Antrenörlerin sürekli kaygı ve iş doyumlarının incelenmesi

Bu çalışma, antrenörlerin sürekli kaygı ve iş doyumlarının incelenmesi amacıyla yapılan betimsel bir çalışmadır. Çalışmada ayrıca, antrenörlerin cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitimi durumu, branş statüsü ve gelir düzeyi değişkenleri açısından da farklılıklar incelenmiştir. Çalışma için Gaziantep Üniversitesi Sosyal ve Beşerî Bilimler Etik Kurulundan 05.09.2022 tarih 10 sayılı toplantısında 27 nolu karar ile Etik Kurul Onayı alınmıştır. Çalışma 2023-2024 sezonunda Gaziantep ilinde antrenörlük yapan bireyler üzerinde gönüllülük esasında 230 antrenörün (121 kadın, 109 erkek) katılmasıyla gerçekleşmiştir. Araştırmada veri toplamak amacıyla araştırmacı tarafından 6 soruluk "kişisel bilgi formu" ile Minnesota İş Doyum Ölçeği ve Spielberger Kaygı ölçeği kullanılmıştır. Anket dijital ortamda Google forms üzerinden katılımcılara sunulmuştur. Verilerin analizinde SPSS 22.00 paket programı kullanılmıştır. İstatistiksel yöntem olarak betimsel analizlerle birlikte ikili gruplar için İndependent sample t testi, çoklu gruplar için One Way ANOVA, değişkenler arasındaki ilişkileri belirlemek için Pearson korelasyon testi kullanılmıştır. İstatistiksel sonuçlar p<0.05 anlamlılık düzeylerinde değerlendirildi. Sonuç olarak; Çalışmada yer alan antrenörlerin hem durumluk hem de sürekli kaygı puanlarının ortalamanın üzerinde olduğu, iş doyum düzeylerinin ise düşük olduğu görülmüştür. Cinsiyet değişkeni açısından kadınların sürekli kaygıları erkeklerden daha yüksek bulunurken, iş doyumunda ise kadınların daha düşük iş doyumuna sahip oldukları belirlenmiştir. Medeni durum açısından bekar olanların daha yüksek sürekli kaygı puanına sahip oldukları görülmüştür. Eğitim durumu, branş statüsü ve gelir durumu açısından herhangi bir farklılık gözlemlenmemiştir. Antrenörlerin yaşları arttıkça sürekli kaygı düzeylerinin azaldığından, durumluk kaygı düzeylerinin arttığı durumlarda sürekli kaygı düzeylerinin de arttığından söz edilebileceği sonucuna ulaşılmıştır.