Diabetik maküla ödeminde intravitreal Bevacizumab etkinliğinin değerlendirilmesi

Giriş: Bu çalışmada DMÖ tedavisinde intravitreal bevacizumab uygulamasının, GK, GİB ve SFK olan etkileri araştırıldı.Materyal-Metod: Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Kliniği'nde Aralık 2007-Aralık 2009 tarihleri arasında DMÖ tanısıyla takipleri bulunan ve DMÖ tedavisi için intravitreal bevacizumab ( Altuzan, F.Hoffman-La Roche, Switzerland ) enjeksiyonu uygulanan 35 hastanın 39 gözü çalışma kapsamına alındı. Olguların yaş ortalamaları 56.42 ±11.25 yıl idi. Olgulara enjeksiyon öncesi GK, GİB ve OKT ile SFK bakıldı. Çekilen FA'da makülada ödem saptanan tüm hastalarda, OKT`de SFK en az 300 µ ve üzerindeydi. Makülada ödem saptanan bu olgulara 1.25 mg/0.1 ml bevacizumab enjeksiyonu uygulandı ve olgular enjeksiyondan sonraki 1. ayda tekrar kontrol edilip GK, GİB ve OKT ile SFK bakıldı. SFK'sı 300 µ ve üzerinde olan olgulara 2. ve 3. Enjeksiyon uygulandı.Bulgular: Olguların EÖ, GK ortalama snellen eşelinde 0.206 ± 0.17 sıra idi ve 1. ES 1. aydaki ortalama GK 0.294 ± 0.22 idi ve istatiksel olarak anlamlı artış izlendi ( p < 0.05 ). DMÖ'sü devam eden 28 göze 1. enjeksiyondan ortalama 1 ay sonra 2. intravitreal bevacizumab enjeksiyonu yapıldı, 1 ay sonraki ortalama GK 0.285 ± 0.23 sıra idi ve bu 1. ES 1. ay GK ile karşılaştırıldığında istatiksel olarak anlamlı fark görülmedi ( p > 0.05 ). 2. ES DMÖ'sü devam eden 12 göze ortalama 1 ay sonra 3. intravitreal bevacizumab enjeksiyonu yapıldı, 3. ES 1.aydaki GK ortalama 0.417 ± 0.31 sıra idi ve bu 2. enjeksiyon 1. ay GK ile karşılaştırıldığında istatiksel olarak anlamlı artış izlendi ( p < 0.05 ). Enjeksiyon öncesi SFK ortalamaları 464.5 ± 115.35 µ idi ve 1. ES 1. ay SFK ortalamaları 332.11 µ ± 127.60 idi ve EÖ `ne göre karşılaştırıldığında istatiksel olarak anlamlı düşüş izlendi ( p < 0.05 ). DMÖ'sü devam eden 28 göze 2. intravitreal bevacizumab enjeksiyonu yapıldı ve 1 ay sonraki SFK ortalamaları 402.50 µ ± 124.00 idi ve bu 1. ES 1. ay SFK ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı düşüş gözlemedik( p > 0.05 ). 2. ES DMÖ'sü devam eden 12 göze 3. intravitreal bevacizumab enjeksiyonu uygulandı ve 3. ES 1. ay SFK ortalamaları 370.0 µ ± 142.31 idi ve bu 2. enjeksiyon 1.ay SFK ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı düşüş gözlenmedi ( p > 0.05 ). 3. enjeksiyondan sonra SFK'da düşüş izledik ancak bu anlamlı değildi. EÖ GİB 13.11 ± 2.80 mmHg ve 1. ES GİB 13.31 ± 3.22 mmHg idi EÖ ile 1. ES 1 aydaki GİB arasında istatistiksel olarak fark bulunmadı ( p > 0.05 ). 2.ES 1. Ay GİB 13.72 ± 3.04 mmHg idi ve 1. Enjeksiyon ile 2. ES GİB arasında istatistiksel olarak fark bulunmadı ( p > 0.05 ). 3. ES 1. Ay GİB 14.27 ± 2.72 mmHg idi ve 2. ES GİB ile 3. ES 1. Aydaki GİB arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu ( p < 0.05 ). Olgularda ES ciddi komplikasyona rastlanmadı.Sonuçlar: DRP'ye bağlı gelişen DMÖ tedavisinde intravitreal bevacizumab enjeksiyonunun GK'yi arttırdığı ve SFK'ı azalttığı görüldü. Ancak tekrar enjeksiyonlara gerek olabileceği görüldü.