İzâkî mecmuasının incelenmesi

Mecmua kelimesi, Arapça toplama bir araya getirme anlamına gelen cemʿ kökünden türemiştir. Edebi bir terim olarak ise çeşitli kişilere veya konulara ait seçilmiş metinleri barındıran derleme eserler olarak tanımlanabilir. Bu metinler, tür ve şekil açısından ortaklıklar taşıyabildiği gibi karma derlemeler de olabilir. Klasik Türk edebiyatındaki mecmualar, birçok yönden edebiyat tarihine yardımcı kaynak özelliği taşıyabilirler. Mecmualar arasında şiir mecmualarının rolü büyüktür. Bu türden eserlerde birçok yeni bilgiye ulaşılabilmektedir. Tezimize konu olan İzâkî Mecmuası şiirlerin toplandığı manzum bir mecmuadır. Eser, farklı şairlere ait birçok yeni şiirleri içermektedir. Mecmuada, isimleri bilinen; fakat haklarında fazla bilgi sahibi olmadığımız şairlere de rastlanmaktadır. İzâkî Mecmuası, 96 yapraktan oluşmaktadır. Mecmua, İran Şurâ Meclis Kütüphanesi 9810 numaraya kayıtlıdır. Çalışmamızda, kendisi de bir şair olan İzâkî'nin mecmuasının içeriğinin analizi yapılmıştır. Anahtar Kelimeler: Mecmua, İzâkî, 17. yüzyıl, İzâkî Mecmuası Klasik Türk Edebiyatı, Şiir mecmuası.