Aile dostu uygulamaların iş-özel yaşam dengesi üzerindeki etkisi

Çalışmanın temel amacı, aile dostu uygulamaların iş-özel yaşam dengesi üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Çalışmada öncelikle literatür araştırması yapılmış, daha sonra ise anket çalışması yapılmıştır. Anket çalışmasına alan olarak Antalya ili Manavgat ilçesinde bir otel işletmesi seçilmiştir. Kullanılan anket 3 bölümden oluşmaktadır; katılımcıların demografik özellikleri, işletmenin aile dostu uygulamaları ve çalışanların iş-özel yaşam dengesi. Bu bölümlerden aile dostu uygulamalar ve iş-özel yaşam dengesi bölümlerinde yer alan sorular 5 li Likert Ölçeğinde hazırlanmıştır. Çalışmada anket yöntemiyle toplanan veriler SPSS 16.0 istatistiksel paket programı yardımı ile analiz edilmiş ve yorumlanmıştır. Çalışmada öncelikle kullanılan ölçeğin geçerlilik ve güvenilirliğinin araştırılması amacıyla güvenilirlik analizi ve faktör analizi yapılmış, daha sonra katılımcıların demografik özelliklerinin frekans dağılımlarına, demografik özelliklere ilişkin bağımsız iki örneklem testlerine, tek yönlü varyans analizlerine, korelasyon ve regresyon analizlerine yer verilmiştir.Analiz sonucuna göre işyerinin aile dostu uygulamaları ile çalışanların iş-özel yaşam dengesi arasında pozitif yönlü düşük bir ilişki bulunmaktadır. İki değişken arasındaki bu ilişkinin modeli regresyon analizi ile ortaya konmaya çalışılmıştır. Regresyon analizi sonucuna göre İşletmelerin aile dostu uygulamaları ile çalışanların iş-özel yaşam dengesi arasındaki ilişki Y=2,270+0,163X modeli ile açıklanabilir. Bağımsız değişken olan Aile Dostu Uygulamalar, bağımlı değişkenin yani İş-Özel Yaşam Dengesi'nin %18,3'ünü açıklamaktadır.