Referandumda oy verme davranışını belirleyen etmenler:16 nisan 2017 referandum örneği

Bu çalışmanın amacı Türk seçmen davranışını referandum örneği üzerinden açıklamaya çalışmaktır. Çalışmanın temel problemi 16 Nisan 2017 anayasa değişikliği referandumunda seçmen kitlesinin referandumu oylarken hangi etmenlere bağlı kaldığı, referandumun içeriğine mi yoksa referandum içeriğinden bağımsız olarak başka etmenlere göre mi oy verip vermediğinin incelenmesidir. Çalışmada seçmen davranışlarından bir yol haritası, bir davranış biçimi veya tutum çıkarılıp çıkarılamayacağı ve bunun gelecek seçimlere ışık tutup tutamayacağı sorunsalı incelenmektedir. Aynı zamanda bu çalışma referandumda seçmenin neye göre, hangi faktörlere bağlı kalarak oy verdiğini anlamaya çalışacak ve bu konuda bir farkındalık yaratarak bundan sonraki süreçlerde yapılacak referandumlara ışık tutabilmeyi amaçlayacaktır. Bu amaç doğrultusunda referandum örneği incelenirken yapılmış seçmen davranışı ölçüm çalışmalarından yararlanılacaktır. Bu nedenle de bu çalışmanın yöntemini daha önce yapılmış olan seçmen davranışı ölçüm çalışmaları oluşturacaktır. Referandum bir ülke siyasetinde önemi olan bir konuda karar verme erkinin halkın elinde bulunmasıdır. Ülkenin tamamını ilgilendiren bir kararda siyasetçilerin yerine halkın bu kararı evet ya da hayır şeklinde oylayarak kabul ya da ret etmesidir. Gelişmekte olan bir ülke olan Türkiye'de de referandum başlangıcı olan 1961 yılından itibaren giderek daha fazla sayıda yapılmaya başlanmıştır. 16 Nisan 2017 tarihli referandum ise "Türkiye Cumhuriyeti Tarihinde" yapılan son referandumdur. Bu referandumda Anayasada değişiklik yapılmasını öngören on sekiz madde halka sunulmuş ve de halk tarafından %51,41 evet oyu alarak kabul edilmiştir. Bu çalışmada söz konusu referandumdaki seçmen davranışını anlamlandırılmayı amaçlamaktadır.