Political communication
135 theses under this subject heading
Kamuoyu oluşturma aracı olarak sosyal medya: Twıtter etiketleri (Hashtagleri) bağlamında bir değerlendirme
Kamuoyunun genel kanaatinin oluşum sürecinde günümüzde sosyal medya büyük bir önem taşımaktadır. Kamuoyu bir konu hakkında sosyal medya vasıtasıyla çok kısa bir süre içerisinde aynı fikir etrafında toplanabilmekte ve bu sayede bir kamuoyu oluşturabilmektedir. Sosyal medya günümüzde toplumsal, siyasal ve ekonomik alanın şekillenmesinde birey ve devlet ilişkilerinde önemli bir alan olarak varlığını göstermektedir. Teknolojik gelişmelere paralel olarak kitle iletişim araçlarında meydana gelen gelişmeler sosyal bilimlerin bu alana ilişkin çalışmalarında önemli bir yer edinmiştir. Tezin temel konusu, sosyal medyanın kamuoyu oluşturma gücünün günümüzde ve bilhassa ülkemizde ne kadar etkin olduğuna, siyasetle ilişkisine, kamuoyunu nasıl etkisi aldığına dair bir araştırma üzerinedir. Çalışmanın temel amacı, sosyal medyanın kamuoyu oluşturma gücü bağlamında Twitter üzerinden gerçekleştirilen, gündemi ve kamuoyunu fazlasıyla ilgilendiren olaylardaki etiket kampanyalarının araştırılması ve ulaşılan verilerin analiz edilerek kamuoyu tepkilerinin karar vericiler üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Araştırmada Türkiye örneklemi içinde siyasal, ekonomik ve toplumsal açıdan önemli görülen örnekler seçilmiştir. İlgili örnek olaylar dahilinde yürütülen etiket kampanyaları araştırmaya belirli sınırlar içinde dahil edilerek kampanya süreçleri ve sonuçları irdelenmiştir. Araştırmada sosyal medyanın kamuoyu oluşturma sürecinde örnek olaylar özelinde etkili olduğu sonucuna varılmıştır. Kamuoyu oluşturma sürecinde dijital toplumun yeni otoritelerinin de bu süreçte etkili olduğu, kitlelerin desteğini alarak karar vericiler üzerinde baskı uygulayarak karar alma süreçlerine dahil oldukları, kamuoyu-siyaset bağlamında ortaya çıkan bir sonuçtur.
Siyasal, ekonomik ve toplumsal yapının seçim afişlerine yansıması: 2002 Türkiye genel seçimlerinde DSP, ANAP, MHP ve AK Parti örnekleri üzerinden bir inceleme
Ortaya çıkışı Antik Yunan'a dek dayanan seçimler, demokratik rejimlerde yöneticileri belirleme ve ülke yönetiminde karar alma bağlamında önemli bir araçtır. Günümüzde artan nüfus ve genişleyen ülke sınırları nedeniyle doğrudan demokrasi uygulaması neredeyse imkânsız bir hal almıştır. Bunun sonucunda temsili demokrasi modeli uygulamasına geçilmesiyle birlikte, halkı temsil görevini üstlenmek amacıyla siyasi partiler ortaya çıkmıştır. Bu siyasi partiler halkın oylarını alarak yönetimde söz sahibi olabilmek adına seçim dönemlerinde bazı propaganda ve seçim çalışmaları yürütmektedirler. Yürütülen bu çalışmalarda çeşitli propaganda ve reklam araçları kullanmaktadırlar. Afiş de bu araçlardan bir tanesidir. Afişler kitle iletişimin bu kadar gelişmediği zamanlardan bu yana kullanılan ve günümüzde de hala en sık tercih edilen araçlar arasındadır. Afişler verilmek istenen mesajın en kısa yoldan sunulmasına katkı sağlamaktadır. Afişlerde kullanılan ifadelerde ya da sembollerde bulundukları dönemin izlerini görmek mümkündür. Tezde bu yaklaşımdan hareketle siyasal, ekonomik ve toplumsal yapının, seçim dönemlerinde siyasi partiler tarafından kullanılan seçim afişlerine yansıması üzerine bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın ana amacı, siyasi partilerin seçimlerde propaganda aracı olarak kullandığı reklam afişlerinin göstergebilim metodu çerçevesinde incelenmesi suretiyle; Türkiye'de oluşan siyasal, ekonomik ve toplumsal yapının, seçim afişleri hazırlanırken ne derece dikkate alındığı ve afişlerde yer alan sloganlara, görsellere, metinlere ne derece yansıtıldığının analiz edilmesidir. Çalışmada Türkiye örneklemi içerisinde, 2002 Genel Seçimlerine katılan siyasi partilerden Demokratik Sol Parti, Anavatan Partisi, Milliyetçi Hareket Partisi olmak üzere üç parti; 2002 Genel Seçimleri öncesindeki koalisyon hükümetini oluşturan siyasi partiler olmaları sebebiyle çalışmada yer alırken; Adalet ve Kalkınma Partisi ise 2002 Genel Seçimlerini kazanan siyasi parti olması sebebiyle çalışmada yer almıştır. Çalışma neticesinde, siyasal, ekonomik ve toplumsal yapının, siyasi partiler tarafından seçim afişleri hazırlanırken dikkate alındığı ve afişlerde kullanılan sloganlarla, görsellerle ve metinlerle önemli derecede bağlantılı olduğu sonucuna varılmıştır.
Türk siyasal hayatında sosyal medya ve dijital platformların kullanımı: 2002- 2020 dönemi
Sosyal medya ve dijital platformlar bugün hayatımızın vazgeçilmez bir parçasıdır. Basit iletişim, haber alma gibi faaliyetlerden, eğlence amaçlı içeriklerin takibine kadar pek çok amaçla kullanılmakta, gündelik hayatımızın önemli bir kısmını kaplamaktadır. Öyle ki, pandemi ile hemen hemen her alanda hızlanan dijitalleşme neticesinde, sosyal medya ve dijital platformlardan da ziyade, pek çok sosyal, toplumsal aktivite için Metaverse'de buluşacağız. Durum böyle iken, bahse konu araçların ulusal ve uluslararası aktörler tarafından araçsallaştırılması kaçınılmazdır. Özellikle Cambridge Analytica Skandalı ya da son dönemde Rusya-Ukrayna Savaşı gibi örnekler bu yöndeki ihtimallerin ciddiyetini gözler önüne sermektedir. Bu çerçevede, hem Türk dış politikasında hem de iç siyasette, sosyal medya ve dijital platformların, temel hak ve özgürlükler muhafaza edilerek, toplumun nabzını ölçmek, simetrik iletişim ile toplumun sivil ve siyasi kanadı arasında bağ kurmak, algı yönetimi faaliyetlerine girişmek için kullanılabilir. Bu minvalde, yaklaşık 10 yıldır ülkemizdeki siyasi aktörlerin sosyal medya ve dijital platformlara yönelik ilgisi artmıştır. Örneğin, en son 2019 Yerel Seçimlerinde bahse konu platformların, yeni adayların imaj inşa süreçlerinde olumlu rol oynadığı savunulmaktadır. Ayrıca, teknolojinin neredeyse içine doğan genç kuşakların, kısa vadede siyasi karar alma süreçlerinde etkin hale geleceği de düşünülürse, ilgili platformların Türk siyasetindeki ehemmiyeti artacaktır.
Ak Parti: Siyasal iletişim strateji ve uygulamalar
Günümüzde siyasal iletişim stratejileri yadsınamayacak bir öneme sahiptir ve hükümetlerin vazgeçilmez bir parçası haline gelmiştir. Bunun nedeni demokratik sisteme geçilmesi ile birlikte siyasi figürler tarafından uygulayacakları politika ve projelerin halk tarafından onaylanmasına ve kabul görmesine gereksinim duymalarıdır. Ancak halktan aldığı onay ve kabul ile iktidarda varlığını sürdürebilecek olan siyasi figürler, kamuoyunu etkisi altına almak için çeşitli yöntemler uygulamaktadır. Siyasal iletişim kavramı da bu metotlardan biri olarak hedef kitlenin beğenisini ve onayını kazanmak için siyasetçiler tarafından bilinçli bir şekilde hazırlanan iletişim biçimidir. Bu tez çalışmasında Adalet ve Kalkınma Partisi mensubu siyasi figürlerin 2002 – 2018 yılları arasında beş ayrı iktidar döneminde ifade ettiği söylemler incelenmiştir. Buna göre her döneme ait farklı tema ve konuların ön plana çıktığı sonucuna varılmıştır. Anahtar sözcükler: Siyasal İletişim, Adalet ve Kalkınma Partisi, 15 Temmuz, Ekonomik Kriz, FETÖ.
Siyasal iletişim faaliyetlerinin seçmenin oy verme davranışı üzerine etkisi; İstanbul örneği
Siyasal iletişim aktif siyasal yaşamın şüphesiz en önemli faaliyetlerindendir. Siyasal rakiplere karşı avantaj sağlama, siyasi yapıların söylemlerini ve icraatlarını topluma anlatma, ideolojilerin perçinlenmesi gibi amaç ve çabalar toplumla iletişim halinde olma zorunluluğunu beraberinde getirmiştir. Siyasal aktörlerin toplumla gerçekleştirdikleri iletişim, yapısı ve siyasi mesajlarla örüntülü olması bakımından siyasal iletişim olarak tanımlanmaktadır. Siyasal iletişim faaliyetleri, özellikle seçim dönemlerinde yoğun bir şekilde gerçekleştirilmekte, olağan dönemlerde de devam ettirilmektedir. Bu faaliyetlerin şüphesiz en belirgin amacı, hedef kitle üzerinde etki yaratmak ve bunun sonucunda oyunu alarak iktidarını tesis etmektir. Siyasal iletişim faaliyetlerinin, seçmenin oy verme davranışı üzerine etkisinin, İstanbul örneği üzerinden araştırıldığı çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, siyaset ve siyasete karşı geliştirilen farklı yaklaşımların yanı sıra siyasal ideolojiler gerekli literatür araştırılmasının ardından ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise iletişim kavramı, iletişim türleri, yöntemleri ve siyasal iletişimin ilişkili olduğu alanlar ile siyasal iletişimin alanı da gerekli literatür araştırmasının ardından ele alınmıştır. Çalışmamızın üçüncü ve son bölümünde ise, siyasal iletişim faaliyetlerinin seçmenin oy verme davranışı üzerindeki etkisi, Beşiktaş ve Fatih ilçelerinde anket yöntemi ile gerçekleştirilen araştırmanın sonuçlarından oluşmaktadır. Bu bölümde, seçmenlerin medya ortamlarını takip etme sıklıkları, gerçekleştirilen siyasal iletişim faaliyetlerinin oy verme kararlarına etkisinin olup olmadığı, kanaat önderlerinin oy verme davranışına etkisi gibi değişkenler araştırılmış ve sonuçları çizelgeler ve yorumlarla aktarılmıştır. Üç bölümden oluşan çalışmamız, siyasal iletişim faaliyetlerinin seçmenin oy verme davranışı üzerindeki etkisini ortaya koymak amacıyla hazırlanmıştır.
Radyonun iletişimsel eylem gücü: Sabah kuşakları
Kitle iletişim araçları yazılı basından başlayarak, elektronik kitle iletişim araçlarına oradan da günümüzde hızla gelişimini sürdüren sosyal medyaya kadar, farklı şekillerde var olan ama her zaman dördüncü kuvvet olduğu düşünülen konumunu korumaktadır.Elektronik kitle iletişim araçlarının ilklerinden olan ve 20. Yüzyılın ilk çeyreğinde insanlığın yaşamına katılan radyo, Birinci Dünya Savaşı'nın ardından yeniden şekillenen siyasal yapı içinde önemli bir görev üstlenmiştir.Bu dönemde radyonun siyasal ve iletişimsel eylem gücü olduğunun farkına varılmış, eğitimden, politikaya, sağlıktan, kültüre kadar devletler tarafından her alanda yapılan çalışma radyo aracılığıyla topluma yayılmaya çalışılmıştır. Yine, radyonun iletişimsel eylem gücünün etkisi ve katkısıyla, özellikle 20. yüzyılda son şeklini almaya başlayan ulus-devlet yapısı daha da güçlendirilmeye çalışılmıştır. Teknolojinin gelişmesiyle medyanın artık, televizyon, bilgisayar ve nihayet yeni medya gibi geniş bir yelpazede tanımlanmaya başlamasıyla, kimilerine göre radyo artık bir müzik kutusu haline gelmiş ve siyasal iletişim gücünü kaybetmiştir. Kimilerine göreyse radyo halen etkin bir kitle iletişim aracı olarak siyasal iletişimin bir parçası olarak önemli bir işlevini sürdürmeye devam etmektedir. Bu çalışmada da radyo yayıncılığının iletişimsel eylem gücünün devam ettiği savından yola çıkılarak bir sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır.Çalışmada, kitle iletişim araçlarının iletişimsel eylem gücü ile radyo yayıncılığının Türkiye'de ve dünyada kitleleri etkileme gücü üzerinde durulmuş ve Nihat'la Muhabbet radyo programı dinleyicilerinden anket yoluyla alınan cevaplar son bölümde istatistiki olarak yorumlanmıştır. Anahtar Kelimeler: Dördüncü Kuvvet, Medya, Radyo, Nihat'la Muhabbet, İletişim.
Medyanın siyaset üzerindeki rolü: 12 Eylül ve 15 Temmuz karşılaştırması
Egemen güçler, siyasi yapılar ve liderler çok sayıda insana aynı anda ulaşabilmek adına radyo, televizyon ve gazeteler gibi kitle iletişim araçlarını kullanmaktadır. Medya bu anlamda kitlelerin algılarının şekillenmesinde en önemli rolü oynamaktadır. Egemen güçler gelişen imkanlarla birlikte insanlara daha kolay ulaşabilir, fikirlerini insanlara daha kolay iletebilir ve medyayı kendi amaçları doğrultusunda yönlendirebilir hale getirmiştir. Kitle iletişim araçları geçmişten bugüne reklam, propaganda ve siyasal iletişim aracı olarak işlev görmüştür. Türkiye'de 12 Eylül Askeri Darbesi ve 15 Temmuz Darbe Girişimi sırasında ve onu takip eden diğer günlerde gazeteler dahil tüm iletişim araçları ile bir algı yönetim süreci yaşanmıştır. Toplumsal psikolojiyi derinden etkileyen olaylarda medya araçlarının yüklendiği rol çok ağırdır ve insanların olaylara bakış açısını şekillendirmektedir. Bu çalışmada, "Hürriyet gazetesinin farklı dönemlerde ortak bir toplumsal olay olan darbe girişimi karşısında yaklaşım ve söylem farklılıkları var mı?'' sorusu, ilgili dönemlere dair incelenen vitrin sayfa haberleri ile cevaplanmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda iki ayrı dönemde Hürriyet gazetesinin olayları takip eden 15 gün içerisindeki vitrin sayfa haberleri biçimsel ve içeriksel olarak incelenmiş, analiz edilen toplam 188 haber, aradaki farklılık ve aynılıklara göre sayma ve tanımlama yöntemiyle tablolaştırılmıştır.
1980 den günümüze var olan siyasi partilerin seçim afişlerinin incelenmesi ve uygulamalar
1980 den günümüze siyasi partilerin kullanmış oldukları afişler incelenip değerlendirilmesi, Afiş nedir, afişi oluşturan temel unsurların neler olduğu ayrıntılarıyla ele alınmıştır. Afişlerden yola çıkarak, toplumun algısının nasıl etkilendiğinin ortaya konulması, afişte yer alan görsel ve sözsel öğelerin anlamı, seçmen üzerindeki etkileri, partilerin kendilerini halka nasıl sunduğu ve nelere vurguda yapıldığı ve afişlerin seçime etkisi olup olmadığı incelenmiştir. Bu araştırmada 1980 den günümüze genel seçimlerde mecliste temsil edilen ilk üç partinin seçim afişleri örnek alınmıştır. Afişte yer alan sözel ve görsel unsurların ve verdiği mesajların incelemesine başlanmadan önce siyasi partilerin parti programları, kurumsal kimlik çalışmaları incelenmiştir. Afişin Sanatı seçimlere ve seçmene katkısı açısından ele alınmışdır. Yine afişlerle ilgili değişik çalışmalara da başvurulmuştur. Afişlerle ilgili bilimsel kaynakların taraması yapıldı. Görsel bilimlerle ilgili uzman kişilerin görüşüne başvuruldu. Siyasi parti temsilcileri ile ilgili seçimlerde kullandıkları afişlerle ilgili fikir teatisinde bulunuldu. Afiş ne amaçlanarak tasarlanmıştır? Partilerin seçim afişlerinin sözel ve görsel unsurları incelendiğinde seçimlere nasıl bir katkısı olmuş ve ortaya nasıl bir sonuç çıkmışdır? Siyasi partilerin seçim afişleri incelendiğinde kültürel altyapısı, Türk mitolojisi ve İslam gelenekleri etrafında şekillenen bir anlayışı ifade edip etmediği incelenmiştir. Afişin muhatap olduğu toplumun değerleriyle ne derece uyum gösterip, göstermediği analiz edildiği gibi afişin ideolojik mesajları afişi yayınlayan siyasi partinin temel siyasi yelpazesine uygunluğu araştırmanın konuları içinde yer almaktadır. Anahtar Kelimeler: Siyasal Parti, Seçim Afişi, Siyasal İletişim, Sembol, amblem, Temsil,
The perspectives of Yemenis in Turkey on the Yemeni comedy political-satire TV shows broadcast from Turkey
This thesis investigates the impact of comedy Yemeni political-satire TV shows broadcast from Turkey on the perspectives and attitudes of Yemenis residing in Turkey. With the emergence of satirical programs in Yemen after the 2011 revolution, these shows have gained popularity as platforms for political expression and social critique. However, their influence on political discourse and public engagement is still not explored. Using the approach of a qualitative case study, the study examines the reasons behind the Yemeni community in Turkey's interest in satirical programs, the effects of these shows on their political convictions, and their attitudes toward the discussed topics. The data collection includes cyberethnography, in-depth interviews, and focus group discussions to thoroughly understand the complex relationship between comedy political-satire TV shows, political discourse, and public engagement. The findings highlight the pivotal role of satirical programs in shaping political awareness and providing comic yet informative perspectives on current events in Yemen. Alrubea's program, "Rayiys Alfasl", emerged as a standout among the participants, influencing their views on various political issues compared to other Yemeni satirical programs broadcast from Turkey. However, some participants expressed waning interest in Yemeni satirical programs due to exposure to many Arab and foreign shows, indicating a need for further development and diversification of content. Finally, this thesis contributes to the limited literature on satirical programs in Yemeni society and provides valuable insights into their potential as a tool for political communication and public engagement. These findings aim to assist media scholars, political communicators, and policymakers in harnessing the positive democratic engagement potential of comedy political-satire TV shows. Keywords: Irony, Political Entertainment, Political Comedy, Satire Programs, Satire Politics, Yemeni Media.
Siyasal iletişim, siyasal liderlik ve yönetim anlayışları, Türkiye'deki seçmenler üzerinden sosyal medyada siyasal iletişim model önerileri
Bu çalışmada günümüzün sosyal medya ve siyaset ilişkisine, iktidarlarla medya arasındaki politik ilişkilere, sosyal medyanın siyasal iletişim aracı olarak kullanımının mevcut sisteme olan etkisine ve Türkiye'deki seçmenler üzerinden sosyal medyada siyasal iletişim model önerilerine değinilmiştir. Araştırmanın temel hipotezi olarak "Siyasal iletişimde sosyal medya kullanımının siyasal liderlik olgusuna etkisi, seçim kampanyalarında sosyal medyanın avantajları" şeklinde belirlenmiştir. Çalışmanın araştırma ve anket uygulaması, her eğitim seviyesinde, çeşitli meslek gruplarına, farklı yaş grubu ve gelir seviyesine sahip bireyler üzerinde yapılmıştır. Araştırma da, bireylerin medya ilişkileri, sosyal medya kullanım amaç ve sıklıkları, siyasi araştırma ve bilgi edinme yöntemleri gibi detaylara bakılarak, medyanın gücü incelenmiştir. Araştırmanın amaç ve hipotezi doğrultusunda yedi bölümden oluşan içerik hazırlanmıştır. Birinci bölüm çalışmanın giriş bölümüdür. İkinci bölümde siyasal iletişim ve siyasal liderlik kavramlarına değinilmiştir. Üçüncü bölümde medya ve siyasal iletişim kavramı ele alınmıştır. Dördüncü bölümde yeni medyada siyasal iletişim kavramına yer verilmiştir. Beşinci bölümde 2012 yılında ABD başkanlık seçiminde Barack H. Obama'nın kullandığı sosyal medya kampanyaları incelenerek Türkiye için bir model önerisi niteliği taşıması amacıyla ABD 2012 seçimi incelenmiştir. Altıncı bölümde anket ve yorumlara yer verilerek sonuç bölümü ile çalışma tamamlanmıştır. Hipotezimizde incelediğimiz; Siyasal iletişimde sosyal medya kullanımının siyasal liderlik olgusuna etkisi, seçim kampanyalarında sosyal medyanın avantajları olgusunda, sosyal medyanın etkin ve güçlü bir yöntem olarak kullanılabileceği belirlenmiştir.
2019 yerel seçimlerinde İstanbul adaylarının sosyal medya kullanımının analizi: Ekrem İmamoğlu ve Binali Yıldırım'ın Twitter paylaşımlarının karşılaştırılması
Günümüze kadar gelen ve hala devam etmekte olan teknolojik gelişmeler hayatımızın her alanına etki etmekte ve bizi bir değişim içine sokmaktadır. Bu değişimin etkileri ve dönüşüm süreci çalışmanın ilk bölümünde pazarlama açısından ele alınmaktadır. Pazarlamanın dijitalleşmesi ile tüketicilere ulaşım ve iletişim de evrimleşmektedir. Bu evrimleşme dijital platformların kullanılmasına ve sosyal medyanın da ön plana çıkmasına yol açmaktadır. Günümüzde hem reklamlar daha kolay yapılabilmekte hem de tüketicilerin geri dönüşleri daha hızlı alınıp iletişim kurulabilmektedir. Teknolojik gelişmelerin etkisiyle siyasal iletişim çalışmalarında da farklılıklar yaşanmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde siyasal pazarlama ve siyasal iletişim sürecinin nasıl işlediğini, teknolojiden nasıl etkilendiği ele alınmaktadır. Teknolojinin gelişmesi siyasal liderlerin de bu teknolojiden yararlandığı bir süreci hazırlamaktadır. Önceleri kitle iletişim araçlarının kullanılmasıyla ulaşılabilirliği arttıran teknoloji şimdilerde sosyal medya platformlarının kullanılmasına olanak sağlamaktadır. Bu sayede siyasal liderler sosyal medyadan seçim çalışmalarını yürüterek karşılıklı etkileşimden yararlanarak daha etkili iletişim kurabilmektedir. Özellikle Twitter gibi düşüncelerini direkt ifade edebildikleri platform günümüzde yürütülen siyasal faaliyetlerin sunumu ve liderlerin kendini ifade edebilmeleri açısından büyük önem taşımaktadır. Çalışmanın üçüncü bölümünde araştırmanın ana konusu da olan 2019 yerel seçimlerinde, İstanbul adaylarının sosyal medyayı seçim sürecinde nasıl kullandıkları ve seçime olan etkisi incelenmektedir. İstanbul adaylarından yalnızca Binali Yıldırım ve Ekrem İmamoğlu'nun Twitter hesapları dikkate alınmaktadır. Adayların sosyal medya kanallarından yalnızca Twitter platformu incelemeye alınmaktadır. Adayların 2019 yılında hem 31 Mart yerel seçim için hem de seçimin yeniden tekrar etmesiyle 23 Haziran'daki yerel seçim için Twitter üzerinden yürüttükleri seçim çalışmaları ele alınmaktadır. Adaylar iki seçim dönemi için de Twitter hesaplarından seçmene vaatlerini sunmakta, programlarını duyurmakta, gündem oluşturan hashtagleri kullanarak daha çok kitleye hitap etmektedir. Bunun yanı sıra paylaşımlarına gelen beğeni, yorum ve hesaplar tarafından yeniden paylaşımla (retweet) seçmen üzerinde ne kadar etkili oldukları ve ne kadar kişiye ulaştıkları gözlemlenmektedir. Anahtar Kelimeler: Pazarlama, Yerel Seçim, Siyasal İletişim, Siyasal Pazarlama, Sosyal Medya, Twitter
Türkiye'de sosyal medyanın seçimler üzerindeki etkisi: 2018 Cumhurbaşkanlığı seçimleri ve Twitter örneği
İnsanlık yirmi birinci yüzyılın en büyük itici gücü olan teknolojinin omuzlarında yükselen ağ toplumu gerçeğiyle karşı karşıya bulunmaktadır. Enformasyon çağı toplumlarını bir araya getiren dijital dünyanın sosyal medya platformları bugün iletişimin en yaygın kullanıldığı alanlardır. Bu çalışma da kültürlerin buluşması ve sosyal etkileşimin yakınlaşmasıyla global/ küresel bir köye dönüşen dünyada siyasi aktörlerin iletişimi sosyal medya üzerinden ele alınmıştır. Araştırmada küresel ölçekte iletişimin geldiği noktada sınırları ortadan kaldıran küreselleşme açılımlarının iletişime etkileri, siyasal iletişimin dönüşümü, sanal ortamlarda nasıl karşılık bulduğuna yer verilmiştir. Konunun gelişimi açısından iletişim, siyaset, medya ve küreselleşme gibi kavramların tanım ve tarihi süreçlerine değinilmiştir. Türkiye'de siyasal iletişim bağlamında sosyal medyanın seçimler üzerindeki etkisi, özellikle adaylar ve seçmen açısından en yoğun etkileşimin yaşandığı 2018 Cumhurbaşkanlığı seçimlerine yansımaları, son olarak sosyal medyanın en aktif mecrası olan Twitter analizleri verilmiştir. Araştırmanın ilk aşamasında detaylı bir literatür taraması yapılmış ve ilgili kaynaklara dayanarak birinci ve ikinci bölüm oluşturulmuştur. Araştırmanın üçüncü bölümünde ise adayların Twitter hesaplarını incelenerek araştırmanın kapsadığı 9-24 Haziran 2018 tarihlerinde seçimler ile ilgili atılan tweetlerin içerik analizi yapılmıştır.
Hindutva Doktrini ve Hindistan'da 2019 seçimlerinde Bharatiya Janata Partisi: Eleştirel söylem analizi
Bu çalışma, Hindu-şovenizmini Hint milliyetçiliğinin ruhu olarak gören Hindutva doktrininin, Hindistan 2019 genel seçimleri sırasında Bharatiya Janata Partisi'nin popülist söyleminin gelişiminde nasıl merkezi bir rol oynadığını anlama çabasıdır. BJP, modern dönem Hindutva hareketinin temelini oluşturan aşırı sağcı Hindu örgütü Rashtriya Swayamsevak Sangh ile yakın ideolojik bir ilişki içindedir. 2014'ten bu yana Başbakan Narendra Modi'nin yönetimi altında azınlıklara karşı zulüm ve hoşgörüsüzlük olayları da artmıştır. Özellikle Hindistan'da yaşayan Müslümanlar BJP tarafından yabancı olarak etkiketlenmektedir. Bu çalışma 2019 seçimleri sırasında Bharatiya Janata Partisi'nin ve önemli liderlerinin Twitter'da paylaştığı metinsel ve görsel metinleri niteliksel olarak değerlendirmek için Norman Fairclough tarafından geliştirilen üç boyutlu eleştirel söylem analizi modellini kullanmaktadır. Buna ek olarak, Hindistan Başbakanı Narendra Modi'nin seçim konuşmaları da popülizmin ve Hindutva doktrininin temelleri etrafında temalar ve alt temalar geliştirilerek analiz edilmiştir. Araştırma sorularına cevap aranırken Hindutva doktrininin mitolojik ve tarihsel temeli ile popülizm üzerine kuramsal tartışma göz önünde bulundurulmuştur. Hindutva ideolojisinin BJP'nin seçim kampanyasında merkezi bir rol oynadığı, halkın Hindu olarak inşasına ve aynı zamanda diğerlerinin düşman olarak tanımlanmasına, karizmatik liderin tanımlanmasına ve yabancı düşman tanımının yaratılmasına yardımcı olduğu bu çalışmada ortaya çıkmıştır. Ayrıca BJP'nin tarihsel ve mitolojik referansları, sembolizmi ve ritüelistik kavramları çok yoğun kullandığı, Hindutva doktrininin çağdaş yüzü olduğunu iddia edebilmek için Hindutva temelli siyasi ve anayasal reformlar vaat ettiği görülmüştür. Dolayısıyla bu çalışma, dünyanın en büyük demokrasisinin siyasi ve kamusal söyleminin, azaltılmış siyasi özgürlükler, demokratik olmayan uygulamalar ve Hindu şovenizminin önünü açma amacıyla, etkili bir siyasi iletişim aracı olarak ultra sağ popülizm söyleminin kullanılarak, nasıl şekillendirildiğini gözler önüne sermektedir. Anahtar Sözcükler: Bharatiya Janata Partisi, Narendra Modi, Hindutva, Sağ Popülizm, Siyasal İletişim, Hint Milliyetçiliği
Bir siyasal iletişim aracı olarak sosyal medya kullanımı: 24 Haziran 2018 Cumhurbaşkanlığı ve genel seçimleri Twitter örneği
Günümüzde iletişim teknolojilerinde yaşanan baş döndürücü gelişmeler, toplumsal hayatın her alanında birtakım değişikliklere yol açmıştır. Bu alanlar arasında yer alan siyaset olgusu da öne çıkan konular arasında yerini almış bulunmaktadır. İletişim teknolojilerinde yaşanan gelişmelerle birlikte siyaset yapma biçimlerinde ve siyasal kampanya faaliyetlerinin yürütülmesinde de önemli değişiklikler medyana gelmektedir. Özellikle Web 2.0 ile birlikte gelişmeye başlayan sosyal medya araçlarının getirdiği yenilikler, siyasal aktörler tarafından siyasal kampanya dönemlerinde yoğun bir şekilde kullanılmaya başlanmıştır. Gün geçtikçe toplumsal hayattaki yerini sağlamlaştıran sosyal medya araçları, kullanıcılarına hem kendi içeriklerini üretebilecekleri hem de zaman ve mekân kısıtlaması olmadan iletişime geçebilecekleri bir ortam sunmaktadır. Bu durum siyasal aktörlerin ilgisini çekmekte siyasal aktörler de bu araçları, siyasal kampanya sürecinde aktif bir biçimde kullanmaktadır. Buradan hareketle bu çalışmada, Türkiye'deki siyasal aktörler tarafından yoğun bir şekilde kullanılan bir ortam olan Twitter, bir siyasal iletişim aracı olarak ele alınmıştır. Siyasal iletişimde sosyal medya kullanımını Twitter üzerinden değerlendiren bu çalışmada, 24 Haziran 2018'de gerçekleştirilen Cumhurbaşkanlığı seçimine katılan 6 adayın, Twitter'dan ne şekilde yararlandıkları ve yararlanma düzeyleri içerik analizine tabi tutularak değerlendirilmiştir. Çalışmada elde edilen bulgulara göre, Cumhurbaşkanlığı seçimine katılan siyasal aktörlerin Twitter'ı genellikle bilgi paylaşımı ve aday propagandası yapmak amacıyla kullandığı ve söz konusu aktörlerin sosyal medyayı kampanya süreci boyunca geleneksel medya organlarının bir uzantısı olarak değerlendirdiği tespit edilmiştir. Siyasal aktörler, Twitter'ın sunduğu çift yönlü iletişim fırsatını yeterince değerlendirememiş, seçmenlerle karşılıklı etkileşimde bulunmak yerine tek yönlü bilgi paylaşımını ve monolog iletişim tarzını sürdürmüş ve seçmeni kampanya sürecine dâhil etmemiştir. Anahtar Kelimeler: Siyasal İletişim, Yeni Medya, Sosyal Medya, Twitter.
Siyasal habere erişim: Filistin örneği bağlamında internet ve televizyon izleyicisi karşılaştırması
Tarih boyunca medya araçları, ortaya çıkışı ve tarihsel olarak gazeteden radyo, televizyon ve internete doğru gelişimi boyunca insanlığın oldukça geniş bir kitlesinin ilgi odağı olmayı sürdürmüştür. Kitlelerin medya araçlarını gittikçe artan oranda benimsemesiyle birlikte insanlığın ve teknolojinin ilerlemesine paralel olarak daha da gelişmiş ve güncellenmiştir. Televizyonun, radyo yayıncılığı ve yazılı basının sona ermesine yol açıp açmayacağına ilişkin on yıllar süren tartışmaların ardından, internetin doğuşu ve son yıllarda tüm dünyayı etkisi altına alan sosyal medya araçları ile oldukça yakından bağlantılı çevrimiçi haber sitelerinin ortaya çıkması ve kitlelerin başlıca ilgi odağı haline gelmesiyle birlikte günümüzde tartışmalara yol açan yeni gündem, çevrimiçi medya olgusunun geçtiğimiz yüzyıla damgasını vuran televizyonu tahtından edip edemeyeceği ekseninde şekillenmektedir. "SİYA SAL HABERE ERİŞİM: FİLİSTİN ÖRNEĞİ BAĞLAMINDA İNTERNET VE TELEVİZYON İZLEYİCİSİ KARŞILAŞTIRMASI" başlıklı tez üç ana bölüme ayrılmıştır. İlk bölümde, "Filistin Örneği Bağlamında Televizyonun Tarihsel Gelişimi ve Günümüzdeki Kullanım Amaçları ve Erişim Olanakları" ve "Televizyon ve İnternette Siyasal Habere Erişim İçin Kullanılan Siyasal Haber veren Resmi İnternet Siteleri ve Televizyon Kanalları" başlıklı konular ele alınırken, ikinci bölümde "Filistin'de Televizyon ve İnternette Gazetecilik Biçimleri ve Mesleki Standartlar" ve "Filistin'de İnternet ve Televizyon Arasındaki Ortak Özellikler, Farklılıklar ve Rekabet" başlıklı konular, üçüncü bölümde ise "Filistin'de Televizyonun ve Resmi Haber İnternet Sitelerinin Siyasal Haber Açısından Karşılaştırılması" başlıklı konunun yanı sıra Araştırmanın Yöntemi, Tekniği ve Amacı, Değişken Ve Hipotezleri, Sınırlılıkları, Örneklemin İstatistiksel Analizi, Bulgular, Genel Değerlendirme ve Sonuç yer almaktadır.
Kitle iletişiminde çerçeveleme kuramı açısından 2011 Türkiye genel seçimlerinde medyada siyasal söylem
Kitle iletişiminde çerçeveleme kuramı, siyasal iletişim araştırmalarına yeni bir boyut kazandırmış; haber medyasında konuların nasıl sunulduğu ve söylemin nasıl yapılandırıldığını anlamada bir kılavuz olmuştur. Bu açıdan, haber çerçeveleme araştırmaları, hem haber metinlerini çözümlemeye, hem de siyasal yaşamda medyanın rolünü anlamaya odaklanmaktadır. Özellikle, seçim dönemlerinde siyasal söylemi analiz etmede, haber (medya) çerçeveleri önemli rol oynamaktadır. Türk basınını temsilen, üç gazetenin örneklem olarak seçildiği bu çalışmada, 2011 Türkiye genel seçimleri, çerçeveleme kuramı bağlamında oluşturulan araştırma tasarımı izleğinde ele alınmıştır. Haber aktörlerinin haber içeriklerinde hangi sıklıkla yer aldığı, haber kaynağı olarak hangi haber aktörlerinin baskın olduğu, haberlerin siyasal aktörlerin çerçevelerini ne ölçüde yansıttığı, haberlerde siyasi parti ve liderlerin hangi tonda yer aldığı ve siyasetin nasıl çerçevelendiği, bu araştırmanın cevap aradığı temel sorulardır. Elde edilen bulgulara göre, seçime katılan siyasi parti ve liderlerin haberlerde dengeli bir biçimde temsil edilmediği; gazetelerin, haber kaynağı olarak belirli siyasal aktörlere büyük oranda bağlı olduğu ve bu aktörlerin siyasal söylemlerinin, medyada daha fazla dolayımlandığı görülmüştür. Miting haberlerinin çerçevelenmesinde, gazeteler arası çerçeveleme yanlılığının yanı sıra, siyasi parti ve liderlerin, haber metinlerinde yer alma tonlarında belirgin farklılıklar olduğu ortaya çıkmıştır. Siyasal aktörlerin siyasal söylemlerinin ilişkilendirildiği özel çerçevelerin gazetelerdeki dağılımında ise, gazetelerin ideolojik eğiliminin etkisi olduğu saptanmıştır. Ayrıca seçim sürecinde, siyasetin genellikle çatışma ile çerçevelendiği; politik tartışmaların ve seçim vaatlerinin haber metinlerine yansımadığı sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: kitle iletişimi, siyasal iletişim, çerçeveleme kuramı, haber çerçeveleme, siyasal söylem, haber söylemi, 2011 Türkiye genel seçimleri.
İdeal vatandaş tasavvurunun inşasında politik iletişimin rolü: Adalet ve Kalkınma Partisi 2023 vizyonu örneği
Devlet olgusu, Antik Yunan'dan günümüze kadar sorgulanmış ve halen de sorgulanan bir konudur. Dolayısıyla devletin doğası, gelişimi ve geleceği üzerine birçok düşünür ve teorisyen fikir yürütmüşlerdir. Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye Cumhuriyeti tarihinde de iktidarın ve siyasal hayatın değişimi mevcuttur. Devletin tarihsel süreç içerisindeki tahavvül süreci eş zamanlı olarak yurttaşlık kavramının da dönüşümüne neden olmuştur. Devlete bağlılığın devletin meşruiyeti açısından önem taşıması, devletlerin kendi ideal vatandaşlarını yaratma mücadelesine girişmesine neden olmaktadır. Bu çalışmada, devletin mevcudiyeti ve fiiliyatına ilişkin temel kavramlar, tanımlar ve tartışmalar Antik Yunan'dan modern devletler sürecine kadar incelenecektir. Bu bağlamda tecessüm eden yurttaşlık ve vatandaşlığa ilişkin değişimler de Avrupa ve Türkiye tarihi ile birlikte ele alınacaktır. Ayrıca devletlerin ideal vatandaş tasavvurunda etkili bir yol olarak seçtikleri politik iletişim kavramı ve Türkiye'deki örnekleri ele alınacaktır. Çalışmanın araştırma kısmında ise, Türkiye'de son yıllarda yaratılmak istenen ideal vatandaş tasavvurunu ele almak amacıyla, Adalet ve Kalkınma Partisi'nin 2023 vizyonu ile ilgili, Hürriyet, Milliyet, Sabah ve Cumhuriyet gazetelerin çevrimiçi versiyonlarında yer alan 240 haberi içerik analizi yöntemi ile incelenecektir.
Türkiye'de siyasal reklamcılık uygulamaları: 31 Mart 2019 yerel seçimleri örneği
İletişim teknolojilerinde meydana gelen her yeni gelişim bir şekliyle toplumu ve onunla ilişkili olan bütün kurumları etkilemiştir. Siyaset, iletişim teknolojileri alanında yaşanan gelişmelerden en fazla etkilenen alanlardan birisi olmuştur. Özellikle geniş halk kitlelerinin oy kullanma hakkını elde etmesinden sonra iktidara talip olanlar daha fazla seçmeni etkilemek ve oylarını alabilmek adına iletişim araçlarından çeşitli şekilde faydalanmanın yollarını aramışlardır. Bu noktada ortaya çıkan siyasal reklamlar işlevsel bir rol üstlenmektedir. Tarihsel süreç içerisinde gazete, radyo ve televizyon, siyasal reklamların yayınlanmasında önemli kitle iletişim araçları olarak kullanılmışlardır. Günümüzde internet ve ona bağlı olarak gelişen dijital platformlar siyasi aktörler ile seçmeni buluşturan önemli araçlar olarak değerlendirilmektedir. 31 Mart 2019 yerel seçimleri örneğinde siyasi partilerin resmi Youtube kanallarında yayınladıkları ve arşivlerinde bulunan siyasal reklamları biçim ve içerik yönünden incelemek üzere hazırlanan bu çalışma ikisi teorik birisi uygulama olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Teorik bölümlerde reklam ve siyasal reklama dair literatür geniş bir çerçevede ele alınmıştır. Üçüncü bölüm ise 31 Mart 2019 yerel seçimleri döneminde AK Parti ve CHP'nin resmi Youtube kanallarından yayınladıkları ve arşivlerinde bulunan siyasal reklamlara yönelik içerik analizi yöntemi kullanılarak tasarlanan araştırmadan oluşmaktadır. Araştırma dahilinde incelenen siyasal reklamların türlerine, sürelerine, yayınlandıkları dönemlere, kullanılan çekicilik unsurlarına, ele alınan konunun özelliğine, görüntü türlerine, izlenme oranlarına vb. birçok değişkene ilişkin karşılaştırmalı analizleri yapılmıştır. Yapılan bu analizler sonunda her iki siyasi partinin de ilgili seçim dönemine ilişkin resmi Youtube kanalı arşivlerinde bulunan siyasal reklamlarının büyük çoğunluğunun pozitif türde reklamlardan oluştuğu görülmektedir. Yine her iki siyasi parti de siyasal reklamlarında görüntü türü olarak en fazla animasyon kullanmayı tercih ederken, tüm reklam filmlerinde slogan ve logo kullanıldığı da tespit edilmiştir. Öte yandan yayınlanan reklam filmlerinde AK Parti'nin ulusal meseleler üzerine yoğunlaşırken CHP'nin yerel meselelere odaklandığı ve AK Parti'nin reklam filmlerinin CHP'ye kıyasla daha fazla izleyici sayısına ulaştığı saptanmıştır. Anahtar Kelimeler: Reklam, Siyasal Reklam, Siyasal İletişim, Yerel Seçimler, Youtube.
Türkiye'deki X, Y, Z kuşaklarının siyasal iletişim ve siyasal katılım örüntülerinin karşılaştırmalı analizi
Bir toplumda zaman içerisinde meydana gelen değişimler ve dönüşümler, o toplumda bulunan yaş gruplarının birbirinden farklı özellikler göstererek ayrışmasına neden olur. Birbirinden ayrışan bu yaş grupları; 'kuşak' olarak adlandırılır. Aynı kuşak altında sınıflandırılan yaş grupları, birbirlerine benzer tutum ve davranış özellikleri gösterirken, diğer kuşaklardan da tutum ve davranış yönünden farklılaşabilirler. Siyaset ve iletişimin yan yana gelişi ve beraber ele alınması ile ortaya çıkan siyasal iletişim kavramı, özellikle teknolojide yaşanan gelişmelere paralel olarak toplumun değişen dinamiklerine ayak uydurmak için, siyasi partiler ve aktörler için vazgeçilmez olmuştur. Özellikle seçim dönemlerinde, seçmenlerin oy verme tercihlerini etkilemek, siyasal tutum ve tercihlerini değiştirmek adına birçok kampanya, siyasal iletişim çalışmaları ile desteklenmektedir. Siyasal katılım kavramı ise, bireyin siyasi haberleri takip etmesinden, oy verme davranışına, parti üyeliğinden, siyasi bir makamda olmasına kadar farklı düzeylerde gerçekleşen eylemler olarak düşünülebilir. Siyasi katılım, kişilerin demokratik bir düzen içerisinde haklarını kullanarak, ülke yönetiminde söz sahibi olmalarına imkan tanır. Özellikle değişen ve dönüşen toplumlarda, siyasi karar alma birçok faktörden etkilenmektedir. Bu tez çalışmasında, Türkiye'deki X, Y, Z kuşaklarının siyasal iletişim ve siyasal kalıtım örüntüleri birbirleriyle karşılaştırılırken, özellikle Z kuşağı olarak adlandırılan gençlerin, siyasal katılım düzeylerinin, siyasal iletişimlerinin, siyasal ilgilenimlerinin, medya araçlarını kullanmalarının X ve Y kuşağından hangi noktalarda farklılaşıp, hangi noktalarda benzerlik gösterdiği ortaya konacaktır. Bu araştırma kapsamında, kullanılan veriler anket yöntemi ile toplanmış, verilerin değerlendirmesinde Microsoft Excel ve SPSS 23.0 kullanılmıştır. 12 bölgeyi temsilen 12 ilde 17+ yaş grubuyla, toplamda 765 kişi ile gerçekleştirilen görüşmelerde, X, Y, Z kuşaklarının siyasal iletişim ve siyasal katılım örüntüleri karşılaştırmalı bir şekilde analiz edilmiştir.
Politik pazarlama bağlamında belediye başkanlarının performanslarının genel seçimlerde mensubu olduğu partilere etkisi: Atakum Belediyesi örneği
Siyasi partilerin yerelde en etkili birimleri belediyeler olduğu kabul edilmektedir. Bu yönden bakıldığında siyasi partilere belediyelerin etkisi olduğu söylenmekte ve hizmetleri ile vatandaşların memnuniyetleri karşısında oy verme eğilimini belediye başkanının mensup olduğu partiye karşı olumlu hale getirdiği düşünülmektedir. Belediyelerin verdiği hizmetleri ölçen, onlara olumlu veya olumsuz geri bildirim yapanlar bu hizmetten faydalanan vatandaşlardır. Beklentilere göre değerlendirme yapan vatandaşların demografik özelliklerine göre bu beklentiler değişmektedir. Bu çalışmanın temel amacı, Samsun merkezde bulunan Atakum Belediyesi sınırları içinde yaşayan vatandaşların belediye hizmetlerinden memnuniyet derecelerinin ölçülmesi ve bu memnuniyet derecesinin ilçede oy kullanan vatandaşların ilçe belediye başkanının mensubu olduğu partiyi tercihte etkisinin olup olmadığını araştırmaktır. Bu çalışmanın temel sorusu ise "Belediye başkanlarının performanslarının genel seçimlerde mensubu olduğu partinin oy oranını nasıl etkilemektedir?" olarak belirlenmiştir. Bu bağlamda ilgili belediye başkanının performansının bağlı olduğu partiye olumlu etkisi olduğu ve vatandaşın performansa göre partiyi tercih ettiği sınanmaktadır. Çalışmanın amacına yönelik olarak Atakum İlçesi sınırları içinde yerleşen ve oy kullanabilen vatandaşlara yüz yüze görüşme tekniği ile nicel araştırma yöntemi olan anket uygulaması yapılmıştır. Elde edilen veriler istatiksel paket program kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular, belediyenin vatandaşların fiziksel ihtiyaçlarını karşılamasının, yapılan hizmetlerin vatandaşa sosyal ve ekonomik açıdan katma değer katmasının belediye başkanını tercihte etkisi olduğunu ve de bu etkinin partiye oy vermede olumlu katkı sağladığını göstermiştir. Anahtar Sözcükler: Belediye, Siyasi Pazarlama, Vatandaş Memnuniyeti,Belediye Başkanı, Siyasi Parti
Kazak kimliğinin yaratılmasında iletişimin rolü: Cumhurbaşkanın ulusa sesleniş konuşmalarına dair inceleme
Bu çalışmada Kazakistan'ın kurucu devlet başkanı N. Nazarbayev'in bir ulusal kimlik yaratma çabasının hangi yollardan geçtiğini derleyip nitel analiz yöntemiyle sunulması amaçlanmıştır. Bu amaçla ulusa sesleniş konuşmaları kronolojik olarak takip edilerek analiz yapılmıştır. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra bağımsız devletlerin kurulması, yeni ulusal kimlik paradigmaları yaratmıştır. Küreselleşme sürecinde ulusal kimlik ve ulusal öz bilinç konuları yabancı bilim adamlarının araştırmalarında ele alınmakta; azınlıkların çok etnikli ülkelerde ezilebileceği vurgulanmaktadır. Nazarbayev de bu gerçekten hareketle bir Kazakistan Cumhuriyeti milli kimliği yaratmak için birtakım politikaları benimsediği anlaşılmaktadır. Bu politikaları ulusa sesleniş konuşmalarında belirli bir stratejide ortaya çıkmaktadır. N. Nazarbayev'in ulusa sesleniş konuşmalarında Kazakistanlı kimliğin ön planda tutarken makale ve kitaplarında Kazak kimliğine dair açık ve belirgin vurguları daha sık yapmaktadır. Ulusa seslenişinde sivil kimliği ön planda tutarken harici çalışmalarında Kazak etnik kimliğinin ön planda olduğunu söylenebilir. N. Nazarbayev, Kazak dili ve kültürü üzerine vurgular yaparken Kazak dili ve kültürü üzerine yapılan vurgular zamanla sıklaşmış ve daha açık belirgin hal almıştır. Zamanla kültürel ve dil anlamında Kazak etniğinin alttan üste doğru yükselişini görülse de diğer anlamlarda demokrasi ve hukukun üstünlüğü ile sivil kimliğin koşulları sağlanmıştır. Uzun süren liderin politik hareketleri, süreklilik gösteren istikrar ve barış ülkede sivil kimliği güçlendirmiştir. Nazarbayev'in konuşmalarına bütüncül bir bakış açısıyla analiz edildiğinde, sonuç olarak, Kazak kimliği ile değil, Kazakistan kimliği ile karşılaşılmıştır. Liderin tasarlamış olduğu kimlik bir kazak kimliğinden daha çok, "Kazakistan ulusal kimliği" olduğu söylenebilir. Sonuç olarak liderin ulusal konuşmalarında vurguladığı ve algılamış olduğu milli kimlik Kazak kimliği değil "Kazakistanlı" kimliğidir.
Dijital medyada siyasal iletişim ve Z kuşağı üniversite öğrencileri: İstanbul özelinde çevrimiçi siyasal katılım üzerine bir araştırma
Teknolojik gelişmeler hem sosyolojik dönüşümlere hem de bireysel alışkanlıklarda değişimlere yol açmaktadır. İletişim teknolojilerindeki özellikle dijital iletişim teknolojilerindeki ilerlemelere bakıldığında, veri kullanımının ve yapay zeka algoritmalarındaki gelişmelerin, tüm toplumsal hayatı kapsayan bir değişim gücüne sahip olduğu savunulmaktadır. Günümüzde sosyal medya platformlarında veri madenciliği ve makine öğrenimi kullanımı sayesinde bireylerin tüm kişisel verilerine ulaşılır hale gelinmiştir. Bu verilerin etkin bir şekilde kullanılması siyasal iletişimi de dönüştürmeye başlamıştır. Bu gelişmeler hem mevcut siyasal propaganda yöntemlerinin dönüşmesine neden olmuş, hem de bireylerin siyasal katılım davranışlarını değiştirmeye başlamıştır. Bu çalışmanın amacı, siyasal iletişimde kişiye özel dijital veri ve post-truth içerik kullanımının Z kuşağının çevrimiçi siyasal katılımı üzerindeki etkisini analiz etmektir. Bu amaç doğrultusunda üç temel üzerine hipotezler kurulmuştur: sosyal medya kullanımı, çevrimiçi bilgiye güven algısı ve kişiye özel dijital veri güvenliği algısı. Böylece, çalışmada dijital iletişim teknolojilerinin gelişmesiyle birlikte yaygınlaşan sosyal medya platformlarında kişiye özel verilerin ve sahte içeriklerin siyasal iletişimde kullanımının Z kuşağının çevrimiçi siyasal katılımı üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Bu çalışmada genel tarama modellerinden kesitsel araştırma seçilmiş olup, araştırma tekniği olarak çevrimiçi anket tekniği kullanılmıştır. Örneklem tekniği olarak kartopu örnekleme kullanılmış olup, İstanbul'da okuyan 18-24 yaş arası 356 sosyal medya kullanıcısı üniversite öğrencisinden çevrimiçi anket yoluyla veri toplanmıştır. Yapılan çoklu regresyon testinde bağımsız değişkenlerin bağımlı değişken olan çevrimiçi siyasal katılım ile pozitif yönde anlamlı ilişkili olduğu görülmüştür. Elde edilen verilerden ise katılımcıların siyasi gündeme karşı ilgisiz olmadıkları ancak pasif bir çevrimiçi siyasal katılım davranışı gösterdikleri, bunun yanı sıra kişiye özel dijital verilerinin onay vermedikleri durumlarda kullanılacağı endişesi yaşadıkları ve karşılaştıkları çevrimiçi siyasi içeriklerin doğruluğundan tam olarak emin olmadıkları sonucuna ulaşılmıştır. Bu sonuçlar birbiriyle ilişkili olarak gençlerin hem dijital çağın suskunluk sarmalı içine girdiklerini hem de gözetim toplumu kavramının yarattığı baskıyı üzerlerinde hissettiklerini göstermektedir.
Selective exposure to online news: A qualitative study of young internet users in istanbul
Increased autonomy of individuals to select content in online media has raised serious scholar concerns. It is argued that individuals now could aban-don political news for more entertainment exposure; or they could avoid content countering their ideas, and tend to view more of like-minded messages. While a majority of studies testing such hypothesis have been conducted on American society, the literature on Turkey lacks studies that reveal audiences' motivations in media use, particularly their responses to high polarization. This study focuses on urban and young (18-30 aged) Internet users' per-ception of media and news and their media use habits. The research is based on sixteen semi-structured interviews conducted with young Internet users in Istanbul. The sample included both pro-governmental (Justice and Develop-ment Party or Nationalist Movement Party voters) and oppositional partici-pants (Republican People's Party, Good Party or Peoples' Democratic Party supporters) as well as a generational stratification along Z Generation (18-24 aged) and Y Generation members (25-30 aged). The findings are analyzed in the light of both socio-psychological theories on information exposure and more contemporary debates on polarization, post-truth and generational trends in media use. This research demonstrates that instead of living in echo cham-bers where they increasingly interact with only like-minded messages, individuals can also grow an awareness towards polarization and partisanship in media, and mechanisms to cope with disinformation.
2014 Cumhurbaşkanlığı seçiminde retoriksel stratejiler
Bu çalışma, 10 Ağustos 2014 tarihinde ilk kez halkoylaması ile yapılan Cumhurbaşkanlığı Seçimindeki adaylar, Ekmeleddin İhsanoğlu, Recep Tayyip Erdoğan ve Selhattin Demirtaş'ın seçim kampanyalarında kullandıkları retoriksel stratejilerin irdelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, retorik teorisi içinde 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren gelişmeye başlayan ve yeni/çağdaş retorik olarak adlandırılan retoriksel yaklaşımların kuramsal bakış açısıyla 2014 Cumhurbaşkanlığı Seçimi retoriksel bir durum olarak ele alınmış ve katılımcı eleştirel retoriğin yöntemsel perspektifi benimsenmiştir. Araştırmada adayların ürettikleri retoriğin bağlamı olarak seçim kampanyaları incelenmiş, katılımcı eleştirel retoriğin yöntemsel perspektifiyle, adayların katıldıkları Diyarbakır, İstanbul ve İzmir mitingleri/toplantılarında katılımlı gözlemle veri toplanmış, adayların seçim kampanyalarının hazırlığında ve işleyişinde çalışanlarla görüşmeler yapılmıştır. Bu verilerle birlikte kampanya sürecinde adayların yaptıkları seçim bildirgesi tanıtım toplantıları, miting/toplantı konuşmaları ve TRT propaganda konuşmalarında kullandıkları retoriksel stratejiler analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre, İhsanoğlu'nun başvurduğu başlıca retoriksel stratejilerin uzlaşmacılık, akademik ve uluslararası diplomatik deneyimler ve sakin, rasyonel kişilik üzerinde temellenirken; Erdoğan'ın retoriksel stratejilerinin hizmet siyaseti, milli iradestatüko karşıtlığı ve cesur, meydan okuyucu bir kişilik üzerinde inşa edildiği; Demirtaş'ın retoriksel stratejilerinin ise radikal demokrasi ilkelerine dayalı bir halklar arası eşdeğerlik ilişkisi üretmeye dönük olarak kurgulandığı gözlemlenmiştir. Sonuç olarak, adayların başvurduğu retorik stratejilerin dahil oldukları siyasal hareketlerin konjonktürel konumlanışlarını, kırılmalarını ve dönüşümlerini betimlediği ifade edilmiştir. Anahtar kelimeler: Retorik, katılımcı eleştirel retorik, cumhurbaşkanlığı seçimleri, seçim kampanyaları.