İmplant osteotomisi sırasında periferal kemikte meydana gelen sıcaklık değişiminin farklı frezleme teknikleriyle incelenmesi in vitro çalışma

İmplant osteotomisi sırasında frezlemede kullanılan enerjinin önemli bir kısmı sürtünme nedeniyle ısıya dönüşür. Oluşan sürtünme ısısı ve sıcaklık artışı, implantın primer stabilitesini bozabilecek kemik nekrozu için bir risk faktörüdür. İmplant yeri hazırlığında sıcaklık değişimini etkileyecek çeşitli faktörler mevcuttur. Bu çalışmanın amacı, implant osteotomisi sırasında periferal kemikte ortaya çıkan sıcaklık değişimlerine implant osteotomi sistemlerinin etkilerini incelemektir. Çalışmamızda insan çene kemiklerini simüle eden farklı yoğunluklardaki sentetik kemik bloklar kullanıldı. Her kemik yoğunluğunda üç farklı implant osteotomi sistemi (Standart teknik, Tek frez tekniği, Osseodensifikasyon tekniği) kullanılarak, irrigasyonlu koşullarda; farklı dönme hızı (800 rpm ve 1600 rpm), farklı frez boyu (8 mm ve 12 mm) ve farklı frez çapı (1,6 mm, 3,3 mm ve 4,3 mm) değişkenlerinin kemik osteotomisi sırasında oluşturdukları sıcaklık değişimleri in vitro koşullarda incelendi. Periferal kemikte sıcaklık değişimi üzerine etkili faktörler çok değişkenli lojistik regresyon analizi ile karşılaştırıldı. Ayrıca implant osteotomi sistemleri sıcaklık değişimi açısından mukayese edildi. Çalışmamızda elde edilen sonuçlara göre sıcaklık değişimi üzerine en etkili parametre D1, D2 ve D3 yoğunluklu kemiklerde implant osteotomi sistemleri; D4 yoğunluklu kemikte ise frez çapı idi. Ayrıca D1, D2 ve D3 yoğunluklu kemiklerde en düşük sıcaklık artış değerlerine geleneksel kademeli osteotomi sisteminde ulaşıldı. D4 yoğunluklu kemikte ise Tek frez tekniği grubunun sıcaklık ölçüm ortalamaları diğer tekniklerden anlamlı derecede düşük bulundu. Çalışmamız sonuçları implant osteotomisi esnasında oluşan sıcaklık değişimini azaltmak ve daha başarılı implant uygulamaları gerçekleştirmek için farklı kemik yoğunluklarında farklı cerrahi protokollerinin oluşturulması gerektiğini göstermektedir.