Osteoporotik vertebra kompresyon kırıklarının tedavisi sonrası yeni gelişmiş osteoporotik vertebra kompresyon kırıklarının risk faktörleri

Osteoporotik vertebra kompresyon kırıkları (OVKK), yaşlı bireylerde sık görülen, ağrı ve fonksiyon kaybına yol açan ciddi bir sağlık sorunudur. Bu kırıkların tedavisinde kifoplasti, vertebra yüksekliğini restore edebilmesi ve daha düşük çimento kaçağı riski sunması nedeniyle sık tercih edilen minimal invaziv bir yöntemdir. Ancak, kifoplasti sonrası yeni vertebra kırığı gelişimi klinik açıdan önemli bir sorundur ve bu kırıkların gelişiminde rol oynayan risk faktörleri tam olarak açıklığa kavuşmamıştır. Bu çalışmada, kifoplasti sonrası yeni vertebra kırığı gelişen hastalarda risk faktörlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem Çalışma, 2019-2023 yılları arasında kliniğimizde kifoplasti uygulanan ve dahil edilme kriterlerini karşılayan 139 osteoporotik hastanın retrospektif olarak değerlendirilmesi ile gerçekleştirilmiştir. Hastalar, kifoplasti sonrası yeni vertebra kırığı gelişenler (n=33) ve gelişmeyenler (n=106) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Yaş, cinsiyet, kırık seviyesi, kemik dansitometrisi (T ve Z skorları), osteoporoz tedavisi, vücut kitle indeksi, hipertansiyon ve diyabet öyküsü, çimento parametreleri (dozaj, kaçağı, dağılım ve yayılım), anterior vertebral yükseklik, Cobb ve kifotik açılar, VAS skoru ve sagittal indeks değişkenleri karşılaştırılmıştır. Bulgular Yeni kırık gelişen hastalarda yaş ortalamasının daha yüksek, T ve Z skorlarının ise anlamlı düzeyde daha düşük olduğu saptanmıştır. Kırık seviyeleri açısından T12 ve L1 bölgelerinde yeni kırık gelişimi daha sık görülmüş ve bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Ayrıca, anterior vertebral yükseklik restorasyonunun yetersiz olduğu ve sement distribution'un idealden sapma gösterdiği durumlarda yeni kırık gelişimi ile ilişki olduğu tespit edilmiştir. Sonuç Çalışmamızın bulguları, kifoplasti sonrası yeni vertebra kırığı gelişiminde ileri yaş, düşük kemik mineral yoğunluğu ve belirli kırık seviyelerinin önemli rol oynadığını göstermektedir. Ayrıca, yetersiz çimento dağılımı ve yetersiz vertebral yükseklik restorasyonu da risk faktörleri arasında yer almaktadır. Bu doğrultuda, riskli hasta gruplarının erken tanımlanması, osteoporoz tedavisinin etkin uygulanması ve cerrahi tekniklerin dikkatle planlanması, kifoplasti sonrası yeni kırıkların önlenmesinde kritik öneme sahiptir. Anahtar Sözcükler: Osteoporotik Vertebra Kırığı, Risk Faktörleri, Perkütan Kifoplasti, Perkütan Vertebroplasti, Yeni Kırık Gelişimi, PMMA