Sistemik lupus eritematozus'ta hastalık aktivasyonu ve D vitamini metabolizmasının IL-10, IL-17 ve IL-23 düzeyleri ile ilişkisinin değerlendirilmesi

Amaç: Sistemik Lupus Eritematozus kronik, otoimmün, inflamatuar ve patogenezi hala bilinmeyen bir hastalıktır. Pek çok çalışmada IL-10, IL-17 ve IL-23'ün patogenezde rol oynadığı gösterilmiştir. D vitamini ise vücutta kemik metabolizması etkilerinin yanı sıra immün sistemde de görev almaktadır. Bu nedenle otoimmün hastalıkların patogenezinde rol oynadığı düşünülmektedir. Biz bu çalışmada IL-10, IL-17, IL-23 ve D vitamini serum düzeyleri ile sistemik lupus eritematozus klinik bulguları arasında ilişkiyi saptamayı amaçladık. Yöntem: SLE tanısı almış 40 hasta ve 20 sağlıklı kontrol çalışmaya dahil edilmiştir. Hastaların öykü, fizik muayene ve laboratuvar bulguları kaydedildi. Tüm hastaların ve kontrol grubunun serum IL-10, IL-17 ve IL-23 düzeyleri ELISA yöntemiyle, 25(OH)D vitamini düzeyleri HPLC (high-performance liquid chromatography) yöntemiyle serolojik olarak çalışıldı. Tüm verilerin karşılaştırılması SPSS 22 ortamında Mann-Whitney-U, Kolmogorov-Smirnov testleri ile yapıldı ve p<0,05 değerler anlamlı kabul edildi. Bulgular: SLE hasta grubunda IL-10 ve IL-17 düzeyleri açısından kontrol grubuna göre anlamlı farklılık yoktu (sırasıyla p:0,333 ve p:0,990). IL-23 düzeyleri hasta grubunda kontrol grubuna göre yüksek saptandı ve istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0,001). IL-23 düzeyleri ile hastalık aktivitesi, böbrek tutulumu, hastalık süresi arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p>0,05). D vitamini düzeyleri hasta grubunda kontrol grubuna göre daha düşük saptandı ve istatistiksel olarak anlamlıydı (p:0,003). IL-23 ve D vitamini düzeyi arasında anlamlı ilişki saptandı (p:0,019). D vitamini düzeyi ile hastalık aktivitesi, böbrek tutulumu, kinin ve steroid kullanımı arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p>0,05). Fakat D vitamini düzeyi ile hastalık süresi arasında anlamlı korelasyon vardı (p:0,020). Sonuç: Literatürde IL-10 ve IL-17'nin SLE'nin patogenezinde yeri olduğunu destekleyen çalışmalar olsa da bizim çalışmamızda hasta ve sağlıklı kontrol grubu arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır. IL-23 düzeyleri SLE hastalarında kontrol grubuna kıyasla anlamlı yüksek saptanmıştır. SLE hastalarında D vitamini düzeyleri kontrol grubuna kıyasla anlamlı düşük saptanmıştır. D vitamini düzeyi ile IL-23 ve hastalık süresi arasında anlamlı korelasyon saptanmıştır. SLE hastalarında IL-23 düzeylerinin yüksekliği SLE ve diğer otoimmün hastalıkların tedavisinde hedef olabilir. IL-23 düzeyinin SLE hastalarında değerlendirildiği daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Sözcükler: Sistemik Lupus Eritematozus, IL-10, IL-17, IL-23, D vitamini