Pandemi çalışma düzenlemelerinde iş ve iş dışı zaman deneyimlerinin günlük çalışma ile incelenmesi

COVID-19, esnek çalışma düzenlemelerinin önemini vurgulamıştır. Çalışma düzenindeki bu beklenmedik ve zorunlu değişikliğin çalışanların psikolojik süreçlerini de etkilediğine inanılmaktadır. Temel psikolojik ihtiyaçlar, iş sonrası iyileşme, işe bağlılık, öz-şefkat ve olumlu duygulanım literatürde kapsamlı bir şekilde ele alınmaktadır. Yine de çalışma biçimlerinin etkisi bağlamında birlikte tartışılmış değiller. Bu bağlamda mevcut çalışma bu kavramların arasındaki ilişkilerin incelenmesini ve çalışma düzeninin olası düzenleyici etkilerini araştırmayı amaçlamıştır. Günlük çalışmasına 87 katılımcı dahil edilmiştir. Çalışmanın veri analizi için hiyerarşik doğrusal modelleme adı verilen bir regresyon tekniği kullanılmıştır. Çalışmanın bulgularına göre ihtiyaçların doyumu iş bağlılığı ve pozitif duygulanım arasında aracı değişken rolü oynamıştır. Ek olarak, gevşeme, ihtiyaç tatmini ile olumlu duygulanım arasında aracılık etkisi gösterirken, psikolojik uzaklaşma aracı etki göstermemiştir. Düzenleyici değişken analizlerinde temel psikolojik ihtiyaçların doyumu ve pozitif duygulanım ilişkisinde öz şefkatin, işten psikolojik uzaklaşma ve pozitif duygulanım ilişkisinde genel işe bağlılık düzeyinin moderatör etkisine rastlanmamıştır. İşten psikolojik uzaklaşma, işe bağlılık ve pozitif duygulanım ilişkisinde düzenleyici değişken olarak rol almıştır. Ek olarak, güne özgü çalışma yeri, işten psikolojik uzaklaşma ve pozitif duygulanım ilişkisinde düzenleyici değişken olmuştur. Güne özgü çalışma yeri ayrıca ihtiyaç doyumu ve pozitif duygulanım ilişkisinde de düzenleyici değişken rolü almıştır. Ayrıca, çalışmanın sınırlılıkları, güçlü yanları ve gelecek çalışmalar için öneriler tartışılmıştır.