The Carter administration's Pakistan policy before and after the Soviet invasion of Afghanistan

A.B.D. ve Pakistan'ın ikili ilişkileri birbirlerine yaklaşılıp daha sonra uzaklaşılan fakat temel olarak güvenlik kaygılarıyla şekillenen karmaşık dönemlerden geçmiştir. Carter yönetiminin ilk iki yılında Pakistan'la olan ilişkiler temel olarak A.B.D'nin nükleer silahların yaygınlaşmasını önlemeyi amaçlayan dış politikası yüzünden çıkarların farklılaşmasıyla sonuçlanan birbirinden uzaklaşmaya sahne olmuştur. Bu tez, Washington ve İslamabad'da bu minvalde gelişen dış politikaların uygulanması sonucu oluşan diplomatik ve siyasi söylemleri arşiv kaynaklarına dayanarak tahlil etmeyi amaçlamaktadır. Bu tez, politika üreticilerinin bazı zamanlarda olay yerinde bulunan diplomatlardan farklı düşündüğünün altını çizip devlet yönetiminin ardındaki karmaşıklık, diplomasi sanatı ve A.B.D.- Pakistan ilişkilerinin jeopolitik-jeostratejik temel hatlarını vurgular. Carter yönetiminin Pakistan politikasında önemli bir yer işgal eden nükleer yaygınlaşmayı önleme planı ancak bölgede oluşan harici birkaç olayın sonucu olarak bir kenara bırakılmıştır. Bu gelişmeler sırasıyla: İran devrimi, Mekke'nin kuşatılması, siyasal İslam'ın yükselişi ve yukarıda bahsi edilen olayların iki ülkenin kamuoyu görüşlerine etkisi ve en önemlisi Sovyetlerin Afganistan'ı işgalidir. Bütün bu olayların güvenlik alanındaki çeşitli sonuçları Başkan Carter'ı Pakistan'la müttefikliğin temellerini inşa etmeye yöneltmiş ve bu da Sovyetleri Afganistan'dan dışarı atmaya yetmiştir.