Son dönem böbrek yetmezliği olan hastalarda hemodiyalizin kardiyak morfoloji ve fonksiyonlar ile nabız dalga hızı ve karotis intima media kalınlığına etkisi

KBY, sıklığı, mortalitesi ve de artan RTT?leri sebebiyle toplumsal maliyeti giderek artmakta olan bir hastalıktır. SDBY hastalarında en önde gelen mortalite nedeni KV komplikasyonlardır. Klasik KV risk faktörleri de KBY hastalarında normal popülasyona göre daha sık görülür. Arteriyel vasküler hastalık ve kardiyomyopati gelişimi de KBY?de sıktır. Bu çalışmada, SDBY hastalarında kardiyak morfoloji ve fonksiyon, arteriyel kalınlık ve katılık üzerine hemodiyalizin etkisinin araştırılması amaçlandı. Kasım 2011 - Nisan 2012 tarihleri arasında Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Nefroloji Bölümü?ne başvuran ve SDBY ile takip edilen toplam 60 hasta çalışmaya alındı. Bu hastalarda 30 tanesi henüz hemodiyalize girmemiş hastalardı, diğer 30 hasta ise en az 6 ay süredir hemodiyalize girmekte idi. Atrial fibrilasyonlu, romatizmal yada ciddi dejeneratif kalp kapak hastalığı, konjenital kalp hastalığı ve geçirilmiş kapak cerrahisi olan, etyolojide ailevi akdeniz ateşi bulunan, diyabetik, bilinen KAH yada periferik arter hastalığı, geçirilmiş serebrovasküler olay öyküsü bulunan, renal transplantasyon ve perton diyalizi öyküsü olan, EKO penceresi yetersiz ve ejeksiyon fraksiyonu <%50 olan hastalar çalışmadan dışlandı. SV morfolojik ölçümleri ve doppler parametreleri kaydedilerek analiz edildi. Hastaların NDH?ları ve KİMK?ları ölçülerek kaydedildi. Son olarak istatistiksel analizleri yapıldı. Demografik verilere baktığımızda yaş, boy ve KBY süresi açısından iki grup arasında fark yoktu, ortalama kilo ve VKI ise preemptif grupta daha yüksekti (sırasıyla p:0.026 ve 0.011). Cinsiyet dağılımı iki grupta benzerdi. Hipertansif ve hiperlipidemik hasta oranları preemptif grupta daha yüksekti (sırasıyla p:0.045 ve 0.004). Biyokimyasal parametrelere baktığımızda kreatinin değeri hemodiyaliz grubunda daha yüksekti (p<0.001) ve MDRD değeri ise hemodiyaliz grubunda daha düşüktü (p<0.001). Ekokardiyografik parametrelerden SAV hemodiyaliz grubunda yüksekti (p<0.001), DZ ise hemodiyaliz grubunda daha düşük bulundu (p<0.001). Diğer parametrelerde ise anlamlı fark izlenmedi. SVDD açısından da iki grup arasında anlamlı fark yoktu. SVH oranları iki grup arasında benzerdi. NDH ve KİMK açısından da iki grup arasında anlamlı fark izlenmedi. KBY süresi her iki grupta benzer olmasına rağmen MDRD değerleri hemodiyaliz grubunda daha düşüktü. SAV hemodiyaliz grubunda daha yüksekti, bu da KBY süresi benzer olmasında rağmen hemodiyaliz grubunda KBY progresyonunun daha hızlı olabileceğini gösteriyordu. DZ preemptif grupta daha yüksekti (197,67±27,44?e 238,33±43,68) hemodiyaliz grubunda diyastolik parametrelerin iyileştiğine dair bir işaret olabilirdi ancak diğer ekokardiyografik parametreler buna destek vermedi. Sonuç olarak her iki grup da SDBY hastalarından oluşsa da hemodiyaliz grubundaki hastalar daha ileri dönemde idi ve bu da hemodiyalizin etkisini net olarak değerlendirmemizi engelliyordu. Hemodiyaliz her ne kadar SDBY hastalarında en fazla uygulanan tedavi olsa da hemodiyalizin uzun dönemde etkinliği belirsizdir ve renal transplantasyonun her hastada düşünülmesi gerekmektedir