Tip 1 diyabetli adölesanların okul ve aile ilişkilerinin metabolik kontrollerine etkisi

Amaç: Bu çalışma Tip 1 diyabetli adölesanların okul ve aile ilişkilerinin metabolik kontrollerine etkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Materyal ve Metot: Bu araştırma Mart 2016 – Nisan 2017 arasında İnönü Üniversitesi Turgut Özal Tıp Merkezi, çocuk endokrin / diyabet poliklinik ve servislerinde tedavi gören Tip 1 Diyabet tanılı 104 adölesan ile tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Veriler "Tip 1 Diyabetli Adölesanların Sosyodemografik Özelliklerini Belirleme Formu" . "Tip 1 Diyabetli Adölesanların Okula İlişkin Bazı Özelliklerini ve Beslenme, Kan Şekeri Ölçme, İnsülin Uygulama Durumlarını Belirleme Formu" ve adölesanlar için "Aile Değerlendirme Ölçeği" kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde Kruskal Wallis, korelasyon ve student t testi kullanılmıştır. Bulgular: Tip 1 diyabetli adölesanların %51.9'u kız, %67.4'ünün 15-17 yaş aralığında olduğu, %42.3'ünün okulda haftada 1-3 kez hipoglisemi, %44.2'sinin hiperglisemi yaşadığı belirlenmiştir. Adölesanların %40.4'ünün kan şekeri ölçerken, %50'sinin de insülin uygularken okulda rahatsızlık hissetiği, %46.2'sinin insülinini çantasında taşıdığı ve okulun tuvaletinde insülin uyguladığı saptandı. Adölesanların metabolik kontrollerinin zayıf olduğu, HbA1c değeri yüksek (x= 10.9 ±2.22) ve okulda diyabetin yönetiminde zorluk yaşadıkları belirlendi. Aile değerlendirme ölçeği roller alt boyutu ile HbA1c arasında ilişki ( r=0.218; p=0.048) anlamlı bulunmuştur, ölçek toplamı ve diğer alt boyutları arasında ilişki önemli bulunmamıştır. Sonuç: Tip 1 diyabetli adölesanların okulda diyabetin gerektirdiği tedavi ve bakımı yapmakta zorlandıkları, aile ilişkilerinin sağlıklı olamadığı ve metabolik kontrollerinin yeterli olmadığı bulundu. Anahtar kelimeler: Adölesan, aile, metabolik kontrol, okul, tip 1 diyabet