Resim sanatında tıbbi formların kullanımı

Bilim, tıp ve sanat tarihin başından günümüze kadar hep iç içe olmuştur. Karşılıklı ilişki içerisinde bilgiyi kendine basamak olarak kullanan bilim ve sanat, bilinmeyeni keşfetmeye çalışmaktadır. Böylece özellikle bilimsel ve teknolojik gelişmeler, hem sıradan insanın hem de sanatçının hayatını derinden etkilemektedir. Dolayısıyla sanat-bilim-tıp ilişkisi kaçınılmazdır. Bununla birlikte resim sanatının ilk örneklerinden itibaren bilim ve sanat ilişkisi gözlemlenmektedir. Resim sanatının ilk örnekleri mağara duvarlarındaki ilkel çizimlerde görülmektedir. Bu çizimlerde günlük hayata ilişkin birçok detaya rastlandığı gibi, o günün tıp pratikleri ya da şifa arama/bulma yöntemlerine ilişkin de bilgi edinilebilmektedir. Bu da bize ilkel çağlardan itibaren resim sanatı ve tıp bilimi arasındaki ilişkinin önemini göstermektedir. Bilim tarihinde yaşanan her gelişme, sanatta da kendini göstermektedir. Mikroskop, hücre ve DNA'nın keşfi ya da atom bombasının kullanılması gibi olumlu olumsuz tüm bilimsel ve teknolojik gelişmeler, sanatçının da bakış açısını yeniden yorumlamasına sebep olmaktadır. Bu çerçevede Salvador Dali, Kandinsky, Paul Klee, Laura Ferguson, William Utermohlen, Henri Toulouse Lautrec, Van Gogh, Edvard Munch, Frida Kahlo, Thomas Eakins, John Lavery ve Picasso gibi sanatçıların çalışmalarında, bilimsel ve teknolojik gelişmelerin etkisi doğrudan görülmektedir. Tüm bunlardan hareketle bu çalışma kapsamında resim sanatı ve tıp bilimi ilişkisi ele alınacaktır. Bir yandan tıbbi gelişmelerin ressamların sanatına etkileri incelenirken bir yandan da ressamların hastalıklarının sanatlarına etkisi incelenecektir. Böylece tıbbi formların sanatçıların resimlerinde hangi anlamlarda kullanıldığı, doğrudan ressamlar ve resimleri üzerinden incelenmektedir. Bu çalışmada, sanat tarihi boyunca farklı dönemlerde bu kapsamda eserler üretmiş çeşitli ressamlar ele alınmaktadır.