7
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Kayseri ili geleneksel giyim-kuşam kültürü üzerine bir inceleme
Araştırma Kayseri ilinde kaybolmaya yüz tutmuş geleneksel giyim kuşam kültürünün gelecek nesillere aktarılması ve kadın erkek kıyafetlerinin baş süslemeleri takılar giysiler kullanım yerleri geleneksel Türk nakış tekniklerinin motif özelliklerini tanıtmak amacıyla yapılmıştır.Kayseri ili ve ilçelerinde geleneksel kadın erkek giyim kuşamındaki baş süslemeleri kullanılan takılar elbiseler ve başlarda kullanılan kumaşlar süsleme için kullanılan motifler nakış teknikleri elbiselerin kalıpları ve kullanım yerleri ile ilgili verilerde survey (tarama) yöntemi kullanılmıştır.Araştırmanın evrenini Kayseri ili ve ilçeleri oluşturmaktadır. İlçelerin seçimi rastgele (Rondom) yöntemi ile seçilmiştir. Seçilmiş olan ilçeler Develi, Pınarbaşı, Yahyalı, Akkışla, Yeşilhisar'dır. Kayseri ili ve ilçelerinde bulunan kadın erkek giysileri, takılar, başlıklar, baş süslemelerinin incelendiği 51 adet ürün örneklem olarak alınmıştır.Kayseri ilinde tarihsel süreç içerisinde kullanılmış ve kullanılmakta olan geleneksel kadın ve erkek giyim kuşamı yazılı kaynak olarak hazırlanmıştır. Yazılı kaynaklardan müzelerden örnekleri elinde bulunduran kurumlar ve kişilerden yararlanılarak toplanan verilere göre bilgi formları hazırlanmıştır. Bilgi formları bulgular ve yorum kısmında takılar elbiseler ve başa giyilenler için ayrı ayrı ele alınmıştır.Araştırmanın sonucunda elde edilen veriler kadın ve erkek giysilerindeki malzeme teknik, renk, boyut, desen, nakış, baş süslemeleri ve aksesuarlara ait bilgi formlarında sunulmuş olan bilgilerden tablolar oluşturulmuştur. Tablolara ilişkin elde edilen verilerin yüzde dağılımları alınmıştır. Tabloların yüzde dağılımlarına göre yorumları yapılmıştır.
Ankara ilinde bulununan tepeliklerin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, Ankara İli müzelerinde tespit edilen tepeliklerin biçim, boyut, malzeme, teknik, renk, süsleme ve kompozisyon özelliklerinin belirlenmesi, teknik çizimlerinin yapılmasıdır. Ayrıca incelenen örneklerin bu özelliklerinden yararlanarak yeni takı tasarımlarının yapılması ve uygulanmasıdır.Çalışmanın evrenini, Ankara İlinde bulunan kadın baş süslemelerindeki tepelikler, örneklemini ise; Ankara İlinde bulunan Etnografya Müzesi'nde 86 adet, Prof. Ülker Muncuk Müzesi'nde 2 adet, Beypazarı- Kent Tarihi Müzesi'nde 14 adet ve Estergon Kalesi Türk Kültür Merkezi Etnografya Müzesi'nde 8 adet olmak üzere toplam 110 adet tepelik oluşturmaktadır.Tespit edilen tepeliklerin genel-detay fotoğrafları çekilerek hazırlanan bilgi formları doğrultusunda tepeliklerin biçim, boyut, malzeme, teknik, renk, süsleme ve kompozisyon özellikleri incelenmiştir. Düzenlenen bilgi formları, incelenen her bir ürün için kullanılmıştır. Elde edilen bilgiler tablolara aktarılarak frekans ve yüzdeleri ifade edilerek yorumlanmıştır.Ulaşılan sonuçlara göre, tepeliklerin kare ve daire biçimli oldukları, daha çok daire biçiminin tercih edildiği belirlenmiştir. Zemininde daha çok gümüş kakma tekniğinin kullanıldığı tepeliklerde, mine, savat ve delik işi tekniğinin az kullanıldığı, süslemede ise; sıvama mıhlamanın ağırlıklı olarak kullanıldığı, kazaz, telkari ve tel işi tekniğinin daha az tercih edildiği görülmüştür. İncelenen tepeliklerde en çok yeşil, kırmızı, kahverengi ve mavi renklerin kullanıldığı, pembe ve siyah rengin ise fazla tercih edilmediği tespit edilmiştir. Süslemesinde daha çok çiçek, nokta, altı köşeli yıldız (mühr-ü Süleyman) ve el motiflerinin kullanıldığı tepeliklerde, ağaç, başak, kare, sekiz köşeli yıldız ve insan motiflerinin daha az tercih edildiği görülmüştür. Merkezi kompozisyon özelliğindeki ürünlerin tamamına yakınının, merkezden başlayan kompozisyon özelliği taşıdığı belirlenmiştir. Bu kompozisyon özelliğinin kendi içersinde, merkezden başlayan ve kenardan başlayan kompozisyon özelliği olmak üzere iki tipte olduğu ve daha çok merkezden başlayan merkezi kompozisyon özelliğinin tercih edildiği tespit edilmiştir.Bilgi formlarında yer alan 30 adet tepeliğin teknik çizimleri yapılmıştır. Tepeliklerin belirlenen özellikleri doğrultusunda 10 adet takı tasarımı hazırlanmış ve bu tasarımlardan 3 adedinin uygulaması yapılmıştır.Anahtar Kelimeler: Tepelik, takı, baş süslemesi, takı tasarımları.
Ankara ili Anadolu Medeniyetleri Müzesi`ndeki Eski Tunç Çağı kadın takıları
Bu tez çalışmasında, Ankara ili Anadolu Medeniyetleri Müze'sinde bulunan Tunç Çağı takılarının; çeşitleri; malzeme, teknik, form, boyutlar, kompozisyon özellikleri, açısından incelenmesi, takıların ait oldukları dönemler, bulundukları yöreler hakkında bilgi edinilmesi amaçlanmıştır. Takının tanımı, ulaşılabilen dünya müzelerindeki örneklerinin sunulması ve Anadolu Medeniyetleri Müzesindeki örneklerle benzerliklerinin incelenmesi, somut olmayan kültürel mirasın önemli bir bölümünü oluşturan?tunç çağı? takılarını içeren örnekleri tanıtmak, genç kuşaklara aktarmak hedeflenmiştir.Tarih öncesi çağlarda; ilk takılar Paleolitik çağda süslenmenin yanında muska olarak kullanılmışlardır. Aynı zamanda dinsel ve koruyucu amaçla kullanılmışlardır. İlk takılar kolay işlenebilen renkli taşlar, hayvanların boynuz, kemik ve tırnak kısımları ile deniz kabukları ve fildişi gibi malzemelerden yapılmış ve madenin keşfi ile değerli madenlerden takı üretimine başlanmıştır.Tunç çağı (M.Ö.3000-1200), Anadolu ve Trakya `da üç dönem halinde görülmektedir (Aktüre, 1994: s, 100). Anadolu uygarlığının Tunç Çağı'nda eriştiği üst düzeye tanıklık eden merkez Alacahöyük'tür. Burada yapılan kazılarda ele geçen altın, gümüş, agat, kuvars kristali gibi malzemelerden yapılan süs eşyalarından kolye, broş, iğne, bilezik, diadem, kemer ve elbise süsü olarak kullanılan takılar eşsiz birer sanat eseridir.Araştırmanın evrenini Ankara Anadolu Medeniyetleri Müzesi, örneklemini ise Ankara Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nden seçilen 24 adet Tunç Çağı takı örneği oluşturmaktadır.Anadolu Medeniyetleri müzesinde yapılan gözlem ve incelemelere göre; Tunç Çağı takıları: tac, küpe, saç takısı, kolye, bilezik, iğne, kulak tıkacı vb. olmak üzere gruplandırılmış ,ilgili başlıklar altında değerlendirilmiştir. Araştırmada günümüze uyarlanan takılarda ele alınmıştır.Araştırmada; takının önemi ve genç nesillere kültürün aktarımı hedeflenmiştir.
Karadeniz bölgesi Türk kadın başlıklarının incelenmesi
Araştırmanın amacı, geçmişten günümüze Türk kültüründe önemli bir yer tutan başlık süslemeleri ve Kastamonu ve Amasya İllerindeki kadın başlıklarının, günümüzde bulunabilen başlık örneklerinin model, teknik, renk ve yöresel özelliklerinin belgelenerek, rapor haline getirilerek ortaya konmasıdır.Araştırma için uzman görüşleri alınarak bir anket düzenlenmiş ve bu anket sahadaki kişilere uygulanmıştır. Araştırmanın evrenini, yörede kullanılan kadın başlıkları, sandıklarında bulunanlar ve müzelerden alınan örnekler üzerinde inceleme yapılmış; elde edilen örneklerin fotoğrafları çekilerek, detaylı açıklamasına yer verilmiştir. Araştırma sonuçlarının analiz ve yorumlanmasında frekans ve yüzde dağılımları dikkate alınmıştır.Günümüzde kadın başlıklarının ve baş örtülerinin eski değerini yitirsede, bazı yörelerimizde hala varlığını sürdürdüğü görülmektedir. Geometrik desen ve stilize çiçeklerle bezenmiş gümüş tepeliklere sadece müzelerde rastlanmıştır. Bu tepelikler günümüzde kullanılmamaktadır. Baş örtülerindeki kenar süsleri daha çok iğne oyalı, boncuk oyalı, tığ oyalı, mekik ve firkete oyalıdır.Başlıkların belgelenmesi, geleneksel değerlerin korunması ve gelecek kuşaklara tanıtılması açısından önem taşımaktadır.Anahtar Kelimeler : Kastamonu, Amasya, El Sanatları, Kadın Başlığı
Ankara ili pratik kız sanat okullarında uygulanan el sanatları bölümü programlarının değerlendirilmesi
Bu arastırmanın amacı Ankara li Pratik Kız Sanat Okulları'nda uygulanan El Sanatları Bölümü Programlarının, kursiyer görüslerine göre degerlendirilmesidir. Çalısma, tarama modeline dayalı betimsel bir arastırmadır. Arastırmacı tarafından literatür taraması yapılarak, arastırmayı olusturacak verileri elde etmek, kursiyerlere uygulanmak amacıyla anket hazırlanmıs ve uygulanmıstır. Arastırmanın çalısma evreni, 2005-2006 ögretim yılında Ankara li Pratik Kız Sanat Okulları'nda uygulanan El Sanatları Bölümü Programları'na katılan kursiyerler olusturmaktadır. Bu programda egitim alan 100 kisi örneklem olarak tesadüfi seçilmistir. Bu kursiyerlere uzman görüsleriyle hazırlanan anket uygulanmıs, elde edilen verilerin analizinde frekans, yüzde teknikleri kullanılmıstır. Arastırma sonuçlarını yorumlamak için verilerin analizinde ferkans ve yüzde dagılımları alınarak bulgular tablolarda verilmistir. Arastırmada elde edilen veriler degerlendirildiginde El Sanatları Bölümü Programlarının kursiyerler tarafından sevildigi görülmüstür. El Sanatları Bölümü Programları için ayrılmıs olan atölyeler sayı, büyüklük ve donanım açılarından yetersiz bulunmaktadır. Kullanılan araç-gereçlerin günün teknolojisine uygun olmadıgı ve sayı bakımından yetersiz oldugu tespit edilmistir. Programda bulunan kurs saatleri çogunlukla yeterli bulunmus ve kursiyerlerin amaçlarına ulastıgı görülmüstür. Programa eklenmesi gereken kursların bulundugu, var olan yeniliklerin kurslara fazla yansıtılmadıgı belirtilmistir. Kurslarda kullanılan teknolojik aletler yetersiz düzeydedir. Kurslarda olusturulan ürünlerle piyasada bulunan ürünler arasında benzerlikler oldugu görülmüstür. Kurslarda olusturulan ürünlerin sergilenme ve satıs imkanının oldugu görülmüstür. Kursiyerler malzeme temininde kısmen zorluk çekmektedir. Araç- gereçler teknolojik açıdan yetersizdir. Kullanılan program içerik açısından kısmen yeterli durumdadır. Alınan egitim is hayatına kısmen uygundur. Kurslarda yazılı kaynak olarak en fazla dergiler, brosürler ve mecmualar kullanılmaktadır. Kurslarda kullanılan ögretim yöntemleri kısmen yeterli görülmektedir. Kurslarda kursiyerlerin yaratıcılıklarını kullanmaları çogunlukla mümkün olmaktadır. Bu programda egitim veren ögretim elemanlarının davranısları dersi sevdirecek niteliktedir, ayrıca ögretim elemanlarının verdikleri egitim yeterli görülmektedir.
Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesi el sanatları bölümü dekoratif sanatlar anabilim dalında uygulanan takı tasarımı dersi eğitim programının incelenmesi
Bu arastırmanın amacı, Gazi Üniversitesi, Mesleki Egitim Fakültesi, El Sanatları Egitimi Bölümü, Dekoratif Ürünler Ögretmenligi bölümünde uygulanan Takı Tasarımı ders programının, ögrenci görüslerine göre degerlendirilmesidir. Arastırmanın çalısma evrenini, 2005- 2006 ögretim yılında Gazi Üniversitesi, Mesleki Egitim Fakültesi, El Sanatları Egitimi Bölümü, Dekoratif Ürünler Ögretmenligi programının 3. ve 4. sınıf ögrencileri olusturmaktadır. Toplam 77 ögrenciye anket uygulanmıs, elde edilen verilerin degerlendirilmesinde Microsoft Excel programı kullanılmıstır. Arastırma sonuçlarını yorumlamak için verilerin analizinde frekans ve yüzde dagılımları alınmıs, bulgular tablolarda verilmis ve yorumlanmıstır. Arastırmada elde edilen veriler degerlendirildiginde takı tasarımı ders programının, bölüm ögrencileri tarafından sevildigi görülmektedir. Takı tasarımı ders programı için ayrılmıs atölyeler büyüklük açısından yeterli bulunmustur. Kullanılan araç-gereçlerin günün teknolojisine uygun olmadıgı tespit edilmistir. Programda ders saati çogunlukla yeterli bulunmus ve dersin amacına kısmen ulastıgı görülmüstür. Programda kullanılan teknikler çogunlukla yetersiz görülmüs, piyasadaki gelismelerin derslerde uygulanan ürünlere yansıtıldıgı belirtilmistir. Derslerde kullanılan kaynaklar kısmen yeterli düzeydedir. Derslerde olusturulan ürünlerle piyasada bulunan ürünler arasında çogunlukla benzerlik oldugu görülmüstür. Programda yeni tekniklerin uygulanmasına kısmen imkan verildigi belirtilmistir. Derslerde olusturulan ürünlerin sergileme ve satıs imkanı bulunmamaktadır. Derslerde olusturulan ürünlerin okul dısında ilgi gördügü görülmüstür. Ögrencilerin çogunlugu malzeme temini konusunda sıkıntı çekmektedir. Araç-gereç teknolojik açıdan yetersizdir. Kullanılan program çogunlukla içerik açısından yetersiz durumdadır. Alınan egitim is hayatına kısmen uygundur. Derslerde kaynak olarak en fazla dergiler ve modeller kullanılmaktadır. Takı tasarımı egitiminde kullanılan ögretim yöntemleri, kısmen yeterli görülmektedir. Takı tasarımı programında ögrencilerin yaratıcılıklarını kullanmaları kısmen mümkün olmaktadır. Ögrenciler alınan egitim programında bulunan tekniklerin tamamını ögrenmelerinin mümkün olmadıgını belirtmistir. Bu programda egitim veren ögretim elemanlarının davranısları ögrencilerin çogunlugu tarafından dersi sevdirecek nitelikte olarak belirtilmistir.
Dumlupınar Üniversitesi Kütahya Meslek Yüksekokulu Görsel Sanatlar programları bölümü uygulamalı takı teknolojisi programının incelenmesi
Araştırmada Dumlupınar Üniversitesi Kütahya Meslek Yüksek Okulu GörselSanatlar Programları Bölümü Uygulamalı Takı Teknolojisi programında verilenKuyumculuk eğitiminin araç-gereç, ürünlerin kullanım amaçları, kuyumculuğun estetikboyutları açısından incelenmesi ve burada eğitim gören öğrencilerin bu programhakkında görüşleri ve düşünceleri belirlenmiştir.Bu araştırmanın çalışma evrenini, 2005-2006 öğretim yılında DumlupınarÜniversitesi Kütahya Meslek Yüksekokulu Görsel Sanatlar Programları BölümüUygulamalı Takı Teknolojisi Programının I. ve II. Sınıf öğrencilerinin tamamıoluşturmaktadır. Bu programda eğitim alan 80 öğrencinin tamamı örneklem olarakseçilmiş, ayrıca örneklem seçilmemiştir.Bu araştırma kapsamında, bölümde eğitimini sürdüren öğrencilerin görüş veönerilerini ortaya çıkarmak için anket formu kullanılmıştır. Anket formu ile elde edilenbilgiler tablo şeklinde verilmiş, öğrencilere ait görüş ve önerileri ile kişisel bilgilerifrekans, yüzde ve ortalama olarak ortaya konulmuştur. Bölümde eğitimini sürdürenöğrencilerin görüşlerinin programla ilgili doğru sonuçlar ortaya çıkaracağı varsayılmıştır.Araştırma sonucunda1) Programda sürdürülen eğitimin, eğitime yardımcı araç-gereçlerin ve eğitiminyapıldığı atölyelerin alana yönelik temel eğitim için yeterli olmasına rağmentemel eğitim üzeri eğitim için eksik ve yetersizdir.2) Öğrencilere eğitimi verilen derslerin saatleri genel olarak yeterli olmasınarağmen çizim ve alana yönelik yardımcı derslerin saatleri yetersizdir.3) Öğrenciler dersleri sevmesine rağmen derslere motivasyonunu arttırıcıuygulamalar yetersizdir.4) Alana yönelik yeni geliştirilen ekipman, teknik ve ürünler eğitime fazlayansıtılamamaktadır.Buna paralel olarak alınan eğitim iş hayatına tam olarakuygun değildir.5) Programdaki derslerin içerikleri, çeşitliliği öğretim yöntemleri, ölçme-değerlendirme teknikleri amaçlara ulaşmadaki ihtiyaçları tam olarakkarşılayamamaktadır.Araştırma sonunda ortaya çıkan sorunlara dayalı olarak araştırmacı tarafındanortaya konulan önerilere yer verilmektedir.