Burdur gölü alt havzasının 2019 ve 2020 yılları kuraklık verilerinin analizi

Küresel iklim değişikliğinin en önemli etkilerinden bir tanesi de kuraklıktır. Geçmişten günümüze uzanan yolda su kaynakları kuraklık sırasında önemli düzeyde azalabilmekte hatta yok olma tehdidiyle karşı karşıya kalmaktadır. Bu kapsamda bakıldığında Burdur gölü alt havzası, kuraklık tehdidi sonucu kuruma ile karşı karşıya olan bir yer üstü su kaynağıdır. Kuru koşullar farklı sebeplerden dolayı geliştikleri için; meteorolojik kuraklık, hidrolojik kuraklık ve tarımsal kuraklık gibi birden fazla tanımı bulunmaktadır. Bu çalışmada baz alınan kuraklık tipi olan meteorolojik kuraklık için; dünyadaki en sıcak 3 yıldan 2'si olan 2019 ve 2020 yıllarının, Burdur gölü alt havzasındaki kuraklık etkileri analiz edilerek güncel bir kuraklık değerlendirmesi yapılmıştır. 2019 ve 2020 yıllarının 24 aylık dönem (1 Ocak 2019 – 31 Aralık 2020) verileri için; Burdur gölü alt havzasında bulunan, 7 istasyona ait; günlük yağış verileri ve aylık toplamları, 30 yıllık döneme (1990-2020) ait normalleri, aylık ortalama sıcaklık ve aylık toplam yağış verileri kullanılarak, PNI (normalin yüzdesi indeksi), De Martonne kuraklık indeksi, sıcaklık ve yağış analizleri yapılmıştır. 2019 yılı toplam yağış ortalaması 377,94 mm, sıcaklık ortalaması 13,58o C'dir. 2020 yılı toplam yağış ortalaması 379 mm, sıcaklık ortalaması da 13,6o C olarak hesaplanmıştır. 2019 ve 2020 yılları De Martonne yıllık kuraklık indeksi değerleri her iki yıl içinde yarı kurak – nemli arasıdır. 2019 ve 2020 yılı 3 aylık (Ekim, Kasım ve Aralık) PNI kuraklık indekslerinde bu 3 aylık periyotta alt havzada meteorolojik kuraklık gerçekleşmiştir. Bulunan her kuraklık indeksleri ArcMap ile haritalanmış, aylık ve yıllık olarak ayrıntılı bir şekilde gösterilmiştir. De Martonne kuraklık indeksinin, PNI indeksine göre Burdur gölü alt havzasına daha uygun olduğu sonucuna varılmıştır.