Dicle University
Discipline

Department of Otolaryngology

Dicle University

130

Archived Theses

0

DOIs Assigned

0%

DOI Rate

Discipline

50 Theses
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Kronik dakriyosistit olgularının endoskopik endonazal dakriyosistorinostomi cerrahisinde koter ve cerrahi bıçak tekniğinin karşılaştırılması

Amaç: Epifora, gözyaşının yetersiz drenajına bağlı olarak burun boşluğuna ulaşamaması nedeniyle gözlerde sulanma ile karakterize bir klinik durumdur. Epiforanın en yaygın nedeni edinsel nazolakrimal kanal tıkanıklığıdır. Erişkinlerde strandart tedavi yöntemi olarak eksternal dakriyosistorinostomi ameliyatı uygulanmaktadır. Son yıllarda endoskopik cihazların gelişmesi ve yaygın olarak kullanılmasıyla endoskopik dakriyosistorinostomi daha sık ve güvenilir olarak uygulanmaya başlanmıştır. Bu çalışmanın amacı kronik dakriyosistite bağlı edinsel nazolakrimal kanal tıkanıklığı olan olgularda cerrahi bıçak ve koter kullanılarak yapılan endoskopik dakriyosistorinostomi sonrası nazal sineşi komplikasyonu ve başarı oranlarını karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Göz Hastalıkları polikliniğine epifora şikayeti ile başvuran ve yapılan oftalmolojik muayene ve tetkikler sonrası kronik dakriyosistit tanısı alan ve kulak burun boğaz hastalıkları polikliniğinde yapılan endoskopik nazal muayenesinde nazal patoloji izlenmeyen 60 hasta değerlendirmeye alındı. 30 hastaya koter ile diğer 30 hastaya cerrahi bıçak ile endoskopik dakriyosistorinostomi ameliyatı yapıldı. Ameliyat sonrası 1. ve 6. ay kontrol muayeneleri yapıldı. Bulgular: Cinsiyet dağılımı açısından kadın hastalar çoğunluktaydı. Toplamda hastaların 50'si (%83,3) kadın, 10'u (%16,7) erkekti. Kadın hastaların 23'üne (%46) bıçak yöntemi, 27'sine (%54) koter yöntemi ile operasyon yapıldı. Erkek hastaların 7'sine (%70) bıçak yöntemi, 3'üne (%30) koter yöntemi ile operasyon yapıldı. Toplamda 25 (%41) hastaya sol taraftan, 30 (%50) hastaya sağ taraftan, 5 (%9) hastaya bilateral operasyon yapıldı. Bıçak yöntemi kullanılan hasta grubundaki yaş ortalaması 43,77±15,84 idi. Koter yöntemi kullanılan hasta grubundaki yaş ortalaması 38,27±12,12 idi. Hastaların minimum takip süresi 6 aydı. Hastaların yapılan 1. ay kontrollerine toplam 14 hastada (%23) nazal sineşi izlendi. Bu hastalardan 3'ü (%21,4) bıçak yöntemi ile opere edilen hastalardan oluşurken 11'i (%78,6) koter yöntemi ile opere edilen hastalardan oluşuyordu. Bu fark istatistiksel olarak anlamlı gözlenmiştir (p<0,05). Bıçak yöntemi ile opere edilen hastaların yapılan 1. ay kontrollerinde 1 (%33,3) hastada gözde sulanma şikayetleri devam ederken, 6. ayda hastaların 7'sinde (%43,8) şikayeti devam ediyordu. Koter yöntemi ile opere edilen hastaların yapılan 1. ay kontrollerinde 2 (%66,7) hastada şikayetleri devam ederken, 6. ayda hastaların 9'unda (%56,3) şikayetleri devam ediyordu. Bıçak yöntemi kullanılan hastalarda %76,6 koter yöntemi kullanılan hastalarda %70 oranında başarı sağlanmıştır. Sonuç: Çalışmamızda endoskopik dakriyosistorinostomide bıçak yöntemi koter yöntemine karşı daha az nazal sineşi komplikasyonu potansiyelinin olduğu ve her iki yöntemin başarı oranının aynı olduğunu gözlemledik. Anahtar kelimeler: Epifora, koter tekniği, bıçak tekniği, nazolakrimal kanal tıkanıklığı, endoskopik endonazal dakriyosistorinostomi, dakriyosistit.

Şifa Beyazpolat
Van Yüzüncü Yıl Üniversity
2024
00
Master'sOpen AccessTR

60-72 ay arası koklear implant kullanan çocuklarda erken okuryazarlık ve çalışma belleği arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışmada, koklear implantlı çocuklarda erken okuryazarlık ve çalışma belleği arasında ilişki incelenmiş olup ek olarak dil becerileri ile ilişkisine de bakılmıştır. Çalışmaya 5 yaş ila 6 yaş arasında koklear implantlı 34 katılımcı dahil olmuştur. Dil becerilerinin değerlendirilmesi için Türkçe Erken Dil Gelişim Testi (TEDİL), çalışma belleğinin değerlendirilmesi için Çalışma Belleği Ölçeği (ÇBÖ) testi ve erken okuryazarlık becerisinin değerlendirilmesi için Erken Okuryazarlık Testi (EROT) kullanılmıştır. Araştırmalardan elde edilen bulgulara göre, koklear implantlı bireylerde dil, çalışma belleği ve erken okuryazarlık becerilerinde anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Dil, çalışma belleği ve erken okuryazarlık becerileri incelendiğinde ise, bu bilişsel becerilerin birbirleriyle ilişkisinde yüksek korelasyon katsayıları bulunduğu gözlenmiştir. Anahtar Kelimeler: koklear implant, çalışma belleği, erken okuryazarlık, sesbilgisel farkındalık

BellekBellek analiziErken okuryazarlık becerileri+7
Tuğba Ural
Hacettepe University · Institute of Health Sciences
2022
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Obstrüktif uyku apneli çocukların tedavisi olan adenotonsillektominin başarısını etkileyen faktörler

Adenoidektomi ve tonsillektomi KBB hekimlerinin pratiğinde en sık yapılan ameliyatlardandır. Çocuklarda obstrüktif uyku apnesinde (OUA) en sık görülen patoloji adenotonsiller hipertrofidir. Çoğu hastada bu ameliyattan sonra semptom ve bulgular azalmaktadır. Ancak persistan hastalık da nadir değildir. Bunun sebepleri arasında obezite, kraniyofasiyal anomaliler, nörolojik hastalıklar gibi ek hastalıklar olabilmekle beraber sağlıklı çocuklarda da persistan OUA sık görülmektedir. Literatürde bununla bağlı birçok çalışma olsa da, hastalığın persistan OUA'nın sebepleri tam olarak bilinmemektedir. Amacımız ek hastalığı olmayan OUA çocuklarda adenotonsillektominin başarısını etkileyebilecek faktörleri araştırmak, adenoid ve tonsillerin boyutu, yaş, cinsiyet, çene yapısı gibi potansiyel etkenleri ortaya koymaktır. Çalışmamızda polisomnografik olarak orta ve ağır OUA tanısı almış çocukların verileri toplanarak preoperatif ve postoperatif apne-hipopne indeksine (AHİ) göre ameliyat başarısı ve başarısızlığın nedenleri incelenmiştir. Çalışmamızda <6 yaş grubunda tonsil grade 3,4 olanlarda tonsil grade 1,2 olanlara göre ameliyat başarısı anlamlı daha yüksektir. Adenotonsillektomi sonrasında rezidü OUA olan hastalarda (postoperatif AHİ ≥ 5) iyileşen hastalarla (postop AHİ <5) kıyasla sefalometrik değerlerin farklı olması, özellikle alt kesici dişlerin inklinasyon açısının (İMPA) daha dar olması ve mandibula ile hyoid arasındaki mesafenin (MPH) daha uzun olması çalışmamızın sonucunda ortaya konmuştur. Angle sınıf 3 oklüzyon grubunda sınıf 1 ve sınıf 2'ye göre ameliyat sonrası daha yüksek oranda persistan OUA saptanmıştır. Aynı zamanda preoperatif AHİ skorunun yüksek olması ile cerrahi başarısızlık arasında anlamlı ilişki saptanmıştır. Yaş, cinsiyet ile ameliyat başarısı arasında ilişki saptanmamıştır. Anahtar Kelimeler: adenoidektomi, tonsillektomi, adenotonsillektomi, persistan obstrüktif uyku apnesi, horlama, sefalometri, polisomnografi

AdenoidektomiCerrahi-kulak-burun-boğazHorlama+7
Ali Aliyev
Hacettepe University
2022
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Kronik otitis medialı hastalarda cerrahi öncesi temporal kemik bilgisayrlı tomografi bulguları ile intraoperatif bulguların karşılaştırılması

Kronik otitis medianın (KOM) değerlendirilmesinde bilgisayarlı tomografi (BT); anatomik yapıların durumu, hastalığın lokalizasyonunu ve yapmış olduğu tahribatın saptaması açısından önemli bir yere sahiptir. Çalışmamızın amacı, temporal kemik BT bulgularıyla, KOM cerrahisi esnasında saptanan bulguların kıyaslanması ve bu bilgi ışığında bilgisayarlı tomografinin, KOM tanısında ve cerrahi planlamasındaki olası değerinin araştırılmasıdır. Çalışmaya 2012-2016 yılları arasında KOM nedeni ile cerrahi uygulanmış ve cerrahi öncesinde temporal BT tetkiki mevcut olan toplam 261 hasta dahil edildi. Mevcut ameliyat notlarından; kemikçik zincirde hasar olup olmadığı, fasiyal kanal ve lateral semisirküler kanalda (LSSK) dehisans olup olmadığı ve orta kulağın mukozasına ait veriler elde edildi. Temporal BT görüntüleri cerrahi bulgulardan habersiz tek bir radyolog tarafından tekrar değerlendirildi. Radyolog tarafından tespit edilen temporal BT sonuçları cerrahi bulgular ile karşılaştırıldı. Temporal BT'nin doğru sınıflama oranı (DSO), cerrahi ile uyumu (Kappa), korelasyonu (Cramer V, Phi) ve tanısal olumsallık değerleri (seçicilik, duyarlılık, pozitif kestirim değeri, negatif kestirim değeri) istatistiksel olarak hesaplandı. Preoperatif BT'nin malleus için: DSO: %79.3, Kappa: %35.2 (orta düzey uyum), Cramer V: %35.2 (düşük düzeyde korelasyon) bulundu (p<0.001). İnkus için: DSO: %77.8, Kappa: %57.3 (orta düzeyde uyum), Cramer V: %54.7 (orta düzeyde korelasyon) bulundu (p<0.001). Stapes için seçicilik: %89, duyarlılık: %86, negatif kestirim değer (NKD): %97, pozitif kestirim değer (PKD): %62, Kappa: %66.1 (iyi düzeyde uyum), Phi: %67.4 (orta düzeyde korelasyon) bulundu (p<0.001). İnkudostapedial eklem için: seçicilik: %90.3, duyarlılık: 75.5, NKD: %84.3, PKD: %84.2, Kappa: %66.1 (iyi düzeyde uyum), Phi: %67.2 (orta düzeyde korelasyon) bulundu (p<0.001). Fasiyal kanal için: DSO: %89.6, Kappa: %46 (orta düzeyde uyum), Cramer V: %44.8 (orta düzeyde korelasyon) saptandı (p<0.001). Orta kulak için: DSO: %46, Kappa: %26,8 (düşük düzeyde uyum), Cramer V: %39 (zayıf korelasyon) saptandı (p<0.001). LSSK için: seçicilik: %98.8, duyarlılık: 83.3, NKD: %99.6, PKD: %62, Kappa: %70.7 (iyi düzeyde uyum), Phi: %71.4 (kuvvetli korelasyon) bulundu. Sonuç olarak malleus ve orta kulak boşluğunun durumu konusunda radyolojik değerlendirme ile cerrahi bulgular arasında düşük düzeyde uyum ve korelasyon varken, inkus ve fasiyal kanal için radyolojik değerlendirme ile cerrahi bulgular arasında orta düzeyde uyum ve korelasyon bulundu. Stapes ve inkudostapedial eklemde radyolojik değerlendirme ile cerrahi bulgular arasında iyi düzeyde uyum, fakat orta düzeyde korelasyon bulundu. Sadece LSSK erozyonu konusunda radyoloji ve cerrahi değerlendirme arasında iyi düzeyde uyum ve kuvvetli düzeyde korelasyon saptandı.

KolestatomaKulak hastalıklarıKulak kemikçikleri+5
Habibullah Habib
Hacettepe University
2019
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Yağ transferi; Parotidektomi sonrası estetik ve fonksiyonel sonuçlar

Çalışmamızda parotidektomi sonrası rekonstrüksiyonda kullanılan en blok ve lipoenjeksiyon yöntemleriyle yağ grefti uygulamalarının; parotidektomi sonrası rekonstrüksiyon yapılmayan hastalara göre Frey Sendromu'nu önleme ve yüzdeki kozmetik deformiteleri düzeltmedeki etkisinin istatistiksel olarak incelenmesi hedeflendi. Parotiste preoperatif İİAB/MRG bulguları ile benign kitlesi olan, 18-65 yaş aralığında 77 hasta çalışmaya dahil edildi ve 3 gruba ayrıldı. Grup 1'e yalnız parotidektomi yapılan 30 hasta, Grup 2'ye parotidektomi sonrası en blok yağ grefti uygulanan 26 hasta, Grup 3'e ise lipoenjeksiyon yöntemiyle yağ grefti uygulanan 21 hasta alındı. Tüm gruplarda hastalara; postoperatif 1. yılda Frey Semptomları sorgulaması, Minor Testi, Vizüel Analog Skala ile estetik durumunun skorlaması yapılarak, postoperatif komplikasyonların tamamı kaydedildi. Grup 2 ve 3'teki hastalara ise çıkarılan tümör hacmi, konulan yağ grefti hacmi, postoperatif 1. hafta ve 1. yılda MRG ile yağ greftinin hacim ölçümü yapılarak rezorpsiyon oran hesaplaması, postoperatif 24. saatte donör sahada Wong-Baker ağrı skorlaması yapıldı. Tüm gruplarda intraoperatif tümör hacim ortalaması 18±10,8 cm3 hesaplandı; 3 grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (p:0,754). Grup 2'deki hastalarda ortalama intraoperatif yağ grefti hacmi 23±7,59 cm3, Grup 3'teki hastalarda 15±7,34 cm3 bulundu; Grup 2'deki ortalama intraoperatif yağ grefti hacmi, Grup 3'e göre istatistiksel olarak anlamlı ölçüde yüksek saptandı (p:0,010). Bu verilere göre intraoperatif tümör hacmine oranla Grup 2'de %13,7 fazla yağ grefti konulduğu, Grup 3'te ise %24,5 daha az hacimde yağ grefti ile düzeltme yapıldığı hesaplandı. Grup 2 ve 3'teki hastaların ortalama yağ grefti rezorpsiyon oranları sırasıyla %50,75±21,20 ve %48,59±17,93 olarak hesaplandı ve yüzdeler arasında anlamlı farklılık saptanmadı (p:0,711). Grup 2'deki hastalarda yağ grefti alımında harcanan süre, Grup 3'teki hastalara göre istatistiksel olarak anlamlı ölçüde daha uzun bulundu (p:0,046). Grup 2'deki donör sahadaki kanama miktarının Grup 3'e göre istatistiksel olarak anlamlı ölçüde yüksek olduğu saptandı (p<0,01). Wong-Baker skorlamasına göre Grup 2'de donör sahada ağrısı olan hasta sayısı, Grup 3'teki donör sahada ağrısı olan hasta sayısına göre istatistiksel olarak anlamlı ölçüde yüksek bulundu (p: 0,030). Grup 2 ve 3'teki hastaların VAS skorlarının, Grup 1'deki hastalara göre anlamlı ölçüde yüksek olduğu saptandı (p<0,001). Grup 2 ve 3'teki hastalar arasında ise anlamlı farklılık saptanmadı (p>0,05). Grup 2 ve 3'teki hastalarda Frey Sendromu'na yönelik semptomların ve Minor Testi pozitifliğinin olmadığı, Grup 1'de Frey Sendromu semptomlarının ve Minor Testi pozitifliğinin Grup 2 ve 3'e göre anlamlı derecede fazla görüldüğü tespit edildi (p: 0,019). Anahtar kelimeler: Parotidektomi, yağ grefti, Frey Sendromu, kozmetik, rekonstrüksiyon

Adipoz dokuCerrahi-kulak-burun-boğazCerrahi-plastik+3
Merve Tunca
Hacettepe University
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Türkçe ses yorgunluğu ölçeği'nin geçerlilik ve güvenilirliği

Bu çalışmada, Vocal Fatigue Index (VFI) ölçeğinin Türkçe 'Ses Yorgunluğu Ölçeği' (SYÖ) uyarlamasının güvenilirlik ve geçerlilik testlerini yapmak amaçlanmıştır. İlk aşamada orijinal VFI ölçeğinin iki çevirmen tarafından İngilizce'den Türkçe'ye çevirisi yapılmıştır. Çevrilmiş ölçekler alanda deneyimli iki kişi tarafından birleştirilerek ortak çeviri ölçek oluşturulmuştur. Oluşturulan ortak çeviri başka farklı bir çevirmen tarafından İngilizce'ye geri çevrilmiştir ve nihai ölçek oluşturulmuştur. Bu çalışma 285 ses problemi olan, 250 ses problemi olmayan toplam 535 katılımcı ile yapılmıştır. Katılımcılara SYÖ ile beraber Sesle İlişkili Yaşam Kalitesi Ölçeği' (SİYKÖ) test-tekrar test olarak uygulanmıştır. Güvenilirlik değerlendirmesi için iç tutarlık katsayısı (Cronbach alfa) ve test-tekrar test güvenilirlik katsayıları değerlendirilmiştir. Pearson'un korelasyon katsayı testi ile SİYKÖ ile arasındaki korelasyonun gücü ile değerlendirilmiştir. SYÖ'nin Cronbach alfa katsayısı yorgunluk ve kaçınma boyutunda 0.920, fiziksel rahatsızlık alt boyutunda 0,879 ve dinlenme ile iyileşme boyutunda 0,882 olarak tespit edilmiştir. Test-tekrar test güvenilirlik testinde SYÖ'nin yorgunluk ve kaçınma boyutu için 0.877, fiziksel rahatsızlık alt boyutu için 0,913 ve dinlenme ile iyileşme boyutu için 0,820 olarak saptanmıştır. SYÖ boyut puanları arttıkça SİYKÖ'nin hem alt boyut hem de toplam puan düzeyleri istatistiksel anlamlı ilişkili düşük bulunmuştur (r=-0.809, r=-0.512 ve p<0.001, r=-0.147 ve p<0.05). Ses bozukluğu şikayeti olmayan bireyler ile karşılaştırıldığında, olan hastalarda SYÖ boyut puan düzeylerinin istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulunmuştur (p<0,001). Elde edilen bulgular doğrultusunda, VFI'inin Türkçe uyarlaması olan SYÖ'nin güvenilir ve geçerli olduğu, ses yorgunluğunun değerlendirilmesinde faydalı bir ölçme aracı olarak kullanılabileceği ortaya konulmuştur. Anahtar Kelimeler: Ses; Yorgunluk; Güvenilirlik; Geçerlilik; Ölçek; Yaşam Kalitesi

Güvenilirlik ve geçerlilikSağlık hizmetleri araştırmalarıSes+5
Seher Şirin
Ege University · Institute of Health Sciences
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Parsiyel larenjektomili bireylerde elektrostimülasyon terapisinin yutma ve ses üzerine etkisinin değerlendirilmesi

Parsiyel larenjektomiler larenksin bir kısmının çıkarılması ile yapılan cerrahi işlemlerdir. Bu cerrahi işlemin sonucunda bireylerde aspirasyon, disfaji ve çeşitli ses bozuklukları meydana gelebilir. Bu semptomlar bireylerin yaşam kalitelerini azaltır hatta ölümle bile sonuçlanabilir. Parsiyel larenjektomi sonrası geleneksel yutma ve ses rehabilitasyonu yavaş bir süreç olabilir bu nedenle bu bireyleri tedavi etmek için konuşma ve dil patalogları tarafından yeni yöntemler aranmaya başlanmıştır. Literatürde disfaji ve ses terapisinde NMES'in kullanıldığı çalışmalar bulunmaktadır fakat parsiyel larenjektomi uygulanmış bireylerin terapisinde bu yöntemin yararlı olup olmadığı değerlendirilmemiştir. Literatürdeki bu eksiklikten yola çıkarak bu çalışmada parsiyel larenjektomi uygulanmış 20 bireye cerrahi işlem sonrası NMES uygulanmıştır. Bireylerin terapiden önceki ve sonraki yutma fonksiyonları Fiberoptik Endoskop, ses kaliteleri ise akustik ses analizi yapılarak ve Voice Handicap Index (VHI) uygulanarak karşılaştırılmıştır. Bu çalışmanın sonuçları bize NMES' in yutma ve ses üzerinde iyileşmeler sağladığını ve tedavi olarak kullanılabilecek güvenilir bir yöntem olduğunu göstermiştir. Anahtar Kelimeler; parsiyel larenjektomi; nöromuskuler elektrik stimülasyon; VitalStim; ses handikap endeksi; akustik ses analizi, yutma bozukluğu

Elektrikle uyarmaLaringeal hastalıklarLarinjektomi+5
Hilal Nur Ficil
Ege University · Institute of Health Sciences
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Kemoterapi alan hastalarda ototoksisitenin işitmeye etkisinin yüksek frekans odyometri ve DPOAE ile değerlendirilmesi

Kemoterapi, çeşitli kanserlerin tedavisinde kullanılan yöntemlerden biridir. Kemoterapide kullanılan ilaçların bazıları ototoksik etkilere neden olabilmektedir. Ototoksisite, koklear veya vestibüler fonksiyon bozukluğu ile karakterize edilen iç kulağı veya işitsel sinirini etkileyen farmakolojik yan etkidir. İşitme kaybı genellikle kalıcı, sensörinöral ve bilateraldir. Ototoksik hasarın erken tespiti için rutinde kullanılan testler saf ses odyometri ve/veya otoakustik emisyondur (OAE). Ancak ototoksisite ilk önce yüksek frekansları etkilemektedir. Yapılan çalışmalarda yüksek frekans odyometri(YFO) üzerinde çok durulmamıştır. Bu çalışmadaki amaç, yüksek frekans odyometri ve DPOAE testlerini kullanarak 18-30 yaş arası hastalarda kemoterapi öncesi, sırasında ve sonrası ototoksisitenin işitmeye etkisini, sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırarak değerlendirmek ve ototoksisiteyi belirlemede hangi testin daha duyarlı olduğunu saptamaktır. Çalışmada 20 kemoterapi alması planlanan hasta ve 20 sağlıklı gönüllüye KBB muayenesinin ardından rutin işitme testi sonrası YFO ve DPOAE testleri uygulandı. 20 hastanın YFO eşiklerinin ortalama değerleri 8 ila 16 kHz frekansları arasında değerlendirildi. DPOAE amplitüdlerinin ortalama değerleri 500 ila 4000 Hz frekansları arasında değerlendirildi. Hastaların elde edilen değerleri kemoterapi öncesi, sırasında ve 1. kür sonrası olarak karşılaştırıldı. Sonuçta istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmadı. Bu, çalışmamızın uzun süreli takibe dayanmaması ve genetik faktörlerin bir sonucu olabilir. Anahtar Kelimeler; ototoksisite; işitme; yüksek frekans odyometri; DPOAE

OdyometriOtoakustik emisyonlarOtotoksisite+4
Tülin Çağlar
Ege University · Institute of Health Sciences
2019
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Obstrüktif uyku apne sendromu (osas) hastalarında aralıklı hipokseminin orta ve iç kulak fonksiyonları üzerine etkisi

Amaç Çalışmamızda toplumda oldukça sık görülen ve hayat kalitesinde anlamlı olumsuz etkilere sahip OSAS'la indüklenen hipoksi seviyesinin polisomnografi ile tespit edilmesi ve aralıklı hipokseminin orta ve iç kulakta işitsel işlev bozukluğuna neden olup olmadığının araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem Çalışmaya Temmuz 2016 - Ağustos 2017 tarihleri arasında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Anabilim Dalı polikliniğine başvuran, en az 5 yıllık (yeni tanı) horlama ve/veya apne yakınması olan, çalışmaya alınma kriterlerini karşılayan ve çalışmayı katılmayı kabul eden hastalar alınmıştır. Çalışmaya katılan hastalara öncelikle tam bir kulak burun boğaz ve baş boyun muayenesi uygulanmıştır. Bütün hastalara ilk başvuruda saf ses odyometrisi, distorsiton ürünü otoakustik emisyon ve multi-frekans timpanometri test incelemeleri yapılmıştır. Daha sonra hastalar Ege Üniversitesi Göğüs Hastalıkları Uyku Kliniği'ne yönlendirilerek hastalara PSG testi yapılmıştır. Çalışmaya toplam 80 hasta dahil edildi ve hastalar PSG sonuçlarına göre basit horlama, hafif düzeyde OSAS, orta düzeyde OSAS ve ağır düzeyde OSAS olmak üzere 4 gruba ayrılarak değerlendirildi. Bulgular Bu çalışmaya dahil edilen 80 hastanın 42'si erkek (%52,5), 38'i (%47,5) kadın olup ortalama yaş 46,94 yıl (SD=8.80, minimum 25 yıl, maksimum 60 yıl) olarak saptandı. Yapılan analiz sonucunda gruplar arasında kadın erkek dağılımı açısından anlamlı fark bulunmadığı saptanmıştır. Gruplar arasında her iki kulakta yapılan hava yolu işitme eşikleri ortalamalarının karşılaştırılmasında basit horlama ve hafif OSAS grupları ile ağır düzey OSAS hastaları arasında anlamlı fark olduğu saptanmıştır (p<0.05). SNR ölçümleri açısından gruplar arasında analiz sonuçlarına göre ağır OSAS'da her iki kulakta tüm frekanslarda düşük SNR ölçümleri saptandığı ancak bu ölçümlerin sadece sağ kulak 2 kHz frekansında istatiksel olarak anlamlı olduğu görüldü (p=0.035). Multifrekans empedansmetri ile değerlendirilen kompliyans ve basınç ölçüm sonuçlarına bakıldığında, her iki kulakta gruplar arasında istatiksel açıdan anlamlı fark bulunmazken sadece sağ kulak 1000 Hz de yapılan kompliyans ölçüm sonuçlarında gruplar arasında istatiksel açıdan fark saptandı (p=0.043). Tüm hastalar dahil edildiğinde her iki kulakta da hava yolu ortalama işitme eşikleri ve minimum O2 satürasyonları arasında anlamlı korelasyon olduğu saptandı. Sonuç OSAS hastalarda ortaya çıkan hipoksinin işitsel yolakta etkilenmeye yol açtığı düşünülmektedir. Çalışmamızda ağır OSAS hastalarında aralıklı hipokseminin koklear fonksiyonlarda bozulmaya neden olduğu saptanmıştır. Bununla birlikte orta kulak akustik fonksiyonlarında OSAS hastalarında normal bireylere göre anlamlı farklılık olmadığı saptanmıştır. Daha geniş serilerle yapılacak olan çalışmalar, OSAS hastalığının işitsel mekanizmalar üzerindeki etkisini aydınlatmaya yardımcı olacaktır.

Orta kulakUyku apne sendromlarıİç kulak
Murat Benzer
Ege University
2018
00
Master'sOpen AccessTR

7-14 yaş arasındaki koklear implantlı çocuklarda, anlama testi ve akustik uygulamaları kullanarak, anlama yöntemlerinin ve becerilerinin incelenmesi

Araştırmanın amacı, 7-14 yaş arasındaki koklear implantlı ve normal işiten çocukların, anlama becerilerinin akustik uygulamalarla, anlama yöntemlerinin anlama testi ile belirlenip, gruplar arasında fark olup olmadığının araştırılmasıdır. Araştırma kesitsel analitik bir çalışmadır. Araştırma İzmir Ege Üniversitesi Hastanesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı ve Özel Duyma Konuşma (DUYKON) Özel Eğitim ve Rehabilitasyon merkezinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya 7-14 yaş arası toplam 38 çocuk katılmıştır. Bu çocukların 20 tanesi normal işiten, 18 tanesi koklear implantlıdır. Araştırma, etik kurul izni alındıktan sonra Nisan 2015- Ekim 2015 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya katılan normal işiten çocuklara Pure Tone Odyometri, koklear implantlı çocuklara Serbest Alan Odyometri, her iki gruba akustik uygulamalar ve timpanogram uygulanmıştır. Çocukların ailelerine ise, anlama testi uygulanmıştır. Araştırmada akustik uygulamalara göre, yön tayini, sıralama, müzik algısı ve uygulamaların toplam süreleri normal işiten ve koklear implantlı grup arasında karşılaştırıldığında gruplar arası anlamlı bir fark gözlenmiştir. Anlama testi sonuçlarına göre, çocuğunuz pazar yerinde satıcıların fiyatlarla ilgili açıklamalarını, çocuğunuz gürültülü bir ortamda ona anlatılanları, çocuğunuz okul kantininde yiyecek içecek isterken görevlinin söylediklerini, çocuğunuz derste bilgi almak istediğinde ona anlatılanları sorularında normal işiten ve koklear implantlı grup karşılaştırıldığında, gruplar arasında anlamlı bir fark gözlenmiştir. Sonuç olarak, akustik uygulamaları ve anlama testini değerlendirdiğimizde, çocuğun geçmiş yaşantısı ve dilbilgisi yardımı ile kendisine ulaşan akustik iletileri ya da uyaranları algılaması, anlaması ve sonucunda iletiyi ya da çevre sesini anlamlı hale getirmesidir. Dinleme becerisini etkin biçimde kullanabilmesi için bu basamakların doğru biçimde gelişmesi gerekmektedir. Bu basamakların gelişmemesi durumunda sosyal ve eğitim yaşantısında geri kalmasına neden olacaktır. Anahtar Kelimeler: Koklear İmplant; Akustik Uygulamalar; Anlama Testi

Akustik impedans testleriAnlamaKoklea+6
Tevfik Anıl Düzgülsen
Ege University · Institute of Health Sciences
2016
00
Master'sOpen AccessTR

İşitme cihazı kullanan 2-7 yaş arası işitme engelli çocukların dil becerilerinin gelişimi

Bu çalışma, işitme cihazı kullanan 2 – 7 yaş arası çocukların dil becerilerinin gelişimini değerlendirmek amacı ile yapılmıştır Araştırma; gözlemsel, tanımlayıcı, kesitsel bir çalışmadır. Araştırma verileri tüm örneklem için Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi K.B.B. Anabilim Dalı Odyoloji Birimi'ne başvuran, Özel Ege Artı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nde, Özel Nefes Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nde, Parlak Ufuklar Anaokulu'nda ve Neşe Erberk Anaokulu'nda bulunan çocuklardan elde edilmiştir. Değerlendirme için Türkçe Erken Dil Gelişimi Testi (TEDİL) resimli kitap, TEDİL Uygulamacı Formu ve Olgu Rapor Formu kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan formlar, 2 - 7 yaş arasındaki işitme cihazı kullanan ve normal işitmeye sahip olan toplam 36 çocuğa uygulanmıştır. Hasta grubunda; işitme cihazı kullanan ve 2-7 yaş arasında olan çocuklar değerlendirmeye alınmıştır. Çalışma süresince özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine düzenli devam etmeyen, işitme cihazını düzenli kullanmayan ve işitme cihazının bakımının düzenli yaptırmayan çocuklar değerlendirmeye alınmamıştır. Kontrol grubunda ise çalışma süresince anaokulu eğitimi alan ve 2-7 yaş aralığı içinde olan çocuklar araştırmaya dahil edilmiştir. Araştırmaya katılan çocuklar, her grupta eşit sayıda çocuk olacak şekilde 2 gruba ayrılmıştır. Hasta grubu işitme cihazı kullanan çocuklardan, kontrol grubu ise normal işitmesi olan çocuklardan oluşmaktadır. Tüm çocuklar 2-7 yaş arasında bulunmaktadır. Araştırmaya katılan çocuklara çalışmanın başında Olgu Rapor Formu, TEDİL Resimli kitap ve TEDİL Uygulamacı Formu, çalışmanın 3. ve 6. aylarında ise TEDİL Resimli kitap ve TEDİL Uygulamacı Formu tekrar uygulanmıştır. Araştırmaya katılan tüm çocukların alıcı dil, ifade edici dil ve sözel dil test puanları incelenerek çocukların dil gelişimlerine yönelik veriler elde edilmiştir. Araştırmada işitme cihazı kullanan çocukların yaşlarının artmasının; alıcı dil 1, alıcı dil 2 ve alıcı dil 3, ifade edici dil 1, ifade edici dil 2 ve ifade edici dil 3 puan ortalamalarının test sonuçlarını olumlu etkilediği ve puan ortalamalarını değiştirdiği tespit edilmiştir. Sözel dil 1, sözel dil 2 ve sözel dil 3 puan ortalamaları açısından ise istatistiksel olarak anlamlı bir fark oluşturmadığı ve puan ortalamalarını değiştirmediği gözlenmiştir. Araştırmada normal işitmesi olan çocukların yaşlarının artmasının; alıcı dil 1, alıcı dil 2 ve alıcı dil 3, ifade edici dil 1, ifade edici dil 2 ve ifade edici dil 3, sözel dil 1, sözel dil 2 ve sözel dil 3 puan ortalamaları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark oluşturmadığı, test sonuçlarını olumlu etkilemediği ve puan ortalamalarını değiştirmediği gözlenmiştir. İşitme cihazı kullanan çocuklar ile normal işitmesi olan çocukların çalışmaya başlamadan önce, çalışmanın 3. ve 6. aylarında alıcı dil, ifade edici dil ve sözel dil puan ortalamaları karşılaştırıldığında, istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmiş ve işitme cihazı kullanan çocukların, normal işitmesi olan çocuklara göre alıcı, ifade edici ve sözel dil gelişiminin daha yavaş olduğu gözlenmiştir. Araştırmada 25 ay ve daha uzun süre işitme cihazı kullanan çocuklarda araştırmanın 6. ayındaki alıcı dil puan ortalamalarının, araştırmanın başında ve 3. ayında uygulanan testlerdeki alıcı dil puan ortalamalarından daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. 12-24 ay arası ya da 25 ay ve daha uzun süre işitme cihazı kullanılmasının, ifade edici dil ve sözel dil puan ortalamalarında değişiklik oluşturmadığı gözlenmiştir. Araştırmaya katılan hasta grubunun 1-24 ay arası ya da 25 ay ve daha uzun süre özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine devam ediyor olmasının alıcı dil ve sözel dil puan ortalamalarını değiştirmediği; ifade edici dil puan ortalamalarını ise yükselttiği gözlenmiştir. Araştırmaya katılan çocuklara uygulanan testler arasındaki sürelerin kısa olması ve araştırmadaki katılımcı çocuk sayısının kısıtlı olması nedeniyle bu çalışma sonucu hakkında kesin bir kanıya varılamamıştır. Testler arasında geçen sürenin arttırılıp katılımcı sayısının fazlalaştırılmasıyla araştırmanın daha ayrıntılı olarak yapılabileceği ve daha güvenilir sonuçlar elde edilebileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: İşitme cihazı, dil gelişimi, TEDİL.

Dil becerileriDil gelişimiDil seviye testi+4
Fatih Karaçalı
Ege University · Institute of Health Sciences
2016
00
Master'sOpen AccessTR

Superior semisürküler kanal dehissansında multifrekans timpanometrinin değeri

Superior semisürküler kanal dehissansı (SSCD) olan hastalarda, iç kulakta bulunan oval ve yuvarlak pencereye üçüncü bir pencere eklenir. Üçüncü pencere iç kulağın dinamik özelliklerini değiştirerek orta kulağın odyolojik ve akustik özelliklerine yansıyabilir. Bu araştırmanın amacı superior semisürküler kanal dehissanslı kulaklarda multifrekans immitansmetri bakılarak elde edilen rezonans frekans ölçüm sonuçları ile normal kulaklarda elde edilenler karşılaştırılarak, superior semisürküler kanal dehissansına yönelik ayırıcı tanı kriteri elde etmektir. Araştırma analitik ve prospektif kohort bir çalışmadır. Çalışma Ege Üniversitesi Hastanesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı'nda gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya 18-70 yaş arası toplam 30 kişi katılmıştır. Çalışmaya 20 normal kişi (40 kulak) ve 10 SSCD'li hasta (14 kulak) dâhil edilmiştir. Araştırma etik kurul izni alındıktan sonra Ocak 2016-Haziran 2016 tarihleri arasında yapılmıştır. Çalışmada normal kişilere ve SSCD'li kişilere saf ses odyometri testi, VEMP testi, multifrekans immitansmetri ve 226 Hz immitansmetri testleri yapılmıştır. Araştırmada normal grupta multifrekans immitansmetri bakılarak elde edilen rezonans frekans değerleri ortalaması 881,25 Hz (std sapma 88,93) olarak bulundu. Superior semisürküler kanal dehissansı grubunda ise rezonans frekans değerleri ortalaması 817,86 Hz (std sapma 222,41) olarak bulundu. Sonuç olarak normal grup ile SSCD olan grubun rezonans frekansları ölçüldü ve rezonans frekansları arasında anlamlı bir fark bulunmadı. Normal grup olgularının VEMP amplitüd değeri, SSCD grup olgularının VEMP amplitüd değerlerinden istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu. Normal olguların VEMP Amplitüd Asimetri Oranı değerleri ile bilateral SSCD olgularının VEMP Amplitüd Asimetri Oranı değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. Normal grup olgularının akustik refleks eşikleri, yaş ve saf ses odyometri değerleri SSCD grup olgularının akustik refleks eşikleri, yaş ve saf ses odyometri değerlerinden istatistiksel olarak anlamlı düşük bulundu. Multifrekans immitansmetri bakılarak elde edilen rezonans frekans değeri dehissanslı hastaları ayırt edici bir tanı kriteri olarak bulunmadı. Bu çalışmanın multifrekans immitansmetrinin önemli bir parametresi olan rezonans frekans değerinin patolojilerin tanısı üzerine etkilerini araştıracak çalışmalara yardımcı olması temenni edilmektedir. Anahtar Kelimeler: Superior semisürküler kanal dehissansı; multifrekans immitansmetri; rezonans frekans

Şengül Arslan
Ege University · Institute of Health Sciences
2016
00
Master'sOpen AccessTR

Sağlıklı yetişkinlerde multifrekans timpanometri normatif değerleri

Timpanometri ucuzluğu, hızlı yapılabilmesi, invaziv olmaması ve tanıya sağladığı katkılar nedeniyle ilk tanıtıldığı günden beri tüm dünyada yaygın şekilde kullanılmaktadır. Test için, ilk yıllarda 226 Hz prob tonlar kullanılmış, ancak sonraki yıllarda bu frekans ile yapılan ölçümlerin bazı kısıtlılıkları ortaya konulmuştur. Otoskleroz gibi patolojik durumlarda veya yenidoğanların değerlendirilmesinde yüksek frekans prob tonların kullanımı gündeme gelmiştir. Ancak bu testler daha karmaşıktır ve klinik kullanımlarının yaygınlaşabilmesi için niceliksel ve/veya niteliksel normal değerlerinin saptanmasına gereksinim vardır. Çalışmamız kliniğimizde kullanılan yüksek frekans timpanometri cihazının normal değerlerini saptamak amacıyla yapılmıştır. Çalışma grubu, erişkin yaşta, normal işiten ve normal 226 Hz timpanograma sahip 56 kişiden oluştu. Yüksek frekans timpanometri ölçümleri için MAICO MI 44 model cihaz kullanıldı. Önce standart 226 Hz prob frekansı ile ve daha sonra 678, 800 ve 1000 Hz prob ton frekanslarında ölçümler gerçekleştirildi ve kulak kanal volümü (KKV), timpanogram tepe basıncı (TTB) ve kompliyans (statik admittans) değerleri tanımlayıcı istatistiksel veriler (ortalama, standart sapma, ortanca, en yüksek ve en düşük ile yüzdelik değerler) açısından değerlendirmeye alındı. Ayrıca, kulak kanal volümü, TTB ve kompliyans (statik admittans) değerleri katılımcıların cinsiyetine ve timpanogram tiplerine göre karşılaştırıldı. Çalışma grubunun yaş ortalaması 25,2±6,4 (20-53 yaş aralığı) idi. Katılımcıların yüzde 51,8'i (s=29) erkek, yüzde 48,2'si (s=27) ise kadındı. Timpanogram tipleri; 678 Hz'de iki atipik ve beş çift tepeli timpanogram (ÇTT), 800 Hz'de bir atipik ve 13 ÇTT 1000 Hz'de ise bir ters, dört atipik ve 68 ÇTT saptandı. Ortalama KKV değerleri 226 Hz'de 1,07±0,35 ml; 678 Hz'de 1,01±0,34 ml; 800 Hz'de 0,97±0,28 ml ve 1000 Hz'de 1,01±0,28 ml idi. Ortalama TTB değerleri 226 Hz'de -32,39±13,97 daPa; 678 Hz'de -1,58±19,28 daPa; 800 Hz'de 6,28±24,34 daPa ve 1000 Hz'de 31,22±33,20 daPa idi. Ortalama kompliyans (statik admittans) değerleri 226 Hz'de 0,69±0,36 ml; 678 Hz'de 1,95±1,16 mmho; 800 Hz'de 1,74±0,97 mmho ve 1000 Hz'de 1,39±0,78 mmho idi. Erkeklerin KKV değerleri (226 Hz'de 1,22±0,36 ml; 678 Hz'de 1,16±0,36 ml; 800 Hz'de 1,10±0,27 ml ve 1000 Hz'de 1,13±0,27ml) kadınlara göre (sırasıyla 0,91±0,27 ml; 0,84±0,21 ml; 0,83±0,20 ml ve 0,88±0,22 ml) daha yüksekti ve aradaki fark tüm frekanslarda istatistiksel olarak anlamlıydı (sırasıyla; z=4,933; p=0,000,z=5,303; p=0,000, z=5,443; p=0,000, z=4,671; p=0,000). Cinsiyete göre kompliyans değerleri yalnızca 1000 Hz iv frekansta anlamlı ölçüde farklıydı (z=2,073;p=0,038). Bu frekansta kadınların ortalama kompliyans (statik admittans) değerleri (1,52±0,81 mmho) erkeklere göre (1,25±0,74 mmho) daha yüksekti. Diğer frekanslarda kompliyans (statik admittans) ve test edilen tüm frekanslarda TTB değerleri bakımından cinsler arasında anlamlı fark yoktu (p>0,05). Çalışmaya katılan kişilerde elde edilen timpanogram tipleri cinsiyete göre farklılık göstermedi (p>0,05). Timpanogram tipleri karşılaştırmalarda tip A ve diğer tipler olarak iki grup olarak ele alındı. 1000 Hz frekansta tiplere göre TTB (z=5,743; p=0,000) ve kompliyans (z=4,608; p=0,000) değerleri anlamlı düzeyde farklılık göstermekteydi. Timpanometrik tepe basıncı (11,95±20,57 daPa'dan 41,52±34,17 daPa'a) ve kompliyans (0,94±0,51mmho'dan 1,62±0,80 mmho'ya) değerleri diğer tiplerde tip A'dan daha yüksekti. 1000 Hz frekansta KKV, 678 Hz ve 800 Hz frekanslarda KKV, TTB ve kompliyans değerleri, timpanogram tiplerine göre anlamlı fark göstermedi (p>0,05). Normal değerler yaşa, cinse, genetik özelliklerin, kullanılan cihazlar ve uygulanan protokollerine göre farklılık gösterebilmektedir. Yüksek frekans timpanometri cihazına ait verilerin, bundan sonra yapacağımız çalışmalarda kullanılması planlanmıştır.

Hatice Sema Başak
Ege University · Institute of Health Sciences
2016
00
Master'sOpen AccessTR

Bilateral ileri derece işitme kayıplı bireylerde ses handikap indeksi 10 (vhı 10), grbas skalası ve sesin akustik özelliklerinin karşılaştırılması

Araştırmanın amacı 18-60 yaş arası bilateral ileri derece işitme kayıplı bireylerde Ses Handikap İndeksi 10 (VHI 10), GRBAS Skalası ve sesin akustik özelliklerinin karşılaştırılmasıdır. Araştırmada hasta (bilateral ileri derece işitme kaybı) ve normal (sağlıklı) olmak üzere iki farklı grup oluşturulmuştur. Bilateral ileri derece işitme kayıplı grup; Mart 2017- Ekim 2017 tarihleri arasında Ege Üniversitesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı' na işitme kaybı şikayeti ile başvuran ve 18-60 yaş arası 9' u kadın ve 6' sı erkek olmak üzere bilateral ileri derece işitme kaybı tanısı alan toplam 15 hastayla oluşturulmuştur. Normal (sağlıklı) grup; 18-60 yaş arası, herhangi bir işitme kaybı olmayan, ses şikayeti bulunmayan 15 kişiden oluşturulmuştur. Araştırmaya katılan bilateral ileri derece işitme kayıplı bireyler ile normal işiten bireyler hekim muayenesinden geçip Saf Ses Odyometri testi yapıldıktan sonra çalışma hakkında bilgilendirilmiştir ve her iki gruba da Gönüllü Olur Formu imzalatılmıştır. Olgu Rapor Formları doldurulup; Ses Handikap İndeksi 10 (VHI 10) ve GRBAS Skalası uygulandıktan sonra analiz edilmek üzere ses kayıtları alınmıştır. Araştırmada Ses Handikap İndeksi 10 (VHI 10) ve GRBAS Skalası Skorları ile akustik parametreler normal işiten bireyler ve bilateral ileri derece işitme kayıplı bireyler arasında karşılaştırıldığında gruplar arası anlamlı bir fark gözlenmiştir. Yapılan objektif ve subjektif değerlendirmeler bilateral ileri derece işitme kayıplı bireylerin ses özelliklerinin normal işitenlerden farklı olup, işitme kayıplı bireylerin anormal ses özelliklerine sahip olduğunu ve işitme kayıplı bireylerde bu durumun sosyal ve emosyonel durumlarını etkilediğini desteklemiştir. Sonuç olarak; işitme kayıplı bireylerin ses bozuklukları ve bu bireylerin seslerindeki bozulmaların emosyonel durumlarına etkileri üzerine yapılan çalışmalar, rehabilitasyon sürecinde önem kazanacak ve bu konu hakkında ileride yapılacak olan diğer çalışmalara rehberlik edecektir. Anahtar Kelimeler: İşitme Kaybı; SHI 10; GRBAS Skalası; Akustik Analiz

Ezgi Sultan Kaya
Ege University · Institute of Health Sciences
2017
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Romatoid artrit hastalarında işitsel ve koklear fonksiyonun değerlendirilmesi

Amaç: Romatoid artritli hastalarda hem sensörinöral hem de iletim tipi işitme kayıpları bildirilmiş olmakla beraber sensörinöral işitme kaybının daha yaygın olduğu (%24-60), bunun da romatoid artritin iç kulağı etkilemesine bağlı olarak meydana geldiği bildirilmiştir. Çalışmamızda romatid artritli hastalarda işitsel sistemin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma 2 gruptan oluşmuştur. Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi romatoloji kliniğine gelen seropozitif romatoid artrit tanısı alan 40 gönüllü katılımcı ve alınacak anamnez ile desteklenen ve normal işitmeye sahip 40 gönüllü katılımcı kontrol grubunu oluşturmuştur. Aralık 2021-Aralık 2022 tarihleri arasında 18-60 yaş aralığında tarafımıza yönlendirilen seropozitif romatoid artrit hastaları grubuna ve sağlıklı gruba tam bir kulak burun boğaz muayenesi sonrası saf ses odyometri, timpanometri, kontralateral ve ipsilateral akustik refleks testi ve TEOAE testi yapılmıştır. Saf ses odyometri testi ile hava yolu ve kemik yolu eşikleri, konuşmayı alma eşiği, konuşmayı ayırt etme yüzdesi, rahatsız edici ses yüksekliği seviyeleri, en rahat ses seviyeleri de değerlendirilmiştir. Yapılan her bir test sonucu gruplar arasında ayrı ayrı karşılaştırılmıştır. Bulgular: RA'lı hasta grubunda 13 hastada bilateral SNİK (%32,5),1 hastada tek taraflı SNİK olmak üzere toplamında 14 kişide (27 kulak, %33,75) SNİK tespit edildi.RA'lı hastaların 2'sinde bilateral mikst tip (%5) işitme kaybı olduğu görüldü. Kontrol grubunda ise 2 hastada (%5) bilateral SNİK tespit edildi. TEOAE testinde romatoid artrit hastalarının %32.5'i, kontrol grubunun ise %5'inin sağ kulağından cevap alınamamış olup gruplar arasındaki fark anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Sol kulağa yapılan TEOAE testinde ise RA'lı hastaların %25'inden, kontrol grubunun ise %5'inden cevap alınamamış olup gruplar arasındaki fark anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Gruplara göre yapılan konuşma odyometrisi testlerinde işitme açısından farklılık olup olmadığını belirlemek için yapılan istatistiksel analiz sonucunda RA hastalarında sağ ve sol kulak değerlerinin kontrol grubuna göre anlamlı şekilde yüksek olduğu, konuşma ayırt etme skorlarının da kontrol grubuna kıyasla anlamlı derecede düşük olduğu görüldü. Sonuç: Bu çalışmadan elde edilen veriler ısığında romatoid artritli hastalarda işitsel sistemin olumsuz yönde etkilendiği görülmüştür. Çoğunlukla da SNİK yapabileceği düşünülmektedir. Bundan dolayı RA tanısı konan hastalara odyolojik muayene ve tetkikler yapılıp olası bir tutulum olabileceği bilgisi verilmelidir. Bu yönde yapılan çalışmalar arttığında olası orta ve iç kulak tutulumu hakkında daha net veriler elde edilecektir. Düzenli izleme ve erken müdahale, daha fazla hasarın önlenmesine yardımcı olabilir ve başarılı tedavi şansını artırabilir.

Artrit-romatoidOdyometriİşitme bozuklukları+2
Taha Yasin Yıldız
Necmettin Erbakan University
2023
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Klasik osteotom ve elektrikli mikrotestere osteotom ile yapılan rinoplasti operasyonu sonrasında ödem, ekimoz ve ağrının karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmada konvensiyonel (klasik) osteotomi ve güçlendirilmiş (elektrikli) mikro-testere osteotomi teknikleri ile yapılan rinoplasti ameliyatı sonrası oluşan ödem, ekimoz ve ağrıyı karşılaştırmayı amaçladık. Materyal ve Method: Aralık 2021 ve Mayıs 2023 tarihleri arasında Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Anabilim Dalı'nda yaşları 18 ile 45 arasında olmak üzere toplam 90 hasta dahil edildi. 45 hastaya elektrikli testere enstrümanlar yadımıyla medial, lateral ve transvers osteotomi uygulandı, 45 hastaya ise konvensiyonel yöntem yardımıyla osteotomi uygulandı. Hastaların postoperatif birinci gün, üçüncü gün ve yedinci gün ödem, ekimoz, ağrı değerleri, bir KBB Hastalıkları uzmanlık öğrencisi tarafından, yapılan osteotomi yönteminden habersiz (tek kör) olarak Kara ve Gokalan ödem ekimoz sınıflamasının Yücel modifikasyonu kullanılarak kaydedildi. Ayrıca ağrı için Görsel Analog skala (VAS) ağrı ölçeği kullanılarak kaydedildi. Bulgular: Yaş ve cinsiyete göre gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklar saptanmadı. Postoperatif 1. gün ve 3. gün ödem skorlarının Elektrikli mikrotestere osteotomi uygulanan hasta grubunda (grup 1), klasik osteotomi (grup 2) grubuna göre düşük düzeylerde olduğu, postoperatif 7. gün ödem skorlarının ise grup 1'de grup 2'e göre biraz daha düşük seviyelerde olduğu, ancak aradaki farkların istatistiksel olarak anlamlı olmadığı belirlendi. Grup 2 'de postoperatif 1. gün ve 3. gün ekimoz skorlarının grup 1 'e göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksek düzeylerde olduğu, buna karşın 7. gün ekimoz skorlarının tedavi grupları arasında anlamlı farklar ortaya koymadığı belirlendi. Ağrı açısından değerlendirdiğimizde grup 2 'de postoperatif 1. Gün ağrı skorlarının(VAS) grup 1 'e göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksek olduğu (p=0.011), buna karşın 3. gün ve 7. Gün VAS'ın tedavi grupları arasında anlamlı farklar ortaya koymadığı belirlendi. Sonuç: Rinoplasti sonrası sık karşılaştığımız morbidetelerden ödem, ekimoz ve ağrı hastaların en önemli sorunlarındandır. Rinoplasti sonrası erken dönemde ekimoz ve ağrının azaltılmasında elektrikli testere yönteminin klasik yönteme göre daha etkili olduğu görüldü. Ancak postoperatif 7. Gün ödem, ekimoz ve ağrı değerlendirmesinin benzer olduğu sonucuna varıldı. Elektrikli testere, osteotomi aşamasında konvansiyonel yönteme kıyasla etkin, güvenilir ve alternatif bir yöntem olarak kullanılabileceği düşünüldü.

Cerrahi-kulak-burun-boğazEkimozMikrotestere+3
Erdem Bayrakcı
Necmettin Erbakan University
2023
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Ratlarda uzun süreli topikal oksimetazolin ile oluşturulan rinitis medikomentoza üzerine badem yağının etkileri

Amaç: Bu deneysel hayvan çalışması ile rinitis medikomentozada; nazal mukozada gerçekleşen histopatolojik değişikliklerin saptanması ve kanıtlanmış tedavisi bulunmayan bu hastalıkta klinik deneyime dayanarak kullanılan topikal steroide alternatif oluşturabilecek bir tedavi seçeneğinin literatüre kazandırılması amaçlandı. Yöntem: Çalışmaya toplam 40 erkek rat dahil edildi. Bu ratlardan 32 tanesinde burunlarına 60 gün boyunca günde 3 defa uygulanmış olan intranazal oksimetazolin ile rinitis medikomentoza oluşturuldu, 8 tanesine yalnızca serum fizyolojik uygulanarak kontrol grubu oluşturuldu. 60 gün sonunda kontrol grubundan 8 rat ve oksimetazolin uygulanan gruptan 8 rat ön incelemeye alındı, karşılaştırma sonucunda rinitis medikamentozanın oluştuğu kesinleştirildi. Rinitis medikamentoza oluşturulmuş olan 32 rattan 8 tanesine 15 gün boyunca intranazal serum fizyolojik uygulanarak tedavi kontrol grubu oluşturuldu, 8 tanesine intranazal mometazon furoat uygulandı, kalan 8 tanesine de intranazal badem yağı uygulandı. Ardından ratlar sakrifiye edilerek 3 grubun nazal mukozasındaki değişiklikler histopatolojik olarak incelendi ve kantitatif skorlama verileri ile gruplar arası karşılaştırma yapıldı. Bulgular: Rinitis medikamentoza oluşumunu kesinleştirmek için yapılan ön incelemede rinitis medikomentoza grubunun medyan subepitelyal ödem, inflamasyon, konjesyon, submukozal bez dejenerasyonu ve total medyan skorları kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek olduğu saptandı (sırasıyla p<0,001, p=0,001 ve p=0,002). Medyan subepitelyal ödem ve konjesyon skorları badem yağı grubunda nazal steroid grubuna göre anlamlı derecede düşüktü (sırasıyla p=0,017 ve p=0,015). Medyan inflamasyon ve submukozal bez dejenerasyonu skorları badem yağı grubunda tedavi kontrol grubuna göre anlamlı derecede düşük olduğu saptandı (sırasıyla p=0,025 ve p=0,02). Tüm histopatolojik parametreler birlikte değerlendirildiğinde badem yağı grubunun total medyan skoru, tedavi kontrol grubu ve nazal steroid grubunun total medyan skoruna göre anlamlı derecede düşük olduğu saptandı (sırasıyla p=0,007 ve p=0,001). Sonuçlar: Badem yağının intranazal kullanımının; ratlarda rinitis medikamentoza tedavisinde intranazal steroidlere göre daha etkili olduğu saptandı. Anahtar Sözcükler: Rinitis medikamentoza, badem yağı, nazal steroid, nazal mukoza, nazal dekonjestan

Salih Yayman
Balıkesir University
2024
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Orta ve ağır COVİD-19 hastalarında koku kaybı ve/veya tat kaybı semptomu ile kan değerleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Amaç: Araştırmanın amacı, 'Covid-19 hastalığı semptomlarından olan koku ve/veya tat kaybının, hastalığın ağırlığı ve kan değerleri arasında ilişki var mıdır?' sorusuna cevap aramak istedik. Buradan yola çıkarak koku ve/veya tat kaybı oluşmasında veya iyileşmesinde incelediğimiz parametreler arasında öngörücü bir değer olup olmadığını araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: 1 Eylül 2020 - 1 Ocak 2021 tarihleri arasında Covid-19 servisimize yatışı uygun görülen ve takip ettiğimiz çoğunluğu orta ve ağır 324 Covid-19 hastası yatışları sırasında koku ve/veya tat kaybı yaşayıp yaşamadıkları soruldu. Koku ve/veya tat kaybı geçiren 53 hasta çalışmaya dahil edildi. Koku ve/veya tat kaybı yaşayan hastalar taburcu olduktan sonra tarafımızca telefonla aranarak bilgilerine ulaşıldı. Bu hastalara oluşturulan anket soruları soruldu. Hastalardan semptom şiddetini 0'dan 10'a kadar puanlaması istendi. Hastaların aldığı tedaviler kaydedildi. Covid-19 servislerinde rutin olarak alınan kan testleri kaydedildi. Koku ve tat kaybı olmayan, servisimizde takip ettiğimiz 43 Covid-19 hastası kontrol grubuna dahil edildi ve bu grubun da kan testleri kayıt edildi. Bulgular: Koku ve/veya tat kaybı geçiren hastaların toraks CT skorları kontrol grubuna göre anlamlı derecede düşük çıkmıştır. Yine bu hastaların minimum oksijen satürasyon değerleri kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek çıkmıştır. Koku kaybı geçiren hastaların kontrol grubuna göre yaş değerleri anlamlı derecede daha küçük çıkmıştır. Tat kaybı geçiren hastaların kontrol grubuna göre yaş değerleri küçük çıkmıştır fakat anlamlı bulunmamıştır(p:0,052). Koku ve tat kaybı gelişmesinde ve iyileşmesinde inflamtuar değerler anlamlı derecede ilişkili bulundu. Sonuç: Koku ve/veya tat kaybı olan Covid-19 hastaları hastalığı daha hafif geçirmekte olup ağır hastalık oluşma ihtimali azalmaktadır. Koku ve/veya tat kaybı olan hastaların hastaneye yatışı daha az gerekmekte hastanede kalış süresi daha kısa olmaktadır. Anahtar Kelimeler: Covid-19, koku kaybı, tat kaybı

COVID 19Kan sayımıKoku duyusu+5
Burak Çelik
Ankara Yıldırım Beyazıt University
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Tip 2 diabetes mellitus hastalarının işitsel beyinsapı ve işitsel orta latans cevapları

Diabetes Mellitus (DM); vücudun oluşan direnç nedeniyle insülini etkin kullanamaması ya da insülin üretememesi sonucu, yüksek kan şekeri seviyesi gösteren kronik metabolik bir hastalıktır. Zamanla, yüksek kan şekeri düzeyleri stria vaskülaris ve sinirlerdeki damarlara zarar vererek, besin ve oksijen yetersizliğiyle kokleovestibüler disfonksiyona (CVD) neden olabilmektedir. Bu çalışmanın amacı; kontrollü Tip2 DM'li bireyler (HbA1c<%7) ve kontrolsüz Tip2 DM'li bireylerin (HbA1c>%7) İşitsel Beyinsapı Cevapları (ABR-Auditory Brainstem Response) ve İşitsel Orta Latans Cevapları (AMLR-Auditory Middle Latency Response) sonuçlarını değerlendirmektir. Çalışmada; Kontrollü diyabet grubunda olan otuz hasta, kontrolsüz diyabet grubunda olan otuz hasta ve sağlıklı otuz birey olmak üzere toplam 90 katılımcı değerlendirildi. Tüm bireylere kulak burun boğaz muayeneleri sonrası odyometrik inceleme, akustik immitansmetrik inceleme, işitsel beyin sapı cevabı ve işitsel orta latans testi uygulandı. Çalışma sonucunda; ABR testinde, bilateral V. Dalga latanslarında kontrolsüz diyabetlerde sağlıklı bireylere göre anlamlı düzeyde uzama gözlendi (p<0.01). Ayrıca bilateral III-V interpeak latanslarında kontrolsüz diyabetlerde sağlıklı bireylere göre anlamlı uzama gözlendi (p<0.01). Hem kontrolsüz diyabette hem de kontrollü diyabette sol kulak I-V interpeak latans değerinde sağlıklı bireylere göre anlamlı uzama gözlendi (p<0.01). AMLR testinde, yalnızca sol kulak Na latans değerinde her iki diyabetli grupta sağlıklı bireylere göre anlamlı uzama gözlendi (p<0.01). Diyabetin glisemik kontrolünün ABR ve AMLR dalga latansları üzerinde etkisi olmadığı gözlendi. Çalışmamızın sonucu Tip2 DM'nin işitmesi normal bireylerde bile santral işitme sistemi üzerine etkisi olduğunu ortaya koymuştur. Diyabetli bireylerde işitme kaybının erken dönemde tespit edilmesinde bir yöntem olarak işitsel beyin sapı cevapları kullanılabilir olarak gözükmektedir. Ancak elde edilen sonuçlarla işitsel orta latans cevapları için aynı sonuç elde edilememiştir. Anahtar Kelimeler: işitsel beyin sapı cevabı, işitsel orta latans cevabı, Tip2 diabetes mellitus.

Diabetes mellitusDiabetes mellitus-tip 2Odyoloji+2
Mervegül Tek
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Health Sciences
2022
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Timpanoplastide subklinik sinüzitin önemi

GİRİŞ VE AMAÇ: KOM gelişmesinde ve devam etmesinde üst solunum yolu enfeksiyonları, özellikle paranazal sinüs enfeksiyonlarının rol oynadığı bilinmektedir. Biz bu çalışmada kliniğimizde KOM nedeni ile opere edilen, rinosinüzit kliniği olmayan fakat temporal kemik BT'sinde rastlantısal olarak maksiler sinus mukozal patolojisi olan hastalardan sinüs mukoza biopsisi alarak KOM'a subklinik rinosinüzitin eşlik edip etmediğini ortaya koymak istedik. GEREÇ VE YÖNTEM: Ankara Atatük Eğitim Araştırma Hastanesi KBB-1 Kliniğinde Aralık 2008- Ekim 2009 tarihleri arasında KOM nedeni ile opere edilen 147 hastanın temporal kemik BT'sinde rastlantısal olarak Paranazal sinüs (PNS)'lerde mukozal kalınlaşma saptandı. Bu hastalardan 20sinde sinüzit semptom ve şikayetleri olmadığı saptanarak intraoperatif maksiler sinüs biyopsisi alındı. Kontrol grubu olarak KRS (Kronik rinosinuzit) nedeni ile fonksiyonel endoskopik sinüs cerrahisi (FESC) yapılan 8 hastanın maksiler sinüs biopsilerinin histopatolojik sonuçları istatistiksel olarak karşılaştırıldı. BULGULAR:Gruplar arasında lenfoid follikül oluşumu, konjesyon ve patolojik grade anlamlı olarak farklı saptandı (p=0,017, p=0,011, p=0,013). Diğer parametreler gruplar arasında anlamlı olarak fark saptanmadı: Yüzey epitel bütünlüğü (p=0,072), yüzey epitel goblet hücre hiperplazisi (p=0,238), skuamöz metaplazi (p=0,320), bazal membran kalınlaşması (p=0,110), subepitelyel bezlerde artış (p=0,089), eozinofil (p= 0,328), nötrofil (p=0.381) ve lenfosit (p=0,438), plazma hücresi (p=1,000), makrofaj (p=0,555), kalsifikasyon (p=0,063), lenfatik dilatasyon (p=1,00), ödem (p=0,285) gruplar arasında istatistiksel olarak benzer olarak bulundu. Patolojik kalsifikasyon ile BT'de kalsifikasyon yönünden istatistiksel olarak anlamlı uyum bulunmadı (κ=0,379 ve p=0,075). SONUÇ: KOM'u olup, rinosinüzit yönünden kliniği olmayan hastalarda temporal kemik tomografisinde rastlantısal saptanan sinüs opasitelerinin asemptomatik seyreden KRS olduğu sonucuna varıldı. Temporal kemik BT değerlendirilmesi esnasında kesitlere giren paranazal sinüslere dikkat edilmesi gerekmektedir. KOM'da cerrahi sonrası başarıyı asemptomatik seyreden bu sinüzitin etkileyebileceği ve bu hastaların postoperatif tedavilerine intranazal steroidlerin eklenmesinin postoperatif başarıyı önemli derecede artırabileceği sonucuna varıldı.

Neslihan Sarı
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi
2010
00
Master'sOpen AccessTR

Benign paroksismal pozisyonel vertigolu bireylerde terapi manevraları öncesi ve sonrası video head impulse test bulgularının karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı BPPV'li bireylerde terapi manevraları öncesi ve sonrasında vHIT bulgularının karşılaştırılarak, terapi manevralarının etkinliğinin belirlenmesinde vHIT'in öneminin araştırılmasıdır. 19-65 yaşları arasında 25 BPPV'li (Çalışma Grubu) ve 30 sağlıklı birey (Kontrol Grubu) çalışmaya dahil edilmiştir. Tüm bireylere kulak burun boğaz muayenesi, odyolojik değerlendirme, VNG ve vHIT yapılmıştır. BPPV saptanan bireylere Modifiye Epley manevrası uygulanmıştır. BBPV'li bireylerde pozisyonel nistagmusta düzelme saptandıktan 1 hafta sonra vHIT tekrarlanmıştır. Çalışma grubunda, posisyonel nistagmusun gözlenmesine ilaveten BPPV'de düzelmeyi desteklemesi açısından hastanın baş dönmesini ve baş dönmesine bağlı engellilik durumunu kendisinin değerlendirdiği BDEA ve VAS, terapi manevrası öncesi ve düzelmeden 1 hafta sonra uygulanmıştır. Çalışma ve kontrol grubu arasında bilateral tüm SSK'ların vHIT kazançları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p>0,05). Çalışma grubunda tedavi öncesi ve sonrasında elde edilen bilateral tüm SSK'ların vHIT kazançları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark elde edilmemiştir (p>0,05). Kontrol grubunda ve tedavi öncesi ile sonrasında çalışma grubunda vHIT'te asimetri ve refiksasyon sakkadları gözlenmemiştir. Tedavi öncesi ile karşılaştırıldığında tedavi sonrasında çalışma grubunda BDEA ile değerlendirilen baş dönmesine bağlı engellilik düzeyinde ve VAS ile bireyin kendi belirlediği baş dönmesi şiddetinde anlamlı azalma saptanmıştır. (p<0,001). Sonuç olarak çalışmamızda, BPPV'de baş dönmesi şiddetini ve baş dönmesine bağlı engellilik düzeyini belirleyen sübjektif değerlendirmeler, tanıda ve terapi manevralarının etkinliğinin belirlenmesinde destekleyici bilgi sağlamıştır. İlk kez BPPV atağı geçiren posterior SSK tutulumu olan bireylerde VOR'un etkilenmediği gözlenmiştir. vHIT'in BPPV'de tanısal açıdan ve terapi manevralarının etkinliğinin değerlendirilmesinde belirleyici bir test olmadığı saptanmıştır. Anahtar Kelimeler: Baş dönmesi, benign paroksismal pozisyonel vertigo, terapi manevrası, video head impulse test.

Baş dönmesiTedaviTeşhis testleri+1
Ercan Karababa
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Health Sciences
2018
00
Master'sOpen AccessTR

İşitme cihazı kullanımının erişkinlerde yaşam kalitesine etkisi ve cihaz kullanım sorunları

İşitme Cihazı Kullanımının Erişkinlerde Yaşam Kalitesine Etkisi Ve Cihaz Kullanım Sorunları Bu araştırma, işitme cihazı kullanan erişkin kişilerde cihaz kullanımının yaşam kalitesine etkisi ve cihazın kullanımı sırasında karşılaştıkları sorunların neler olduğunun belirlenebilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma kapsamına Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi KBB Anabilim dalına başvuran ve odyolojik değerlendirmeleri yapılarak işitme cihazı kullanımı uygun görülen 47 yetişkin hasta alınmıştır. Hastaların %40,4'ü (n=19) kadın, %59,6'sı (n=28) erkektir. Bu hastaların yaş aralığı 40-88 yaş olup tüm hastaların yaş ortalaması 63,51±14,39 yaştır. Hastaların %65,9'un da farklı derecelerde bilateral sensörinöral işitme kaybı (SNİK) mevcuttur. Tek taraflı işitme kaybı olanların oranı az olup, mixt tip işitme kaybında olanların oranı %8,6, tek taraflı SNİK olanların oranı ise %10,63'dür. Araştırmada veri toplama aracı olarak Erişkinler için İşitme Engellilik Envanteri HHIA (Hearing Handicap Inventory for Adults), İşitme Cihazları için Uluslararası Sonuç Envanteri IOI-HA (International Outcome Iventory for Hearing Aids) ve araştırmacı tarafından geliştirilen İşitme Cihazı Kullanım Sorunları anketi kullanılmıştır. HHIA anketi iki aşamalı olarak uygulanmıştır. HHIA anketi işitme cihazı kullanımı uygun görülenlere, cihaz kullanmaya başlanmadan önce ve kullanmaya başladıktan 3 ay sonra uygulanmıştır. Hastalara cihazı kullanmaya başladıktan 3 ay sonra IOI-HA anketi ve 6 ay sonra ise cihaz kullanım sorunlarını belirlemeye yönelik anket ugulanmıştır. Araştırma sonucunda, işitme kaybı olan tüm hastaların işitme kayıplarına bağlı olarak engellilik yaşadıkları ve bu engelliliğin işitme kaybının derecesine göre farklılaştığı, işitme cihazı kullanımı ile engellilik puanlarında azalma olduğu, işitme cihazı kullanımın tüm hastaların yaşam kalitelerini olumlu yönde etkilediği saptanmıştır. Hastaların %63,83'ünün işitme cihazı kullanımına bağlı olarak; cihazın sık sık arızalanması, ötme sesi, kulağında tahriş ya da ağrı, cihazı takmakta zorlanma, cihazların pillerini değiştirirken zorlanma sorunlarından birini yaşadığı saptanmıştır. Anahtar Kelimeler: HHIA, IOI-HA, işitme cihazı, işitme kaybı, yaşam kalitesi

Kulak hastalıklarıYaşam kalitesiÖlçekler+3
İdris Vural
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Health Sciences
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Ani işitme kaybı olan yetişkinlerde işitme eşiklerinin düzelmesinin vestibüler uyarılmış miyojenik potansiyellere etkisinin değerlendirmesi

Çalışmanın amacı, idiyopatik AİK tanısı alan bireylerde tedavi öncesi ve tedavi sonrası servikal VEMP ve oküler VEMP bulgularının araştırılmasıdır. Çalışmaya 18-65 yaş arası 60 birey dahil edilmiştir. Bireyler, idiyopatik AİK tanısı alan (n=30) ve kontrol grubu (n=30) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Tüm bireylere; tedavi öncesi ve tedavi sonrası cVEMP, oVEMP testi, ani işitme kaybı ile eş zamanlı baş dönmesi ya da dizziness yakınması olan bireylere Baş Dönmesi Engellilik Anketi (BDEA) ve görsel analog skalası (GAS) uygulanmıştır. Ek olarak AİK'li her hastaya tinnitus varlığı sorulmuştur. İdiyopatik ani işitme kaybından etkilenen kulakta tedavi öncesi ve tedavi sonrası karşılaştırıldığında, cVEMP 'de tedavi sonrasında N1 latansında anlamlı kısalma elde edilmiştir. (p<0,05). İdiyopatik ani işitme kaybından etkilenen kulakta hem tedavi öncesi hem tedavi sonrasında değerlendirildiğinde vertigo şikâyeti olan ve olmayan bireylerin cVEMP ve oVEMP cevaplarında istatiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamıştır. (p>0,05). İdiyopatik AİK'li baş dönmesi ya da dizziness şikâyeti olan bireylerin tedavi öncesi ve tedavi sonrası BDEA, GAS ve tinnitus varlığı karşılaştırıldığında tüm skorların, tedavi öncesinde, tedavi sonrasına göre anlamlı derecede yüksek olduğu saptanmıştır. (p<0,05). Sonuç olarak; idiyopatik AİK'li bireylerin, otolit organlarının kokleaya anatomik yakınlığından dolayı etkilenmeye eğilimli olduğu ve bu hastalarda vestibüler fonksiyonunun daha kapsamlı araştırılması için VEMP testinden fayda elde edilebileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Dizziness, idiyopatik ani işitme kaybı, otolit organlar, tinnitus, vertigo, vestibüler uyarılmış miyojenik potansiyeller

Kulak hastalıklarıUyarılmış potansiyeller-işitselVestibül+5
Nazlı Akkaya
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Health Sciences
2019
00
Master'sOpen AccessTR

İşitme cihazı kullanımının ses parametreleri üzerine etkisinin objektif olarak değerlendirilmesi

Bu çalışmada işitme kaybı olup işitme cihazı kullanmayan ve tek ya da çift taraflı işitme cihazı kullanan bireylerin, fonasyon özelliklerinin ses analiz yöntemleriyle incelenmesi ve işitmesi normal olan bireyler ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmada 18-60 yaş arasında 30 bireyden oluşan dört grup bulunmaktadır. Birinci grupta işitme kaybı olmasına rağmen işitme cihazı kullanmayan 17 kadın, 13 erkek, ikinci grupta her iki kulağında işitme kaybı olmasına rağmen sadece bir kulağında işitme cihazı kullanan 13 kadın, 19 erkek, üçüncü grupta her iki kulağında da işitme cihazı kullanan 12 kadın, 18 erkek ve dördüncü grupta işitme kaybı olmayan 15 kadın, 15 erkek yer almıştır. Bireylerin ses kayıtları Trust 21964 model mikrofon kullanılarak, Praat Akustik Analiz Yazılım Programı 6.0.31 ile yapılmış; vokal shimmer, vokal jitter, temel frekans, s/z oranı ve /a/ ve /i/ fonemleri için formantlar ile harmonik bozulma oranları incelenmiştir. Bireylerin, sigara içme alışkanlığı, cinsiyetleri, yaşları, işitme kaybı ve işitme cihazı kullanım süreleri ve işitme kaybı dereceleri değerlendirilmiştir. Bilateral ve unilateral işitme cihazı kullananlar ile işitme kaybı olduğu halde işitme cihazı kullanmayan bireylerin, temel frekans, şiddet seviyesi, puls atımları, vokal shimmer, formantlar ve harmonik gürültü oranları işitme kaybı olmayan normal bireylerle benzerlik göstermiştir (p>0.05). Ancak bilateral işitme cihazı kullanan kadınlarda, vokal jitter parametresi diğer gruplara göre istatistiksel olarak farklı elde edilmiştir (p<0.05). Bilateral işitme cihazı kullanan kadınlarda jitter parametresinde gruplar arasında farklılık olmasının; kadın sesinin erkek sesine göre daha tiz olması ile ilişkili olabileceği düşünülmüştür. Bu bireylerde bilateral işitme cihazı kullanımının sağladığı yüksek frekans amplikasyonunun, bireylerin kendi ses moniterizasyonuna etki ettiği düşünülmüştür. Kadınlarda görülen bu etkileri araştıracak ses analizlerinde algısal yöntemleri de içeren daha geniş örneklemli çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. Anahtar Kelimeler: İşitme cihazı, işitme kaybı, ses analizi

SesSes analiziİşitme+1
Betül Kağıtçıbaşı
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Health Sciences
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Çocuklarda ardışık koklear implant uygulamasının ilk koklear implant uygulanan kulaktaki en rahat duyma seviyesi, impedans ve elektriksel uyarımlı birleşik aksiyon potansiyeli ölçüm sonuçlarına etkisinin araştırılması

Bu çalışmanın amacı, ardışık bilateral koklear implantlı çocuklarda ikinci koklear implant uygulamasının ilk koklear implantın impedans, en rahat duyma seviyesi ve elektriksel uyarımlı birleşik aksiyon potansiyeli ölçüm sonuçlarına etkisini tespit etmektir. Bu çalışma 12 kız (%40) ve 18 erkek (%60) olmak üzere toplam 30 çocuk ile yapılmıştır. Çocukların yaşları 15 ay ile 144 ay arasında değişmektedir. Çalışmaya en az 3 ay süre ile ilk koklear implant kullanım sonrası karşı kulağına koklear implant uygulanan çocuklar alınmıştır. Tüm çocukların ikinci koklear implantları açık ve kapalı iken impedans, ECAP ve M seviyeleri değerlendirilmiştir. Kİ2 cerrahi öncesi Kİ1 den alınan impedans, ECAP ve M bulgularına göre ikinci koklear implant kapalı iken birinci koklear implantın impedans, ECAP ve M seviyelerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık mevcut değildir (p>0.05). İkinci koklear implant aktive edildiğinde ise birinci implantın impedans ölçümlerinde sadece 1. ayda, ECAP ve M seviyelerinde ise 1. ay, 3. ay ve 6. ayda kapalı konumdaki ölçümleri ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0.05). Ardışık koklear implant uygulamasında ikinci koklear implant kapalı olduğunda Kİ2 ameliyatı öncesindeki değerleri ile karşılaştırıldığında birinci koklear implantın impedans, ECAP ve M seviyelerinde herhangi bir değişiklik olmamaktadır. Fakat ikinci koklear implantın aktive edilmesi ile birinci koklear implantta impedans, ECAP ve M seviyelerinde değişiklikler olmaktadır. İkinci koklear implant aktive edildikten sonra hem birinci koklear implantın hem de ikinci koklear implatın impedans değerleri, ECAP, M seviyeleri ve dinamik ranjın kontrol edilmesi hastanın işitsel performansı açısından gereklidir.

Akustik impedans testleriKoklea hastalıklarıKoklear implantlar+2
İlyas Özdemir
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Health Sciences
2019
00
Master'sOpen AccessTR

İlköğretime başlama yaşına göre çocuklarda eğitim yılı başında ve sonunda tifaldi test bulgularının karşılaştırılması

Çalışmamızın amacı, okula başlama dönemi yaş faktörünün alıcı ve ifade edici dil gelişimine etkisini ortaya konulması dönem başı/dönem sonu dil becerilerinin iki grup arasında karşılaştırılmasıdır. Çalışmamız Isparta ilinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı 3 ilkokulda, ilkokul birinci sınıf öğrencileri üzerinde yapılmıştır. Çalışmamıza dahil edilen çocuklar 2 gruba ayrılmıştır. 1. grup,60-66 ay ve 66-72 aylık çocuklar; 2. grup, 72-84 aylıkken okula başlayan çocuklardır.Her iki grupta da tüm öğrencilere tarama odyometritesti ve eğitim yılı başı, eğitim yılı sonu olmak üzere 118 öğrenciye TİFALDİ testi uygulanmıştır. Verilerin analizi sonucunda birinci sınıfa başlayan tüm çocuklarda, eğitimin alıcı ve ifade edici dil becerileri üzerinde olumlu etkisinin bulunduğu saptanmıştır. Alıcı dil becerilerinin edinilmesinde, daha ileri yaştaki çocuklarındaha kabiliyetli olduğu bulunmuştur. İfade edici dil becerilerinin gelişiminde yaş faktörü anlamlı bir fark yaratmamaktadır. Annenin eğitim durumu dil becerilerinin gelişiminde fark oluşturmamıştır. Bunun yanında babanın eğitim seviyesi yükseldikçe alıcı dil becerilerinin geliştiği sonucuna ulaşılmıştır. Kardeş sayısı, alıcı-ifade edici dil becerilerinin gelişimi üzerinde herhangi bir etki yaratmamaktadır. Annenin çalışması, ifade edici dil becerilerine katkıda bulunmamakla birlikte, alıcı dil becerileri üzerine katkı sağlamaktadır. Bir yıl okul öncesi eğitim alan çocuklar ve okul öncesi eğitime iki yıl giden çocuklar, alıcı ve ifade edici dil becerilerinin gelişmesi bakımından, üç yıl okul öncesi eğitim alan çocuklara göre daha avantajlıdır. Sonuç olarak; gruplar arasında okula erken dönemde başlayan çocuklar ve tam zamanında başlayan çocukların okula başlama esnasında okula başlama yaşına göre alıcı ve ifade edici dil gelişiminde saptanan farkın, 1. Eğitim yılının sonunda kapanmadığını ve okula erken başlayan çocukların alıcı dil gelişimi açısından okula tam zamanında başlayan çocuklar ile aynı seviyeye gelmediği görülmüştür.

Alıcı dil becerileriAlıcı dil becerileriOkul çağı dönemi+5
Elif Memiş
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Health Sciences
2019
00
Master'sOpen AccessTR

60 yaş ve üstü sağlıklı bireylerde video head ımpulse test bulgularının araştırılması

Video Head Impulse Test (vHIT), SSK disfonksiyonlarını belirlemede kullanılan güncel ve kullanışlı bir test yöntemidir. vHIT' te hızlı baş hareketi ve bu harekete cevap olarak oluşan göz hareketi arasındaki ilişki SSK'lar düzleminde incelenmektedir. vHIT ile yapılan değerlendirmede SSK'lara ait VOR kazanç değerlerinin güvenilir olarak elde edildiği kabul edilmektedir. Vertikal SSK'ların değerlendirilmesinde, güvenilirlik için daha fazla ve yeni bulgulara ihtiyaç olduğu düşünülmektedir. Çalışmamızın amacı, SSK'ları değerlendirmek için güncel bir test yöntemi olan vHIT'in 60 yaş ve üstü sağlıklı bireylerde, SSK'lara özgü normal kazanç değerlerinin belirlenmesi ve 18-55 yaş arası yetişkin grup ile arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmaya 60 yaş ve üstü 100 birey (çalışma grubu) ve 18-55 yaş arası 30 birey (kontrol grubu) katılmıştır. Her iki grubun her bir SSK'a ait VOR ortalama kazanç değerleri ve ortalama asimetri oranları hesaplanmıştır. Her iki grupta cinsiyete göre analiz yapılmıştır. Çalışma grubu ve kontrol grubundaki kadın ve erkek katılımcıların Lateral, RALP ve LARP test bulguları hemcinsleri ile analiz edilmiştir. Sonuç olarak tüm kanal bulgularında çalışma grubu ve kontrol grubu arasında anlamlı farklılık gözlenmiştir (p<0.05). Çalışma ve kontrol grubunda cinsiyete göre yapılan analizlerde ise anlamlı farklılık saptanmamıştır (p>0.05). vHIT, özellikle yetişkin bireylerde, klinik açıdan objektif, noninvazif, kolay uygulanabilen ve aynı anda 6 SSK değerlendirilmesinin yapılabildiği bir test yöntemidir. Çalışmamızda vertikal SSK'lara ait normatif değerler başta olmak üzere tüm SSK'lar için elde edilen ortalama değerler referans değer olarak klinik çalışmalar için literatüre katkı sağlayabilir. Anahtar Kelimeler: Vestibüler değerlendirme, vestibülo-oküler refleks, vHIT, yaşlanma

ReflekslerVestibülVestibüler fonksiyon testleri+3
Güliz Işık
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Health Sciences
2019
00
DoctorateOpen AccessTR

Yaşa bağlı işitme kaybının önlenmesi ve tedavisinde koenzim q10'un etkisi

Yaşa bağlı işitme kaybı, veya presbiakuzi, işitme duyusunun azalması, gürültülü ortamlarda konuşmayı ayırt etmenin zorlaşması ve ses lokalizasyonunun bozulması ile karakterizedir ve günümüzde etkin bir tedavisi yoktur. Bu çalışmanın amacı, presbiakuzinin önlenmesi ve tedavisinde CoQ10'un etkisinin belirlenmesidir. Bu amaçla, 32 adet C57BL/6 fare, 4 deneysel gruba ayrıldı; kontrol, sham kontrol, erken tedavi ve geç tedavi grubu. Erken tedavi grubuna fareler 3 aylıkken CoQ10 başlanırken, geç tedavi grubuna 6. ayda tedavi başlandı. Farelere, işitme kaybının tespiti için her üç ayda bir olmak üzere ABR testi yapıldı ve her iki kulak için dB cinsinden ayrı ayrı eşik düzeyleri belirlendi. Çalışmanın 12. ayı sonunda, farelerin iç kulağından alınan koklea dokusunda, inflamasyonda ve apoptozda etkili olan iNOS, COX-2, NF-κB, Bcl-2, Bax ve Bak gen ifadelenme düzeyleri Real-time PCR yöntemi ile analiz edildi. Deneyin 12. ayında yapılan ABR'lerde erken tedavi grubundaki farelerde eşik düzeyleri geç tedavi, kontrol ve sham kontrol gruplarına göre anlamlı olarak iyiydi (p<0.001). Geç tedavi grubunun ABR eşik düzeyleri kontrol gruplarından daha iyi olmasına rağmen aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05). Çalışmanın başlangıcından 15. aya kadar erken tedavi grubunda oluşan ABR eşik düzey değişikliği tüm frekanslarda kontrol gruplarından düşüktü (p<0.001). Erken ve geç tedavi gruplarının son eşik değişim farkları 11.875 dB ile 23.125 dB arasında değişiyordu ve bu fark 4 kHZ'de anlamlı değilken (p>0.05), 8, 12 ve 16 kHz'de erken tedavi grubunda anlamlı olarak düşüktü (p<0.001). Erken tedavi grubunda kontrol gruplarına kıyasla Bax, Bak gibi pro-apoptotik genlerin mRNA ifadelenme düzeylerinin azaldığı (p<0.05), Bcl-2, Bcl-xL gibi anti-apoptotik genlerin mRNA ifadelenme düzeylerinin arttığı (p<0.05) ve inflamasyonda rol oynayan inflamatuar mediatörlerden NF- κB, COX-2 ve iNOS genlerinin mRNA ifadelenme düzeylerinin istatistiksel olarak azaldığı (p<0.05) gözlendi. Bu sonuçlar, CoQ10'un, yaşa bağlı işitme kaybının önlenmesinde, işitme kaybı başlamadan tedaviye başlandığında etkili olduğunu göstermektedir.

AntioksidanlarKoenzimlerOksidanlar+5
Togay Müderris
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Health Sciences
2020
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Transoral robotik dil kökü cerrahisi yapılan hastalarda postoperatif kanama için prediktif risk faktörleri

Dil kökü, görüş açısı sorunları ve cerrahi aletlerin kısıtlı manipülasyonu nedeniyle obstrüktif uyku apnesi cerrahları için zor bir anatomik bölgedir. Kanama dil kökü cerrahisi sonrası görülen nadir bir komplikasyondur. Dil kökü cerrahisi geçiren hastaların değerlendirilmesinde ve yönetiminde birçok faktör, primer postoperatif kanama riskini etkileyebilir. Bu çalışmanın amacı postoperatif kanama ile ilişkili olabilecek prediktif risk faktörlerini değerlendirmek ve tanımlamaktır; böylece yüksek riskli hastalar kanamadan önce tanımlanabilecektir. Kulak Burun Boğaz hastalıkları kliniğimizde obstrüktif uyku apne sendromu tanısı nedeniyle Eylül 2015 ve Haziran 2019 tarihleri arasında transoral robotik dil kökü cerrahisi yapılan hastaların dosya kayıtları incelendi ve 106 hastanın verileri çalışmaya dahil edildi. Her kayıttan şu veriler elde edildi; preoperatif apne-hipopne indeksi, hastanın yaşı ve cinsiyeti, toplam ameliyat süresi, intraoperatif kanama miktarı, vücut kitle indeksi, preoperatif ve postoperatif kan basıncı, rezeke edilen doku hacmi ve kanamanın kaçıncı gün gerçekleştiği. Diğer faktörlerde anlamlı bir fark saptanmaz iken rezeke edilen doku hacminde ise kanama olan grup ile kanama olmayan grup arasında istatiksel anlamlı fark saptandı. (p<0.005) Rezeke edilen doku hacmiyle intraoperatif kanama miktarı arasında yapılan korelasyon testinde istatistiksel olarak pozitif bir korelasyon olduğu tespit edildi. (p<0.05) Ağır ve şiddetli kanamalar için rezeke edilen doku volümü ve intraoperatif kanama miktarı prediktif risk faktörü olarak yüksek riskli hastalaraı belirlememizde bize yardımcı olabilir. Bu çalışma hem postoperatif kanama yaşayan hastaların küçük örneklem büyüklüğü hem de retrospektif doğası nedeniyle sınırlıdır. TORS sonuçlarında sürekli iyileşme sağlamak için komplikasyonla ilgili daha geniş ölçekli çalışmalara ihtiyaç vardır.

Cerrahi-oralDil (Tıp)Hemorajiler+4
Mecit Sancak
Ankara Yıldırım Beyazıt University
2020
00
Master'sOpen AccessTR

Farklı yaş gruplarındaki presbiyopili bireylerin işitme özelliklerinin değerlendirilmesi

Yaşlanma, zamanla hücrelerde ve dokularda meydana gelen olumsuz değişikliklerin birikimi sonucu hastalık ve ölüm riskinin artmasına neden olan süreç olarak tanımlanmaktadır. Yaşlanmayla birlikte tüm duyusal sistemlerde fonksiyonel azalmalar meydana gelmektedir. Bu çalışmanın amacı yaşlanmaya bağlı görme kusuru (presbiyopi) yaşayan bireylerin işitme duyularındaki olası etkilenimlerini araştırmaktır. Çalışmaya presbiyopi tanısı almış 40-70 yaş arası 75 kadın ve 75 erkek olmak üzere toplam 150 birey dahil edilmiştir. Bireyler yaşlarına göre (Grup I; 40-49 yaş arası, Grup II; 50-59 yaş arası, Grup III; 60-69 yaş arası) üç gruba ayrılmıştır. Bireylere standart saf ses odyometri, yüksek frekans odyometri, konuşma odyometrisi, akustik immitansmetri, tarama transient otoakustik emisyon testleri uygulanmıştır. Bireylerin prespiyopi dereceleri gözönüne alınarak işitme bulguları değerlendirilmiştir. Presbiyopi derecesi arttıkça standart saf ses ve yüksek frekans işitme eşiklerinin ortalamasının arttığı (p<0.05), Konuşmayı ayırdetme skorunun azaldığı (p<0.05) tarama transient otoakustik emisyon alınma oranının azaldığı (p<0.05) görülmüştür. Çok değişkenli istatistiksel analizlerle çoklu etkileşimler incelenmiş, analiz sonucu işitme ve görme duyularındaki azalmada yaş değişkeninin en önemli değişken olduğu görülmüştür. Araştırma sonuçları, bir yandan genel olarak yaşlanmanın işitme ve görme duyularında azalmalara neden olduğunu gösterirken, diğer yandan, presbiyopi ve presbiakuzi arasında doğrudan bir ilişki kurulamayacağını göstermiştir.

PresbiakuziPresbiyopiYaşlanma+2
Meltem Arslan
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Health Sciences
2020
00
DoctorateOpen AccessTR

Gürültüye maruz bırakılan ratlarda nimodipin ve deksametazonun birlikte kullanımının etkilerinin odyolojik ve histopatolojik olarak gösterilmesi

Çalışmamızda ratları 5 gruba ayırdık. Birinci gruba gürültü uygulanmadı ve herhangi bir ilaç verilmedi. İkinci gruba gürültü uygulandı ve serum fizyolojik verildi. Üçüncü gruba gürültü uygulandı ve nimodipin verildi. Dördüncü gruba gürültü uygulandı ve deksametazon verildi. Beşinci gruba ise gürültü uygulandı ve hem nimodipin hem de deksametazon verildi. Çalışmanın sonuçları işitsel beyin sapı cevapları (ABR) ve distortion product otoakustik emisyon (DPOAE) testleriyle değerlendirildiği gibi histolojik olarak Hematoksilen-Eozin boyasıyla Corti organında dış tüylü hücre sayımı, spiral ganglion ve stria vascularis hücrelerinin değerlendirilmesi yapıldı. Ayrıca apopitozisin varlığını araştırmak amacıyla TUNEL (terminal deoxynucleotidyl transferase deoxyuridine triphosphate nick end labeling) yöntemi kullanıldı. Çalışmamızın sonucunda ABR ve DPOAE testlerinin sonucuna göre gürültü verilmeden önce sonuçlar tüm gruplarda aynı iken maruziyet sonrasında 2, 3, 4 ve 5. gruplar tüm test günlerinde 1.gruba göre anlamlı olarak farklı bulunmuştur. İlaç verilen 3, 4, ve 5. gruplar ise serum fizyolojik verilen 2.gruba göre 7 ve 21. günlerde fark göstermemişlerdir. Histolojik olarak elde ettiğimiz sonuçlar verdiğimiz ilaçların anlamlı olarak etki ettiğini gösterecek yeterlilikte değildir. Bazı histolojik sonuçlar deksametazon verilen gruplarda anlamlı olarak fark gösterse de bu durum diğer histolojik sonuçlarla ve ABR ile DPOAE gibi fonksiyonel testlerle desteklenmemektedir.

Akustik emisyon yöntemiDeksametazonGürültü+7
Nihat Çakır
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Health Sciences
2020
00
Master'sOpen AccessTR

Orta ve ağır tıkayıcı uyku apne sendromlu hastalarda sesin akustik ve spektral özelliklerinin incelenmesi

Uyku esnasında tekrarlayan kısmi veya tam üst solunum yolu tıkanıklığı atakları ile karakterize olan, son yıllarda prevalansı giderek artan ve sosyal hayata katılımı önemli derecede kısıtlayan tıkayıcı uyku apne sendromu, özellikle larenks ve farenksi hedef alan birçok sebep ve semptom ile ortaya çıkmaktadır. Tıkayıcı Uyku Apne Sendromu (TUAS) olan hastada üst solunum yolu yapısı ve fonksiyonu sürekli değişim içindedir; dolayısıyla ses üretimi, rezonansı olumsuz etkilenmektedir. Bu nedenle çalışmamızda, obezite, sigara ve alkol kullanımı, larengofarengeal reflü gibi risk faktörlerinin ekarte edilmesi ile sesin akustik ve spektral özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. 18-65 yaş arası; Apne-Hipopne İndeksi (AHİ) 15'ten büyük olup orta ve ağır derecede tıkayıcı uyku apne sendromu tanısı almış; risk faktörleri dışlanan 40 birey çalışmaya dahil edilmiştir. TUAS'ın bireyler üzerinde emosyonel, fiziksel ve fonksiyonel durumlarının değerlendirilmesi amacıyla her bireye akustik ses kaydı sonrası Ses Handikap İndeksi ve Sesle İlişkili Yaşam Kalitesi Ölçeği uygulanmıştır. Orta ve ağır tıkayıcı uyku apne sendromu olan bireylerin akustik ve spektral ses özellikleri, risk faktörleri ekarte edilmeyen çalışmalara kıyasla, normatif verilere oldukça yakın bulunmuştur. Yaptığımız anketler sonucu, sadece tıkayıcı uyku apnesi sendromunun hastaların günlük yaşamda sesle ilişkili şikayete sebep olmadığı görülmüştür. Orta derecede TUAS olan bireylerde Oksijen Desatürasyon İndeksi parametre ortalama değeri, ağır derecede TUAS olanlara göre anlamlı şekilde düşük bulunmuştur. AHİ ile sesin akustik ve spektral parametre verileri arasındaki korelasyona bakıldığında, erkek ve kadın TUAS olan bireylerde sadece /o/ foneminin f1 formant frekansı ile anlamlı bir ilişki olduğu gözlenmiştir. Bulgularımız doğrultusunda, sadece TUAS'ın sesin akustik ve spektral özelliklerine etki etmediği sonucuna varılmıştır.

AkustikAkustik özelliklerOdyoloji+5
Soner Türüdü
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Health Sciences
2020
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

'Carotid body' paraganglioma ve 'carotid body' paragangliomayı taklit eden lezyonların ayırıcı tanısı

Baş ve boyun paragangliomaları, karotis bifurkasyon gibi yüksek morbidite ve mortalite risklerine neden olabilen kritik anatomik bölgelerde bulunur. Güncel literatürde boyun kitlelerinin radyolojik özellikleri ve vasküler anomaliler hakkında çok sayıda makale bulunurken, CBP'yi taklit eden lezyonlarla ilgili yayınlar çoğunlukla olgu sunumu şeklindedir. Bu kritik anatomik bölgeden kaynaklanan CBP ve diğer lezyonların ayırıcı tanısına objektif kriterlerle katkıda bulunmayı hedefliyoruz. CBP-TEL grubunda 3 VP, 1 TPK, 1 TKM, 1 ET, 1 VM, 1 AS, 1 CoP, 1 TD-YCR tanımladık. Demografik özellikler, semptomlar, bulgular, USG ve MR özellikleri, eşlik eden lenfadenopati sayısı, intraoperatif kan kaybı, operasyon süresi ve hastanede kalış süresi bakımından CBP ve CBP-TEL grubunu karşılaştırdık. Preoperatif CBP sınıflaması için ICA temas derecesi ile ilişkili MR sınıflandırmasını kullandık(TipI <180°, 180° 270°). İki grup arasında ağrı, kulak çınlaması, Fontaine bulgusu ve üfürüm açısından istatistiksel olarak önemli farklılık bulunurken salınımda, pulsasyon açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktur. USG'de ekojenite ve MR'da intensite özelliklerinde, Lyre işareti, tuz-biber görünümü, ICA'nın arkaya yer değiştirmesi, ECA'nın öne yer değiştirmesi, CCA temasının varlığı, eşlik eden lenfadenopati sayısı, intraoperatif kan kaybı, iki grup arasında istatistiksel anlamlı farklılık vardır. 'MR ortalama hacim- ICA temas derecesine göre sınıflandırma', 'CCA temas varlığı-ICA temas derecesine göre sınıflandırma' ve 'MR ortalama hacim-CCA temas varlığı' açısından korelasyon analizi yapıldı ve CBP-TEL grubunda korelasyon yokken, CBP grubunda istatistiksel olarak anlamlı korelasyon saptandı. CCA temasının nedenlerini ve karotid arterlerin itilme özelliklerini; CBP ve LM-CBP'nin doğal büyüme paterni hipotezi ile açıkladık. Bu bulgular sonucunda özellikle radyolojik özellikler ve semptomlardan hastanede kalış süresine kadar olan veriler bize CBP tanısı koymada objektif kriterler sağlamaktadır. Anahtar Kelimeler: Carotid Body, Paraganglioma, Radyoloji, Lateral Boyun Kitleler

BoyunKafa ve boyun neoplazmlarıKarotis cismi+4
Saliha Kuşoğlu Atalay
Ankara Yıldırım Beyazıt University
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Tinnitus şikayeti olan yetişkin bireylerde tinnitus şiddeti, gürültü hassasiyeti, sağlık anksiyetesi ve depresyon arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı tinnitus şikayeti olan yetişkin bireylerde tinnitus şiddeti, gürültü hassasiyeti, sağlık anksiyetesi ve depresyon arasındaki ilişkinin değerlendirilmesidir. Web tabanlı (online) yöntemle gerçekleştirilen araştırmaya en az bir yıldır tinnitus şikayeti olan 19 yaş ve üzeri 190 birey dahil edilmiştir. Çalışmada araştırmacı tarafından oluşturulan Genel Bilgi Formu, Tinnitus Engellilik Anketi, Weinstein Gürültü Hassasiyet Ölçeği, Sağlık Anksiyetesi Envanteri ve Depresyon Anksiyete ve Stres Ölçeği Kısa Formu kullanılmıştır. İstatistiksel yöntem olarak çalışmada elde edilen veriler SPSS 22.0 (SPSS Inc., Chicago, IL, USA) ile analiz edilmiştir. Tinnitus yakınması olan bireylerin Tinnitus Engellilik Anketi ortalama skoru 49.73±29.40, Weinstein Gürültü Hassasiyet Ölçeği ortalama skoru 56.82±17.94, Depresyon Anksiyete ve Stres Ölçeği ortalama skoru 19.96±13.90 ve Sağlık Anksiyetesi Envanteri ortalama skoru 18.33±9.69'dur. Gürültü hassasiyeti olan kişilerin %28.6'sının (n:18) tinnitus şiddeti çok hafif seviyesinde, %12.7'sinin (n.8) çok şiddetli seviyesindedir. Tinnitus Engellilik Anketi total puanı ile Depresyon Anksiyete ve Stres Ölçeği puanları arasında pozitif korelasyon bulunmuştur. Weinstein Gürültü Hassasiyet Ölçeği puanları ile Tinnitus Engellilik Anketi toplam puanı arasında negatif yönde bir korelasyon saptanmıştır. Weinstein Gürültü Hassasiyet Ölçeği toplam puanlarının üst 1/3, alt 1/3 ve orta sınıflama değerleri ile Tinnitus Engellilik Anketi sınıflama grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardır. Tinnitus Engellilik Anketi total puanı ile Sağlık Anksiyetesi Envanteri ve alt boyutları arasında pozitif korelasyon bulunmuştur (p<0.05). Bireylerin algıladığı tinnitus şiddeti ile depresyon ve sağlık anksiyetesi arasında pozitif ilişki bulunmuştur. Gürültü hassasiyeti ile tinnitus şiddeti ve depresyon arasında negatif ilişki saptanmıştır. Gürültü hassasiyeti gruplarının sınıflama değerleri ile tinnitus şiddeti sınıflama grupları arasında anlamlı fark bulunmuştur. Çalışma bulgularımızın göz önünde bulundurulmasının tinnitusa yönelik müdahale sürecini olumlu yönde etkileyeceği düşünülmektedir. Nedensellik ilişkisinin araştırılabilmesi için prospektif kontrollü çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.

AnksiyeteDepresyonGürültü+4
Esra Tıklar
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Health Sciences
2021
00
DoctorateOpen AccessTR

Okul çağı kekeme çocuklarda Akıcılık Şekillendirme Tekniği ve Bilişsel Davranışçı Terapi etkinliğinin belirlenmesi

Akıcılık Şekillendirme Tekniği ve Bilişsel Davranışçı Terapi yöntemlerinin okul çağındaki kekeme çocuklara tek tek ve birlikte uygulanmasının kekemelik şiddet seviyesi, anksiyete ve yaşam kalitesi üzerindeki etkisini tespit etmek amacıyla planlanmıştır. Çalışmaya yaşları 7 - 12 arasında kekemelik tanısı olan 45 çocuk dâhil edilmiş olup üç grupta incelenmiştir. Grup-1 Akıcılık Şekillendirme Tekniği (AŞT), Grup-2 Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT), Grup-3 her iki tekniğin birlikte uygulanması yöntemiyle bireysel terapi almışlardır. Katılımcılar kişisel bilgi formu, kekemelik şiddet değerlendirmesi, kekemelik şiddet puanlama tablosu, Çocuklarda Anksiyete ve Depresyon Ölçeği-Yenilenmiş (ÇADÖ-Y), KidKINDL Çocuklar İçin Genel Amaçlı Sağlıkla İlgili Yaşam Kalitesi Ölçeği (KidKINDL) araçları ile değerlendirilmiştir. Değerlendirme; ön test, son test ve izleme testi olacak şekilde gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların % 60'ında aile veya aile yakınlarında dil ve/veya konuşma sorunu varken %40'ında olmadığı saptanmıştır. Anne ile baba eğitim seviyeleri ÇADÖ-Y ve KidKINDL ölçeklerinin ön test ile son test sonuçlarında istatistiksel farklılık yaratmamıştır (p>0.05). Grup-1 ile Grup-3'ün ön test, son test ve izleme testi kekemelik şiddet yüzdesi sonuçlarında anlamlı farklılık saptanmış,(p<0.05) Grup-2 de anlamlı farklılık saptanmamıştır. (p>0.05). Her üç grupta da ÇADÖ-Y ölçeğinin çocuk ve aile formunda ön test, son test ve izleme testi sonuçlarında anlamlı düzeyde farklılık elde edilmiştir (p<0.05). Grup-2 ile Grup-3 KidKINDL çocuk formunda ön test, son test ve izleme testinde anlamlı farklılık elde edilmiş (p<0.05), Grup-1'de farklılık elde edilmemiştir (p>0.05). Her üç grupta KidKINDL aile formunda ön test, son test ve izleme testinde anlamlı farklılık saptanmamıştır (p>0.05). AŞT kekemelik şiddet seviyesinde, BDT kekemelikte ortaya çıkan psikolojik belirtilerde, iki tekniğin birlikte uygulanması anksiyete, yaşam kalitesi ve kekemelik şiddet seviyesi parametrelerinde düzelme sağlamıştır. Anahtar Kelimeler: Akıcılık şekillendirme tekniği, bilişsel davranışçı terapi, kekemelik, kekemelik terapisi

AkıcılıkBilişsel davranış terapileriKekemelik+5
Emel Arslan Sarımehmetoğlu
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Health Sciences
2021
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Koklear implantasyon yapılan hastalarda işitsel kortikal potansiyellerin değerlendirilmesi

İşitsel uyarılmış kortikal potansiyeller (CAEP) işitsel geç latans cevaplarıdır ve 50-300 msn arasında kaydedilmektedir. Yaşla birlikte değişkenlik gösteren P1 kortikal latansı işitme kayıplı hastalarda maturasyon indeksi olarak kullanılmaktadır. İşitsel yoksunluk süresinin uzamasıyla birlikte P1 latansının da uzadığı gösterilmiştir. Doğuştan işitme kayıplı çocuklarda 3-3.5 yaşına kadar işitsel sistemin ve korteksin plastisitesinin mevcut olduğu ve bozulmadığı görülmektedir. Bu çalışmanın amacı tek taraflı koklear implantasyon yapılan hastalarla, aynı yaş grubundaki işitmesi normal sınırlarda olan çocukların P1 latansının karşılaştırılması ve değerlendirilmesidir. Bu retrospektif çalışmaya Ocak 2006- Ocak 2012 tarihleri arasında tek taraflı koklear implantasyon yapılan 40 çocuk ve benzer yaş grubundaki işitmesi normal sınırlarda olan 30 çocuk dahil edildi. Demografik veriler, hastaların tıbbi ve odyolojik kayıtları, hastaların cinsiyeti ve yaşları, implant olma yaşı, implant kullanım süresi ve P1 latansı alındı. Koklear implant grubundaki bütün çocuklara beyin sapı odyometrisi yapıldı ve hepsinde konjenital ileri derecede sensörinöral işitme kaybı mevcuttu. Normal işiten gruba akustik immitansmetri ve Distortion Product Otoakustik Emisyon (DPOAE) testleri yapıldı ve işitmelerinin normal sınırlarda olduğu görüldü. Geç işitsel uyarılmış potansiyellerin ölçümleri Fonix® HEARLab System cihazı kullanılarak yapıldı. Konuşma seslerini temsilen Düşük, orta ve yüksek frekanslarda sırasıyla /m/, /t/, /g/ ünsüzleri 55?dB de serbest alan olarak uygulandı HEARLab system cihazı otomatik analiz yaparak her ses uyaranı için gerçek geç işitsel uyarılmış potansiyel P1 latansını hesaplandı. Koklear implantlı grupta 23 kız (% 57.5), 17 erkek (% 42.5) çocuğun yaş ortalaması 53.15 ay olarak hesaplandı ( yaş aralığı 24-82 ay). Normal işiten grup ise 17 kız (%56.6), 13 erkek (%43.3) yaş ortalaması 58.93 ay (yaş aralığı 15-84 ay) olan çocuklardan oluşuyordu. Her iki grubun yaşları ile P1 latansları arasındaki ilişkiyi değerlendirmek için Pearson Korelasyon Testi yapıldı. Normal işiten grupta P1 latansı `m?, P1 latansı `g? ve P1 latansı `t? ile yaş arasında ters yönlü ve zayıf bir korelasyon (r= -0.4429) görüldü. Koklear implant kullanım süresiyle P1 latansı arasında negatif yönde zayıf bir korelasyon saptandı (P1 `m? r=-0.3668, P1 `g? r=-0.4887, P1 `t? r= -0.4261). Bu çalışmada koklear implant kullanım süresi arttıkça P1 latansının düşük, orta ve yüksek frekansta kısaldığı görüldü. Normal işiten grupta düşük, orta ve yüksek frekansta yaş artışıyla birlikte P1 latansının kısaldığı görüldü. İşitsel kortikal geç yanıtlar içerisinde P1 latansı ölçümü, koklear implant yapılması planlanan veya koklear implant yapılan hastalarda işitsel sistemin maturasyonunu göstermek için kullanılabilir. Anahtar Kelimeler: Koklear implantasyon, İşitsel kortikal potansiyel, P1 latansı

KokleaKoklear implantlarUyarılmış potansiyeller-işitsel+1
Zeynel Abidin Karataş
Gaziantep University
2013
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Tinnitus hastalarında maskeleme tedavisi uygulanması ve tinnitus parametreleri üzerine etkisinin araştırılması

Amaç: Tinnitus, dışarıdan herhangi bir akustik uyarı olmaksızın duyulan ses olarak tanımlanır. İşitme yolları veya insan vücudunun herhangi bir sisteminden kaynaklanan bir patolojinin işareti olabilmektedir. İşitme sisteminde oluşan birçok bozukluğa eşlik ettiği bilinen tinnitusun patofizyolojisi tam olarak anlaşılamamıştır. Yıllardır birçok tedavi yöntemi uygulanmış olmasına rağmen araştırmalarda kesin etkili bir tedavi yöntemi belirtilememiştir. Tinnitus maskeleme yöntemi tinnitus tedavisinde etkili bir tedavi yöntemdir ve özelikle kısa dönemde etkinliği daha iyi olabilmektedir Bu çalışmada tinnitus maskeleme tedavisinin klinik ve tinnitus parametreleri üzerine etkisi prospektif olarak araştırılmıştır. Hastalar ve Yöntem: Kulak Burun Boğaz fizik muayeneleri normal olan, tam kan sayımı, biyokimyasal testleri ve tiroid fonksiyon testleri normal sınırlarda bulunan, saf ses odyometrisinde işitme kaybı olmayan, timpanometride orta kulak basıncı ve stapes refleksi normal olan, tinnituslu hastalar çalışmaya alındı. Subjektif tinnitusu olan 66 hasta çalışmaya dahil edildi. Tinnitus hastalarına anket formları (sosyo-demografik, klinik bilgi, Tinnitus Engellilik Anketi, Beck Depresyon Anketi) doldurtuldu, odyolojik testler yapıldı, tinnitus parametreleri (frekans, şiddet, minimal maskeleme seviyesi, rezidüel inhibisyon) ölçüldü. Tedaviden en az dört hafta sonra anket formları tekrarlandı. Bulgular: Maskeleme tedavi sonrası tinnituslu hastalarda Tinnitus Engellilik Anketi ve VAS skorlarında anlamlı bir düşüş gözlendi. Maskeleme tedavisi alan 46 hastada tam veya kısmi fayda görüldü. 20 hastada ise tedaviye yanıt alınamadı Sonuç: Tinnituslu hastalarda maskeleme tedavisi en etkin tedavi yöntemlerinden biridir. Maskeleme tedavisi, invaziv olmaması ve ekonomik oluşu nedeniyle tinnitus tedavisinde önemli bir yer tutmaktadır. Özellikle kısa sürede tinnitus parametrelerinde anlamlı düşüş sağlamıştır. Anahtar Kelimeler: Tinnitus, Maskeleme tedavisi.

Kulak hastalıklarıMaskelemeSes+2
İsmail Aytaç
Gaziantep University
2014
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Medial mukozal flep tekniğiyle yapılan orta türbinoplastinin fonksiyonel hava yolu ve koku sonuçlarının karşılaştırılması

Amaç: Burun tıkanıklığı şikayeti ile başvuran, muayene ve radyolojik değerlendirmede septum deviasyonu ve orta konka hipertrofisi tanısı konulan, tedavide endoskopik olarak septoplasti ve orta konkalara subtotal (transvers) rezeksiyon veya bu çalışmada tarif edilen medial mukozal flep cerrahi tekniğini yaptığımız hastaların fonksiyonel ve koku sonuçlarını karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bezmialem Vakıf Üniversitesi Kulak Burun Boğaz ve Baş- Boyun Cerrahisi Kliniği'nde Kasım 2020-Kasım 2021 arasında, muayene ve paranazal sinüs BT ile orta konka hipertrofisi ve septum deviasyonu tanısı konulup cerrahisi planlanan 35 hasta dahil edildi. Çalışmaya katılan hastalar iki gruba ayırılarak medial mukozal flep tekniği ile orta türbinoplasti (Çalışma grubu=17) ve orta konkalara transvers rezeksiyon (Kontrol grubu=18) yapıldı. Çalışma için Bezmialem Vakıf Üniversitesi Klinik Araştırmalar Etik Kurulu'ndan onay alındı. Yaş, cinsiyet ve hastanın şikayetleri medikal veriler olarak kaydedildi. Hastaların ameliyat öncesi ve ameliyattan üç ay sonrası akustik rinometri, anterior rinomanometri ve peak nasal inspiratory flowmeter testi, koku identifikasyon testi ve n-butanol eşik ölçümü yapıldı. Ayrıca hastaların ameliyat öncesi ve ameliyat sonrası burun tıkanıklığı ve koku dereceleri görsel analog skala ve nasal obstruction symptom evaluation skalası ile değerlendirildi. Ameliyat öncesi ve ameliyat sonrası sonuçlar hem grup içi hemde gruplar arasında karşılaştırıldı. Bulgular: Hastaların 16'sı erkek (%45.7), 19'u kadındı (%54.3). Çalışma grubundaki hastaların yaşı 34.11±12.12, kontrol grubundaki hastaların 30.33±10.8 olup yaş ve cinsiyet arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p > 0.05). Operasyondan sonra minör veya majör komplikasyon görülmedi. Medial mukozal flep tekniği ile opere edilen çalışma grubunda, transvers rezeksiyon yapılan kontrol grubuna göre orta meada daha az kabuklanma gözlendi. Genel olarak, her iki grupta ameliyat öncesi ve sonrası skorlar arasında; nasal obstruction symptom evaluation skorlarında, peak nasal inspiratory flowmeter değerlerinde, görsel analog skala solunum skorlarında, akustik rinometri parametrelerinde (MCA,VOL), rinomanometrik parametrede (MR) zaman içinde güçlü ve anlamlı bir iyileşme gösterdi (P<.001). Görsel analog skala koku değerleri arasında çalışma grubunda kontrol grubuna göre skorlar daha yüksek olup istatistiksel olarak anlamlı farklılık vardı. Koku identifikasyon testi ameliyat öncesi ve sonrası skorlar arasında, çalışma grubunda anlamlı bir iyileşme gözlenirken kontrol grubunda azalma gözlendi. İdentifikasyon değerlerindeki bu iyileşme çalışma grubunda istatistiksel olarak anlamlı iken, kontrol grubundaki azalma anlamlı değildi. N butanol ameliyat öncesi ve sonrası eşik değerleri arasında, çalışma grubunda n butanol eşiklerinde azalma olurken kontrol grubunda artma oldu. Ancak bu değişimler istatistiksel olarak anlamlı değildi. Sonuç: Çalışmamız her iki tedavi tekniğinin uygulanması ile hastaların yaşam kalitesini iyileşme ve burun tıkanıklığında azalma olduğunu göstermiştir. Medial mukozal flep tekniği, hem fonksiyonel hem de olfaktör sonuçları açısından avantajlar sunan orta konkanın solid hipertrofisinde kullanılabilecek konservatif ve etkili bir türbinoplasti tekniğidir

Burun hastalıklarıCerrahi fleplerCerrahi-kulak-burun-boğaz+5
Abdullah Özdem
Bezmialem Vakıf University
2022
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Ani işitme kaybında intratimpanik ve sistemik steroid tedavisinin karşılatırılması

Amaç: İdiopatik ani işitme kaybında (AİK) etkinliği kanıtlanmış tek ilaç steroidlerdir. Son yıllarda yapılan çalışmalarda, intratimpanik (IT) olarak verilen steroidlerin yüksek perilenf konsantrasyonu sağlayarak, daha fazla işitme kazancı sağladığına yönelik sonuçlar mevcuttur. Bu çalışmadaki amacımız, IT steroid tedavisi ile sistemik steroid tedavisinin etkinliklerini karşılaştırmaktır.Gereç ve Yöntemler: Bu prospektif çalışmada, Ocak 2005 ile Eylül 2008 arasında kliniğimize AİK şikayeti ile başvuran 60 hasta dâhil edildi. Bu hastalardan 29'u IT steroid grubuna (ITSG), 31'i sistemik steroid grubuna (SSG) dâhil edildi. IT enjeksiyonda 4 mg/ml konsantrasyonundaki dekzametazon, 5 gün ardı ardına uygulandı. SSG'de ise 1 mg/kg metilprednizolon, 10 günde kesilecek şekilde oral olarak verildi. Değerlendirmelerde hastaların saf ses ortalamaları (PTA), konuşmayı ayırt etme skorları(SDS), 10 dB üzerinde işitme gelişmesi gösteren hasta yüzdeleri 10. gün ve 2. ayda her iki grup için istatistiksel olarak karşılaştırıldı.Bulgular: ITSG'de 10. gün ve 2. aydaki ortalama PTA kazançları sırasıyla 31,38 ve 37,55 dB olurken, SSG'deki kazançlar sırasıyla 19,35 ve 20,68 dB'de kaldı. ITSG'de 10. gün ve 2. aydaki ortalama SDS kazançları sırasıyla % 35,24 ve % 37,52 olurken, SSG'deki hastaların kazancı % 20,13 ve % 19,61 olarak bulundu. Ayrıca ITSG'de 2. ayda, 29 hastanın 25'i (% 86,2), SSG'de ise 31 hastanın 16'sı (% 51,6) 10 dB üzeri işitme kazancı sağladı.Sonuç: İntratimpanik steroid tedavisi sistemik steroid tedavisine göre işitme kazancı yönünden daha iyi sonuçları, steroidlerin sistemik yan etkilerini oluşturmadan vermektedir. Örnek sayısı daha fazla olan çalışmalarla, verilecek steroidin cinsi, uygulama dozu, sıklığı ve süresi gibi faktörlerin aydınlatılmasına ihtiyaç vardır.Anahtar kelimeler: İntratimpanik, steroid, ani işitme kaybı, tedavi

SteroidlerTedavi
Emrah Kara
Çukurova University
2008
00
Master'sOpen AccessTR

Risk faktörü taşıyan yenidoğanlarda otoakustik emisyon, işitsel beyin sapı davranım odyometrisi (Tarama ve diagnostik) bulguları

Erken bebeklik döneminde normal işitmeye sahip olmak, konuşma ve lisan gelişiminin yanı sıra sosyal, duygusal ve zihinsel gelişim açısından da oldukça önem taşımaktadır. Çalışmamızda; işitme kaybı açısından risk faktörlerini taşıyan yenidoğanlarda uyarılmış otoakustik emisyon testi (TEOAE), işitsel beyin sapı davranım odyometrisi (ABR), (tarama ve diagnostik) ile yapılan işitme taramasının sonuçları sunulmuştur.Yenidoğan işitme taraması kapsamında odyoloji ünitesinde Ocak 2009 ? Mart- 2010 yılları arasında toplam 940 bebek işitme taramasından geçirilmiştir. Çalışmamızda, işitme kaybı açısından risk faktörleri taşıyan 207 yenidoğan seçilmiştir. Yenidoğan işitme taraması protokolüne göre çalışmamızda, bu 207 bebeğe işitme fonksiyonlarını değerlendirmek için TEOAE, tarama ABR ve diagnostik ABR uygulanmıştır. Yüksek risk grubundaki 207 yenidoğan, Joint Comittee on Infant Hearing (JCIH) - 2007'de belirtilen yüksek risk kriterleri dikkate alınarak seçilmiştir.207 yenidoğana birinci basamak taramada; TEOAE+ tarama ABR, ikinci basamakta ise diagnostik ABR uygulanmıştır. Yapılan birinci basamak tarama sonuçlarına göre bilateral her iki testende `kalan' , 39 yenidoğana diagnostik ABR yapılmıştır.Yüksek risk grubundaki bu 39 yenidoğana işitme fonksiyonlarını değerlendirmek için yapılan TEOAE, tarama ABR ve diagnostik ABR sonucunda; 23 bebek normal işitmeli,16 yenidoğan işitme kayıplı (%7.73) olarak bulunmuştur. İşitme kaybı tespit edilen hastalara işitme cihazı verilerek takibe alınmıştır.İşitme kaybı açısından yüksek risk faktörlerinin iyi bilinmesi ve bu riskleri taşıyan infantlara işitme taraması uygulanması, işitme kaybı olan çocuğun erken tanısında ve rehabilitasyonunda çok önemlidir.Bu nedenle de doğum kliniklerinde ve yenidoğan yoğun bakım ünitelerinde görevli personelin bu konuda bilgilendirilmesi ve duyarlı olması büyük önem taşımaktadır. Bu bölümlerde sorumlu olan personelle, kulak burun boğaz ve odyoloji ünitesi sıkı bir işbirliği içinde çalışması zorunludur.Anahtar kelimeler: : Yenidoğan işitme taraması, Otoakustik emisyon, Tarama işitsel beyinsapı cevabı, Diagnostik ABR

Bebek-yenidoğmuşBebek-yenidoğmuş hastalıklarıBebekler+4
Cabbar Çadırcı
Çukurova University · Institute of Health Sciences
2010
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Larenks kanserlerinde lazer cerrahisi sonrası nüksü kolaylaştıran faktörlerin incelenmesi

Amaç: Larenks kanserleri üst solunum ve sindirim sistemi kanserleri arasında en sık rastlanılan kanserlerdendir. Larenks kanserlerinin tedavisi; son 30-40 yıl içinde konservasyon cerrahisinin gelişmesi, radyoterapi ve kemoterapideki ilerlemeler sayesinde değişikliğe uğramıştır. Bu çalışmada larenks kanseri nedeniyle lazer cerrahisi uygulanan sonrasında rekürrensi arttırabileceği düşünülen faktörlerin incelenmesi amaçlandı.Gereç ve Yöntem: 2000 ve 2010 yılları arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalında larenks kanseri tanısıyla transoral mikroendoskopik lazer cerrahisi uygulanan ve takiplerinde lokal nüks gelişen 20 hasta ve 20 nüks gelişmeyen hasta olacak şekilde toplam 40 hasta incelendi. Bu iki gruptaki hastalar tümörün alt bölgelere yayılımı (ön kommisür tutulumu, ventrikül içine uzanım, subglottik bölgeye uzanım) ve immunohistokimyasal yöntemle p53, Ki 67 ve c erb B2 ekspiresyonu yönünden karşılaştırıldı ve bu faktörlerin rekürrens gelişimi üzerine etkileri incelendi.Bulgular: Hastaların lokal rekürrens gelişme süreleri 1 ay ile 5 yıl arasında değişmekte olup ortalama rekürrens gelişme süresi 12.95 ay olarak bulundu. Rekürrens grubunda ön kommisür tutulumu olan 11 hasta mevcuttu, rekürrens göstermeyen hasta grubunda ise ön kommisür tutulumu olan 6 hasta mevcuttu. Rekürrens grubunda ventrikül tutulumu olan 12 hasta mevcut olup, rekürrens göstermeyen hasta grubunda ventrikül tutulumu olan 5 hasta mevcuttu. Rekürrens grubunda subglottik uzanımı olan 2 hasta mevcuttu. Rekürrens göstermeyen hasta grubunda 3 hastada subglottik uzanım bulunmaktaydı. Rekürrens grubunda bu üç bölgenin de tutulmadığı 2 hasta olup, bu sayı rekürrens göstermeyen hasta grubunda 12'idi. Bu iki grup istatistiksel olarak karşılaştırıldığında ventrikül tutulumu rekürrens grubunda anlamlı olarak yüksek bulundu(p=0.025).İmmunohistokimyasal değerlendirmeye göre rekürrens grubunda p 53 pozitifliği 9/20 (%45), Ki-67 pozitifliği 16/20(%80), c-erbB-2 pozitifliği 3/20(%15) olarak bulundu. Rekürrens göstermeyen grubuta ise p 53 pozitifliği 14/20(%70), Ki-67 pozitifliği 17/20(%85) ve c-erbB-2 pozitifliği 8/20(%40) olarak hesaplandı. Gruplar; bu üç antikor over- ekspiresyonu açısından karşılaştırıldığında kontrol grubunda daha yüksek değerler saptandı. Ancak bu üç değerde istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. P53 , Ki-67 ve c-erbB-2 için p değerleri sırasıyla 0.11, 0.677, 0.077. Sonuç olarak her üç immunohistokimyasal parametre rekürrens grubunda daha yüksek olarak saptanmadı ve hiçbiri iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık ortaya koymadı.Sonuç: Lazer cerrahisi sırasında lezyonun tam olarak ekspozisyonu ve bunun sayesinde yapılacak rezeksiyonun kalitesi lokal rekürrens ile oldukça ilişkilidir. Larenks kanserlerinde immünohistokimyasal yöntemle p53, Ki-67 ve c-erbB2 over-ekspiresyonu prognozun tahmininde güvenilir bir yöntem olarak saptanmadı.

Laringeal neoplazmlarLarinksLazerler+1
Erdinç Çekiç
Çukurova University
2011
00
Master'sOpen AccessTR

İşitmesi normal olan tinnituslu hastalarda otoakustik emisyon sonuçlarının değerlendirilmesi

İşitmesi normal olan tinnituslu hastalardaki koklear mekanik aktiviteyi araştırmak amacı ile prospektif yöntem uygulanarak DPOAE (distortion product otoacoustic emission) ve TEOAE (transient evoked otoacoustic emission) testleri uygulandı.Bu çalışmada prospektif olarak normal işitmeye sahip tinnituslu bireylerle normal işitmeye sahip ve tinnitusu olmayan bireylerin otoakustik emisyon cevapları arasında bir fark olup olmadığının değerlendirerek otoakustik emisyon testinin tinnitustaki tanısal değerinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu çalışma Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı Odyoloji Ünitesinde 35 (24 hasta, 11 kontrol) kişinin dahil edildiği iki grup üzerinde yapılmıştır. Tüm hastalardan ayrıntılı anamnez alınarak, ayrıntılı kulak burun boğaz muayenesi ile saf ses odyometrisi, yüksek frekans odyometri, konuşma odyometrisi, timpanometri ve akustik refleks, TEOAE, DPOAE testlerini içeren odyolojik değerlendirme yapıldı. Tinnituslu grupta DPOAE amplitüdlerini kontrol grubuna göre 1001, 1501, 3003, 6006, 7996 Hz'de önemli derecede düşük bulundu. Ayrıca tinnituslu grupta kontrol grubuna göre TEOAE amplitüdlerinin de 1000, 1400, 2000, 2800, 4000 Hz frekanslarında düşük olduğu bulundu. Yüksek frekans odyometride; 10 ve 16 kHz'de işitme eşikleri tinnituslu grupta kontrol grubuna göre daha yüksek elde edilmiştir. Saf ses odyometrisinde tinnitusu olan bireylerde işitmesi normal sınırlarda olsa dahi koklear mekanik aktivitede bozulma olabileceği sonucuna varılmıştır. TEOAE ve DPOAE testleri tinnituslu hastaların objektif değerlendirmesinde kullanılabilir testlerdir.Anahtar kelimeler:Tinnitus, Otoakustik emisyon, DPOAE, TEOAE

Otoakustik emisyonlarTinnitusİşitme
Tuğçe Dikici
Çukurova University · Institute of Health Sciences
2012
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Çocuklarda kronik otitis media için sosyodemografik, sosyoekonomik ve klinik risk faktörleri

Kronik otitis media (KOM) orta kulağın kulak zarında kalıcı değişikliklere yol açan uzun süreli enflamasyonudur. KOM çocuklarda sık görülen bir hastalıktır ve tam olarak tedavi edilmezse ciddi komplikasyonlara ve sekellere yol açabilir. Bu hastalıkla ilişkili risk faktörleri ortaya konulursa potansiyel komplikasyonlar önlenebilir ve önleyici stratejiler geliştirilir. Bu çalışmanın amacı çocuklarda KOM ile ilişkili klinik, sosyodemografik ve sosyoekonomik risk faktörlerini belirlemektir. Bu çalışmaya 2005-2015 yılları arasında Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi KBB Anabilim Dalı'nda KOM tanı ve tedavisi almış 103 çocuk hasta ve 116 sağlıklı çocuk dahil edildi. Risk faktörlerini içeren anketler hasta ve kontrol grubundaki çocukların anne ve/veya babası ile birebir görüşülerek dolduruldu. Hastaların 53'ü erkek (%51,5) ve 50'si kızdı (%48,5). Kontrol grubunda 48 erkek (%41,4) ve 68 kız (%58,6) çocuk bulunmaktaydı. Hastaların yaş ortalaması 13,1 (yaş aralığı, 2-16) ve kontrol grubunun yaş ortalaması 12,05 (yaş aralığı, 6-16) idi. Belirlenen risk faktörleri ile KOM arasındaki ilişkiyi belirlemek için çok değişkenli regresyon modeli ve tek değişkenli analiz kullanıldı. Annenin gebelikte sigara kullanması (p=0,014), ilk yaşta otitis media geçirme (p=0,001), sık otitis media geçirme (p=0,001), ilk yaşta sık üst solunum yolu enfeksiyonu geçirme (p=0,001), önceki kulak zarına ventilasyon tüpü tatbiki (p=0.001), önceki tonsillektomi ve/veya adenoidektomi (p=0,001), babada (p=0.008) ve kardeşte otitis media hikayesi (p=0,008) ve aile reisinin sigortasının olmaması (p=0.001) KOM ile anlamlı olarak ilişkili bulundu. Çok-değişkenli analizde ilk yaşta otitis media geçirme (OR=8,00, %95 GA=[3,34-19,17], p=0.000), babada otitis media hikayesi (OR=8,438, %95 GA=[1,47-48,42], p=0.017) ve aile reisinin sağlık güvencesinin olmaması (OR=3,091 %95 GA=[1,35-7,110], p=0.008) KOM ile ilişkili risk faktörleri olarak bulundu. Bu çalışmada elde edilen sonuçlara göre ilk yaşta otitis media geçirme, babada otitis media hikayesi aile reisinin sağlık güvencesinin olmaması KOM için risk faktörleridir. Anahtar Kelimeler: Aktif kronik otitis media, İnaktif kronik otitis media, Risk faktörleri.

Otitis mediaRisk faktörleriSosyodemografik özellikler+3
Ercan Kurt
Gaziantep University
2016
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Kemiğe implante işitme cihazı kullanan hastalarda yaşam kalitesi ve işitme sonuçlarımız

ÖZET Kemiğe İmplante İşitme Cihazı Kullanan Hastalarda Yaşam Kalitesi ve İşitme Sonuçlarımız Amaç: İletim tipi işitme kaybı hem erişkin, hem de pediatrik hasta grubunda yaşam kalitesini önemli ölçüde düşüren ve sık görülen bir problemdir. Bu hastaların işitme rehabilitasyonunda konvansiyonel işitme cihazları, orta kulak operasyonları ve kemiğe implante işitme cihazları (KİİC) gibi yöntemler kullanılmaktadır. Bu çalışmada, uzun yıllardır güvenli ve etkin bir şekilde yapılan kemiğe implante işitme cihazı ve softbandın yaşam kalitesi üzerine etkisi, odyolojik sonuçları, oluşan komplikasyonların sıklığı, türleri ve bu komplikasyonlara yaklaşım yöntemlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda Çukurova Üniversitesi, Kulak-Burun-Boğaz Anabilim Dalı bünyesinde Ocak 2005 ve Eylül 2013 arasında iletim veya miks tip işitme kaybı sebebiyle KİİC tatbik edilen veya softband cihaz kullanan hastalar araştırmaya alındı. Çalışmada herhangi bir çıkarma kriteri kullanılmadı. Hastaların odyolojik sonuçları KİİC ve softband uygulamasından önce saf ses odyometri ile sonrasında ise serbest alan odyometri ile belirlendi. Hastaların fonksiyonel kazançları cihaz öncesi hava yolu işitme eşiklerinden, cihazlı işitme eşiklerinin çıkarılması ile hesaplandı. Hasta memnuniyetini ölçmek amacıyla Uluslararası İşitme Cihazları Değerlendirme Envanteri Türkçe Versiyonu (IOI-HA-TR) ve Glasgow Erişkin ve Çocuk Değerlendirme Testleri (GDT) yapılıp, sonuçları istatistiksel olarak değerlendirildi. Bulgular: Toplam hasta sayısı 34 olarak saptandı. Bu hastaların 23 tanesinde KİİC tatbiki yapılırken, kalan 11 hastada softband cihaz kullanıldı. Kemiğe implante işitme cihazı kullanan hastaların fonksiyonel kazançları 500 Hz'de 31,3 dB, 1000 Hz'de 45,5 dB, 2000 Hz'de 44,5 dB, 4000 Hz'de preop 44,3 dB olarak bulunmuştur. KİİC kullanan erişkin hastaların GDT skorları toplamda 27,6 olarak bulundu. GDT alt ölçeklerinden genel sağlıkta 35,8, sosyal sağlıkta 39,8, fiziksel sağlıkta 34,2 sonuçları elde edildi. Pediatrik grupta ise toplamda 41,6, alt ölçeklerden emosyonel alt ölçekte 51,4, sosyal alt ölçekte 30,0, eğitsel alt ölçekte 47,1, vital alt ölçekte 32,0 sonuçları elde edildi. IOI-HA-TR skorları ise KİİC kullanan hastalarda 25,22, softband kullananlarda ise 26,45 olarak bulundu. Komplikasyon olarak, KİİC kullanan 2 hastada (% 8,7) osseointegrasyon problemi görülürken, 11 hastada (% 47,8) hafif-orta derecede cilt reaksiyonları gözlendi. Sonuç: Kemiğe implante işitme cihazı, iletim tipi işitme kaybında düşük komplikasyon oranları ile güvenilir ve etkin bir terapi yöntemidir. Odyolojik başarısı yanında, yaşam kalitesine de olumlu katkısı mevcuttur. Cihazların tam etkinliklerinin anlaşılabilmesi amacıyla daha uzun süreli ve daha geniş hasta içeren çalışmalara da ihtiyaç duyulmaktadır. Anahtar Kelimeler: İşitme Cihazı; Softband; Osseointegrasyon; Yaşam Kalitesi

OsseointegrasyonProtezler ve implantlarYaşam kalitesi+4
Karahan Kara
Çukurova University
2014
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

İç kulak anomalisi olan koklear implant kullanıcılarında koklear implant sonuçları

Amaç: Bu çalışma, bilateral total işitme kaybı nedeniyle koklear implantasyon uygulanan iç kulak anomalili hastaların operasyon bulguları, operasyon sonrası takipleri ve işitsel performanslarını analiz etmek amacıyla yapıldı. Gereç ve yöntem: Materyal Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı'nda koklear implantasyon operasyonu uygulanan, konjenital işitme kayıplı, radyolojik olarak görüntüleme yöntemlerinde iç kulak anomalisi saptanan 55 hasta değerlendirildi. Hastaların 2 si ortak kavite, 6'sı inkomplet partisyon tip I, 2'si koklear hipoplazi, 12'si inkomplet partisyon tip II, 26'sı geniş vestibüler akuadukt, 7'si semisirküler kanal aplazisi olan hastalardı. Hastaların intraoperatif bulguları, postoperatif komplikasyonları ve işitsel algı performansları değerlendirildi. Ayrıca bu kriterlere uyan, operasyon sonrası en az 12 ay eğitimine devam eden 30 hastanın işitsel performansları analiz edildi. Bu hastalar koklear anomalisi olan (grup I) ve vestibüler anomalisi olan (grup II) hastalar olarak 2 gruba ayrıldı. Anomalisi olmayan kontrol grubu (grup III) ile kıyaslandı. Performansların değerlendirilmesinde dinlemenin gelişim profili ve anlamlı işitsel deneyim skalası testleri kullanıldı. Bulgular: İç kulak anomalisi olan hastaların işitsel algı testleri kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, hastaların dinlemenin gelişim profili testinde, grup I hastalarının işitsel performanslarının, grup II ve grup III' e göre ilk ayarlama, 1.ay, 3.ay, 6.aylarda istatistiksel olarak anlamlı olmasa da (p>0.05) daha yavaş seyirli olduğu, 12. ve 18. aylarda istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha düşük olduğu (p<0.05) ve grup II ve grup III hastalarını 24. Ay içerisinde yakaladığı görüldü. Grup II ve grup III hastaların ise LIP test performanslarında anlamlı bir farklılık olmadığı gözlendi (p>0.05). Hastaların anlamlı işitsel deneyim skalası test performanslarında, her 3 grubun da performans gelişim eğrilerinin sürekli yükselen tipte olduğu görüldü. Grup II ve grup III performansının anlamlı bir farklılık göstermediği görüldü. Grup I de ise, 3.ay, 6.ay, 12.ay, 18.ayda istatistiksel olarak anlamlı olmasa da daha yavaş seyirli olduğu (p>0.05), 24.ay ve 36.ay da ise istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha düşük olduğu görüldü (p <0.05). Çalışmaya dahil edilen hastaların 3'ünde kokleostomi esnasında yüksek basınçlı perilenf sızıntısı (gusher) gözlendi. Bu hastaların hepsi inkomplet partisyon tip I anomalisi olan hastalardı. Inkomplet partisyon tip II anomalisi olan hastaların %50'sinde düşük basınçlı perilenf sızıntısı (oozing) gözlendi. Geniş vestibüler akuaduktu olan hastaların hiçbirinde gusher gözlenmezken, %39'unda oozing gözlendi. 55 hastanın 4' ünde (%7) fasiyal sinir anomalisi gözlendi. Bu hastaların 2'si ortak kavite anomalisi, 2'si IP-I anomalisi olan hastalardı. Çalışmaya dahil edilen 55 hastanın 6'sında (%11) operasyon sonrası menenjit gözlendi (ortak kavite anomalisi olan 1 hasta, inkomplet partisyon tip I anomalisi olan 2 hasta, inkomplet partisyon tip II anomalisi olan 2 hasta, semisirküler kanal aplazisi olan 1 hasta). Hastaların hiçbirinde operasyon öncesi menenjit öyküsü yoktu. Sonuç: İç kulak anomalisi olan hastalarda koklear implantasyonun işitsel sonuçları, iç kulak anomalisi olmayan koklear implantlı hastaları geç de olsa yakalayabilmektedir. Ancak iç kulak anomalisi olmayan koklear implantasyon olgularına göre fasiyal sinir anomalilerinin ve menenjit riskinin daha yüksek olduğu bilinmelidir. Bu konuda hasta yakınları iyi bilgilendirilmeli, preoperatif dönemde görüntüleme yöntemleri detaylı incelenmeli, menenjit gibi postoperatif dönemde hayati bir komplikasyonu engellemek için rinore takibi daha yakından yapılmalıdır.

KokleaKoklea hastalıklarıKoklear implantlar+6
Elvan Onan
Çukurova University
2015
00
Master'sOpen AccessTR

Şelasyon tedavisi uygulanan beta talasemi hastalarında işitsel ve vestibüler fonksiyonların değerlendirilmesi

Ülkemizde işitme kaybı ve vestibüler sistem bozuklukları her yaş grubunda görülen hastalıklardır. Bu çalışmada şelasyon tedavisi alan beta talasemi hastalarının işitsel ve vestibüler fonksiyonlarının değerlendirilmesi amaçlandı. Çalışmamıza 2019 Temmuz-2020 Kasım yılları arasında Çukurova Üniversitesi Pediatrik Hematoloji Bölümü tarafından beta talasemi tanısıyla takip edilen, düzenli kan transfüzyonu ve şelasyon tedavisi alan hastalar (n=40) dahil edildi. Tüm testler Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı Odyoloji Ünitesinde uygulandı. Katılımcıların yaşı, cinsiyeti, timpanogram eğrileri, akustik refleksleri, saf ses ortalamaları, sensörinöral işitme kayıpları, iki kulakta da bulunan her semisirküler kanalın VOR kazancı, yine her iki kulağın p1-n1 dalga latansları, eşikleri ve latans asimetrileri incelendi ve istatistiksel analizi yapıldı. Tüm bu değerler kontrol grubu (n=25) ile kıyaslandı. Çalışmamıza dahil edilen 40 hastanın (17 kadın, 23 erkek) ortalama yaşının 18,7 olduğu (median 17,5) belirlendi. İşitsel fonksiyonları değerlendirmek için saf ses ortalaması olan 0,5 kHz 1 kH 2 kHz ve 4 kHz frekanslarının ortalaması incelendi. V-HIT ile VOR kazançları incelendi. C-VEMP testi ile dalga latansları, eşikler ve latans asimetri değerleri incelendi. Kontrol grubuyla kıyaslandığında vestibüler testler, timpanogram ve akustik refleks testlerinde anlamlı bir fark gözlenmezken, sensörinöral işitme kaybı açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. Sonuç olarak; şelasyon tedavisinin vestibüler fonksiyonlar üzerine istatistiksel olarak anlamlı bir etkisinin olmadığı bulundu. Fakat sensörinöral işitme kaybı açısından değerlendirildiğinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlendi. Ayrıca şelasyon tedavisi alan hastaların yaş, cinsiyet gibi demografik özelliklerinin işitsel ve vestibüler sisteme etkisinin olmadığı da bulundu. Anahtar Kelimeler: Beta Talasemi, Vestibüler Fonksiyon, İşitsel Fonksiyon, Şelasyon Tedavisi, Video Head Impulse Test

TalasemiVestibülVestibüler fonksiyon testleri+3
Hasan Demir
Çukurova University · Institute of Health Sciences
2021
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

P53 tümör subresör geninin kolesteatom etyopatogenezindeki rolünün araştırılması

İlyas Dişikırık
Gaziantep University
2000
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Otololik Cerrahide Kemik Çimentonun Biyouyumu ve Yumuşak Dokuya Etkileri

Ali Konukseven
Gaziantep University
2003
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Obstrüktif uyku apnesi sendromlu hastalarda işitme yolaklarının değerlendirilmesi

Obstrüktif uyku apne sendromu (OUAS), birçok hastalık tablosunun görülebildigi uyku hastalıkları spektrumu içinde en sık görülen patolojidir. OUAS hastalarının uykuya baslaması ile üst hava yolu dinamigini saglayan dilatör kasların aktivitesi azalır ve hava yolu daralıp, kollaps olur. Bunun sonucu apne ve hipopne gelisir. Bunun devamında hipoksi ve hiperkapni olur. Bu hipoksi ve hiperkapni, isitme yolaklarını çesitli sekillerde etkiler. BERA tetkiki santral ve periferik isitme yolaklarını degerlendirmemizi saglayan non invaziv, objektif bir testtir. Çalısmamızın amacı, OUAS'ın isitme yolaklarına bir etkisinin olup olmadıgını ortaya çıkarmaktı. Hasta ve kontrol grubuna isitme degerlendirilmesi için odyolojik ve BERA tetkiki yapıldı. Çalısmaya, Eylül 2006-Temmuz 2007 tarihleri arasında Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Bogaz Kliniginde OUAS tanısı almıs 30 hasta ile 20 kontrol grubu alındı. Sonuç olarak, OUAS'ın isitme üzerine etkisi olmadıgı tespit edildi.

Abdurrahman Tokmak
Düzce University
2007
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Nazal Polip Dokusunda NAG-1 (Non-steroidal antienflamatuar ilaç ile aktive olan gen) Geni ifadelenme düzeyinin belirlenmesi

Nazal polipozis nazal kavite ve paranazal sinüs mukozasının kronik enflamatuar bir hastalığıdır. Etyopatogenezi halen tam olarak anlaşılamamıştır ama kronik enflamasyonun polip gelişiminde en önemli faktör olduğu kabul edilmektedir. Kronik enflamasyona yol açan değişik etyolojik faktörlerin ortak sonucunun nazal polipozis olduğu kabul edilmektedir.Bu kronik enflamasyonda rolü olabilecek farklı bir genetik bir yolak araştırıldığında anti-kanserojen ve antienflamatuar etkileri olduğu bilinen NAG-1 geninin down-regülasyonunun nazal polipozise neden olabileceği ön görüldü ve aynı hastalarda polip dokusu ve alt konka mukozasındaki ifadelenme düzeylerinin araştırılmasına karar verildi.Bu çalışma literatürde Real-time PCR ile NAG-1 ekspresyonunu polip dokusunda ilk, sağlıklı nazal mukozada ikinci defa gösteren bir yazıdır. Hastaların NAG-1 geni transkripsiyon düzeyleri incelendiğinde, bazılarında ifadelenme artışı bazılarında ise ifadelenme azalışının olduğu hetorejen bir sonuç elde edildi ve polip dokusundaki ifadelenmede istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmadı (p>0,05).Birlikte astım ko-morbiditesi bulunan hastalarda NAG-1 geni transkripsiyonunun en az iki kat azaldığı ve izole nazal polipozis hastalarında 1,5 kat arttığı görüldü. Fakat bu iki alt grupta denek sayıları azaldığı için istatistiksel olarak anlamlı bir sonuç elde edilemedi (p>0,05). Bu bulguyla en azından, bütün polip hastalarının aynı etyopatogenezle açıklanamayacağı bir kez daha gösterilmiş olundu.NAG-1 geni ile nazal polipozis etyopatogenezi arasında ilişki kurmanın sadece bu çalışmanın sonuçlarıyla mümkün olmayacağı aşikardır. Fakat bu genin astımlı hastalardaki istatiksel olarak anlamlı olmamakla beraber iki katlık azalması, astımlı olmayan hastalardaki ifadelenmenin artma yönünde olması astım gibi bazı nazal polipozis ko-morbiditelerinde polip gelişiminde rolü olabileceği fikrini vermektedir.Sonuç olarak antienflamatuar özellikleri iyi bilinen NAG-1 geninin, etyopatogenezi halen net olarak ortaya konamamış olan nazal polipozisle ilişkisinin, NAG-1 proteinin de dahil edildiği daha kapsamlı çalışmalarla da irdelenmesi gerektiği kanaatine varılmıştır.

Antiinflamatuar ajanlar-nonsteroidGenlerKronik hastalık+4
Mehmet Düzlü
Gazi University
2011
00