Şiddete maruz kalan ergen öğrencilerin psikolojik sağlamlıkları ile empati ve öz yeterlikleri arasındaki ilişkinin demografik değişkenlerle birlikte incelenmesi (Kahramanmaraş ili örneği)

Ergenlerin şiddete maruz kalmalarının yanında şiddete tanık oldukları da görülmektedir. Bu durum ergenleri olumsuz bir şekilde etkilemekte ve ortaya çıkan bu olumsuz durumlardan sonra ergenlerin psikolojik sağlamlıkları ile empati ve öz-yeterlikleri arasındaki ilişki demografik değişkenlerle birlikte araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Kahramanmaraş merkez ilçeleri olan Dulkadiroğlu ve Onikişubat'a bağlı tüm liselerde okuyan toplam 405 ergen öğrenci oluşturmaktadır. Ayrıca basit tesadüfi örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırma verileri, çocuk ve genç psikolojik sağlamlık ölçeği, empatik eğilim ölçeği, çocuklar için öz-yeterlik ölçeği ve demografik bilgi formu kullanılarak elde edilmiştir. Araştırma verilerinin analizinde SPSS 22.00 kullanılmış olup, elde edilen bulgular ise ,05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Yapılan analizler sonucunda, şiddete maruz kalan ergen öğrencilerin psikolojik sağlamlıkları ile empatik eğilimleri arasında pozitif yönlü, zayıf ve anlamlı bir ilişki; psikolojik sağlamlıkları ile öz-yeterlikleri arasında pozitif yönlü, orta güçte ve anlamlı bir ilişki; öz-yeterlik ile empatik eğilimleri arasında ise pozitif yönlü, zayıf ve anlamlı bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Şiddete maruz kalan öğrencilerde psikolojik sağlamlık ile geçme notu, mazeretsiz devamsızlık, anne babanın beraber ve hayatta olması arasında; empatik eğilim ile sınıf düzeyi, cinsiyet, anne eğitim durumu arasında; öz-yeterlik ile geçme notu arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Akademik öz-yeterlik ile cinsiyet, geçme notu, mazeretsiz devamsızlık, anne babanın beraber olması; duygusal öz-yeterlik ile cinsiyet ve anne eğitim durumu değişkenleri arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Sosyal öz-yeterlik ile hiçbir değişken arasında anlamlı farlılık bulunamamıştır.