İslami şiirlerde tabii mekan ve suni mekan algısı

Arap şiirinde mekan veya kalıntılar, en etkileyici konulardan biri kabul edilmektedir. Mekan, insan üzerinde en çok etki bırakan şeylerden biridir. Zira cahiliye döneminde şairler kalıntıların girişinden söz etmeyi kutsal sayarlardı. Bunun için bir şair yolculuğa çıktığında, o mekanda durup içine girmeye çalıştığı görülmektedir. Şairler Müslüman olduklarında da bazıları, cahiliye dönemi şiirinde alışık oldukları bu öğretilere bağlı kalmaya devam etmişlerdi. Bu kalıntı girişlerinin özellikleri zamanla azalıp yok olmaya yüz tutmuş, yeni bir tür şiir türü ortaya çıkmaya başlamıştır ki, bu fetih şiirleridir. Bunlarda mücahit şairler, mekan bahsine yeni bir renk katmıştır. Savaşların yaşandığı bu mekanları tasvir etmişler, vatanlarının sembollerini ve duydukları özlemi dile getirmişlerdir. İslami şair, şiirindeki doğal mekanı, bazen vatanı, bazen düşman topraklarını ifade etmek için kullanmıştır. Nadir durumlar haricinde, İslami şairlerin şiirlerinde içki ve içki meclislerinden söz edilmez, çünkü İslami şairin şiirlerinde Kur'an-ı Kerim'den etkilenişi açıktır. İslam'ın ilk dönemlerindeki şiirler, şiirin tüm unsurlarını taşıyan yaratıcı metinlerdir. Kalite veya yaratıcılık açısından emsallerinden aşağı değildir. Keza üslup açısından İslami şiir, cahiliye şiirinden de pek farklı değildir. Çünkü devamı niteliğindedir ve İslam şairleri, hem cahiliye hem de İslam dönemi yaşamış deneyimli kimselerdir. Anahtar Kelimeler: Doğal mekan, suni mekan, İslami şiir, kalıntı girişleri