Ahmed Fâiz Berzencî'nin "Hamîdiyye fî ihtisâri's-sarf ve'n-nahv bi'l-lugati't-Türkiyye" adlı eserinin Türkiye Türkçesine aktarılması ve metodolojik açıdan incelenmesi

Arapça dili, Kur'an ve Sünnet'in dili olması hasebiyle büyük bir önem ve fazilete sahip olmuştur. Arapça dilinin tahrifattan muhafazası önem arz edince dili koruyacak belli başlı kaidelerin oluşturulması gereklilik arz etmiştir. Bundan hareketle Arap dilini kelime ve cümle açısından inceleyen ve belirli kurallardan oluşan sarf ve nahiv ilimleri ortaya çıkmıştır. Asırlar boyunca bu iki ilimle alakalı çeşitli eserler kaleme alınmıştır. Bu çalışmada, eserleri hakkında az sayıda çalışma bulunan son dönem Osmanlı ulemasından Seyyid Ahmed Fâiz Berzencî'nin, "Hamîdiyye fî ihtisâri's-sarf ve'n-nahv bi'l-lugati't-Türkiyye" adlı eseri, Türkiye Türkçesine aktarılmış ve metodolojik açıdan incelenmiştir. Bu eserin en belirgin özelliği; Ahmed Fâiz Berzencî'nin sarf ve nahiv konularını, kendi döneminde yazılan aynı alandaki diğer eserlere göre daha basit ve anlaşılır bir üslup kullanarak dönemin Türkçesiyle kaleme almasıdır.