Solunum yolu viral patojenlerinin pediatrik karaciğer naklinde etkileri

Amaç: Karaciğer nakli yapılmış pediatrik hastalarda viral solunum yolu enfeksiyonlarının etkenlerinin belirlenmesi, erken tanı ve tedavi ile risk altında olan hastalarda klinik ilerleyişin önlenmesi, profilaksi seçenekleri ve viral enfeksiyonun primer hastalığın klinik seyri üzerine etkisini gözden geçirerek ulusal epidemiyolojik verilere katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Hastalar ve Yöntem: Çalışmaya İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Çocuk Gastroenteroloji, Hepatoloji ve Beslenme Bilim Dalı Polikliniği'nden takipli Ocak 2016- Aralık 2020 tarihleri arasında solunum yolu enfeksiyon bulgusu ile başvuran ve viral solunum paneli bakılan 0-18 yaş arası KC nakilli 45 hasta dahil edilmiştir. Bu hastaların 87 viral solunum yolu enfeksiyon dönemi değerlendirilmiştir. Hastaların retrospektif olarak demografik özellikleri, primer hastalığı, aldığı immünsupresif tedaviler, başvuru şikayetleri, fizik muayene, laboratuvar bulguları ve tedavi süreçlerine yönelik veriler incelenmiştir. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen karaciğer nakilli 45 pediatrik hastanın, viral solunum yolu enfeksiyonu nedeniyle başvurularının hepsi değerlendirildiğinde 87 başvurunun %66.7'si (n=58) kız, %33.3'ü (n=29) erkekti. Başvuru yaş ortalamaları 59.3 ± 44.6 ay olup, 5 ile 173 ay arasında değişmekteydi. Hastaların 73'ünde (%84) tek viral etken, 14'ünde (%16) ise karma enfeksiyon saptandı. En sık saptanan etken RV (%41.4) olup bunu RSV (%13.8) ve İnfluenza (%12.6) izledi. RSV enfeksiyonu olan hastaların %72.7 sinde hırıltı, öksürük şikayeti olup; RV, hCoV, Karma gruba kıyasla anlamlı oranda daha fazla saptandı (p=0.038). Diğer viral etkenler arasında klinik bulgu, laboratuvar ve radyolojik bulgu bakımından ayırt edici bir fark saptanmadı. RSV saptanan hastaların yatış süresinin, hCoV saptanan hastalara göre anlamlı fazla olduğu görüldü (p=0.041). Rinovirüs enfeksiyonu saptanan hastalarda immünsupresif tedavinin azaltılma yapmadan aynı dozdan devam edilme oranı diğer etkenlere göre anlamlı şekilde daha fazlaydı (p=0.024). Hastane yatışı olan grubun CRP, PCT değerleri ve CRP yüksekliği görülme oranı, hastane yatışı olmayan gruba göre anlamlı olarak daha yüksekti (sırasıyla p=0.002, p=0.005, p=0.012). Dört hasta (%4.6) yoğun bakım desteği aldı ve RV tespit edilen pulmoner arter stenozu olan bir hasta kaybedildi. Sonuç: Karaciğer nakilli çocuklarda solunum yolu enfeksiyonlarının etiyolojisinin erken tespiti, gereksiz antibiyotik kullanımını azaltabilir, immünsupresyonun yönetimini kolaylaştırabilir ve hastane kaynaklı enfeksiyonları azaltmak için uygun izolasyon koşullarınının sağlanmasını hızlandırabilir. Bununla birlikte viral solunum yolu enfeksiyonlarında mevcut tedaviler sınırlı olup, yeni antiviral ilaçlar ve profilaksi seçeneklerine ihtiyaç vardır. Çalışmamız, bu özel hasta grubunda, profilaksi ve yeni tedavi seçeneklerinin gündeme gelmesi için yol gösterici olacaktır.