantly in GT-8, GT-14, GT-19 and GT-20 bean genotypes. In line with all these results, in the study carried out at the early development stage, bean genotypes GT-6, GT-7, GT-11 and GT-16 were found to be tolerant, Genotypes GT-8, GT-14, GT-18 and GT-19 were determined to be sensitive.
Selenyum takviyesinin broyler tavuklarının büyüme performansı, kesim özellikleri ve kan biyokimyası üzerindeki etkileri
Bu çalışma 315 adet Ross 308 broyler cinsi piliç ile Musul'daki Al-Hamdaniyah'da özel sektöre ait bir tavuk çiftliğinde gerçekleştirilmiştir. Civcivler, inorganik (0,3 mg/kg, 0,6 mg/kg, 0,9 mg/kg) ve organik (0,3 mg/kg, 0,6 mg/kg, 0,9 mg/kg) selenyum besin takviyesi içeren üç biyolojik tekrarlı yedi deneme grubuna rastgele ayrılmıştır. Kontrol grubunun diyetine ise ek selenyum takviyesi yapılmamıştır. 42 gün boyunca kontrollü olarak beslenen piliçlerin haftalık performans özellikleri ölçülmüştür. 42 günden sonra, her uygulamadan rastgele 9 piliç seçilerek karkas parametre verimi, kan parametreleri ve çeşitli enzim aktiviteleri ölçülmüştür. Çalışma sonucunda özellikle, organik selenyum ile takviye edilen grubun, yem tüketimi ve canlı ağırlık açısından diğerlerine göre daha olumlu etki gösterdiği gözlenmiştir. İnorganik selenyum içeren diyetle beslenen piliçlerin karkas ve parça verimlerinde kontrole göre daha iyi sonuç alınmıştır. Özellikle, organik selenyum verilen gruplarda kan bileşenlerinde anlamlı değişimler gözlenmiştir. Selenyum kaynaklarının antioksidan kapasite üzerinde belirgin bir etkisi olduğu belirlenmiştir
Selenyum (Se) uygulamasının tatlı mısır (Zea mays saccharata Sturt.)'ın kuraklığa toleransı üzerindeki etkisi
Bu çalışmada; tatlı mısırda (Zea mays saccharata Sturt.) farklı dozlarda selenyum (Se) uygulamalarının (0, 1,0, 2,0 ve 3,0 ppm), kuraklığa toleransı (K1-%100 sulama/SK/kontrol, K2-%75 sulama/SK, K3-%50 sulama/SK ve K4-%25 sulama/SK) üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırma sera koşullarında, 11 litre kapasiteli plastik saksılarda, farklı kuraklık düzeyleri ana parselleri, farklı Se dozları ise alt parselleri oluşturacak şekilde, tesadüf parselleri bölünmüş parseller deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırma sonucunda kuraklık stresinin; incelenen özelliklerin tamamında %2 ile %59 arasında değişen oranlarda olumsuz etkilere neden olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra, kuraklık stresi ile birlikte Se uygulamalarında kontrol bitkilerine kıyasla; bitki boyunda %5-19, bitki yaş ağırlığında %2-20, bitki kuru ağırlığında %2-25, sap kalınlığında %1-7, yaprak boyunda %3-17, yaprak eninde %2-12 ve yaprak sayısında %1-13, YOSİ değerinde %1-8 düzeyinde bir iyileşme sağlanmıştır. Sonuç olarak; uygulanan selenyumun, kuraklık stresinden kaynaklanan olumsuzlukları değişen oranlarda olumlu yönde etkilediği ve Se3 dozunun diğer uygulamalara kıyasla daha iyi sonuçlar verdiği belirlenmiştir.
Bazı bitkisel kökenli bileşenlerin depo ürün zararlıları üzerindeki insektisidal aktivitelerinin incelenmesi
Depolanmış besin ürünlerine zarar veren böceklerle mücadele etmek çok önemlidir. Sitophilus granarius L., Tribolium castaneum ve Rhysoperta dominica depolanan ürünlerde büyük zarar oluşturan böceklerdir. Bu zararlılarla besinlerde kalıntı bırakan suni kimyasallar kullanmadan mücadele etmek için uçucu yağlarla ilgili araştırmalar uzun zamandır yapılmaktadır. Bu maksatla Ferula divaricata, Psephellus pulcherrimus ve Glaucosciadium cordifolium bitki türlerinin uçucu yağları kullanılmıştır. Çalışmada bitkilerin uçucu yağları metanol ekstraksiyonu ile elde edilmiştir. Böcekler üzerinde temas aktivitesi ve repellent aktivite denemeleri yapılmıştır. Sonuçlara göre temas aktiviteleri genel olarak vasat veya vasatın altında çıkmıştır. S. granarius için G. cordifolium 72 saat sonunda %44,14 ölüm oranıyla en yüksek aktiviteyi göstermiştir. T. confusum için sonuçlar vasatın altında çıkmıştır. R. dominica için her 3 bitki türü de vasatın üstünde sonuç vermiş ve G. cordifolium %51,88 ve F. divaricata %76,02 değerlerine uylaşmıştır. Repellent aktivite testlerinde genel olarak vasata yakın sonuçlar alınmıştır. %1'lik konsantrasyonda her 3 bitki türü de ölçülen saat aralıklarında skala 1 ve skala 2 aralıklarında sonuç vermiştir. %5'lik konsantrasyonda ise daha dikkat çekici sonuçlar alınmıştır. P. pulcherrimus 24 saat sonunda T. confusum üzerinde %64 uzaklaştırıcı etki gösterirken, R. Dominica üzerinde F. divaricata 12 saatte %38 ve G. Cordifolium 3 saatte %44 uzaklaştırıcı etki göstererek skala 3 değerlerine ulaşmışlardır. Tüm sonuçlar genel olarak değerlendirildiğinde F. divaricata bitkisinin R. Dominica böcekleri üzerinde kontak ve repellent aktivitesinin yüksek olduğu görülmüştür. Daha detaylı çalışmalarla aktivite gösteren etken kimyasalın bulunmasına yönelik araştırmalara ihtiyaç olduğu ortaya konulmuştur.
Insecticidal effects of bitter melon and anise seed extracts on Trogoderma granarium L. (Coleoptera: Dermestidae)
In this study, the insecticidal activities of hexane and ethyl alcohol extracts from Citrullus colocynthis and Pimpinella anisum seeds were investigated on Trogoderma granarium. Statistical analyses showed that both plant extracts significantly affected egg inhibition and larval mortality. The hexane extract was more effective on larval mortality in both direct and indirect application methods and showed a greater effect than the ethyl extract. In terms of egg inhibition, the direct method performed better than the indirect method. Ethyl alcohol extract showed an inhibition rate of 14.82%, while hexane extract showed an inhibition rate of 28.45%. In addition, application methods were compared and it was found that direct application method was more effective than indirect application method. In summary, this study concluded that hexane and ethyl alcohol extracts from C. colocynth seeds can effectively control the larval population of T. granarium beetle, especially at high concentrations, and hexane performed better than P. anisum seed extracts in both application methods.
Tatlı mısır (Zea mays saccharata Sturt.)'da nano çinko oksit (nano-ZnO) uygulamalarının kuraklığa tolerans üzerindeki etkisi
Bu çalışmada; tatlı mısırda (Zea mays saccharata Sturt.) farklı dozlarda nano-çinko oksit (NZnOD) uygulamalarının (NZnOD1: 0, NZnOD2: 50, NZnOD3: 100 ve NZnOD4: 150 ppm), kuraklığa toleransı (K1: %100 sulama/SK/kontrol, K2: %75 sulama/SK, K3: %50 sulama/SK ve K4: %25 sulama/SK) üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırma sera koşullarında, 11 litre kapasiteli plastik saksılarda, farklı kuraklık düzeyleri ana parselleri, farklı Se dozları ise alt parselleri oluşturacak şekilde, tesadüf parselleri bölünmüş parseller deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırma sonucunda kuraklık stresinin; incelenen özelliklerin tamamında %1 ile %40 arasında değişen oranlarda olumsuz etkilere neden olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra, kuraklık stresi ile birlikte NZnOD uygulamalarında kontrol bitkilerine kıyasla; bitki boyunda %7-21, bitki yaş ağırlığında %9-33, bitki kuru ağırlığında %18-33, sap kalınlığında %1-15, yaprak boyunda %3-22, yaprak eninde %6-40 ve yaprak sayısında %2-5, YOSİ değerinde %3-31 düzeyinde bir iyileşme sağlanmıştır. Sonuç olarak; uygulanan NZnOD, kuraklık stresinden kaynaklanan olumsuzlukları değişen oranlarda olumlu yönde etkilediği, NZnOD3 ve NZnOD4 dozlarının diğer uygulamalara kıyasla daha iyi sonuçlar verdiği belirlenmiştir.
Nano silisyum (nano-Si) uygulamasının tatlı sorgum (Sorghum bicolor var. saccharatum (L.) Mohlenbr.)'un kuraklığa toleransı üzerindeki etkisi
Bu çalışmada; tatlı sorgumda (Sorghum bicolor var. saccharatum (L.) Mohlenbr.) farklı dozlarda nano-silisyum (nSi) uygulamalarının (nSi1: 0 mM, nSi2: 1,0 mM, nSi3: 2,0 mM ve nSi4: 3,00 mM), kuraklığa toleransı (K1: %100 sulama/SK/kontrol, K2: %75 sulama/SK, K3: %50 sulama/SK ve K4: %25 sulama/SK) üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırma sera koşullarında, 11 litre kapasiteli plastik saksılarda, farklı kuraklık düzeyleri ana parselleri, farklı nSi dozları ise alt parselleri oluşturacak şekilde, tesadüf parselleri bölünmüş parseller deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırma sonucunda kuraklık stresinin; incelenen özelliklerin tamamında %4 ile %66 arasında değişen oranlarda olumsuz etkilere neden olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra, kuraklık stresi ile birlikte nSi uygulamalarında kontrol bitkilerine kıyasla; bitki boyunda %4-51, bitki yaş ağırlığında %15-122, bitki kuru ağırlığında %20-110, sap kalınlığında %2-15, yaprak ayası boyunda %3-21, yaprak eninde %2-18, yaprak sayısında %1-45 ve YOSİ değerinde %1-19 düzeyinde bir iyileşme sağlanmıştır. Sonuç olarak; uygulanan nSi'nin kuraklık stresinden kaynaklanan olumsuzlukları değişen oranlarda olumlu yönde etkilediği ve nSi3 (2,0 mM) dozunun diğer uygulamalara kıyasla daha iyi sonuçlar verdiği belirlenmiştir.
Marulda organik gübre kullanımının tuz stresine tolerans üzerindeki etkisi
Marulda tuza toleransın artırılmasına yönelik olarak organik gübre uygulamalarının etkinliğinin araştırıldığı çalışmada, materyal olarak Caipira (Şakira) kıvırcık marul çeşidi (Batavia tipi) kullanılmıştır. Fideler torf:perlit karışımına dikilmiş dikim sırasında saksılara vermikompost, ahır gübresi ve humik asit uygulanmıştır. Stres bitkileri için, fide dikiminden 24 gün sonra 100 mM NaCl (tuz) dozu uygulanmıştır. Stres sonunda hasat edilen bitkiler, yeşil aksam, yaş ve kuru ağırlıkları, bitki boyu, çevre ve taç genişliği, kök boğazı çapı, yaprak alanı, toplam verim, yaprak su oransal içeriği (YOSİ), SPAD değeri, yeşil aksam Na, Cl¬¬, K ve Ca içeriği bakımından incelenmiştir. Tuz stresi bitki büyüme parametreleri, SPAD değeri, toplam verim ile YOSİ, K, Ca içeriğinde azalmaya neden olmuş; SÇKM, Na ve Cl iyon konsantrasyonu bakımından ise artış meydana gelmiştir. Buna karşın, tuz stresi ile birlikte organik gübre uygulamalarında tuz stresine oranla ortalama olarak yaş ve kuru ağırlıkta %66-102; bitki boyu ve kök çapında %4-42; bitki çevre ve taç genişliğinde %29-70; yaprak alanında %140-208, toplam verimde %40-63; YOSİ değerlerinde %35-49; K içeriğinde %24-45; Ca içeriğinde %14-59 iyileşme sağlanmıştır. Ayrıca Na iyon alımı %17-24, Cl iyon alımı %7-15 düzeyinde sınırlanmıştır. Çalışma sonucunda, organik gübre uygulamalarının tuz stresi ile ortaya çıkan zararlanmayı değişen oranlarda iyileştirdiği ve toleransı artırmada etkili olduğu, uygulamalar arasında bu olumlu etki açısından vermikompost ve ahır gübresi uygulamalarının ön plana çıktığı belirlenmiştir.
Patateste sorbitol ve nanokalsiyum uygulamalarının bitki büyüme ve kalite özellikleri üzerine etkisi
Araştırma, 2024 ilkbahar sezonunda Anbar İli, Ramadi İlçesi, Modern Köy bölgesinde, şehrin kuzey batısında (33°30'57.9"N 43°01'51.0"E) gerçekleştirilmiştir. Çalışmada sorbitol ve nano-kalsiyum uygulamlarının patateste bitki büyüme parametreleri, verim ve kalite üzerindeki etkisi incelenmiştir. Materyal olarak Burren patates çeşidinin kullanıldığı çalışma tesadüf blokları deneme desenine ögre 3 tekrarlı olarak planlanmış, sorbitol için 3 konsantrasyon (0 g l-1, 100 g l-1, 150 g l-1) ve nano-kalsiyum uygulamları için 3 konsantrasyon (0 g l-1, 2 g l-1, 4 g l-1) çalışmada yer almıştır. Çalışma sonucunda sorbital uygulamasının 150 g l-1 dozu bitki büyüme ve verim özelliklerinde ön plana çıkmıştır. Bu uygulamada kuru vejetatif kütle ağırlığı (250,86 g bitki⁻¹), yumru sayısı (17,33 yumru bitki⁻¹), yumru ağırlığı (167,84 g), yumru kuru madde oranı (%16,21), gövde sayısı (9 gövde bitki⁻¹), yaprak sayısı (67,33 yaprak bitki⁻¹), yumru sertliği (13,20 kg cm-²), alfa amilaz oranı (3,384 birim mg-1) ve toplam fenol içeriği (27,84 mg g-1) olmak üzere en yüksek değerler saptanmıştır. Nano-kalsiyum uygulamasında ise 4 g bitki⁻¹ seviyesi yapılan uygulamada vejetatif büyüme ve verim özelliklerinin çoğunda önemli bir etki göstermiştir. Bu uygulamada, bitki⁻¹ boyu (77,67 cm), toplam klorofil içeriği (67,40 SPAD U.), yumru üretim ortalaması (1382,22 g), pazarlanabilir verim ortalaması (70,03 ton ha-1), toplam verim ortalaması (73,72 ton ha-1), C vitamini içeriği (21,66 mg 100 g-1) ve toplam asitlik oranı (%0,248) olmak üzere diğer konsantrasyonlara oranla en yüsek değerler belirlenmiştir. Çalışma sonucunda sorbitol ve nano kalsiyum uygulamlarının patateste bitki büyüme, verim ve kalite özellikleri üzerinde olumlu etkiye sahip olduğu; sorbito için 150 g l-1 dozu ve nano kalsiyum için 4 g bitki⁻¹ en etkin dozlar olduğu görülmüştür.
Bazı hibrit tatlı mısır (zea mays saccharata sturt.) çeşitadaylarının erken gelişme döneminde kuraklıktoleranslarının belirlenmesi
Bu çalışmada; beş farklı tatlı mısır çeşit adayının (23-SCH-03, 23-SCH-07, 23-SCH-08, 23-SCH-12 ve 23-SCH-23) kuraklığa tolerans (K1: %0 su kısıtı/SKP/kontrol, K2: %75 sulama/%25 su kısıtı, K3: %50 sulama/%50 su kısıtı ve K4: %25 sulama/%75 su kısıtı) düzeyleri incelenmiştir. Araştırma sera koşullarında, 11 litre kapasiteli plastik saksılarda, farklı kuraklık düzeyleri ana parselleri, farklı çeşitler ise alt parselleri oluşturacak şekilde, tesadüf parselleri bölünmüş parseller deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Kuraklık stresinin görsel etkilerinin belirlenmesi amacıyla oluşturulan skala değerlendirmesinde stres düzeyindeki artış skala değerinde de artışa yani zararlanma derecesinde artışa yol açmış bu etki özellikle K4 uygulamasında ön plana çıkmıştır. Özellikle %25 kısıtlı sulama koşullarında 23-SCH-07 çeşidi, 3,67 skala değeri ile kuraklık stresine karşı en duyarlı çeşit olarak belirlenmiştir. Araştırma sonucunda kuraklık stresinin; incelenen morfolojik özelliklerin tamamında (bitki boyu, bitki yaş ağırlığı, bitki kuru ağırlığı, sap kalınlığı, yaprak ayası boyu, yaprak eni, yaprak sayısı) %2 ile %80 arasında değişen oranlarda olumsuz etkilere neden olduğu tespit edilmiştir. K4 düzeyinde ortalama olarak tüm morfolojik parametreler bakımından kontrol bitkilerine oranla 23-SCH-03 çeşidinde %44,29, 23-SCH-07 çeşidinde %41,16, 23-SCH-08 çeşidinde %43,74, 23-SCH-12 çeşidinde %43,36 ve 23-SCH-23 çeşidinde %40,89 düzeyinde gerçekleşmiştir. Artan stres koşullarına paralel olarak SPAD ölçümleriyle belirlenen klorofil içeriklerinde azalmalar kaydedilmiştir. SPAD değerlerindeki azalma oranı %2 ila %36 arasında değişmiş; bu bağlamda en belirgin düşüş, en yüksek stres düzeyi olan K4 uygulamasında gözlenmiştir. Çeşit bazında yapılan değerlendirmelerde, K4 uygulamasında kontrol bitkilerine göre en az SPAD değeri kaybı %20,62 oranı ile 23-SCH-07 çeşidinde, en fazla kayıp ise %36,24 ile 23- SCH-03 çeşidinde tespit edilmiştir. YOSİ değerlerinde de %8 ila %69 arasında değişen oranlarda azalma gözlenmiş; bu düşüşün çeşitler arasında farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Özellikle K4 düzeyinde, kontrol bitkilerine kıyasla en düşük oranda azalma %24,18 ile 23-SCH-07 çeşidinde tespit edilirken, en yüksek azalma ise %69,24 ile 23-SCH-03 çeşidinde gerçekleşmiştir. Araştırmada, kuraklık stresi sonucunda bitki büyüme parametreleri bakımından çeşitlerin değişen oranlarda kayıplar ile karşı karşıya kaldığı görülmüş, 23-SCH-23 tatlı mısır çeşidinin diğer çeşitlere oranla tolerans düzeyinin daha yüksek olduğu sonucuna varılmıştır.
Araç kaynaklı trafik kirliliğinin lavanta bitkisinin fizyolojik özelliklerine etkisi
Taşıtların sebep olduğu hava kirliliği Türkiye ve Dünya'da kentsel hava kirliliğinin en önemli faktörlerinden biridir. Bu çalışmada son yıllarda önemi ve kullanım alanı artan lavanta bitkisi seçilmiştir. Çankırı Karatekin Üniversitesinin Uluyazı Yerleşkesinde araç trafiğinin bulunmadığı yani temiz alanlardan ve araç trafiğinin bulunduğu kirli alanlardan örnekler alınmıştır.
Çankırı ili kırsal kalkınma yatırımlarının desteklenmesi programı kapsamında desteklenen basınçlı sulama sistemlerinin değerlendirilmesi
Ülkemizde hükümetin modern sulama yatırımlarına uyguladığı çeşitli destek kredileri sayesinde sektörün genişlemesi ve üreticilerin konuya olan ilgisi artmış, özellikle damla sulama projelerinde ciddi artışlar meydana gelmiştir. Bu çalışmada, Ülkemiz genelinde değişik kurum ve bankaların desteğiyle gerçekleştirilen basınçlı sulama projesinin uygulama sırasında ve uygulandıktan sonraki dönemde görülen değişimlerin ortaya konması amacıyla, Çankırı ili ve çevresi incelenmiştir. Çankırı ilinde faaliyet gösteren kredi alarak basınçlı sulama sistemi tesis ettiren toplam 100 çiftçi ve sistemi kullanan uygulayıcı konumdaki personel ile anket yapılmıştır. Uygulanan anket formu SPSS programı ile frekans analizi yapılarak değerlendirilmiştir. Yapılan araştırma sonucunda destek alarak basınçlı sulama sistemine geçen proje sahiplerine herhangi bir eğitim verilmediği, basınçlı sulama sistemini hatalı döşeyip değiştirenlerin oranı %12 olarak tespit edilmiştir. Ankete katılan çiftçilerden parsellerine 3 günden az aralıkla sulama suyu alabilenlerin oranı %8, verim artışı sağlayanların oranı %99 olarak tespit edilmiştir. Genel olarak basınçlı sulama sisteminden çiftçilerin tamamına yakını %97'si memnun olduğu belirlenmiştir. Çiftçilerin tarımsal desteği aldığı kurum %81'lik bir oran ile kendilerine en yakın kurum olarak İl Tarım ve Ormancılık Müdürlüğü'nü görmektedirler.
Bazı bitki ekstraktlarının Sitophilus granarius L. (Col: Curculionidae) ve Tribolium confusum Jacquelin du Val (Col: Tenebrionidae) üzerindeki insektisidal ve repellent aktiviteleri
Depolanmış ürün zararlıları ile mücadelenin önemi her geçen gün artmaktadır. Sitophilus granarius ve Tribolium confusum ise depolanmış mahsullerde zarar yapan iki önemli tür olarak bilinmektedir. Depolanmış ürünlerde mücadelede farklı yöntemler kullanılsada en çok kullanılan yöntem kimyasal mücadeledir. Çevresel olumsuzluklar ve böceklerin kazandığı direnç gibi etkenler mevcut insektisitlere alternatif olabilecek yeni kimyasalların elde edilmesini ve uygulanmaya aktarılmasını gerektirmektedir. Yürütülen bu tez çalışmasında da mevcut insektsitlere alternatif olabilecek bitkisel kökenli insektisitler konu edilmiştir. Bu anlamda Buplerum rotundifolium, Arnebia densiflora, Rhododendron luteum bitkilerinden elde edilen ekstratların S.granarius ve T.confusum üzerindeki insektisidal ve davranışsal etkileri araştırılmıştır. Kontak aktivite testlerinde en yüksek aktivite % 56,67 ile B. rotundifolium methanol ekstraktından S. granarius üzerinde elde edilmiştir. Bu etkiyi % 41,09 ile A. densiflora methanol ektraktı takip etmiştir. T. confusum üzerinde ise düşük oranlarda kontak toksisite gözlemlenmiştir. Repellent etki çalışmalarında ise, A. densiflora methanol ektraktı dışında kalan diğer bitki ektraktları iyi derecede repellent aktivite göstermiştir. S. granarius üzerindeki repellent aktiviteler ise çok düşük seviyelerde kalmıştır.
Akuaponik sistemde brokoli (Brassica oleraceae L.) fidelerinin gelişimi ve su kalitesine etkisi
Bu tez çalışmasında; akuaponik sistem ile geleneksel toprak yetiştiriciliği, brokoli fidesinin gelişim ve kalite parametreleri açısından karşılaştırılmıştır. Ayrıca akuaponik sistemlerin önemli bir özelliği olan su kalitesini iyileştirmesi üzerine etkileri incelenmiştir. Her birinde 20 adet Japon balığı (Carassius auratus L.) olan 80 L'lik polietilen su tanklarından biri kontrol ve üçü akuaponik sistem için olmak üzere toplamda 4 adet kullanılmıştır. Deneme, tesadüf blokları deneme desenine göre 6 tekerrürlü olarak gerçekleştirilmiştir. Denemenin sonunda; brokoli fidesinin, gövde çapı, fide boyu, kök uzunluğu, kök kuru ağırlığı ve bitki besin elementleri (N, P, K, Ca, Mg, Na, Fe, Zn, Mn, Cu ve B) bakımından akuaponik sistem ile geleneksel toprak yetiştiriciliğinin arasındaki farklılıklar istatistiki olarak önemli bulunmasına karşın fide yaş ağırlığı, kuru ağırlığı, kök yaş ağırlığı arasında istatistiki olarak belirgin farklılıklar saptanmamıştır. Su kalitesi bakımından ise su sıcaklığı, suda çözünmüş oksijen miktarı, pH arasında istatistiki olarak önemli farklar tespit edilirken tuzluluk, EC ve bulanıklık arasında farklılıklar bulunmamıştır. Akuaponik sistemin brokoli fide yetiştiriciliğine uygun olduğu hatta bazı özellikleri ile geleneksel toprak yetiştiriciliğinden üstün olduğu tespit edilmiştir.
Vermikompost ekstraktlarının bazı havai fungal bitki patojenleri baskılama etkinliğinin araştırılması
Tarımda vermikompost kullanımı özellikle organik tarım başta olmak üzere giderek yaygınlaşmaktadır. Çalışmalar, vermikompostun toprağa besin elementi sağlaması ve toprak fiziksel özelliklerini iyileştirmesi yanında bazı bitki hastalıklarını baskıladığını da göstermektedir. Bu çalışma ile at ve sığır vermikompost ekstraktlarının meyve ağaçlarında zarar yapan ve meyve üretim alanlarında yaygın olarak görülen bazı havai fungal bitki patojenlerini (Monilinia laxa, Cytospora leucostoma, Botryosphaeria obtusa, Phomopsis viticola, Alternaria mali, Wilsonomyces carpophilus, Venturia inaequalis ve Botrytis cinerea) baskılama etkinliği çalışılmıştır. Fungal bitki patojen izolatlarına karşı farklı dozlarda hazırlanmış vermikompost ekstraklarının baskılama oranları petri ortamlarında denenerek elde edilen sonuçlar istatistiki olarak değerlendirilmiştir. At ve sığır vermikompostunda %25, %50, %75 ve %100 denenen dozlarda en iyi sonuçlar sırasıyla M. laxa, P. viticola, A. Mali'de bulunurken; C. leucostoma, B. obtusa ve B. cinerea etmenlerinin baskılanması daha düşük bulunmuştur. Wilsonomyces carpophilus (Yaprak delen) laboratuvar ortamında saflaştırma çalışmalarında başarılı bir sonuç alınamadığı için değerlendirmeden çıkarılmıştır. Sonuçlar at ve sığır vermikompost ekstraktlarının meyve ağaçlarında Çiçek monilyası (M. laxa), Bağda ölü kol (P. viticola), Elma yaprak lekesi (A. mali), Sitospora kanseri (C. leucostoma), Siyah çürüklük ve yaprak lekesi (B. obtusa) ve Kurşuni küf (B. cinerea) zararlılarının kontrolünde kullanılabilme potansiyeli olduğunu göstermektedir. Bu çalışma ile at ve sığır vermikompostu ekstraktlarının meyvelerde yaygın olan havai fungal etmenlerinin baskılanmasındaki etkinliğinin ilk kez karşılaştırılmış olması bu çalışmanın özgünlüğünü oluşturmaktadır.
Farklı bakteri uygulamalarının (pseudomonas fluorescens, bacillus megaterium ve bacillus subtilis) guar (Cyamopsis tetragonoloba (l.) Taub.)'ın kuraklığa toleransı üzerine etki
Bu çalışma, farklı bakteri uygulamalarının guar bitkisinin kuraklığa tolerans özelliği üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla sera koşullarında, tesadüf parselleri bölünmüş parseller deneme desenine göre; farklı bakteri uygulamaları [Kontrol (Bakteri İnoküle Edilmemiş, Bacillus subtilis (BS), Pseudomonas fluorescens (PF) ve Bacillus megaterium (BM)] ana parselleri, kuraklık uygulamaları ise ([%100 sulama (S0-kontrol), %75 sulama (S1), %50 sulama (S2), %25 sulama (S3), %0 sulama (S4)] alt parselleri oluşturacak şekilde, üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Çalışma sonucunda; bitki büyüme parametreleri bakımından kontrol bitkilerine oranla %25-71, yaprak oransal su içeriğinde %37, SPAD değerinde %34 azalma olurken; membran zararlanma indeksinde %19 düzeyinde artış meydana gelmiş, yaprak su potansiyeli ise %280 düzeyde negatif yönde artış göstermiştir. Bununla birlikte, bakteri uygulamaları bitkilerin kuraklık stresine toleransını artırmış ve bakteri uygulanmayan kontrol bitkilerine oranla ortaya çıkan azalma %3-35 düzeyinde kalmıştır. Bakteri uygulamaları, bakteri uygulanmayan S4 bitkileri ile karşılaştırıldığında ortalama olarak BS'de %3-71, PF'de %28-159 ve BM'de %3-169 düzeyinde iyileşme sağlanmış, dolayısıyla bitkilerin kurağa karşı tolerans düzeyleri artış göstermiştir. Sonuç olarak, Bacillus megaterium (BM)'un guarda kuraklığa tolerans açısından daha etkin olduğu, bunu sırasıyla Pseudomonas fluorescens (PF) ve Bacillus subtilis (BS) bakteri türlerinin izlediği belirlenmiştir.
Bazı tahılların 1938-2016 yılları arası verim değişkenliğinin fraktal analizi
Tarımsal üretim sistemlerinin sürdürülebilirliği açısında ürün veriminin zamansal değişiminin karakterize edilmesi önemlidir. Bu çalışma ile Türkiye'de yaygın olarak yetiştirilen buğday (Triticum L.), arpa (Hordeum vulgare L.), çavdar(Secale cereale L.), yulaf (Avena sativa L.) ve çeltiğin (Oryza spp. L.) 1938-2016 yılları arasındaki birim alan verimindeki zamansal değişikliğin fraktal analiz yöntemi ile karakterize edilmesi hedeflenmiştir. Ürünlerin yıllık verimine ilişkin zaman serisi için fraktal boyut (D) hesaplanarak yorumlanmıştır. Hesaplanan D değerlerinin tamamı referans değer olarak kabul edilen 1.50'in altında olması, ürünlere ilişkin verim zaman serilerinin "persistent kendini andırır" olduğunu göstermiştir. En yüksek D değerinin (1.417) çavdar için en düşük değerin ise (1.225) buğday için belirlenmiş olması, çavdarın en fazla, buğdayın ise en az riskli ürün olduğunu göstermiştir. Ürünler için hesaplanan D değerleri hem kısa vadeli hem de uzun vadeli değişkenliğin önemli olduğunu göstermiştir. Fraktal analiz yöntemi kullanılarak farklı ürünlere ilişkin verim zaman serileri başarıyla analiz edilebilir. Özellikle iklim değişikliği bağlamında gıda güvenliğinin sağlanması açısından verimde değişkenliğe neden olan faktörlerin daha iyi anlaşılması ve gerekli tedbirlerin alınması açısından verim zaman serilerinin karakterize edilmesi önemlidir.
Kuraklık ve tuzluluğa toleranslı kavun genotiplerinin tuz stresi karşısında anaç olarak etkinliklerinin belirlenmesi
Tuzluluk, en önemli abiotik stres faktörlerinden biri olup, dünyada sulanabilir alanların yaklaşık olarak %20'si bu problem ile karşı karşıyadır. Özellikle tolerant anaç üzerine aşılı bitkilerde tuz stresinin ortaya koymuş olduğu verim kayıpları önemli derecede azaltılabilmektedir. Gerçekleştirilen bu çalışmada ise farklı bir tür olan Cucurbitaceae familyası içerisinde yer alan kavunda, önceki çalışmalarda kuraklık ve tuzluluğa toleranslı olduğu belirlenmiş olan kavun genotiplerinin (CU159 ve CU196) ile Albastros ticari anaç çeşidinin yine hassas olduğu belirlenen kavun genotiplerine (CU40 ve CU252) anaç olarak kullanımının tuz stresine tolerans üzerindeki etkileri incelenmiştir. Stres bitkileri için, dört gerçek yapraklı aşamada tuz (200 mM NaCl) stresine başlanmıştır. Kontrol bitkileri ise besin çözeltisi ile sulanmıştır. Stres sonunda büyüme parametreleri, yaprak oransal su içeriği (YOSİ), membran zararlanma indeksi (MZİ), klorofil (SPAD) oranı, yeşil aksam ve kök iyon değişimleri bakımından değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda; 200 mM NaCl uygulamaları özellikle hassas genotiplerde bitki gelişimini olumsuz yönde etkilemiştir. Hassas kavun genotipleri için anca olarak tolerant genotiplerin kullanılması ile bitkilerin tuz stresine toleransını artırmış ve aşısız kontrol bitkilerine oranla bitki büyüme parametreleri, YOSİ, SPAD, K ve Ca içerikleri bakımından %73-391 oranında iyileşme sağlanırken; membran zararlanmasında %45, Na ve Cl iyon alımı ise %27-50 düzeyinde sınırlandırılmıştır. İncelenen tüm veriler ışığında tolerant kavun genotiplerinin hassas genotipler için anaç olarak kullanıldığı aşı kombinasyonlarında, tuza toleransın artış gösterdiği, bu kombinasyonlar içerisinde özellikle CU196 kavun genotipi ile Albastros çeşidinin ön plana çıktığı belirlenmiştir.
Kızılırmak koşullarında bazı çeltik çeşitlerinde damla ve tava sulama yöntemlerinin etkinliğinin karşılaştırılması
Bu çalışmada; Çankırı Kızılırmak lokasyonunda çeltik (Oryza sativa L.) üretiminde damla sulama metodunun başarısı ve uygunluğu geleneksel tava sulama yöntemi ile test edilmiştir. Araştırma; 2020 yılı yaz döneminde Çankırı Karatekin Üniversitesi Kızılırmak Meslek Yüksekokulu Araştırma ve Uygulama Alanı'nda farklı çeltik çeşitleri (Osmancık 97, Yatkın, Köprü CL ve Cammeo) ana parselleri, sulama yöntemleri ise (damla sulama ve tava usulü sulama) alt parselleri oluşturacak şekilde tesadüf blokları bölünmüş parseller deneme desenine göre, 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Deneme sonunda elde edilen verilere göre damla sulama ve tava sulama yönteminin bitki boyu, birim alandaki salkım sayısı, çiçeklenme gün sayısı, olgunlaşma gün sayısı, salkım uzunluğu, yatma, fertil tane sayısı, steril tane sayısı, fertilite oranı, çeltik bin tane ağırlığı, çeltik verimi, pirinç bin tane ağırlığı, pirinç tane genişliği, pişmiş pirinç tane uzunluğu, kırık pirinç randımanı, kırıksız pirinç randımanı, kırık pirinç verimi, kırıksız pirinç verimi ve kırıklı-kırıksız pirinç verimi üzerine etkileri istatistiksel olarak önemli bulunurken salkımdaki tane sayısı ve pirinç tane uzunluğu üzerine etkileri ise istatistiksel olarak önemsiz bulunmuştur. Araştırmanın sonunda damla sulama yönteminde tava sulama yöntemine göre %92,83 su tasarrufu sağlanmış olup, en uygun çeşit olarak Cammeo önerilmiştir.
İç Anadolu Bölgesi meralarında dört karakter türün yayılışını kontrol eden floristik ve çevresel faktörlerin incelenmesi
Meraların sağlıklı ve sürdürülebilir kullanımı ve en yüksek ekonomik getirinin sağlanması için; meraların doğal yapısının (flora, toprak, ana kaya, iklim) iyi bilinmesi gerekir. Bu çalışmada; İç Anadolu Bölgesi meralarının mevcut floristik yapısındaki hakim türlerin ortaya konulması, türlerin birbirleriyle ve çevreleriyle ilişkilerinin incelenmesi, toprağın fiziksel ve kimyasal özelliklerinin floristik yapıya etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. İç Anadolu Bölgesinde yer alan 9 ilin (Ankara, Çankırı, Çorum, Kırıkkale, Kırşehir; Nevşehir, Kayseri, Yozgat, Sivas) meralarında baskın olan Festuca valesiaca Schleich. ex Gaudin, Thymus sipyleus Boiss., Bromus tomentellus Boiss., Poa bulbosa L. türleri 4 hakim tür olarak belirlenmiştir. Baskın türlerin bulunduğu meralarda biyotik ve abiyotik faktörlerden oluşan 24 değişken belirlenmiş ve ilgili veriler oluşturulan veri setine girilmiştir. Veriseti SPSS 22 ve CANOCO 4.5 paket programlarında Pearson's Korelasyon, Spearmann Korelasyon, Bağımsız T Testi ve Ordinasyon testleriyle analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre; F. valesiaca'nın yükseklik, yıllık yağış, organik madde ve fosfor miktarı bakımından yüksek, kuzey bakılı sahalarda iyi bir gelişim gösterdiği anlaşılmıştır. T. sipyleus ve B. tomentellus birbirine benzer olarak killi, kireçli ve PH yüksek topraklarda daha iyi gelişim göstermiştir. P. bulbosa ise; daha düşük rakımlarda, nispeten daha tınlı, kireçsiz, fosforlu toprakları tercih etmektedir. P. bulbosa'nın hoşgörü sınırlarının diğer üç türe göre daha geniş olduğu söylenebilir. F. valesiaca ve T. sipyleus habitat tipi olarak farklı bitki formasyonlarını tercih ederler. Tüm alanlarda genel olarak organik madde ve fosfor yetersizliği öne çıkmıştır. Çalışma sonuçları İç Anadolu Bölgesi bozkırlarının ekolojik özelliklerinin anlaşılmasında önemli bulgular ortaya koymuştur.
Hümik asit uygulamasının miskantus (Miscanthus × giganteus)'un kuraklığa toleransı üzerindeki etkisi
Kuraklık, bitki büyüme ve gelişimi ile bitkisel üretimi sınırlandıran en önemli çevresel faktörlerden birisidir. Bu çalışma, farklı sulama seviyeleri altında ([%100 sulama (S0-kontrol), %75 sulama (S1), %50 sulama (S2), %25 sulama (S3), %0 sulama (S4)] hümik asit (HA) uygulamasının miskanthus (Miscanthus x giganteus)'un kuraklığa tolerans üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla; sera koşullarında plastik saksılarda, 2019 yılında 58 gün süreyle, tesadüf parselleri deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Çalışmada; farklı sulama seviyeleri bitki gelişimini değişen oranlarda olumsuz yönde etkilemiş, bitki büyüme parametreleri (bitki boyu, sap kalınlığı, yaprak eni, yaprak sayısı ve alanı, yaprak, sap, kök yaş ve kuru ağırlıkları) bakımından kontrol bitkilerine oranla %3-86 arasında azalma meydana gelmiştir. Bununla birlikte, hümik asit uygulamaları bitkilerin kuraklık stresine toleransını artırmış ve büyüme parametrelerinde kontrol bitkilerine oranla ortaya çıkan azalma %7-45 düzeyinde kalırken, HA uygulanmayan bitkilere göre ortalama %8-34 oranında iyileşme sağlamıştır. Farklı sulama seviyeleri fizyolojik parametreler (YOSİ, YSP, MZİ ve Klorofil) üzerinde de benzer etkiye sahip olmuş ve kontrol bitkilerine kıyasla %1-278 arasında azalma meydana gelmiştir. Hümik asit uygulamaları fizyolojik parametreler bakımından da olumlu etkide bulunmuş ve kontrol bitkilerine göre ortalama %9-61 arasında azalma tespit edilirken, HA uygulanmayan bitkilere göre ortalama %11-33 oranında iyileşme sağlamıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; hümik asidin miskantus'ta kuraklığa tolerans bakımından etkin olduğu ve kullanımının stresin etkisini hafifletici yönde etkili olduğu belirlenmiştir.
Kargı kamışı (Arundo donax L.)'nın tuza toleransı üzerine farklı organik gübrelerin etkisi
Bu çalışma; farklı organik gübrelerin kargı kamışı (Arundo donax L.)'nın tuza toleransı (150 mM) üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla; 2019 yılı yaz döneminde, 61 gün süreyle serada saksı koşullarında, tesadüf parselleri deneme desenine göre, üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Çalışma sonucunda tuz stresinin; incelenen özelliklerin tamamında değişen oranlarda olumsuz etki gösterdiği ve ortalama olarak değerlendirildiğinde kontrole göre; bitki boyunda %13,6, sap kalınlığında %42,6, yaprak eninde %5,2, yaprak alanında %64,0, yaş ve kuru yaprak ağırlığında sırasıyla %37,1 ve %57,8, yaş ve kuru sap ağırlığında sırasıyla %32,7 ve %35,9, kök yaş ve kuru ağırlığında ise sırasıyla %46,8 ve %41,4 oranlarında düşüşler görüldüğü tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra; YOSİ değerinde %34,7, MZİ'de %53, klorofil değerinde %16,5, yeşil aksam ve kök K+ içeriğinde sırasıyla %52,3 ve %65,0, yeşil aksam ve kök Ca2+ içeriğinde sırasıyla %48,9 ve %60,2 düşüş görülürken, yeşil aksam ve kök Na+ içeriğinde sırasıyla %1297,5 ve %1041,2, yeşil aksam ve kök Cl- içeriğinde sırasıyla %1151,5 ve %1172,7 artış saptanmıştır. Buna karşın, tuz stresi ile birlikte organik gübre uygulamalarında tuz stresine kıyasla ortalama; bitki boyunda %18,1, sap kalınlığında %125,4, yaprak eninde %30,1, yaprak alanında %43,0, yaş ve kuru yaprak ağırlığında sırasıyla %85,5 ve %52,7, yaş ve kuru sap ağırlığında sırasıyla %102,3 ve %142,3, kök yaş ve kuru ağırlığında ise sırasıyla %52,6 ve %59,7, YOSİ değerinde %48,4, MZİ'de %43,3, klorofil değerinde %11,1, yeşil aksam ve kök K+ içeriğinde sırasıyla %40,9 ve %70,4, yeşil aksam ve kök Ca2+ içeriğinde sırasıyla %33,1 ve %99,2, yeşil aksam ve kök Na+ içeriğinde sırasıyla %27 ve %32,6, yeşil aksam ve kök Cl- içeriğinde sırasıyla %23,5 ve %31,0 oranlarında iyileşmeler tespit edilmiştir. Sonuç olarak; uygulanan organik gübrelerin tuz stresinden kaynaklanan olumsuzlukları değişen oranlarda iyi yönde etkilediği ve uygulamalar arasında ahır gübresinin diğerlerine göre biraz daha ön plana çıktığı görülmektedir.
Determination of nanotixicity of functionalized titanium dioxide (TiO2) nanoparticles (NPs) towards Rhizobium etli bacteria in soil
Emerging pollutants such as metal nanoparticles and TiO2 nanoparticles have varying impacts on the survival of nitrogen-fixing bacteria in the soil. The health of the soil can be affected due to the harmful effects of these contaminants on plant-growth-promoting bacteria (PGPB), thereby impacting plant productivity. The produced TiO2 NPs were examined using X-ray diffraction (XRD) and transmission electron microscopy (TEM) techniques. The toxicity of nano-titanium dioxide and the molecular effect of a gene on Rhizobium bacteria isolated from broad bean (Vicia faba L.) roots were studied. B cell receptor (BCR) was used to identify the isolates. To test the bacterial sensitivity to TiO2, four holes were bored into the menthol medium using a 6 mm sterile drill. Titanium NPs were added at different concentrations (1225, 2500, and 5000 ppm) in the well; and after 24 hours, TiO2 had no influence on bacterial growth but there was a high density of actively growing microorganisms. The relative gene expression of the rhizobium isolates (ropA) compared to the housekeeping gene (recA) was then measured. As a result, it was determined that the gene expression activity of the bacteria increased or decreased depending on the titanium concentration. It was concluded that titanium is a good option for increasing the activity and productivity of rhizobium bacteria, provided the appropriate concentration is determined.
Evaluation of the effect of metalaxyl-M and chlorothalonil against downy mildew in cucumber and investigation of their residues
Cucumis sativus L., one of 30 cucumber species found worldwide, is the most economically significant. One of the most devastating foliar diseases of cucumbers and other cucurbits is downy mildew, caused by the fungus Pseudoperonospora cubensis. Residue levels, and degradation rate of the commercial fungicide including two active ingredients (chlorothalonil and metalaxyl-M) in the cucumber was determined with using a combination of the QuEChERS method and HPLC. Also, the effect of the fungicide is evaluated. The experiment was carried out on the cucumber crop in a greenhouse in the city of Ramadi, Anbar Governorate, eastern Iraq that designed in randomized block design. It was found to have high residue levels of metalaxyl-M and chlorothalonil in cucumbers grown in greenhouse. The fungicide required about 14 days to completely fade from the cucumber fruits. The recoveries of chlorothalonil and metalaxyl-M were 90.3 and 86.7%, respectively. The half-lives of metalaxyl-M and chlorothalonil were detected as 0.90 and 0.85, respectively.
Attitudes of maize farmers in kirkuk governorate towards silage industry
This study is aimed at studying the attitude of maize (Zea mays L.) towards the silage industry in Kirkuk governorate in a bid to determine the relationship between the attitude of maize farmers in Kirkuk governorate towards silage and some variables. The study included all maize farmers in the Kirkuk Governorate; the Hawija district includes large agricultural areas of maize farms, amounting to 9407 hectares for the year 2021. The number of farmers in the district is about 1938, of which 410 are maize farmers. A simple random sample representing 10,3% of the total farmers was selected for this study; so, the research sample is about 200 farmers. The employed research tool for this study is a list of questions about farmer qualities and a scale with 52 positive and negative phrases, with options (agree, neutral, disagree) and numerical values (3, 2, 1) for positive and negative clauses. The SPSS statistical program was used to analyze the data. At the end of the research, the results showed that most of the farmers had negative and neutral attitudes towards the silage industry, and the results also showed a significant correlation between the farmers' attitudes towards the silage industry and each of the variables (educational level, type of agricultural land tenure, method of marketing the crop, and participation in training courses). However, the study observed no significant correlation with the following variables: age, number of years of cultivation of the maize crop, the area planted with maize, and exposure to information sources on maize cultivation.
Various nutritional applications on productivity indicators in wheat
Biofertilizers are natural preparations containing a compatible group of beneficial microorganisms that have an active and effective role in supplying the plant with the nutrients it needs. The study aimed to find the level of addition of bio-fertilizer Carbac G to reduce the doses of mineral fertilizers and reach the possibility of recommending biofertilizers as an alternative to the ground additions of mineral fertilizers in the wheat crop. In the study, which included five different applications, the harvested plants were evaluated in terms of plant height, the area of leaf flag, number of spikes, number of grains per spike, the weight of 1000 grains, grain yield, biological yield, harvest index, protein, gluten parameters. As a result of the study, it was determined that the mixture of traditional biofertilizers and organic matrix chemical fertilizers performed better than the traditional method in terms of wheat growth performance in alluvial soils of semi-tropical agro-climatic conditions of wheat cultivation.