Theses supervised by Doç. Dr. Mümine Soytürk
10 theses · Manisa Celal Bayar University
Ortaokul öğrencilerinin farklı spor branşlarına olan tutumlarının beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumu yordama gücü
Amaç: Araştırmanın amacı ortaokul öğrencilerinin farklı spor branşlarına olan tutumlarının beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumu yordama gücünün ince-lenmesidir. Ayrıca cinsiyet, sınıf ve okul değişenlerine göre öğrencilerin tutumları-nın karşılaştırılması istenmiştir. Gereç ve Yöntem: Araştırma İzmir ili Buca ilçesinde bulunan üç ortaokulda öğrenim gören 435'i kadın (%48,5), 461'i erkek (%51,5) olmak üzere toplam 896 gönüllü öğrenci ile yürütülmüştür. Araştırmanın veri toplama araçları Atletizme yönelik tutum ölçeği, Basketbol tutum ölçeği, Hentbol tutum ölçeği, Voleybol tu-tum ölçeği, Futbol tutum ölçeği, Beden eğitimi ve Spor Dersi tutum ölçeği (BEDYTÖ) ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Pearson Korelasyon ve Çoklu Doğrusal Regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Yapılan çoklu doğrusal regresyon analizi sonucunda sırasıyla Atle-tizm, Futbol, Basketbol ve Voleybola yönelik tutum BEDYTÖ' nin "derse ilgi" alt boyutun düşük düzeyde negatif yönlü fakat anlamlı bir ilişkiye (Düzeltilmiş R2=.199) sahip olduğu bulunmuştur. BEDYTÖ' nin "öğretmene karşı tutum" alt boyutunun Atletizm ve Basketbola yönelik tutum tarafından çok düşük düzeyde pozitif yönlü fakat anlamlı bir ilişkiye sahip olduğu, Hentbola yönelik tutum negatif yönlü çok düşük düzeyde anlamlı ilişkiye sahip olduğu tespit edilmiştir (Düzeltilmiş R2=.027). BEDYTÖ' nin "ders saati" alt boyutunun Atletizm, Futbol ve Basketbola yönelik tutum ders saati değişkeninin negatif yönlü çok düşük düzeyde fakat anlam-lı bir ilişkiye sahip olduğu ve Hentbola yönelik tutum pozitif yönlü çok düşük dü-zeyde fakat anlamlı bir ilişkiye sahip olduğu bulunmuştur (Düzeltilmiş R2=.068). Sonuç: Yapılan araştırma sonucunda ortaokul öğrencilerinin Atletizm, Futbol, Voleybol, Hentbol, Basketbol branşlarına yönelik tutumlarının beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumlarının yordayıcısı olduğu tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Tutum, Beden Eğitimi, Ortaokul Öğrencileri, Spor Branş-ları
Adolesanların yeme davranışları, zihinsel dayanıklılık ve fiziksel aktivite düzeyinin ilişkisel incelenmesi
Amaç: Adolesanların yeme davranışları, zihinsel dayanıklılık ve fiziksel aktivite düzeyinin ilişkisel değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırmaya Manisa'da iki lisede 614(%66.5)'i erkek 310(%33.5)'i kadın toplam 924 öğrenci gönüllü olarak katılmıştır. Verilerin elde edilmesinde Adolesanların Yeme Davranışlarını Saptama Ölçeği (AYDSÖ), EİZDÖ-UF Ölçeği -Uzun Formu (EİZDÖ-UF), UFADA(UFADA) ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS25 paket programı kullanılmıştır. Veri analizinde betimsel tekniklerin yanı sıra t test, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır, gruplar arasında farkın tespitinde ise Tukey testi, ayrıca Pearson Korelasyon testi kullanılmıştı. Tip 1 hata .05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: EİZDÖ-UF, AYDSÖ ve UFADA puanlarının ilişkisine bakıldığında aralarında düşük düzeyde pozitif, istatistiksek açıdan anlamlı ilişki saptanmıştır. UFADA faktörü açısından EİZDÖ-UF, AYDSÖ puanlarının aktivite düzeyi yüksek olanların lehine bulunmuştur. EİZDÖ-UF, AYDSÖ ve UFADA puanları cinsiyet değişkenine göre erkeklerin lehine farklı bulunmuştur. Öğrencilerin okul değişkenine göre ise EİZDÖ-UF, AYDSÖ ve UFADA puanları Meslek ve Anadolu Lisesinde öğrenim gören öğrencilerin lehine bulunmuştur. Sınıf değişkeni açısından ise 12. sınıfların AYDSÖ puanları 9., 10. ve 11. sınıflardan düşük bulunmuştur. Sonuç: Araştırmanın sonucunda EİZDÖ-UF, AYDSÖ ve UFADA puanları aralarında düşük düzeyde pozitif ilişkili bulunmuştur. EİZDÖ-UF, AYDSÖ ve UFADA puanlarında cinsiyet, okul, sınıf değişkenlerine göre farklılık saptanmıştır. UFADA düzeyi yüksek olanların AYDSÖ ve EİZDÖ-UF puanları yüksek bulunmuştur. Buna göre adolesanların düzenli ve uygun şiddette fiziksel aktivite yapmaları onların yeme davranışlarını ve zihinsel dayanıklılıklarını destekleyeceği düşünülebilir.
Geleneksel oyunlar ve eğitsel oyunların 4. sınıf öğrencilerinde adalet, yardımlaşma ve dürüstlük tutumuna olan etkisinin incelenmesi
Amaç: Bu araştırmanın amacı; 4.sınıf öğrencilerinin yardımlaşma, dürüstlük ve adalet değerlerine yönelik tutumlarının geliştirilmesinde, eğitsel ve geleneksel çocuk oyunlarının etkisinin olup olmadığının incelenmesidir. Ayrıca eğitsel ve geleneksel çocuk oyunu uygulamalarına katılan öğrencilerin cinsiyet değişkenine göre adalet, yardımlaşma ve dürüstlük tutumundaki farklılığı ortaya koymak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden deneysel araştırma modeli tercih edilmiştir. 2022- 2023 eğitim öğretim yılında Manisa İli Yunusemre İlçesinde bulunan Çağatay Uluçay İlkokulunda öğrenim gören 4. sınıf öğrencileri, araştırmanın evrenini oluşturmaktadır. Araştırmada kolayda örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırma verilerinin toplanmasında ''Adaletli Davranış Ölçeği'', ''Dürüst Davranış Ölçeği'', ''Yardımsever Davranış Ölçeği'' ve ''Kişisel Bilgi Formu'' kullanılmıştır. Örneklem grubuna uygulanan ölçeklerden elde edilen sonuçların çarpıklık ve basıklık değerleri normal dağılıma uymadığı için parametrik olmayan test teknikleri kullanılmıştır. Bulgular: Adaletli davranış puanlarına yönelik sonuçlar incelendiğinde; kontrol grubunda ve geleneksel çocuk oyunları grubunda bencil davranma alt boyutu ile adaletli davranış toplam puanı açısından anlamlı farklılaşma tespit edilmiştir. Dürüst davranış toplam puanı, yardımsever davranış toplam puanı ve yardımsever davranış alt boyutlarına yönelik sonuçlar incelendiğinde, eğitsel oyunlar grubunda ve geleneksel çocuk oyunları grubunda anlamlı farklılaşma tespit edilmiştir. Cinsiyet değişkenine göre yapılan analiz sonuçlarına göre ise sadece adaletli davranış toplam puanı açısından anlamlı farklılaşma tespit edilmiştir. Sonuç: Araştırma sonucuna göre geleneksel çocuk oyunları ve eğitsel oyunlarla desteklenen beden eğitimi ve oyun dersinin, 4. sınıf öğrencilerinde adalet, yardımlaşma ve dürüstlük tutumunu olumlu yönde etkilediği tespit edilmiştir.
Bireyselleştirilmiş öğretim modelinin 6. sınıf öğrencilerinde bazı fiziksel parametrelere etkisi
Amaç: Araştırmanın amacı bireyselleştirilmiş öğretim modelini 6. sınıf öğrencilerinde bazı fiziksel parametreleri ( denge; (Flamingo Denge Testi (FDT), Y-denge testi (sağ), Y-denge testi (sol), patlayıcılık; Durarak Çift Bacak Öne Sıçrama (DÇBÖS) dayanıklılık; 30 sn. mekik testi, esneklik; otur uzan testi ) etkileyip etkilenmediği incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırmada yarı deneysel desenli model kullanılmıştır. Araştırmanın ön testleri Manisa İli bir merkez ilçesinde bulunan bir ortaokulda 6. sınıfta öğrenim görmekte olan 169 öğrenciyle yapılmıştır. Ön test puanları benzer olan deney ve kontrol grubunu için iki şube belirlenmiştir. Deney grubu bireyselleştirilmiş öğretim modeli uygulanan 27 öğrenciden, kontrol grubu doğrudan öğretim modeli uygulanan 28 öğrenciden oluşmuştur. Veri toplama aracı olarak Antopometrik ölçümler için boy-kilo ve BKİ fiziksel uygunluk testi olan Eurofit test bataryasının alt dört testi (FDT, DBÖS, 30 sn mekik testi, otur uzan) ve Y-denge testi kullanılmıştır. Verilerin normal dağılıma uygunluğunu belirlemede Shapiro-Wilk Testi, grupların karşılaştırılmasında ise Mann Whitney U Testi ve Wilcoxon Testi kullanılmıştır. Bulgular: Deney ve kontrol grubu arasında ön test puanlarında fark yokken son test deney grubu 30 sn. mekik testi ve Y-denge testi (sağ) puanlarında lehine anlamlı fark bulunmuştur. Ön test- son test karşılaştırması sonucunda ise deney grubunda tüm test puanlarında son testlerin lehine fark bulunmuştur. Deney ve kontrol gruplarının BKİ ön test-son test puanları karşılaştırılmasında anlamlı fark bulunmuştur. Sonuç: Bulgular sonucunda her iki modelle yapılan uygulamaların fiziksel parametreler üzerinde etkili olduğu söylenebilir. Özellikle 30 sn. mekik testi ve Y- denge testi (sağ) puanlarında Bireyselleştirilmiş öğretim modeli uygulanan grubun son testlerinin lehine olduğu bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi, Bireyselleştirilmiş Öğretim Modeli, Doğrudan Öğretim Modeli, Fiziksel Gelişim
Beden eğitimi öğretmenlerinin girişimcilik düzeylerinin öğrencilerinin girişimcilikleriyle ilişkisel olarak incelenmesi
Amaç: Ortaöğretim kademesinde Manisa ili Yunus Emre ve Şehzadeler ilçelerine bağlı 8 devlet 6 özel okul kapsamında beden eğitimi öğretmenlerinin girişimcilik düzeylerinin öğrencilerinin girişimcilikleriyle ilişkisel olarak incelenmesi amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Araştırma nicel araştırma tasarımlarından genel tarama modelinin alt türlerinden ilişkisel tarama modeli ile tasarlanmıştır. Araştırmaya online veri toplama şeklinde 8 devlet 6 özel okul olmak üzere gönüllü 28 beden eğitimi öğretmeni ve bu öğretmenlerin en az 2 şer şubesinde 1510 öğrenci öğretmeni katılmıştır. Araştırma verilerinin elde edilmesinde öğretmen ve öğrencilere Kişisel Bilgi Formu ile Öğretmenlere; Santos, Caetano ve Curral (2014) tarafından geliştirilen "Girişimcilik Potansiyeli Belirleme Envanteri" ve Öğrencilere; Yılmaz ve Sünbül tarafından geliştirilen "Üniversite Öğrencileri Girişimcilik Ölçeği" kullanılmıştır. Google form şeklindeki online ölçeklerin sınıflarda doldurulmaları sağlanmıştır. Veri analizinde Spss 22.0 paket program kullanılmıştır. Verilerin normallik dağılımı durumuna göre parametrik veya non parametrik istatistik teknikleri kullanılmıştır. Bulgular: Beden eğitimi öğretmenlerinin derslerine girdikleri ortaöğretim öğrencilerinin girişimcilik puanları karşılaştırması yapıldığında anlamlı bir fark görülmemiştir. Cinsiyete göre girişimcilik düzeyleri arasında bağımsız örneklemler için t testi sonucunda erkek öğrencilerin kız öğrencilere göre girişimcilik düzeylerinin daha yüksek olduğu, sınıf değişkenine göre yapılan Tek Faktörlü ANOVA sonucunda girişimcilik puanları üzerinde aradaki farkın anlamlı olmadığı, öğrencilerinin annelerinin & babalarının eğitim durumları değişkenine göre yapılan ayrı ayrı yapılan Tek Faktörlü ANOVA sonucunda girişimcilik puanları üzerinde aradaki farkın anlamlı olmadığı, öğrencilerinin anne & baba mesleği değişkenine göre ayrı ayrı yapılan Tek Faktörlü ANOVA sonucunda girişimcilik puanları üzerinde aradaki farkın anlamlı olmadığı, öğrencilerin takım veya bireysel sporlarla ilgilenenlerin sporla ilgilenmeyen öğrencilere göre girişimcilik puanları karşılaştırıldığında yapılan Tek Faktörlü ANOVA testi sonucunda daha yüksek olduğu, okul takımında oynayıp oynamama durumuna göre t testi sonucunda okul takımında oynayanların oynamayanlara göre yüksek girişimcilik puanları olduğu, öğrencilik dışında bir işte çalışıp çalışmamalarına göre t testi sonucunda okul dışı bir işte çalışanların çalışmayanlara göre yüksek girişimcilik puanları olduğu, girişimci bir fikirleri olup olmamasına göre t testi sonucunda girişimci fikri olanların olmayanlara göre daha yüksek girişimcilik puanları olduğu, beden eğitimi öğretmenlerinde cinsiyet değişkenine göre Mann Whitney U testi sonucunda girişimcilik puanlarında bir fark olmadığı, beden eğitimi öğretmenlerinin medeni durum değişkenine göre yapılan Kruskal-Wallis H Test sonucunda girişimcilik puanlarında fark olmadığı, beden eğitimi öğretmenlerinin görev yaptıkları okul türü değişkenine göre Mann Whitney U testi sonucunda devlet ya da özel okulda çalışmalarının girişimcilik puanlarında fark olmadığı, beden eğitimi öğretmenlerinin okul dışında program dışı faaliyet yapıp yapmama değişkenine göre Mann Whitney U testi sonucunda girişimcilik puanlarında fark olmadığı ve girişimci bir fikri olup olmama durumuna göre yapılan Mann-Whitney U Test sonucunda girişimcilik puanları arasında fark olmadığı bulunmuştur. Sonuçlar: Beden eğitimi öğretmenlerinin derslerine girdikleri ortaöğretim öğrencilerinin girişimcilik puanları karşılaştırması yapıldığında ilişkisel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır. Öğrencilerin ve öğretmenlerin kendi aralarında çeşitli değişkenlere göre girişimcilik puanları arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Beden eğitimi, Ortaöğretim öğrencileri, Girişimcilik, Spor.
Ortaokul öğrencilerinin bedensel okuryazarlık algıları ile fiziksel aktivite düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Amaç: Çalışmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin bedensel okuryazarlık algıları ile fiziksel aktivite düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu ilişkilerin cinsiyet, sınıf, haftalık adım sayısı, duyuşsal bilişsel alan, fiziksel alan ve vücut kitle indeksi gibi değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını araştırmak hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntem: Araştırma, nedensel-ilişkisel tarama modelinde tasarlanmıştır. Nedensel-ilişkisel tarama modeli, değişkenler arasındaki neden-sonuç ilişkilerini anlamak amacıyla kullanılır. Bir büyük şehrin merkezden uzak ilçesinde yer alan dört devlet okulunda öğrenim gören 350 öğrenci örneklem olarak seçilmiştir. Katılımcıların 182'si kız (%52) ve 168'i erkek (%48) öğrencidir. Bedensel okuryazarlık algıları PLAY ölçeği ile ölçülmüş, fiziksel aktivite düzeyleri ise OMRON HJ-320-E Pedometresi ile günlük adım sayıları alınarak belirlenmiştir. Veriler pearson korelasyon ve basit doğrusal regresyon analizleri ile değerlendirilmiş, t-test ve one-way ANOVA testleri ile bağımsız grup karşılaştırmaları yapılmış ve anlamlı farklılıklar sonucunda Tukey post-hoc testi kullanılarak hangi gruplar arasında bu farklılıkların olduğu belirlenmiştir. Bulgular: Bedensel okuryazarlık algıları ile fiziksel aktivite düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Cinsiyete göre vücut kitle indeksi, duyuşsal bilişsel alan ve çevresel katılım skorları farklılık göstermemiştir. Kız öğrenciler okuma ve matematikte daha başarılı bulunurken, erkek öğrenciler haftalık adım sayısı, yer değiştirme, nesne kontrolü ve denge hareketlerinde daha yüksek performans göstermiştir. Sınıf seviyelerine göre fiziksel performans farklılıkları gözlemlenmiş, ancak adım sayısı, çevresel katılım ve akademik puanlar arasında fark bulunmamıştır. Adım sayısı ile yer değiştirme hareketleri arasında güçlü pozitif ilişki, duyuşsal bilişsel alan ile ise daha düşük pozitif ilişki bulunmuştur. Adım sayısının bedensel aktivite üzerindeki etkisi sınırdadır. Çevresel katılım ve spor saati ile haftalık adım sayısı arasında güçlü pozitif korelasyonlar saptanmıştır. Anahtar Kelimeler: Bedensel Okuryazarlık, Bedensel Aktivite Düzeyi, Ders dışı sportif etkinlikler, Beden Eğitimi ve Spor, Bedensel Okuryazarlık Algısı
Beden eğitimi öğretmen adaylarının yeterlikleri ve akademik öğrenme zamanına etkisinin incelenmesi (Özel öğretim yöntemleri uygulaması)
Amaç: Bu çalışmanın amacı beden eğitimi öğretmen adaylarının yeterlikleri ve akademik öğrenme zamanı üzerine etkisinin araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın evren grubunu beden eğitimi öğretmen adayları, örneklem grubunu ise amaçlı örneklem yöntemi ile seçilen Manisa Celal Bayar Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi Beden Eğitimi Öğretmenliği bölümü 3. Sınıf toplam 24 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma verileri araştırmacılar tarafından geliştirilen "Beden Eğitimi Öğretmen Adayı Öğretmen Yeterliliği Ders Gözlem Formu''(BEÖAÖYDGF), Parker (1989) tarafından tasarlanan ve Munustur (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan "Akademik Öğrenme Zamanı –Beden Eğitimi Gözlem Formu''(AÖZ-BEGF), ile toplanmıştır. Verilerin analizinde ölçeğin geçerlik çalışmaları kapsamında açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri; güvenirlik çalışmasında madde toplam korelasyonu, cronbach alpha ve test tekrar test yöntemi kullanılmıştır. Doğrulayıcı faktör analizinde ileri istatistik testlerinde kullanılan AMOS 22.0 programı, betimsel tablolar ile korelasyon analizlerinde SPSS 21.0 programı kullanılmıştır. Bulgular: BEÖAÖYDGF'nın AFA sonucunda, kalan 26 maddenin açıkladığı toplam varyansın %65,80 düzeyinde olduğu tespit edilmiştir. Ölçekte kalan 26 maddenin faktör yüklerinin 0,61 ile 0,84 aralığında olduğu tespit edilmiştir. DFA sonucunda ölçeğin uyum indeksleri RMSEA=0,05, GFI/AGFI=0,85, RMR/SMRM=0,06, NFI/NNFI=0,90 ve PGFI=0,91 olarak bulunmuştur. Doğrulayıcı faktör analizi sonuçlarına göre modifikasyon önerilerine uygun kovaryans bağlantıları ile model uyum indekslerinin genel olarak iyi ve çok iyi düzeylere ulaştığı, faktör yüklerinin yüksek, faktörler arası korelasyon katsayısının uygun aralıklarda olduğu tespit edilmiştir; faktör yüklerine ait t değerlerinin 0,01 düzeyinde anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Madde analizi sonuçlarına göre BEÖAÖYDGF Cronbach Alpha katsayısı 0,87; alt boyutların Cronbach Alpha katsayılarının 0,74 ile 0,79 aralığında olduğu ve ölçekteki tüm maddeler için madde-toplam korelasyonunun 0,30'dan yüksek (0,34 ile 0,67 aralığında) olduğu tespit edilmiştir. Ölçeğin pilot uygulama puanları ile ikinci uygulama puanları arasındaki korelasyon analizi sonuçlarına göre korelasyon katsayısının (r) 0,56 ile 0,78 aralığında ve istatistiksel olarak anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre ölçeğin test tekrar test güvenirliğinin sağlandığı bulguları elde edilmiştir. Beden eğitimi öğretmen adaylarının öğretmen yeterlikleri ile akademik öğrenme zamanı ders ortamı ve içeriği boyutu arasındaki ilişkiye bakıldığında öğrenme iklimi yeterlikleri ile konu alan bilgisi içeriği arasında negatif yönlü ve anlamlı ilişki, öğrenme iklimi yeterlikleri ile konu alan motor bilgisi içeriği arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Beden eğitimi öğretmen adaylarının öğretmen yeterlikleri ile akademik öğrenme zamanı öğrenci katılımı boyutunda motor aktivite dışı davranışlar ve motor aktivite içi davranışlar arasında anlamlı ilişki olmadığı tespit edilmiştir. Sonuç: Geçerlik ve güvenirlik analizleri sonuçlarına göre Beden Eğitimi Öğretmen Adaylarının Öğretmen Yeterlikleri Ölçeğinin 26 madde ve 7 boyutlu yapısı ile güvenilir ve geçerli bir ölçek olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca beden eğitimi öğretmen adaylarının yeterliklerinin akademik öğrenme zamanı üzerine etkisinin varlığı ortaya konulmuştur.
Basketbol temel becerilerinin kazanılmasında kullanılan öğretim stillerinin motor becerilerde öz düzenlemeli öğrenme stratejilerine etkisi
Amaç: Beden Eğitimi ve Spor dersinde basketbol teknik becerilerinin öğretimi için uygulanan farklı öğretim stillerinin motor becerilerde öz düzenlemeli öğrenme becerilerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Çalışma ön test- son test kontrol gruplu deneysel desende gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya, 6.sınıf, 26 deney ve 26 kontrol olmak üzere 52 ortaokul öğrencisi gönülü olarak katılmıştır. Ön test- son testte veri elde etmede 'Motor Becerilerde Öz Düzenlemeli Öğrenme Stratejileri Ölçeği' kullanılmıştır. Deney grubu öğrencilerine farklı öğretim stilleri (A-E) ile kontrol grubuna ise komut stiliyle (A) basketbol temel becerileri kazandırılmaya çalışılmıştır. Verilerin analizinde, bağımsız gruplar için t test, tekrarlı ölçümler için t test, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Kruskall Wallis testleri, ayrica Doğrulayıcı Faktör Analizi kullanılmıştır. Bulgular: Elde edilen bulgulara göre ön testler arasında fark tespit edilmemiştir. Deney grubunun motivasyonel inançlar alt ölçeği ortalama puanları ve görev değeri alt boyutu puanları, aynı zamanda, öğrenme stratejileri alt ölçeği ortalama puanları ve metabilişsel öz düzenleme ve akran işbirliği alt boyutları son test puanları kontrol grubuna göre yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Bu bulgu fark (erişi) puanlarında da aynı değerde bulunmuştur. Deney grubu son test öğrenme stratejileri alt ölçeği ortalama puanları ve yardım arama ve akran işbirliği alt boyutları ön test puanlarına göre yüksek ve istatistiksel olarak farklı bulunmuştur. Cinsiyet faktörüne göre deney grubu erkekleri kontrol grubu erkelerden öğrenme stratejileri alt ölçeği ortalama puanlarından yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Sonuçlar: Uygulanan öğretim stilleri motivasyonel inançlar ve öğrenme stratejilerinin önemli bir ayırt edicisidir ve cinsiyetin de öğrenme stratejilerine etki eden bir faktör olarak belirlenmiştir.
Pedagojik bir yenilik: Temel cimnastik becerilerinin araştırmaya dayalı öğretim modeliyle kazandırılması hakkında beden eğitimi öğretmenlerinin görüşleri
Amaç: Bu çalışmada, ortaokul öğrencilerine temel cimnastik becerilerinin araştırmaya dayalı öğretim modeli (ADÖM) ile kazandırılması sonucu oluşan pedagojik yeniliğe yönelik beden eğitimi öğretmenlerinin görüşlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya katılan beden eğitimi öğretmenleri derslerini bu model temelinde yürütmüş ve davranış değişikliğini ritim eğitimiyle sağlamışlardır. Gereç ve Yöntem: Araştırmada nitel veri tekniklerinden "Katılımcı Eylem Araştırması" kullanılmıştır. Araştırmaya 2019-2020 eğitim öğretim yılında MEB Şehzadeler İlçe Müdürlüğüne bağlı 4 ortaokulda görev yapan 5 beden eğitimi ve spor öğretmeni katılmıştır. Örneklemin belirlenmesinde "maksimum çeşitlilik örnekleme" tekniği kullanılmıştır. Araştırma iki aşamada gerçekleşmiştir; eğitimci eğitimi ve okullarda eğitim şeklindedir. Eğitimci eğitimi pilot süreç ve ana süreç şeklinde gerçekleştirilmiştir. Öğretmenler beden eğitimi ve spor dersi dahilinde ADÖM ile temel cimnastik becerilerini ritim aracılığı ile 6 hafta (2 saat) süre ile öğretim yapmışlardır. Araştırmanın verileri odak grup görüşmesi, yüz yüze görüşme, ders sonrası değerlendirme görüşmeleri ve gözlemler aracılığıyla toplanmıştır. Veriler betimsel ve içerik analizine tabi tutulmuştur. Bulgular: Odak Grup Görüşmesi verilerinden Öğretmenlerin Yeterlilikleri, Öğretmenlerin Alan Bilgisi İhtiyaçları, Ders Sonrası Öğretmen Analizi verilerinden Ders Hedeflerine Ulaşabilme, İstendik Çıktılar, Öğrenme Ortamında Olumsuzluklar ve Yüz Yüze Görüşme verilerinden Motivasyon Kaynakları, İçerik ve Modelin Öğrenciye Etkisi temalarına ulaşılmıştır. Sonuçlar: Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin ADÖM ile 5. Sınıf öğrencilerine temel cimnastik becerilerini ritim aracılığıyla kazandırılmasına ilişkin yapılan çalışmalar konusunda görüşlerinin olumlu olduğu söylenebilir. Ancak katılımcılar yeni yöntem ya da model konusunda bilgilerinin olmadığı, dersin süresinin az olması, okulun fiziki şartlarının yetersiz olması ve araç gereç eksikliği konularında sıkıntı yaşadıklarını ifade etmişlerdir. Buna dayalı olarak model tabanlı eğitim uygulamalarının yaygınlaşmasının gereği ortaya konulmuştur. Anahtar Kelimeler: Araştırmaya Dayalı Öğretim Modeli, Beden Eğitimi ve Spor Dersi, Ritim, Cimnastik Temel Becerisi.
Program dışı etkinliklere katılan ortaokul öğrencilerinin sosyal-duygusal ve ahlaki gelişimlerinin incelenmesi
Amaç: Program dışı etkinlikler arasında yer alan sportif ders dışı etkinliklere ve beden eğitimi ve spor alanı destekleme ve yetiştirme kurslarına katılan ortaokul öğrencileri ile bu etkinliklere ve herhangi bir sportif faaliyete katılmayan öğrenciler arasındaki sosyal-duygusal ve ahlaki gelişimleri açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma geçmişten günümüze kadar uzanan bir uygulama durumunu var olduğu haliyle betimlemeyi amaçlayan araştırma yaklaşımı olan genel tarama modeli (bilimsel yöntem) kullanılmıştır. Araştırmaya 6. 7. ve 8. Sınıf öğrencilerinden oluşan 711 öğrenci gönüllü olarak katılmıştır. Tarama modelinde veri elde etmede "Sosyal- Duygusal ve Ahlaki Gelişim Ölçeği (SDAGO)" kullanılmıştır. Verilerin analizinde frekans, aritmetik ortalama, standart sapma temel belirleyici teknikler ile analiz edilmiştir. Ayrıca iki bağımsız grubun verilerinin karşılaştırılmasında t testi, ikiden fazla bağımsız grubun karşılaştırılmasında tek yönlü ANOVA testi kullanılmıştır. Bulgular: SDAGO aracılığı ile elde edilen verilerden; PDSE katılan grubun, PDSE katılan hem kadınların hem de erkeklerin lehine, her iki grupta da 8'nci sınıfların aleyhine sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca her iki grubun anne ve babalarının eğitim düzeyi ve aynı şekilde meslek grupları toplam puanda fark oluşturmamıştır. Arkadaş sayısı değişkeni ise sadece "olumlu sosyal davranış" alt boyutunda 9-12 arkadaşı olanların lehine puan elde edilmiştir. PDSE katılmayanlardan ailesinin gelirini düşük algılayanların orta düzeyde algılayanlara göre daha düşük SDAGO puanlarına sahip oldukları bulunmuştur. Sonuçlar: Ortaokul öğrencilerinin sosyal-duygusal ve ahlaki gelişimleri PDSE katılımdan etkilenmiştir ancak sahip oldukları sosyo ekonomik özelliklerinden etkilenmemiştir.