Ağrı Yakınması olan Hastalarda Yaşam Kalitesi, Başa Çıkma Tutumları ve Depresif Belirtilerin Ağrı Algısı ile İlişkisi

Amaç: Psikososyal etkenler ile kas-iskelet ağrısı arasında bir ilişki olduğu bilinmektedir. Buradan hareketle bu çalışmada ağrı yakınması olan hastaların yaşam kalitesi, depresif belirtileri ve başa çıkma tutumlarının ağrı algısı ile olan ilişkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Kas-iskelet ağrısı tarifleyen 99 hasta, sosyodemografik bilgi ve klinik görüşme formu, Görsel Analog Skala (GAS), Beck Depresyon Envanteri (BDE), Kısa Form- 36 Sağlık Taraması (SF?36) ve COPE (Başa Çıkma Tutumlarını Değerlendirme Ölçeği) ile değerlendirildi. Bulgular: Hastaların algıladığı ağrı şiddetinin yaş, VKİ, radyolojik bulgularla zayıf bağıntısı olduğu tespit edildi. Fiziksel ve ruhsal yaşam kalitesinin sosyodemografik özelliklerle bir ilişkisi saptanmazken, yüksek ağrı algısı ile bel ve alt ekstremite ağrısının fiziksel yaşam kalitesini diğer ağrı bölgelerine göre daha çok etkilediği, radyolojik bulguların ise yaşam kalitesi için her hangi bir öngörü değeri taşımadığı sonucuna ulaşıldı. Ruhsal yaşam kalitesi düşük düzeyde olan hastaların ise, daha çok meslek memnuniyeti olmayan ve depresif belirtileri olan hastalar olduğu saptandı. Depresif belirtiler gösterenlerin eğitim durumu düşük, ruhsal ve fiziksel yaşam kalitesi kötü olan hastalar olduğu belirlendi Depresif belirti düzeyi ile, ekstremite ağrıları, baş ağrısı ve ağrı şiddeti arasında anlamlı ilişki saptandı. COPE alt ölçekleri ve sosyodemografik özellikler arasındaki ilişki değerlendirildiğinde, erkek cinsiyeti ile etkin tutumlar olan etkin başa çıkma, plan yapma ve yararlı sosyal destek kullanımı arasında olumlu ilişki olduğu saptandı. Başa çıkma tutumlarının yaşam kalitesi ile ilişkisi incelendiğinde edilgin bir tutum olan diğer meşguliyetleri bastırmanın ruhsal yaşam kalitesi ile olumsuz ilişki gösterdiği sonucuna ulaşıldı. Depresif belirtiler ile edilgin tutumlar içinde değerlendirilen soruna odaklanma ve duygularını açığa vurma, davranışsal olarak boş verme ve madde kullanımı arasında anlamlı olumlu ilişki, etkin başa çıkma ile de zayıf olumsuz ilişkisi olduğu saptandı. Sonuç: Bu sonuçlar, sağaltım ve rehabilitasyon programlarının bilişsel bir yapı ile zenginleştirilerek edilgin başa çıkma tutumları ve depresif belirtilerin de sağaltım amaçlarına eklenmesi gerektiğini göstermektedir. Anahtar kelimeler: Ağrı, yaşam kalitesi, depresif belirtiler, başa çıkma tutumları