3
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Aksiyolojide hak ediş duyarlılığı
This dissertation develops a contextualist desert-adjusted axiological theory that aims to evaluate well-being based on what individuals morally deserve. The traditional form of utilitarianism, grounded in welfarism, seeks to maximize total utility but does not directly address the fairness of distribution. Fred Feldman's justicised utilitarianism, however, proposes a solution: it argues that deserved well-being holds greater value than undeserved well-being, as it is better when people get what they deserve. Building on this intuition, this project defines and advocates for contextualism in axiology. According to this view, the moral value of well-being distributions depends on the context in which desert and well-being interact. The dissertation begins by examining fundamental debates on intrinsic value and pleasure. It then analyzes Feldman's, Arrhenius's, and Skow's attempts to develop desert-adjusted axiology, highlighting the strengths and weaknesses of these approaches. It rejects the pursuit of a single value function, and defends a pluralist understanding grounded in shared context-types—or 'metacontexts'—that supervene on specific evaluative contexts. To operationalize this framework, the dissertation presents a set of quantitative tools that account for positive and negative desert conditions, allowing for comparative value assessments across different metacontexts. Ultimately, it proposes a sophisticated, flexible, and pluralist axiology that takes justice intuitions seriously without collapsing into value relativism, positioning itself as a potential foundation for desert-sensitive consequentialism.
Sartre düşüncesinde özgürlük ve ahlak problemi
Sartre affirms in the last pages of his work, Being and Nothingness, the importance of the ethical aspects of his ontological terms and suggests passing to the realm of ethics. The importance of the Sartrian conception of freedom and the possibility of an ethical project based on a phenomenological ontology requires an attentive lecture of his philosophical works, unpublished texts, interviews, and correspondences. The relation between ethics and politics in Sartre's mind must also be interrogated.
Mikhail Bakhtin'de diyaloji kuramı ve karşı-kültür olarak karnaval
Bu çalışmada M. M. Bakhtin'in diyaloji kuramı ile ilgisinde onun karnaval anlayışının ana hatları serimlenmiştir. Bakhtin'in diyaloji anlayışı, onun 1929 tarihli Dostoyevski çalışmasını da kapsayan "formel dönem" ve 1930'dan sonraki çalışmalarını kapsayan "tarihsel dönem" olarak ikiye ayrılır. Çalışmamızın ilk bölümünde formel dönem diyaloji anlayışının ana hatlarının ortaya koyulmuş ve diyaloji anlayışının Dostoyevski poetikası ile ilgisi gösterilmiştir. İkinci bölüm, 1930 sonrasından itibaren kullanılmaya başlanan tarihsel yöntemin sonucu olarak diyaloji kuramında gerçekleştirilen revizyona ayrılmıştır. Burada, Bakhtin'in ikinci döneminde yapılan metodolojik çalışmalar incelenmiş ve onun, diyaloji kuramını tarihsel poetikaya ve kültür tarihinin çeşitli sorunsallarına uyarlanacak bir üstdilbilim anlayışı geliştirdiği tespit edilmiştir. Üçüncü bölümde, tarihsel poetikanın kurucu kavramı olarak kronotop kavramının dünya görüşü ile ilgisi incelenmiş ve çeşitli edebi türlerin tarihsel ve toplumsal koşullarla ilgisi üstdilbilim kavrayışına başvurularak açıklanmıştır. Bu bölüm aynı zamanda, Bakhtin'in edebi türlerin üstdilbilimsel analizi yoluyla Ortaçağ ve Rönesans halk kültürüne dair tarihsel okumasına bir giriş niyetindedir. Bir bütün olarak üçüncü ve dördüncü bölüm Bakhtin'in Ortaçağ ve Rönesans karnavallarında geliştirilen pratik, dilsel ve edebi araçların gelişim tarihini inceleyerek karnaval kültürünü bir karşı-kültür olarak nitelemesinin temellerini sorgular. Anahtar Sözcükler: Diyaloji, Monoloji, Heteroglossia, Poliglossia, Karnaval, Parodi, Hibrit, Grotesk, Karşı-Kültür