İnek ve koyun dilinde intermediyer filamanlardan sitokeratin, laminin, desmin ve vimentinin diferansiyel dağılımı

Amaç: Bu çalışmanın amacı, inek ve koyun dillerinde sitokeratin (CK) filamentlerinden olan 8, 18 ve 19 ile vimentin, laminin ve desmin ara filamentlerin dağılımındaki değişiklikleri immunohistokimyasal olarak araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada, materyal olarak Tekirdağ ve Diyarbakır illerinde hizmet veren özel mezbahalarda günlük kesimler sırasında 24 aylık erkek- dişi koyun ve ineklerden alınan 10 adet dil kullanıldı. Alınan doku örnekleri %10'luk formol alkol solüsyonunda 18 saat boyunca tespit edildikten sonra rutin histolojik aşamalardan geçirilerek parafinde bloklandı. Hazırlanan parafin bloklarından, 5 mikrometre kalınlığında alınan kesitlere öncelikle dilin genel yapısını göstermek amacıyla Crossman'nın üçlü boyaması yapıldı, sonrasında ise belirlenen sitokeratin, vimentin, laminin ve desmin için immunohistokimyasal boyama yöntemi uygulandı. Bulgular: İmmunohistokimyasal değerlendirme sonucunda, immun boyanmanın sitokeratinler arasında büyük oranda benzer yoğunlukta olduğu fakat vimentin, laminin ve desmin de ise değişik yoğunlukda dağılım gösterdiği tespit edildi. Reaksiyonun sitokeratinlerde özellikle seröz asini ile kanal epitellerinde, vimentin ve lamininde bağdoku ve endotel hücreleri ile seröz asinilerde, desmin de ise çizgili ve düz kas hücrelerinde lokalize olduğu gözlemlendi. Sonuç: İnek ve koyun dillerinde CK8, 18, 19 ile vimentin ve desminin dil epitelinde lokalize olmadığını göstermiştir. Böylece çeşitli sitokeratinlerin belirli hücre tiplerinin karekteristiği olan spesifik polipeptit setlerinde ekspresse edildiği bulgusu, epitel hücrelerini spesifik sitokeratin paternlerine göre ayırt etmemize ve sınıflandırmamıza izin vermiştir. Beraberinde vimentinin mezodermal kökenli doku veya organlarda, desminin kas dokusunda bulunduğu lamininlerin de bazal membran oluşumu, yapılanması ve stabilitesi ile sinir doku rejenerasyonu ile epiteliyal tat tomurcuklarının inervasyonu ve ayrıcada farklı dokuları (parenkimal ve interstisyel bağ dokularını) hem ayırmada hemde bağlamada önemli roller oynamış olduğunu söyleyebiliriz. Çalışmamız, özellikle gelişim sırasında, patolojik olgular ve inflamasyon süreçlerinde epitelyal farklılaşmada şekillenen biyolojik olaylar ile ilgili çalışmalara temel alan oluşturabilir. Ayrıcada hücresel ve doku bağlamında intermediyer filamanların yapısını, işlevini ve dinamiklerini daha sistematik moleküler biyolojik tekniklerle tasarlayacak çalışmalara bulgularımız katkı sağlayabilir.