Uluslararası Hukuk bağlamında nükleer santrallerin siber güvenliği

Bu çalışmada, Aristoteles'e kadar mazhar olan maddenin en küçük yapı taşı olan 'atom'dan nükleer enerjinin ilk kullanım alanlarına, nükleer enerjinin diğer enerji kaynaklarındaki yerinden uluslararası hukukta ne anlama geldiğine; insani ve askeri kullanım amaçlarından temel ilkelerine kadarki süreç bütünsel bir yaklaşımla irdelenmiştir. Nükleer enerjinin kullanım sahaları, günümüzde hangi amaçlarla kullanıldığı, dünyadaki toplam nükleer santral ünitesi ve neden önemli olduğu mukayeseli bir şekilde izah edilmeye çalışılmıştır. Uluslararası kamuoyu nezdinde nükleer enerjinin ucuz olması ve karbon salınımın olmaması bir avantaj olarak görülürken, nükleer santrallerin emniyet ve güvenliği noktasında ciddi kaygılar ortaya çıkmıştır. Bu kaygıların başında, son zamanlarda gelişen teknolojiyle birlikte terör örgütlerinin daha kırılgan ve büyük facialara yol açabilecek nükleer santraller gibi hedeflere yönelme eğilimleri gelmektedir. Nükleer santrallerin güvenliği ve barışçıl amaçlarla kullanılması yönünde UAEA, BM ve UAD gibi önemli uluslararası kuruluşlar Paris Sözleşmesi, Viyana Sözleşmesi ve NPT gibi hem bağlayıcı hem de tavsiye niteliğinde çalışmalar yürütmüşlerdir. Nükleer santrallerin siber güvenliği ise son zamanlarda gittikçe önem kazanmaktadır ve uluslararası hukukun tam anlamıyla yasal çerçeve oluşturamadığı bir sahadır. Bu durum da uluslararası camiada, bu boşluğu doldurmak üzere yeni hukuki düzenlemeler gerçekleştirmeye sebebiyet vermiştir. Üç bölümden oluşan bu çalışmada, nükleer enerjinin gelişimi, uluslararası hukuki esasları ve nükleer santrallerin siber güvenliği konularını irdeleyerek, bu konu hakkında bir hipotez geliştirilmeye çalışılacaktır. Anahtar Kelimeler: Nükleer Enerji, Nükleer Santraller, Nükleer Hukuk, NPT, Viyana Sözleşmesi, Paris Sözleşmesi, Siber Güvenlik, Nükleer Güvenlik