Kübizm akımının seramik sanatındaki etkileri ve uygulamaları

Empresyonizme tepki olarak doğan Kübizm akımı, Fransız Post Empresyonist ressam Paul Cezanne'den etkilenen Pablo Picasso ve Georges Brauqe gibi sanatçıların öncülüğünde 1907-1914 yılları arasında Fransa'da doğmuştur. Geleneksel bakış açılarına gerek duymadan nasıl bir sanatsal kurgu yaratılabileceği sorunsalına odaklanmıştır. Kübistler, doğayı farklı açılardan ele alarak geometrik formlara dönüştürmüşlerdir. Batı sanatının asırlarca süren görsel temsil biçimine darbeyi vuran Kübizm, bu bağlamda 20. Yüzyıl sanat hareketleri arasında en radikal sanat akımlarındandır. Kübizmin, radikal bir akım olarak nitelendirilmesinde, resimsel formda üç boyutluluk algısı oluşturmak yerine resim yüzeyinin iki boyutluluğuna vurgu yapılarak, eşzamanlı olarak bir nesne, birçok perspektiften resmedilmiştir. Böylece sanata bir çeşit dördüncü boyut anlayışı getirilmiştir. Doğanın kavramsal boyutuyla ilgilenen Kübistler, 20.yüzyıldan başlayarak temsili gerçeklikten resimsel gerçekliğe doğru sağlam adımlarla ilerleyerek görsel bir devrime neden olmuştur. Kübizm Akımının Seramik Sanatındaki etkileri ve uygulamaları adlı bu çalışmada, Kübizm Akımı genel hatlarıyla anlatılmıştır. Seramik sanatındaki Kübizm etkisi açıklanarak, akımın öncüsü Pablo Picasso ve çağdaş seramik sanatçıların eserlerine de yer verilmektedir. Sanatçıların eserlerinden esinlenerek yapılmış olan seramik heykel uygulamaları, öznel yaşantıdan alınan kesitler ile geometrik formlar üzerinden anlatılmak istenmiştir.