Anaokulu öğretmenlerinin fen ve doğa etkinlikleri hakkındaki görüşleri ve sınıf içi uygulamaları

Bireyin yaşamında kritik bir öneme sahip olan erken çocukluk eğitimi, çocuklar için yaşamı anlamlandırıp tanımanın ilk aşamasıdır. Çocukların yaşadıkları hayatı anlamlandırabilmeleri için fen eğitimi büyük önem taşımaktadır. Erken çocukluk eğitiminde çocukların bilimsel düşünme becerilerini geliştirmeleri iyi tasarlanmış bir fen eğitimi programları ile mümkündür. Bu bağlamda okul öncesi öğretmenlerine kritik sorumluluklar düşmektedir. Çocukların fen ve doğaya yönelik tutumları, öğretmenlerinin fen öğretimine yönelik tutumları doğrultusunda şekillendiğinden, öğretmenlerin olumlu tutumu çocukların tutumlarını olumlu yönde etkileyecektir. Bu araştırmada, okul öncesi öğretmenlerinin fen öğretimine yönelik tutumlarını, fen etkinliklerinde kullandıkları yöntem teknikleri ve fen etkinlikleri yapılandırmacı yaklaşım açısından incelenmiştir. Araştırma karma araştırma yöntemine dayalı olarak tasarlanmıştır. Katılımcılar Elazığ ilinde 20 okulda görev yapan 118 okul öncesi öğretmeninden oluşmaktadır. Çalışma iki aşamadan oluşmaktadır. İlk aşamada, demografik bilgi formu ve öğretmenlerin fen öğretimine yönelik tutumlarını ölçen bir ölçek uygulanmıştır. Ayrıca öğretmenlerin günlük planları toplanmıştır. İkinci aşamada 118 öğretmen arasından günlük planlarına göre yedi öğretmen seçilmiştir. Bu yedi öğretmen, günlük planlarına göre bir öğretim yılı boyunca en fazla fen etkinliği yapanlar arasından seçilmiştir. Seçilen öğretmenlerin derslikleri bahar döneminde üç kez ziyaret edilmiştir. Bu ziyaretler sırasında öğretmenler fen etkinlikleri gerçekleştirmiş ve etkinlikler video kaydına alınmıştır. Ayrıca etkinlikler sırasında araştırmacı alan notları almıştır. Bu kayıtlar Llewellyn' in yapılandırmacı araştırma döngüsüne göre incelenmiştir. Bulgular, öğretmenlerin fen öğretimine karşı olumlu tutumlara sahip olmalarına rağmen etkinliklerinin öğretmen merkezli olduğunu ortaya koymuştur. Fen etkinlikleri sırasında çocuklardan ağırlıklı olarak sadece gözlem yapmalar istenmiş, bu da çocukların pasif kalmasına neden olmuştur. Elde edilen bulgulara dayalı olarak öneriler tartışılmıştır.