Türk Ceza Kanununa göre aile içinde küçüğü terbiye yetki sınırlarının aşılmasının müeyyideleri

Aile, toplumun temelini oluşturmaktadır. Toplum, ailelerin bir araya gelmesiyle oluşmuştur. Ekonomik, psikolojik ve sosyal yönden sağlıklı olan aileler, toplumun da daha sağlıklı olmasını sağlamaktadır. Ailenin sarsılması, toplumda bir yapısal bozukluğa ve huzursuzluğa neden olacaktır. Toplumun huzuru ve refahı ile ailenin mutluluğu doğru orantılı bir biçimde ilerlemektedir. Ailenin en önemli görevlerinden birisi, çocuklarının sosyal yönden uyumsuz bireyler olmalarının önüne geçmektir. Ebeveynlerinin, bu amaç doğrultusunda çocukları üzerinde kullanabilecekleri tedip yetkisi bulunmaktadır. Terbiye yetkisi olarak da adlandırılan bu kavram, bir hukuka uygunluk nedeni olarak görülmekte ve görevin ifa edilmesiyle ilişkilendirilmektedir. Terbiye yetkisinin kötüye kullanılması ise kanunda suç olarak öngörülmüştür. Kanuna göre terbiye yetkisi kullanılırken yetkinin üzerinde kullanıldığı kişinin sağlığına zarar verilmemeli, onun özgürlüğünü ve onurunu tehdit edici yaklaşımlardan uzak durulmalıdır. Terbiye yetkisinin kötüye kullanılmasının bir suç olarak kabul edilmesinde, bireyin hayatını dış tehditlere karşı koruma altına alma isteği etkili olmuştur. Bu çalışmanın amacı, Türk Ceza Kanununa göre aile içinde küçüğü terbiye yetki sınırlarının aşılmasının müeyyidelerini ortaya koymaktır. Bu kapsamda çalışma iki bölümde tamamlanmıştır. Birinci bölümde, aile ve aile içi şiddete yer verilmiş; ikinci bölümde ise çocuk ve terbiye yetkisinin kötüye kullanılması suçu ele alınmıştır.