Uzun segment omurga cerrahisinde aşamalı exposure ve enstrumantasyon ile aşamasız exposure ve enstrumantasyonun hemodinami ve kan ihtiyacı açısından prospektif randomize olarak karşılaştırılması

Giriş ve Amaç: Bu çalışmanın amacı; Dicle Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji kliniğimize başvuran ve uzun segment omurga cerrahisinde kullanılan cerrahi tekniklerin, hastaların hemodinamik durumu ve kan ihtiyacı üzerindeki etkilerini incelemek, cerrahi operasyonların sonuçlarını optimize etmek için kritik öneme sahiptir. Farklı cerrahi tekniklerin bu parametreler üzerindeki etkilerini anlamak, hasta güvenliği ve cerrahi etkinlik açısından önemli bir rol oynar. Bu çalışma, aşamalı exposure ve enstrümantasyon yöntemlerinin hemodinamik etkiler ve kan ihtiyacı açısından aşamasız yöntemlerle karşılaştırıldığı prospektif randomize bir araştırma yapmayı hedeflemektedir. Araştırmanın amacı, bu iki cerrahi yaklaşımın etkilerini objektif bir şekilde değerlendirerek, cerrahi sürecin güvenliğini ve etkinliğini artırmaya yönelik veri sağlamaktır. Materyal ve Metod: Çalışma, 01 Ocak 2024- 16 Ekim 2024 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'nde uzun segment omurga cerrahisi geçiren 60 hasta üzerinde, prospektif randomize bir tasarımla gerçekleştirilmiştir. Hastalar iki gruba ayrılmıştır: Yöntem 1 (aşamalı exposure ve enstrümantasyon) ve Yöntem 2 (aşamasız exposure ve enstrümantasyon). Her iki gruptaki hastaların ameliyat öncesi, ameliyat sırasında ve ameliyat sonrası hemodinamik parametreleri, kan hematokrit (hct) değerleri ve kan transfüzyonu gereksinimleri karşılaştırılmıştır. Bulgular: Yöntem 1 ile ameliyat edilen hastalarda, ameliyat süresinin daha kısa olduğu (p=0,000) ve ameliyat sonrası hct değerlerinin daha stabil kaldığı gözlenmiştir. Yöntem 2'deki hastalarda daha fazla intraoperatif kan kaybı olduğu ve drenlerden daha fazla kan toplandığı tespit edilmiştir (p=0,000). Ayrıca, Yöntem 2'de ameliyat sonrası kan transfüzyonu ihtiyacının daha fazla olduğu saptanmıştır (p=0,000). Yöntem 1'deki hastalar, postoperatif dönemde daha az kan kaybı yaşamış ve hemodinamik olarak daha stabil kalmıştır. Sonuç: Aşamalı exposure ve enstrümantasyon yöntemi, uzun segment omurga cerrahisinde daha kısa ameliyat süresi, daha az kan kaybı ve daha düşük kan transfüzyonu gereksinimi ile hasta güvenliği açısından daha avantajlı bir yöntem olarak bulunmuştur. Bu yöntem, postoperatif iyileşme sürecini iyileştirmekte ve komplikasyon riskini azaltmaktadır. Bu nedenle, uzun segment omurga cerrahisinde aşamalı cerrahi tekniklerin tercih edilmesi önerilmektedir. Bu özet, çalışmanın amacı, yöntemleri, bulguları ve sonuçları hakkında kısa ama kapsamlı bir bilgi sunar. Geniş bir okuyucu kitlesinin çalışmanın temel sonuçlarını hızlıca anlayabilmesi için gerekli olan tüm önemli noktaları içerir. Anahtar Kelimeler: Kanama, Cerrahi, Vertebra, Aşamalı, Aşamasız, Exposure