Diabetik periodontitisli hastaların cerrahisiz periodontal tedavisinde melatoninin konak modülatör etkinliğinin incelenmesi

Amaç: Klinik çalışmamızın amacı, diabetik periodontitisli hastalarda cerrahisiz periodontal tedavi(CPT)'ye ek olarak verilen sistemik melatoninin etkinliğini klinik ve biyokimyasal parametreler ile kapsamlı bir şekilde ortaya koymaktır. Materyal ve Metot: Randomize kontrollü, çift-kör olarak planan çalışmaya 55 tip2 diabetli(DM) periodontitis hastası dahil edildi. Gruplar taCPT(27 kişi) ve taCPT-mel(28 kişi) olmak üzere randomize bir şekilde ikiye bölündü. Tüm hastaların CPT'si tüm ağız diş yüzey temizliği(taDYT) ve tüm ağız kök yüzey düzeltmesi(taKYD) protokolüne göre 24 saat içinde tamamlandı. CPT'ye başlamadan(T0) klinik parametrelerde gingival indeks(Gİ), plak indeksi(Pİ), sondalamada kanama indeksi(SK), sondalanan cep derinliği indeksi(SCD) ve klinik ataşman seviyesi(KAS) indeksi kaydedildi. Yanı sıra, hastalardan dişeti oluğu sıvısı(DOS) ve venöz kan örnekleri alındı. taCPT-mel grubundaki hastalara taCPT grubundan farklı olarak , taDYT ve taKYD işleminden hemen sonra 30 gün boyunca uyku vaktinde 2 tablet şeklinde alınması için 3mg'lık melatonin tablet verildi. taCPT grubuna herhangi bir takviye verilmedi. Periodontal tedavi ardından 3.(T1) ve 6.aylardaki(T2) kontrol seanslarında klinik indeksler, DOS ve venöz kan örnekleri tekrar alındı. DOS örneklerinden matriks metalloproteinaz-8(MMP-8), reseptör aktivatör nükleer faktör kappa-B ligand(RANKL), osteoprotegerin(OPG); venöz kandan elde edilen serum örneklerinden ise interlökin-1beta(IL-1ß) belirteç olarak incelendi. Gruplar arası karşılaştırmalarda Mann Whitney U testi ve zamana bağlı grup içi değişimlerin analizi için Friedman, Wilxocon testleri ve Bonferroni düzeltmesi kullanıldı. Tüm veriler açısından ve her bir grup için korelasyon analizleri Spearmen korelasyon testi ile gerçekleştirildi. p<0.05 düzeyi istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Klinik periodontal indekslerin hepsinde CPT'den sonra iki grupta da zamana bağlı anlamlı azalışlar meydana geldiği görüldü. T1 zamanında Gİ, SK ve SCD değerlerinde, T2 zamanında ise Pİ ve SK değerlerindeki azalış taCPT-mel grubunda anlamlı bir fark oluşturdu(p<0,05). Biyokimyasal verilerden MMP-8, RANKL ve IL-1ß klinik verileri destekler nitelikte her iki grupta da belirgin bir azalış gösterdi. MMP-8 ve RANKL değerlerinde T1 zamanındaki azalış ile IL-1ß değerinde T2 zamanındaki azalışın taCPT-mel grubunda anlamlı bir fark oluşturduğu görüldü(p<0,05). OPG bulguları zamana bağlı olarak azalmakla birlikte gruplar arası belirgin bir fark oluşturmadığı tespit edildi. Sonuç: Bu çalışmada, DM ile birlikte periodontal yıkım şiddeti artmış periodontitis hastalarının periodontal tedavisinde, CPT'ye ek olarak melatonin takviyesinin, sadece CPT uygulamasına göre tedavi sonuçlarını daha iyi bir noktaya taşıdığı ortaya koyuldu.