Türkiye'de sosyal dışlanma ve dezavantajlı gruplar: Engelliler üzerine tanımlayıcı bir çalışma

Tanımı, yapana, yapıldığı yere ve esas alınan kriterlere göre değişmekle birlikte yoksulluk; tarih boyunca insanlığın mücadele ettiği bir olgu olarak politika yapıcıların odak noktalarından biri olmuştur. Yoksullukla bağlantılı bir kavram olan sosyal dışlanma ise bireyin toplumla bütünleşmesini sağlayan sosyal, ekonomik ve siyasi sistemlerin tümünden, kısmen ya da tamamen dışlanmasını ifade eden dinamik bir süreçtir. Toplumsal uyuşma ve kaynaşma karşısında tehdit olarak nitelendirilebilecek sosyal dışlanmayla yüz yüze olan grupların başında engelliler gelmektedir. Bu tez çalışmasının amacı; Türkiye'de sosyal dışlanmaya maruz kalan engellilerin yoksulluk ve sosyal içermeye yönelik politikalardan beklentilerinin ortaya konulması ve bu kapsamda mevcut politikaların yeterliliğinin değerlendirilmesidir. Birinci bölümde yoksulluk ve sosyal dışlanma terimleri kavramsal çerçevede irdelendikten sonra ikinci bölümde; yoksulluk, sosyal dışlanma ve sosyal yardımlar ilişkisine ilişkin yazın aktarılmakta ve Türkiye'de sosyal devlet algısı ile sosyal içerme politikalarının boyutları ortaya konulmaktadır. Üçüncü ve dördüncü bölümlerde, TÜİK tarafından gerçekleştirilen Türkiye Özürlüler Araştırması ile Özürlülerin Sorun ve Beklentileri Araştırması kapsamındaki veriler kullanılarak Türkiye'de engelli dışlanmasının profili tanımlayıcı analizlerle değerlendirilmekte ve bu çerçevede etkin politika önerileri sunulmaktadır.