Karotis plakların değerlendirlmesinde çok kanallı bilgisayarlı tomografi ve renkli doppler ultrasonografi

Ocak 2012-Nisan 2013 tarihleri arasında, Gaziantep Üniversitesi Radyoloji Anabilim Dalında RDUS ve ÇKBT incelemesi yapılan, ECA haricindeki ekstrakranial karotis sisteminde plak saptanan toplam 58 Hasta ve 86 plak analiz edilerek plak morfolojisi ve darlık oranları açısından değerlendirilmesi yapıldı. Plak morfolojisinin değerledirilmesinde RDUS?ta gri skala görünümleri, ÇKBT incelemesinde ROI ölçüm değerleri ve renkli haritalama yöntemi kullanılarak iki yöntemin karşılaştırılması yapıldı. RDUS incelemesinde Gray Weale sınıflandırması modifiye edilerek plak sınıflandırılması yapıldı. ÇKBT incelemesinde ise plaklar 20-60 HU arası düşük dansiteli plak, 60-130 HU arası orta dansiteli plak, 130 ve üzeri yüksek dansiteli plak olarak kabul edildikten sonra plaklar 4 tipe ayrılarak sınıflandırma yapıldı. Sonuçta bu iki sınıflandırma arasındaki uyumun kappa değerini 0.929 olarak bulduk ve iki yöntem arasında mükemmele yakın uyum olduğunu gördük. Ancak ÇKBT incelemesinin RDUS incelemesine göre fibröz koruma bandı göstermesi, plak içeriğini yüzdesel olarak hesaplayabilmesi ve kalsifiye plakları daha net değerlendirebilmesi gibi avantajlara sahip olması plağın takibinde bu incelemeyi ön plana çıkarmaktadır. Çalışma grubundaki hastaların dosya bilgilerinden ipsilateral hemisferik semptomların olup olmadığı not edildi. Bu olgularda plak morfolojisinin ve yüzey özelliklerinin semptomatoloji ile olan ilişkisi lojistik regresyon analizi kullanılarak hesaplandı. Buna göre plağın yumuşak olması hastanın semptomatik olma olasılığını 13.5 kat ,plağın ülsere ve düzensiz yüzeyli olması hastanın semptomatik olma olasılığını 21 kat arttırdığı görüldü. Ayrıca bu çalışmaya ek olarak RDUS görüntelemesinde 2003 Konsensus kriterleri, ÇKBT incelemesinde ise NASCET yöntemi kullanılarak iki çalışmanın karşılaştırılmsı yapıldı. Çalışmaya dahil edilen hastaların 25 tanesine DSA incelemesi yapıldı. Bu hastaların DSA darlık oranları baz alınarak iki yöntemin DSA ile olan uyumu değerlendirildi. Bu çalışmamızın sonucunda DSA ile RDUS arasındaki uyumun kappa değeri 0.965, DSA ile ÇKBT arasındaki uyumun kappa değeri 0.951, ÇKBT ile RDUS arasındaki uyumun kappa değeri ise 0.952 bulundu ve tüm yöntemler arasında darlık oranlarının hesaplanması açısından mükemmele yakın ilişki saptandı. Anahtar kelimeler: Ekstrakranial karotis darlığı, plak morfolojisi, renkli haritalama