Kadınlarda gaslighting maruziyetinin erken dönem uyum bozucu şemalar ve çocukluk çağı travmaları ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırmada, gaslighting'in erken dönem uyum bozucu şemalar ve çocukluk çağı travmaları ile olan ilişkisi incelenmiştir. Nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama deseni kullanılarak gerçekleştirilen çalışmanın örneklemini, kartopu örnekleme yöntemi ile belirlenen, 18–61 yaş aralığında yer alan 342 kadın oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Gaslighting Mağduru Ölçeği, Young Şema Ölçeği – Kısa Formu ve Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği kullanılmış; elde edilen veriler SPSS 27 paket programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Demografik değişkenler (ilişki durumu, gelir düzeyi, eğitim durumu) açısından gruplar arasındaki farkların incelenmesinde Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), değişkenler arasındaki ilişkilerin belirlenmesinde ise Pearson Korelasyon ve Spearman Rho Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Gaslighting'in yordanması amacıyla Çok Değişkenli Regresyon Analizi uygulanmıştır. Analiz sonuçlarına göre gaslighting maruziyetinin ilişki durumu ve gelir düzeyine göre farklılaşmadığı ancak eğitim düzeyi yükseldikçe azaldığı görülmüştür. Gaslighting ile erken dönem uyum bozucu şemalar ve çocukluk çağı travmaları arasında pozitif ve anlamlı ilişkiler saptanmış; bu iki değişkenin birlikte gaslighting'i anlamlı düzeyde yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bulgular, gaslighting'in kadınlar açısından yalnızca bireysel değil, aynı zamanda evrensel bir sorun olduğunu ve bu olgunun erken yaşantılar bağlamında değerlendirilmesinin önem taşıdığını göstermektedir. Araştırma sonuçları gaslighting'in tanınması, önlenmesi ve müdahalesine yönelik koruyucu ve önleyici ruh sağlığı hizmetleri açısından önemli katkılar sunmaktadır.