İngilizce öğretiminde işbirlikli öğrenme destekli eğitsel eğlenceli etkinliklerin öğrencilerin öz-yeterlik becerileri, öz-düzenleme stratejileri, üstbiliş becerileri, motivasyonları ve akademik başarılarına etkisi

Bu çalışmanın amacı, İngilizce öğretiminde işbirlikli öğrenme destekli eğitsel eğlenceli etkinliklerin öğrencilerin öz-yeterlik becerileri, öz-düzenleme stratejileri, üstbiliş becerileri, motivasyonları ve akademik başarılarına etkisini belirlemektir. Ayrıca, uygulamaya ilişkin hem öğrenci gözlemleri hem de öğretmenlerin gözlemlerini ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırma, 2011-2012 eğitim-öğretim yılında Elazığ-Merkez Namık Kemal İlköğretim Okulunda deney grubu olan ?5/D? ve ?5/E? sınıfları ile kontrol grubu olan ?5/F? ve ?5/B? sınıflarına uygulanmıştır. Araştırma, bir deney ve bir kontrol grubu olmak üzere iki grupla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu; deney grubunda 34, kontrol grubunda da 34 öğrenci olmak üzere toplam 68 öğrenci oluşturmaktadır. Deney grubunda, işbirlikli öğrenme destekli eğitsel eğlenceli etkinliklere dayalı uygulama yapılmış; kontrol grubunda ise geleneksel yöntem uygulanmıştır. Uygulamalar, 5. sınıf İngilizce dersinde ?My Favorite Activities, Farm Life, Cartoon Characters, Personal Posessions, Health Problems, Fun at the Park ve Help? ünitelerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada hem nicel hem de nitel desenler kullanılmıştır. Araştırmanın verileri başarı testi, dinleme becerisi değerlendirme testi, yazma becerisi değerlendirme testi, konuşma becerisi değerlendirme formu ile öz-yeterlik, öz-düzenleme, üstbiliş ve motivasyon ölçekleri, gözlem ve görüşme formlarıyla elde edilmiştir. Araştırmanın nicel boyutu öntest-sontest kontrol gruplu deneysel desene uygun olarak yürütülmüştür. Nitel boyutta ise uygulama sonrasında deney gruplarının her birinden seçilen öğrencilerle ve uygulama öğretmeniyle görüşmeler yapılmıştır. Ayrıca uygulama süresince iki gözlemci ve uygulama öğretmeni olmak üzere üç gözlemcinin gözlemlerinden faydalanılmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen başarı testi 45 sorudan oluşmaktadır. İlgili analizlerin ?TAP: Test Analysis Program (version 2007a)? programıyla yapıldığı başarı testinin ortalama güçlüğü .57 ve KR-20 güvenirlik kat sayısı .88 olarak belirlenmiştir. Dinleme becerisi değerlendirme testinin genel KGİ değerinin ise %90.7 olduğu anlaşılmaktadır [KGİ > KGÖ (90.7>0.49)]. Yazma becerisinin değerlendirilmesine ilişkin Jacobs et al. (1981)?ın ?Content, Organization, Vocabulary, Language Use ve Mechanics? olmak üzere beş alt kategoriden oluşan değerlendirme kriterleri dikkate alınmıştır. Konuşma becerisi değerlendirme formunun ise KGİ değerinin %85 olduğu anlaşılmaktadır [(0.85>0.56) KGİ>KGÖ]. Beşli likert tipinde araştırmacı tarafından geliştirilen ve 30 maddeden oluşan ?İngilizce Öğretiminde Öz-Yeterlik İnancı Ölçeğinin (İÖÖ-YİÖ)? KMO değeri .943; Barttlet testi sonucu 6794.830; Cronbach Alpha katsayısı .921 olarak belirlenmiştir. Yine araştırmacı tarafından geliştirilen diğer bir nicel veri toplama aracı da ?İngilizce Öğretiminde Öz-Düzenleme Stratejileri Ölçeği (İÖÖ-DSÖ)?dir. Beşli Likert tipine göre hazırlanan ölçeğin KMO değeri .936; Bartlett testi sonucu 5545.861; Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı da .897 olarak bulunmuştur. Araştırmada kullanılan diğer nicel veri toplama araçları, Irak (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan ?Üstbiliş Ölçeği Çocuk ve Ergen Formu (ÜBÖ-ÇE) ile Kara (2008) tarafından Türkçeye uyarlanan ?Eğitimde Motivasyon Ölçeği (EMÖ)?dir. Nicel verilerin analizinde SPSS-15 istatistik programı, nitel verilerin analizinde ise N-VIVO-8 programı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, işbirlikli öğrenme destekli eğitsel eğlenceli etkinliklere dayalı uygulamaların yürütüldüğü deney grubundaki öğrencilerin ve geleneksel yöntemin uygulandığı kontrol grubundaki öğrencilerin başarı düzeylerinin arttığı görülmüştür. Fakat deney grubundaki öğrencilerin kontrol grubundaki öğrencilere göre daha başarılı oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Her iki grubun başarı testinden aldıkları erişi ve kalıcılık puanları arasında da anlamlı farklılık belirlenmiştir. Ayrıca deney ve kontrol gruplarının sontest ve kalıcılık puanları arasında anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir. Grupların kalıcılık testi sonuçlarının karşılaştırılmasında, deney grubu öğrencilerinin kalıcılık testi puanlarının kontrol grubu öğrencilerinin kalıcılık testi puanlarından daha yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca grupların Dinleme becerisi değerlendirme testi, konuşma becerisi değerlendirme formu ve yazma becerisinin değerlendirilmesine ilişkin üç değerlendirmenin öntest-sontest toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık belirlenmiştir. Söz konusu farklılıkların her üç test sonucunda da deney grubu lehine olduğuna rastlanmıştır. Araştırmanın nitel boyutu iki ana başlık altında öğrenci görüşmeleri ve gözlemci gözlemlerinden oluşan temalardan oluşmaktadır. Şarkı ve Oyun ile İngilizce öğretimi uygulamasının faydaları, oluşturulan öğrenme ortamının beğenilen yönleri ile İngilizce dersinde şarkının ve oyunun kullanılmasının bilişsel boyuta etkisi ve bu uygulamanın olumsuz yönlerine ilişkin öğrenci görüşleri ve gözlemci gözlemleridir. Araştırma sonucunda elde edilen nicel ve nitel verilerin tutarlı ve birbirini desteklediği sonucu çıkarılmıştır. Araştırmanın her iki boyutunda da birbirini destekler sonuçlara ulaşılması bu durumu göstermektedir. Bu doğrultuda, ilgili uygulamanın ilköğretimde daha yaygın şekilde kullanılması ve benzer çalışmaların, diğer öğretim kademelerinde ve farklı sınıf düzeylerinde de yürütülerek çalışmalardan çıkan sonuçların karşılaştırılması önerilebilir. Anahtar Kelimeler: İngilizce dersi, oyun, şarkı, öz-yeterlik, öz-düzenleme, üstbiliş, motivasyon, dil becerileri, işbirlikli öğrenme.