Salgın hastalıklar ve ulusal güvenlik: Çin ve Güney Kore karşılaştırması

Bu tez Doğu Asya ülkeleri olan Çin Halk Cumhuriyeti'nin (Çin) ve Kore Cumhuriyeti'nin (Güney Kore) yüzleşmek zorunda kaldıkları salgınlarla mücadele sürecinde ulusal güvenliğe nasıl yaklaştıklarının kapsamlı bir analizini yapmayı amaçlamaktadır. 2002–2004 SARS salgını, Ortadoğu solunum sendromu koronavirüsü (MERS-CoV) ve Aralık 2019'dan günümüze COVID-19 pandemisi incelenmektedir. İki ülkenin hem devam eden salgınlar, hem de süregelen ulusal güvenlik problemleri ile nasıl başa çıktıkları vaka çalışmalarının da yardımıyla retorik analizi ve veri toplama yöntemlerinin birlikte kullanıldığı metodolojik bir yaklaşım ile analiz edilmektedir. Kuramsal çerçeve için Yapılandırmacı Kopenhag Okulunun genel teorik çerçevesi ve sağlık güvenliği alt temalarıyla Paris Okulunun da belirli unsurlarından yararlanılmaktadır. Örnek olay incelemelerinde; Çin için, salgınları sırasında yönetimler tarafından uygulanan medya kontrolü, Kuşak ve Yol Girişimleri, Tayvan'ın tanınması, Hong Kong ve beşeri kaynaklar gibi sorunların gelişimlerinin pandemi süreci politikaları üzerindeki etkileri, Güney Kore için ise yine pandemi izleme mekanizmaları, Kuzey Kore ile ilişkiler, uluslararası ilişkiler, altyapı sorunları, vatandaş güveni ve bu çerçevedeki politikaların halk sağlığı yatırımları ile olan ilişkileri kapsamlı olarak ele alınmaktadır. Çin ve Güney Kore'nin mevcut pandemi koşullarını ve uygulamalarını öne sürerek mevcut ulusal güvenlik uygulamalarında değişiklikler yapıp yapmadıkları araştırılarak buradan yapılacak çıkarsamalar ile diğer ülkeler ve küresel düzeydeki güvenlik ve dış politikadaki olası değişimler konusunda öngörülerde bulunulabilecektir.