Silah ruhsatı verilmesinde idarenin (İçişleri Bakanı ve valilerin) takdir yetkisi ve yargısal denetimi

Çalışmanın temel amacı ülkemizdeki suçta kullanılanlar dahil ateşli silahların büyük çoğunluğun ruhsatsız olması, bu konuda bir çalışma yapılmasına neden olmuştur. Çalışmada 6136 sayılı Kanun ile 91/1779 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmelik başta olmak üzere mevzuat hükümlerine yer verilmiştir. Çalışmada, silah ruhsatı verilmesinde idareye tanınan takdir yetkisinin zaman zaman keyfiliğe kayabildiği, buna karşılık belirli alanlarda bağlı yetkinin söz konusu olduğu ve bu husustaki belirsizliklere değinilmiştir. Emekliler dâhil bazı kamu görevlileri haricinde, bireylerin silah ruhsatı alabilmeleri için her bir silah başına beş yıllık harç ödemeleri ve her beş yılda bir sağlık kurulu raporu almaları gerekmektedir. Avukatların da dahil olduğu bu durumun, 1982 Anayasası'nın eşitlik ilkesine aykırılık teşkil ettiği yönündeki tartışmalar da çalışmada ele alınmıştır. Takdir yetkisinin keyfiliğe dönüşmemesi zorunluluğu yanında, bu yetkinin gerekli ve yerindelik denetimi dışında kalması gerektiği, ayrıca içtihatlarla şekillenen bir alan olması sebebiyle, çalışmada bizzat ikame edilen davalardaki yargı kararlarından da yararlanılmıştır.