Geçici koruma statüsüne ilişkin idari prosedürler ve yargı süreçleri

İnsanlık tarihinin başlangıcından bu yana insanlar göç halindedir ve bugün her araştırmada insan hayatının başlangıcının daha da eski bir tarihe dayandığı anlaşılmaktadır. İnsanlık tarihi ne kadar eskiye dayanırsa göç olgusu ve bununla birlikte yabancılar hukuku kavramı da o kadar eskiye dayanmaktadır. Zira tarihin henüz keşfedilmemiş bir bölümünde, sınırların bugünkü anlamdan daha farklı olduğu dönemlerde dahi bir topluluktan başka bir topluluğa göç eden insanlar farklı uygulamalara tabi tutulmuş ve gerek doğal gerekse de iktidar tarafından uygulanan entegrasyon/uyum süreçlerinden geçmişlerdir. Modern anlamda Göç olgusunun yönetilmesine ilişkin adımlar bilhassa birinci ve ikinci dünya savaşları sonrasında atılmıştır. Zira her iki dünya savaşının da yıkıcı etkisi ve sivil can kaybının çok yüksek sayılara ulaşmasının yanı sıra savaşlar sırasında ve de sonrasındaki sivil göç hareketleri neticesinde devletlerin bu konuda kendi uygulamalarının yeterli olmayıp kollektif hareket edilmesi kanaatiyle ikinci dünya savaşı sonrası bir kısım devletler bir araya gelerek 1951 Tarihli Mültecilerin Hukuki Durumuna ilişkin Cenevre Sözleşmesini imzalamışlardır. Cenevre Sözleşmesi bugün Avrupa ülkeleri başta olmak üzere birçok ülkenin göç ve sığınma hukukuna ilişkin iç mevzuatının dayanağını oluşturmaktadır. İşte Geçici Koruma Statüsüne İlişkin İdari Prosedürler ve Yargı süreçleri başlıklı tezimizde genel olarak 1951 tarihinden bu yana Göç, Sığınma ve Mülteci Hukukunun Uluslararası Hukuk düzleminde Türk Hukukundaki değişimi ve gelişimini; özel olarak ise Geçici Koruma Statüsüne İlişkin güncel idari prosedürler ve yargı süreçlerini irdeleyeceğiz. Böylece gerek idari prosedürler gerekse de yargı süreçleri ile ilgili sorun tespiti ve çözüm önerileri geliştirmeyi amaçlamaktayız.