Devletlerin siber güvenlik politikalarının şekillendirilmesi sürecinde kamu-özel sektör işbirliğinin artan önemi: İsrail ve Yeni Zelanda örnekleri

Güvenlik kavramı tarihsel süreç boyunca içinde bulunulan dönemin dinamikleri, aktörleri ve araçları kapsamında şekillendirilmiş ve askeri güvenlik geleneksel çerçeveyi oluşturan ana unsur olarak akademik yazında yer bulmuştur. Ancak, Soğuk Savaş sonrası dönemde güvenlik ajandasının genişleyerek bireysel, toplumsal, siyasi ve çevresel güvenlik politikalarını içerecek şekilde çeşitlendiği ve derinleştiği gözlemlenmektedir. Dönüşen güvenlik ajandasında siber güvenliğin önemli bir konu haline gelmesi, devletlerin uygulamakta oldukları güvenlik politikalarını ve bu politikaların uygulanma süreçlerinin siber alan üzerinden değerlendirilmesini elzem kılmıştır. Siber uzayın beşinci operasyonel alan haline geldiği günümüzde, siber güvenlik stratejileri gittikçe önem kazanmaktadır. Uygulanmakta olan siber güvenlik politikalarının etkili ve verimli sonuçlar vermesi açısından devletlerin çok boyutlu bir şekilde politikalarını geliştirmeleri gerekmektedir. Bu çerçevede, devletlerin siber güvenlik politikalarını şekillendirmeleri sürecinde özel sektör ile işbirliği kurma ihtiyaçları ortaya çıkmaktadır. Bu tez çalışmasında, devletlerin siber güvenlik politikalarını şekillendirirken özel sektör ile işbirliğini elzem kılan faktörler incelenmiş ve çok paydaşlı, kapsamlı bir yaklaşımın siber güvenlik alanındaki önemine vurgu yapılmıştır. Kamu-özel sektör işbirlikleri çerçevesinde geliştirilen etkin siber güvenlik politikaları çerçevesinde İsrail ve Yeni Zelanda devletleri örnek olarak analiz edilmiştir. İsrail ve Yeni Zelanda devletlerinin siber güvenlik politikalarını şekillendirirken tüm paydaşların ortak çıkarları doğrultusunda, kapsayıcı politikalar oluşturabildikleri ve böylelikle siber güvenlik kapasitelerini arttırabildikleri görülmüştür. Devletlerin siber alanda güvende olabilmelerini sağlamak amacıyla kritik altyapı sistemlerini güvence altına almaları gerekmektedir. Altyapı sistemlerinin tesis edilme süreçlerinin özel sektöre devredilmesi durumunda ortaya çıkan tehdit unsurları bağlamında devlet kurumlarını, kritik altyapıları, özel sektörü ve toplumu kapsayan siber güvenlik stratejilerine ihtiyaç duyulmaktadır. Sistem hassasiyetlerinin ve kırılganlıklarının yüksek olması nedeniyle kapsamlı yatırımlara ihtiyaç duyulması, devletleri özel sektör ile işbirlikleri kurmaya yöneltmektedir. Buna ek olarak siber güvenlik alanında istihdam edilecek personelin yetiştirilmesi amacıyla üniversiteler ile işbirlikleri yürütülmesi, askeri, siyasi ve ekonomik politikaların siber alan üzerinden etkisinin arttırılması ve siber alanın toplum tarafından aktif bir biçimde kullanılmakta olması nedeniyle siber alanda farkındalık sahibi olan bir toplum yaratma gereksinimi ortaya çıkmaktadır. Güvenlik aktörlerinin çeşitlendiği, güvenlik konularının çok boyutlu bir hal aldığı günümüzde, insan eliyle oluşturulmuş beşinci operasyonel alan halini alan siber alanda güvenliğin sağlanması çok paydaşlı politika uygulamalarına bağımlı hale gelmiştir. Bu kapsamda siber güvenlik politikalarının oluşturulmasında kamu-özel sektör işbirliği büyük bir önem arz etmektedir. Bu çalışmada siber güvenlik politikalarının çok boyutlu ve çok paydaşlı politikalar aracılığıyla şekillendirilmesi süreci Kopenhag Ekolü ve Yönetişim kavramı çerçevesinde İsrail ve Yeni Zelanda örnekleri üzerinden değerlendirilerek, Türkiye'nin siber güvenlik politikalarının şekillendirilmesi sürecine perspektif sunulması amaçlanmıştır.