Covid-19 pandemi sürecinde siyasi aktörlerin siyasal iletişim pratiği: Twitter örneği

Günümüzde sosyal medya, siyasal iletişimin önemli bir unsuru haline gelmiştir. Siyasi aktörlerin kitlelerle iletişimini sürdürmesinde geleneksel medyanın yanında sunduğu imkanlarla sosyal medya oldukça ön plana çıkmıştır. Dolayısıyla partilerin siyasal iletişim mecraları arasında sosyal medya ve özellikle Twitter gündemin belirlenmesinde, gündemin süreçsel olarak yönetilmesine katkı sağlamaktadır. Siyasi aktörlerin hangi konularda nasıl bir içerikle tweet attıkları, ne kadar ve ne sıklıkla tweet attıkları, paylaşımlarında ne kadar destek ve etkileşim gördükleri gibi konular siyasal iletişim stratejileri hakkında veri sunmaktadır. Bu çalışma, Covid-19 pandemisinin ilk iki aylık sürecinde, toplumsal kaygının belirgin şekilde gözlemlendiği, sağlık ve pandemi konuları ile sınırlı bir gündem içinde siyasi aktörlerin nasıl bir siyasal iletişim pratiği gerçekleştirdiklerine odaklanmıştır. Araştırmada analiz birimi, 10 Mart 2020-10 Mayıs 2020 sürecinde dört siyasi parti liderlerinin Ak Parti Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan, Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanı Devlet Bahçeli, Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu ve IYI Parti Genel Başkanı Meral Akşener'in siyasal iletişim pratiğinin Twitter kullanımı üzerinden incelemektir. Böylece pandemi ve sağlık konuları ile etkileşimli olan sınırlı gündem içinde ve bahsedilen "yeni" duruma parti liderinin nasıl uyum sağladığı ve nasıl bir siyasal iletişim pratiği sürdürdüğü ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırmada veriler yorumlayıcı bir yaklaşım temelinde nitel içerik analizi ile gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda çalışmanın temelde ortaya koymaya çalıştığı hedef, siyasi liderlerin Twitter paylaşımlarının arkasındaki anlamların pandemi sürecinin başlangıç dönemine ilişkin olarak ortaya konması olmuştur. Araştırmada, pandeminin ilk iki aylık sürecinde siyasi aktörler tarafından siyasi pratiklerini sürdürmede Twitter'ın etkin olarak kullanıldığı, siyasi liderlerin iktidar ve ana muhalefet rollerini sürdürme konusunda pandeminin dezavantajına rağmen farklı stratejiler geliştirdikleri görülmüştür.