2000-2010 yılları arasında Akdeniz Üniversitesi Hastanesine düşme nedeniyle başvuran 65 yaş ve üzeri hastaların retrospektif değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı 2000-2010 yılları arasında Akdeniz Üniversitesi Hastanesine başvuran 65 yaş üstü kişilerin ve düşme özelliklerinin tanımlanmasıdır. Yöntem: Retrospektif tipte olan bu çalışma 2000-2010 yılları arasında Akdeniz Üniversitesi Hastanesine düşme nedeniyle başvuran 65 yaş üstü kişilerin dosyaları incelenerek yapılmıştır. Düşme nedeniyle başvuran olgularda yaş, cinsiyet, başvuru tarihi, eşlik eden hastalıkları, kullandığı ilaçlar, düşmenin oluş şekli, yeri, mevsimlerle ilişkisi, kazanın ciddiyeti, yaralanma tipi, kırığın hangi vücut bölgesinde oluştuğu, hastanede yatış süresi, tedavi şekli değerlendirilmiştir. Bulgular: Akdeniz Üniversitesi Hastanesine 2000-2010 yılında 555 yaşlı düşme nedeniyle başvurmuştur. Düşme nedeniyle başvuran olgular daha çok 75- 85 yaş arasındadır. Olguların, %32,1ini erkekler, %67,9unu kadınlar oluşturmaktadır. Düşmelerin oluş şekli olarak ilk sırada aynı seviyeden düşme, ikinci sırada yüksekten düşme ve üçüncü sırada merdiven ve basamaktan düşmedir. Sonuç: Bu çalışmada Akdeniz Üniversitesi Hastanesine 2000-2010 yılları arasında 65 yaş ve üstü düşme nedeniyle 555 yaşlı başvurmuştur. Kadınlarda düşme oranı erkeklerden fazladır. Düşme genellikle 75-85 yaş arasında daha fazladır. Tüm olguların 377?si (%67,9) 1 kere, 52si (%9,36) 2 kere, 13ü (%2,34) 3 kere, 6sı (%1,08) 4 kere, 2si (%0,36) ise 5 kere düşme nedeniyle hastanemize başvurmuştur. Bu çalışmanın retrospektif tipte olması ve düşmelerin belirlenen ICD koddaki dosyaların taranmasıyla yapılması, daha sonra istenilen bazı bilgilere erişimi imkansız kılmıştır. Merdivenlerde ergonomi tırabzanların varlığı, banyolarda tutunmayı sağlayacak yapıların varlığı, ışıklandırmanın yeterli olmadurumu gibi düşmelerle ilişkili olabilecek nedensel bağlantılarının araştırılamaması bu çalışmanın kısıtlılıklarından bazılarıdır. Evde alınabilecek basit ve ucuz önlemler ile düşmeler büyük ölçüde önlenebilir. Bu amaçla düzenlemeler yapılırken yaşlıların fiziksel yetersizliklerinin göz önüne alınması ve yaşlıların düşmeler hakkında bilgilendirilmesi ve periyodik sağlık muayenelerinde hekim tarafından düşmenin sorgulanması, düşmeye neden olan risk etmenlerinin belirlenmesi ve bu risk etmenlerine yönelik önlemlerin alınması ve gerekli düzenlemelerin yapılması yaşam kurtarıcı olabilir. Sonuç olarak yaşlıların çoğu için düşmeler bir saglık tehlikesi olarak gösterilse de, yaşlılar arasında düşme riskinin artmasına neden olan risk etmenlerini en aza indirmek için düzenlenecek egitim programları sayesinde düşme riski azaltılabilir.