Tip 2 diyabetik bireylerde farklı egzersiz programlarının etkinliğinin incelenmesi

Amaç: Araştırmamız yeni diyabet tanısı almış diyabetik bireylerde süpervize ve kanıta dayalı olarak kombine uygulanan aerobik, rezistans ve fleksibilte egzersiz programının kardiyovasküler hastalık risk faktörleri ile ilişkili egzersiz kapasitesi ve lipid profili değişimleri ile fleksibilite, vücut kompozisyonu ve glisemik kontrol üzerine etkilerini araştırmak amacıyla planlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Araştırmamıza 2'si kadın 4'ü erkek 6 olgu egzersiz grubunda, 5'i kadın 5'i erkek 10 olgu kontrol grubunda olmak üzere 16 yeni diyabet tanısı almış tip 2 diyabetik birey katılmıştır. Egzersiz grubu 12 hafta süresince egzersiz programına devam etmişlerdir. Olguların vücut kompozisyonu Inbody 720 marka cihaz ile empedans yöntemine göre değerlendirilmiştir. Fleksibilite ölçümlerinde otur ? uzan testi ve gövde lateral fleksiyon testi kullanılmıştır. Aerobik kapasite Astrand bisiklet ergometresi testi ile belirlenmiştir. Egzersiz testi sırasında olguların kan basıncı ve kalp hızı değerleri ölçülmüştür. Lipid profili, açlık-tokluk kan glükozu ve HgA1c biyokimyasal laboratuar testleriyle ölçülmüştür. Olgular egzersiz öncesi ve sonrası grup içi ile egzersiz ve kontrol grubu arasında gruplar arası olarak karşılaştırılmıştır. İstatistiksel analizlerde SPSS 15.0 Programı kullanılmıştır.Bulgular: Egzersiz grubundaki olguların yaş ortalaması 55.16 ± 8.10 yıl, Kontrol grubundaki tip 2 diyabetli olguların ortalama yaşları 57.80 ± 10.06 yıl'dır. Olguların demografik özellikleri açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı derecede fark yoktur.(p > 0.05) Olgular grup içi değerlendirildiğinde Vücut yağ yüzdesinde azalma, otur ? uzan testi ve aerobik kapasitede artma yönünde egzersiz sonrasında istatistiksel olarak anlamlı derecede fark bulunmuştur (p < 0.05). Trigliserid kolesterol ve tokluk kan glükozu egzersiz sonrasında istatistiksel olarak anlamlı derece azalma gösterirken (p < 0.05) , HDL, LDL ve total kolesterol değerlerinde bir değişiklik bulunmamıştır (p > 0.05). Olgular gruplar arası değerlendirildiğinde ise egzersiz grubuyla kontrol grubu arasında yalnızca egzersiz sonrası açlık kan glukozu ve HgA1c değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı derecede fark bulunmuştur (p < 0.05).Sonuç: 12 haftalık kombine egzersiz programının, egzersiz kapasitesinin ve fleksibilitenin artmasında, vücut yağ oranı kontrolünde, kardiyovasküler hastalık riski azaltarak uygun glisemik kontrolün sağlanmasında insülin rezistansı etkilerinden bağımsız olarak tip 2 diyabetik hastalar için etkin bir egzersiz programı olduğu sonucuna varılmıştır.