Osmanlı Devleti'nde izcilik hareketi (1910-1923)

Bu tez, ulus-devlet ideolojisinin bir toplumsal grup olarak gençliği nasıl algıladığı üzerine kurulmuştur. Gençlik ve politika arasındaki ilişkiyi inceleyen bu yaklaşımla, çalışma, Osmanlı Devleti'nde izci teşkilatının ortaya çıkışı ve teşkilatlanması ile Cihan Harbi öncesi ve sonrası faaliyetlerini diğer paramiliter gençlik örgütlerini de anlatım kurgusu içinde tutarak incelemektedir. 1789 Fransız İhtilali'nden sonra Batı'da ulus, ulus-devlet, vatan, vatandaş gibi kavramların ortaya çıkmasıyla birlikte gençliğin politik bir özne olarak algılanışı ve eğitilmesi konusunda radikal değişiklikler yaşanmıştı. İzcilik hareketinin teorisyeni, Britanyalı General Baden Powell idi. Hindistan, Afrika ve Kanada'da görev yapan Powell, 1907'de emekli olduktan sonra İngiltere'de gençler için doğa faaliyetleri düzenlemeye başlamış, deneyimlerini 1908'de yazdığı Erkek Çocuklar İçin İzcilik (Scouting for Boys) kitabında toplamıştı. Bu tarihten sonra İngiltere'de, ABD ve Avrupa ülkelerinde izcilik modası yayılmaya başlamıştı. İzcilik hareketi Osmanlı Devleti'nde de Avrupa'daki benzer yapılanmalar çerçevesinde ortaya çıkmıştır. Bu da gösteriyor ki gençlik o dönem için küresel manada ortak bir payda ile ele alınıyordu. Balkan Harbi'nin ardından kurumsal bir kimliğe kavuşan Osmanlı İzci Teşkilatı, Türk milliyetçiliği ve Meşruti rejimin ulusçu ideolojisinin toplumsal tabanını oluşturan Müslüman-Türk nüfusu arasında iktidarın teşvikiyle popülerlik kazanmıştı. Osmanlı izci teşkilatı üyeleri ve yönetici elit arasındaki organik bağ bu oluşuma etnisist "Türk" kimliğini inşa etme misyonunun yüklendiğinin işaretiydi. Bu açıdan teşkilat, geleceğin disiplinli, itaatkar, fiziksel açıdan güçlü ve idmanlı, kendine yeten, her türlü zorluğa hazır ve eril "asker evlatları" yetiştirmek amacıyla Müslüman-Türk gençliğini eğitmek ve seferber etmeye yönelik bir yapılanma olarak faaliyet yürütmüştür. Anahtar Kelimeler: Ulus-devlet, Balkan Harbi, Osmanlı İzci Teşkilatı, Paramiliter Gençlik Örgütleri.