Geçmişi tekrar yaşayarak, geleceği kurtarmak: Pamuk, Galanaki ve Bajac'ın "tarihsel üstkurmacasında" Osmanlı esaretinin temsili

Bu tez postmodern bir roman olan ?tarihsel üstkurmaca? türünü Orhan Pamuk'un Beyaz Kale, Rhea Galanaki'nin Ismail Ferik Paşa'nın Hayatı, Vladislav Bajac'ın Hamam Balkanya kitaplarını karşılaştırmalı bir perspektiften inceleyerek Osmanlı esareti sorununu uluslararası geçişli özellikler taşıyarak yansıtabilmesinin önemini ve humanistik bir bakış açısının oluşturmakta etkili olan barışçıl özelliklerinin değerini ortaya sunmayı amaçlamaktadır. Bu çalışma aynı zamanda tarihi, edebi kaynakları, edebiyat teorilerini disiplinler arası bir perspektiften inceleme önerisi sunarak esir edebiyatının, epistomolojik bir disiplin olan tarih biliminin tarihi kaynaklarını oluşturmada ve esaret sorunun yaşanmış kayıtları olarak kabul edilen esir edebiyatı metinlerinin oryantalist söyleminin oluşturmasının etkenini sorgulamayı hedeflemektedir. Bu yolla, bu tez tarihsel üstkurmaca türüyle yazılan esaret temasının geleceğin toplumlarının toplumsal hafızasını empati unsurunu ön plana çıkararak şekillendirebileceğini vurgulamaktadır.Anahtar kelimeler: esir, esaret teması, esir edebiyatı, tarih, tarihsel üstkurmaca, Osmanlılar