Kronik civa klorür uygulanan ratlarda karaciğer ve böbrekte oluşan oksidatif hasar ve apoptoz üzerine naringeninin etkisi

Civa klorür serbest radikallerin oluşuma yol açan hepatotoksisiteye, nefrotoksisiteye ve apoptoza neden olan bir ağır metal türüdür. Çalışmada civa klorüre maruz kalan ratlarda karaciğer ve böbrekte meydana gelen oksidatif stres ve apoptoz üzerine naringeninin etkileri araştırılmıştır. Çalışmada 41 adet erkek 2 aylık Wistar-Albino rat 5 gruba ayrılmıştır. 1. grup; kontrol grubu, 2. grup; naringenin-100, 3. grup; civa klorür, 4. grup; civa klorür + naringenin-50, 5. grup; civa klorür + naringenin-100 şeklindedir. Kontrole 1ml/kg serum fizyolojik i.p, 2. gruba 0.4 mg/kg/gün civa (II) klorür i.p olarak, naringenin gruplarına 50 ve 100 mg/kg naringenin mısır yağında hazırlanarak gavaj yoluyla verilmiş, tüm uygulamalar 20 gün sürmüştür. Uygulamalar sonunda; civa klorür ile kontrol grubu karşılaştırıldığında plazma üre ve plazma, karaciğer ve böbrek MDA düzeylerinde artma, GSH düzeylerinde azalma gözlenmiş (p<0,001), böbrek (p<0,001) ve kan (p<0,01) SOD, böbrek (p<0,001) ve kan GSH-Px (p<0,01) ve böbrek GST aktivitelerinde (p<0,001) yükselme, karaciğer KAT aktivitesinde ise azalma (p<0,01), histopatolojik değişiklikler ve caspase-3 düzeylerinde artış saptanmıştır (p<0,05). Tedavi grupları ile civa klorür kıyaslandığında naringenin; AST, ALT, LDH (p<0,01), üre ve kreatinini, karaciğer, böbrek ve plazmaki MDA seviyelerini azaltmış, kanda her iki naringenin dozu, karaciğer ve böbrekte 100 mg/ kg naringenin GSH seviyelerini kontrolün üzerine çıkarmıştır (p<0,001). Naringenin böbrek ve kan SOD, kan ve böbrek GSH-Px, böbrek GST aktivitelerini düşürmüş (p<0,001), histopatolojik değişiklikleri ve caspase-3'ü azaltmıştır (p<0.05). Sonuçta; karaciğer ve böbrekte oksidatif hasar ve apoptoza karşı naringeninin koruyucu ve tedavi edici olduğu, histopatolojik değişiklikleri ve apoptozu önlemede 100 mg/kg naringeninin daha etkili olduğu saptanmıştır.