Modern Olimpiyat Oyunları'nda farklı bir boyut: Spor ve sanatın birlikteliği

Sanat ve spor birlikteliği antik Olimpiyat Oyunları'na kadar uzanmaktadır. Antik Oyunlar'da atletler, filozoflar, bilginler, şairler, müzisyenler, heykeltraşlar ve yüksek profilli liderler yeteneklerini sergilemişlerdir. Trompetçiler kazananları duyurmuş, heykeltraşlar kazananların heykellerini yapmış, zafer ilahileri bestelenmiş, tarihçiler yine yazdıkları çeşitli eserleri burada halka duyurmuşlardır. Modern Olimpiyat Oyunları'nı kurarken antik zamanlara sürekli olarak öykünen, sporcuların düzgün bir cümle bile kuramamasından şikayet eden Pierre de Coubertin, sporcuların sporculuktan öteye geçmelerini sağlamak amacıyla Olimpizm'in üç temel unsurundan biri olan "ruh"un gelişimini sağlayan sanat kavramına erken dönemlerinden bu yana sürekli olarak vurgu yapmıştır. Coubertin'in sanat kavramına vurgu yapmaması düşünülemezdi çünkü ataları ve içinde doğduğu aile bireyleri de birer sanatçıydı. Ayrıca sanatın eğitimdeki yeri de yadsınamazdı. Bu bağlamda Coubertin, sanat kavramının sporu süslemesi ve desteklemesi durumunun ötesine geçmiş, Modern Olimpiyat Oyunları' na Olimpik Sanat Yarışmaları'nın dahil edilmesi için çalışmış ve bunu başarmıştır. Bu yarışmaların kazananları, sporcularda olduğu gibi Olimpiyat Madalyası ile ödüllendirilmiştir. Bu süreç amatörlük prensibinin ihlalinin başı çektiği çeşitli sorunlar sebebiyle 1948 Londra Olimpik Sanat Yarışmaları ile sona ermiştir ve yerini Olimpik Sanat Sergileri'ne bırakmıştır. Bu çalışmanın amacı Olimpik Sanat Yarışmaları'nın tarihini kronolojik olarak ortaya koymaktır. Böylece okuyucu 36 yıl süren ve toplamda yedi kez yapılan Olimpik Sanat Yarışmaları'nı oluşum aşaması, başlangıç, süreç, bitiş ve bitiş sonrası olmak üzere çeşitli evrelerle kronolojik olarak detaylıca görecektir.