Tip 2 diyabetli hastalarda sanal gerçeklik ve buz uygulamasının kendi kendine enjeksiyon korkusu, ağrı ve kaygı düzeyi üzerine etkisi

Amaç: Araştırma, Tip 2 diyabetli hastalarda sanal gerçeklik ve buz uygulamasının kendi kendine enjeksiyon korkusu, ağrı ve kaygı düzeyi üzerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve metot: Araştırma randomize kontrollü deneysel model olarak yapıldı. Araştırmanın evrenini, insülin enjeksiyonu yapan ve kan şekeri takibi olan Tip 2 yetişkin diyabet hastaları oluşturdu. Araştırmanın örneklemini, 53'ü sanal gerçeklik grubuna, 53'ü buz grubuna ve 53'ü kontrol grubuna dahil olmak üzere 159 hasta oluşturdu. Verilerin toplanmasında Katılımcı Tanıtım Formu, Diyabetlilerde Kendi Kendine Enjeksiyon ve Test Yapma Korkusu Sorgulama Formu, Durumluk Kaygı Ölçeği ve Görsel Analog Skala kullanıldı. Veriler, haftanın arka arkaya 2 gününde toplam 4 izlem olmak üzere toplandı. Kendi kendine enjeksiyon ve test yapmadan önce sanal gerçeklik grubundaki hastalara motivasyonel videolar izletildi, buz grubundaki hastalara ise buz uygulaması yapıldı. Bulgular: Araştırmada Sanal gerçeklik ve buz grubundaki hastaların uygulama sonrası kendi kendine test yapma korku ve ağrı düzeylerinin kontrol grubuna göre (p<0.001), sanal gerçeklik uygulanan hastaların ise kaygı düzeylerinin, buz ve kontrol grubuna göre (p<0.001) anlamlı düzeyde daha düşük olduğu bulundu. Sonuç: Araştırma sonucunda, sanal gerçeklik uygulamasının kendi kendine test yapma korkusu, kaygı ve ağrı üzerinde, buz uygulamasının ise kendi kendine test yapma korkusu ve ağrı üzerinde etkili olduğu saptandı. Diyabetli hastaların kendi kendine enjeksiyon ve test yapma korku, kaygı ve ağrı yönetiminde sanal gerçeklik ve buz uygulamaları gibi non-farmakolojik yöntemlerin kullanılması önerilebilir.