
11
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Sensitivity and specificity of the multi-channel CW-fNIRS for medical purposes
In last decades, optical imaging technology has been rapidly developed and become much popular for scientific researches. Its safe, non-invasive and portable design easily integrates fNIRS to different research areas and makes it much preferable especially for brain researchers. Since fNIRS sensitively scan neurobiological changes in the PFC during neurological and psychiatric disorders, many studies benefits from the convenience of fNIRS to extend the understanding about these disorders. This study aims to present reflections of different PFC related disorders which are schizophrenia, migraine and attention deficit & hyperactivity disorder (ADHD) on fNIRS measurements and to reveal their differences from control group via advanced signal processing application. For this purpose, collected fNIRS measurements during cognitive task were preprocessed to remove artifacts and prepared for further analysis. Pre-processed signal sets were used to create feature set for each subject with the assistance of independent component analysis. Then these feature sets were investigated by clustering algorithm to observe discrimination of experimental groups and performance of the system was reported. In some cases, proposed system presents success rates up to 82% for migraine group, 92% for schzophrenia group and 95% ADHD group.
Biyobozunur nanofiberlerin biyokimyasal modfikasyonu
Providing the cells from conventional sources have many disadvantages like; difficulty of finding a suitable donor, rejection of the tissue by the body and immune system related problems. In this context, in order to fabricate desired tissue cultures, many efforts are going on development of various cell scaffold materials, surfaces and biochemicals. Although our knowledge on this subject increases in time, more studies are needed to be done. In the purpose of this thesis, histidine and fetuin immobilized Poly-$\epsilon$-caprolactone (PCL) membranes and nanofiber meshes were prepared to enhance biocompatibility. PCL nanofiber meshes were produced via electrospinning and PCL membranes by solvent casting method. For the surface modification in the first step, hexamethylenediamine (HMDA) was used to introduce amino groups onto the PCL surfaces. Histidine, and fetuin immobilization on amino groups of the surface carried out by using cyanamide and N-hydroxysuccinimide (NHS). Fourier Transform Infrared Spectroscopy (FTIR), X-ray Photoelectron Spectroscopy (XPS) and Scanning Electron Microscopy (SEM) were used for the characterization of modifications. The effects of surface modification on cell proliferation were studied by using L929 fibroblast-like cells. MTT assay and cell cultures studies have shown that histidine modified PCL nanofiber meshes have shown higher cell proliferation percentage than histidine modified PCL membranes and control groups within increasing histidine content. According to the results it was shown that PCL biocompatibility can be enhanced with such simple amino acid histidine and it is possible to use these surfaces in many different tissue engineering applications.
Vision transformer supportedkolmogorov-arnold networks for survivalprediction in lung cancer patients
Lung cancer is one of the most common and deadly forms of cancer worldwide, influenced by environmental factors, lifestyle choices, and genetics. It is crucial to find new ways to predict survival outcomes for lung cancer patients in cancer research. The use of pathological whole slide images and omic data with deep learning techniques represents a significant advancement in this field. These methods improve survival estimation and provide more personalized treatments. However, these techniques often struggle to capture the complexity of histological and tabular features, leading to poor performance in many survival prediction applications. In this project, we aimed to enhance survival predictions for lung cancer patients by employing the latest deep-learning methods and novel approaches. By using publicly accessible datasets, leveraging clinical data along with omic data, advanced vision models, and a novel Kolmogorov-Arnold network for processing tabular data, we have showcased the superior capabilities of our proposed method in estimating the survival of lung cancer patients.
Development of a modular software platform for digital x-ray systems
Health centers require full-body X-ray imaging in their busy trauma departments. Full-body X-ray scans are required for bone examinations such as diagnosis of osteoarthritis and degenerative changes in the lumbar spine. The most preferred solution is to take digital X-ray images and then to stitch them together via a dedicated software. This approach has limitations concerning imaging time, costs, applied dose, and image quality. An alternate solution that optimizes all these factors for full-body imaging is possible. This device employs Time Delay Integration (TDI) X-ray detector, a new digital X-ray sensor design, with higher resolution and sensitivity in comparison to conventional flat-panel detectors. This thesis introduces a software platform to build customizable X-ray scanners and its first implementation in a device with TDI detector. The software solution for TDI based full-body scanning involves novel ideas and approaches which improve the device performance in terms of the applied dose, quantitative image quality, and applicability in comparison to current available solutions. Although the software solution is implemented first for specific TDI scanner, the mentality behind the platform is to provide a solution for all kinds of X-ray machines. The software platform is a uni ed extensible architecture for any kind of X-ray machine.
Tıbbi biyomedikal malzeme kullanılan hastalarda SF36 ölçeği ile yaşam kalitesnin değerlendirilmesi
Bu araştırma, SF-36 ölçeği kullanılarak bireylerin yaşam kalitesini belirleyen fiziksel, mental ve sosyal sağlık durumlarını değerlendirmeyi amaçlamıştır. Araştırma, katılımcıların demografik özellikleri ile SF-36 alt boyutlarındaki skorlar arasındaki ilişkileri incelemiştir. Araştırmanın evrenini Malatya Turgut Özal Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi ile Kuluncak Şehit Mehmet Ali Şekerci Devlet Hastanesi'nde tedavi gören 18-65 yaş arası, herhangi bir ruhsal hastalığı bulunmayan 300 gönüllü hasta oluşturmuştur. Veriler, yüz yüze anket yöntemiyle Katılımcı Bilgi Formu ve SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Çalışma, beş farklı hasta grubunu (Nefroloji/Üroloji, Kardiyoloji/KVC, Ortopedi, Nöroşirurji, Göz Hastalıkları) kapsamaktadır. Analizler SPSS 25.0 programı kullanılarak gerçekleştirilmiş; normallik testleri, t testleri ve ANOVA ile veriler değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, hastaların yaşam kalitesi ölçeği alt boyutlarından "Enerji/Canlılık", cinsiyet ve muayene sıklığı gibi değişkenlere göre anlamlı farklılık göstermektedir (p<0.05). Ayrıca, tedavisi hakkında bilgi sahibi olan bireylerde "Fiziksel Fonksiyon" ve "Genel Sağlık" düzeyleri anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur. Diğer sosyo-demografik değişkenlerin (yaş, eğitim durumu, biyomedikal malzeme kullanım süresi vb.) yaşam kalitesi üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Bu çalışma, biyomedikal cihaz kullanan bireylerin yaşam kalitesini etkileyen çeşitli faktörleri ortaya koyarak, sağlık hizmetlerinin kişiselleştirilmesi ve hasta eğitimi konularında önemli ipuçları sunmaktadır.
Proof-of-principle of ed-DBS (experience-driven deep brain stimulation) in the hemiparkinson rat model
Parkinson's Disease (PD) is a neurodegenerative disease characterized by the progressive loss of dopamine (DA) neurons in the substantia nigra (SN). The loss of DA leads to debilitating motor symptoms, such as tremors, rigidity, and bradykinesia. Deep brain stimulation (DBS) is considered state-of-the-art in the treatment of motor symptoms in advanced PD. The standard practice is to stimulate the subthalamic nucleus (STN) or internal globus pallidus (GPi) continuously via surgically implanted electrodes. However, continuous administration of DBS conflicts with the firing patterns of nigrostriatal DA neurons because these neurons generate rapid phasic DAergic signals in response to specific experiences, such as the presentation of a reward-predicting stimulus (S) or an unexpected reward (S*). This conflict may be one of the reasons for only moderate treatment efficacy of DBS. In our Boğaziçi University Scientific Research Projects (BAP) project, we hypothesize that treatment outcomes are enhanced if DBS is given acutely, in an experience dependent (ed) fashion that is tailored to specific experiences of the subject, involving S-S* contingencies (Experience-driven (ed)-DBS to improve motor symptoms in the hemiparkinson rat model under grant number 15981). Towards a test of this hypothesis, we will a) integrate DBS with operant conditioning in which experiences can be completely controlled, and b) determine the value of ed-DBS for the brain. In this thesis, we took initial steps towards achieving these aims. Specifically, we integrated the operant setup with DBS and tested the viability of our methods with two rats, one hemiparkinson rat and one control. In this thesis work, we report data which show support for the success of our behavioral training procedures, surgical approach, and integration of a conditioned inhibition procedure with ed-DBS. Keywords: Variable Interval Schedule, Discrimination Learning, Hemiparkinson Rat, 6-Hydroxydopamine, Apomorphine-Induced Rotation
Nöroblastom hücreleri ve mikroçevre çalışmaları için mikroakışkan çip tasarımının optimizasyonu
Bir nöronun her bir yapısal parçasını araştırmak, sinir sisteminin karmaşık mekanizmasını açıklamak için çok önemlidir. Aksonların hücre gövdelerinden izole edilmesi; sinaps oluşumu, aksonal hasar ve rejenerasyon mekanizmalarının ve nöron lar ile mikroçevreleri arasındaki etkileşimin anlaşılmasında önemli bir rol oynar. Çok bölmeli mikroakışkan çipler, akson izolasyonu için kullanılan en gelişmiş sistemlerden biridir. Bu tezde, fotorezist çeşitleri ve UV maruziyet dozları değiştirilerek mikroakışkan çip üretiminin optimizasyonu sağlanmış ve bu değişkenlerin mikro oluk genişliği üz erindeki etkileri incelenmiştir. Bu amaçla, SU-8 3005, SU-8 3050 SU-8 2005 ve SU 8 2050 negatif fotoresistler kullanılarak iki-adımlı fotolitografi işlemleri gerçekleştir ilmiştir. Aksonları izole etmek için optimum mikro oluk genişliği (7.3 µm), SU-8 3005 kullanılarak ve 21 mW/cm2 gücünde 3 saniye UV maruziyeti uygulanarak elde edilmiştir. Temizoda koşulları dışında çalışan farklı bir maske hizalama sistemi de kullanılarak benzer mikro oluk genişliği (7.7 µm) elde edilmiş ve mikroakışkan çip üre tim maliyetini düşürmesi açısından umut verici olarak değerlendirilmiştir. SH-SY5Y nöroblastom hücreleri, filtrelenmiş mikropipet uçları ve 8 mm genişliğinde rezervuar lar aracılığıyla farklı mikro oluk geometrilerine (4.4×10.2 µm, 4.4×7.3µm ve 4×7.7 µm) sahip mikroakışkan çiplere ekilmiştir. İkinci ekim yöntemi uygulanabilirlik ve sürdürülebilirlik açısından daha verimli bulunmuştur. Her iki hücre kültürü yönte minde de 4.4×10.2 µm geometrisinin hücre göçüne izin verdiği, diğer iki geometrinin ise akson izolasyonu sağladığı görülmüştür. Sonuç olarak, optimize edilen mikroakışkan çipler ve hücre kültürü yöntemlerinin; nörit uzamasını, SH-SY5Y hücrelerinin farklılaş masını ve mikro çevreleri ile etkileşimlerini araştırmak için uygun olduğu görülmüştür. Anahtar Sözcükler:Akson izolasyonu, mikroakışkan nöron çip optimizasyonu, fotoli tograf
Canlı dokuya doğrudan uygulanabilir medikal plazma cihazı üretimi ve bakteriler üzerine etkisinin araştırılması : İlk yerli prototip tasarımı
Bazı hasta gruplarında görülen enfeksiyonların temel etkenleri bakteriler, virüsler ve mantarlardır. Günümüzde ilaç tedavisine yanıt vermeyen bazı enfeksiyona neden olan bakterilerin inaktivasyonu için farklı tedavi arayışlarına gidilmiştir. Maddenin plazma hali maddenin gaz halinin güçlü bir elektrik alana maruz kalması sonucunda kısmen iyonize gaz, son derece reaktif iyon ve elektron karışımı, nötr atomlar, elektrik alanları, reaktif moleküller, uyarılmış türler ve UV radyasyonu içeren bir karışım olarak tanımlanmaktadır. Son yıllarda yapılan çalışmalar doğrultusunda maddenin plazma halinin birçok farklı endüstride kullanılmasını sağlamıştır. Plazma teknolojisinin tıp alanında kullanılmasıyla medikal plazma kavramı öne çıkmaktadır. Medikal plazmaların tıp alanında uygulamaları ağırlıklı olarak soğuk atmosferik basınçlı plazma olarak yapılan uygulamalardır. Medikal alanda kullanılan soğuk plazmalar daha çok canlı doku üzerinde bulunan bakterilerin inaktivasyonunu sağlamak amacıyla kullanılabilmektedir. Bu tez çalışması kapsamında direkt süspansiyon ortamına veya canlı doku üzerinde uygulanabilir nitelikte medikal plazma cihazı tasarımı ve üretimi yapılandırılmıştır. Yapılandırılan sistem dolaylı medikal plazma sistemidir. Bu cihaz yapılandırılması ile in vitro ortamda bakteri inaktivasyonu sağlamak amaçlanmıştır. Medikal plazma cihazı olarak adlandırılan bu sistem ile öncelikle elektronik ve mekanik tasarım belirleme işlemleri gerçekleştirilerek, bu süreci takiben sistem test çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma ile ülkemizde doku veya hücre üzerine uygulanacak olan soğuk atmosferik basınçlı plazma cihazı, ilk yerli prototip olarak üretimi tamamlanmıştır. Medikal plazma cihaz prototipi yapılandırılması ile dirençli mikroorganizmalar olan bakteriler üzerine oluşturulacak olan inaktive edici etki göstermek amaçlanmıştır. Bu doğrultuda Başkent Üniversitesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı'na ait laboratuvar ortamında in vitro olarak bakteri test protokolleri tamamlanarak, kültür ortamında bakteri inaktivasyonu sağlanmıştır. Bakteri test çalışmalarından sonra üretilen sistemin işlevselliği hakkında veri elde etmek amacıyla Başkent Üniversitesi Endüstri Mühendisliği Bölümü ile istatistiksel çalışmalar yapılmıştır. Bu bağlamda, sistemin çalışması sırasında belirlenen parametrelerin ilgili seviyelerinde bakteri inaktivasyonun sağlandığı belirlenmiştir. Böylece optimum çalışma koşulları belirlenmiştir.
Hipoterapi için kinematik analize dayalı 3 boyutlu modelleme ve simulasyon
Bu tez çalışmasında anotomisi insan anatomisine benzeyen atların doğal yürüyüşlerinin (Normal, Kenter ve Tırıs), Kinovea ortamında görüntü işleme teknikleri ile kinematik analizlerinin belirlenip Solidworks ortamında 3B katı modelleri çıkartılmıştır. Çıkarılan katı modellere hareket yeteneğinin kazandırılması Matlab-SimMechanic platformunda hazırlanmış olan simülasyon yazılımı ile sağlanmıştır. Görüntü işleme ve simülasyon sonucunda elde edilen bulgular kıyaslanarak hareketlerin geliştirilen bir sisteme aktarma başarımı değerlendirilmiştir. Ulusal ve uluslararası yapılan literatür çalışmalarında katı modellerin modellenmesi, simülasyonu ve analizinin bilgisayar destekli ortamlarda gerçekleştirildiği gözlemlenmiştir. Geliştirilen katı modellerin biyomimetik analizleri için Matlab-SimMechnics aracı literatürde tercih edilmiş ve sistemlerin kontrolü sağlamak için kinematik analizler yapılmıştır. Geliştirilen sistemlerin performans değerlendirilmesi için görüntü analizi yöntemi kullanılmıştır. Ancak bu çalışmalarda biyomimetik analizlerinin başarım oranları verilmediği gibi matematiksel denklemleri de belirtilmemektedir. Bu çalışmada tasarım ve yapım aşaması maliyetli olan biyomimetik sistemleri, fiziksel olarak gerçekleştirmeden önce denenmesine olanak sağlayan bir sistemin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Biyomimetik analizlerinin Matlab ortamında matematiksel denklemleri çıkarıldıktan gerçek sistemde denenmiş ve başarım oranları hesaplanmıştır. Geliştirilen sistem ile eklem açıları, doğru konuma ulaşma becerileri ve hareket yapabilme yeteneğini analiz edilmiş olup hareketlerin gerçekleştirilmesi için gereken matematiksel denklemlerin nasıl çıkarılabileceği gösterilmiştir. Sonuç olarak, geliştirilen sistemden edinen bilgiler formülize edilerek elde edilen denklemler ile farklı canlı gruplarının hareket analizi, simülasyonu ve kontrolü için bir tasarım süreç modeli sunulmuştur.
Kendini iyileştirebilen biyopolimer katkılı hidrojel esaslı yara örtüsü malzemesi geliştirilmesi
Yara örtüleri genel olarak yaradan kaynaklanan istenmeyen etkileri azaltmak ve yara iyileşmesini desteklemek için gereklidir. Etkili bir yara bakımının sağlanması açısından yara örtüsü malzemesi seçimi çok önemlidir. Yara örtüsü malzemesinin en iyi tasarımı, yara örtüsü malzemesinin yarayı hızlı iyileştirmesi, yara iyileşmesi için gerekli olan en iyi koşulları sağlaması, nemli ortamı koruması, şişme özelliklerinin iyi olması ve antibakteriyel özelliklerinin iyi olması ile gerçekleşebilir. Hidrojel malzemelerin elastik yapıya sahip olması ve yumuşak özellikte bulunması yaranın iyileşmesinden sonra herhangi bir zarar görmeden kolay bir şekilde uygulanmasına ve çıkarılabilmesine olanak sağlar. Ayrıca hidrojeller çok çeşitli yaraların tedavisinde kullanılabilecek yara örtüsü malzemesi geliştirilmesi için tercih edilebilir. Doku mühendisliği ve ilaç salım uygulamalarında da hidrojeller çok sık tercih edilmektedir. Polivinil alkol, suda çözünürlüğü, toksik olmaması, biyouyumlu olması ve çok iyi mekanik özelliklere sahip olması nedeni ile hidrojel hazırlamada çok sık kullanılan polimerlerden birisidir. Doğal polisakkaritlerden birisi olan kitosan ise sağlıklı yaşam formülasyonlarında sık olarak kullanılmaktadır. Kitosan, biyomedikalde en çok kullanılan polimerlerden birisi olarak karşımıza çıkar. Gliserol ise iyi bir plastikleştiricidir, geniş bir kullanım alanına sahiptir ve biyouyumluluk özelliğine sahiptir. Yapılan çalışmada polivinil alkol ve kitosan polimerleri kullanılarak hidrojel malzemeler hazırlanmıştır. Hazırlanan bu hidrojellerde ilaç, zeytin yaprağı ekstraktı ve borik asit katkı maddesine bağlı olarak yara iyileşmesinde önemli olabilecek bazı karakteristik özellikleri ile kendi kendini iyileştirme özelliklerindeki değişimler incelenmiştir. Polivinil alkol, kitosan ve gliserol ile oluşturulan hidrojellerle aynı formülasyona sahip olan ancak içerisine katkı maddesi ilave edilen hidrojellerin özellikleri birbirleri ile karşılaştırılmıştır. Üretilen hidrojellerin antibakteriyel özelliğe katkısı, şişme özellikleri, su tutma özellikleri, kendi kendini iyileştirme özellikleri, temas açısı özellikleri, ilaç salımı, FTIR analizleri ve SEM analizleri yapılmıştır. Üretilen bütün hidrojel malzemelerde katkı maddelerinin hidrojel yapısını bozmadığı düşünülmektedir. Ayrıca katkı maddesi ilave edilen hidrojel malzemelerin saf hidrojel malzemelerden daha üstün özelliklere sahip olduğu düşünülmektedir. Katkı maddesi ve ilaç ilave edilen hidrojel yara örtüsü malzemelerinin, yara örtüsü kullanımı açısından kapsamlı araştırmalar için potansiyel göstereceği düşünülmektedir.
Dondurarak kurutma ve çözücü döküm-parçacık uzaklaştırma tekniği ile PCL bazlı doku iskelesinin karakterizasyonu
Doku hasarı ve doku kaybı milyonlarca insanın yaşadığı sorunlardan biridir. Yaşanılan doku hasarını ve doku kaybını onarma ve yenileme potansiyeline sahip iki farklı yöntem kullanılarak bir doku iskelesinde olması gereken optimum özelliklere sahip iki farklı doku iskelesi geliştirilmesi öngörülmüştür. İlk yöntem olan dondurarak kurutma ile üretilen doku iskelelerinin istenilen iskele özellikleri sağlaması ve çift katmanlı olması amaçlanmıştır. İkinci yöntem olan çözücü döküm ve parçacık uzaklaştırma yöntemi ile üretilen doku iskelelerinin ise istenilen iskele özellikleri sağlaması ve ilaç salınımı yapılması amaçlanmıştır. Doku hasarını ve doku kaybını iyileştirmek için biyolojik olarak parçalanabilen doku iskeleleri üretilmesi amaçlanmıştır. İskelelerin üretiminde ana malzeme olarak polikaprolakton (PCL) tercih edilmiştir. PCL doku oluşumu için biyouyumlu ve biyobozunur bir polimerdir. Dondurarak kurutma yönteminde PCL'nin yapısına destek olabilmesi için Kitosan (CHI) yardımcı polimer olarak tercih edilmiştir. Oluşan bu yapıya destek sağlamak ve çift katmanlı bir yapı oluşturması için farklı oranlarda karbon nanotüp (CNT) eklenmiştir. Çözücü olarak asetik asit (AA) tercih edilmiştir. Bu biyomalzemeler kullanılarak dört farklı çözelti hazırlanmıştır. Çözeltilere dondurarak kurutma (liyofilizasyon) yöntemi uygulanmıştır. Hazırlanan çözeltiler -20°C'de dondurulmuştur. Donmuş çözeltiler daha sonra liyofilizasyon işlemi için basıncın vakum pompasıyla düşürüldüğü liyofilizatöre yerleştirilmiştir ve -60°C'de on gün bekletilmiştir. Liyofilizatörden çıkan numuneler iki gün kurumaya bırakılmış ve kuruduktan sonra çift katmanlı doku iskelelerinin üretimi tamamlanmıştır. Üretilen çift katmanlı doku iskelelerinin gözenek yapılarını incelemek için SEM, organik ve inorganik bileşikleri karakterize etmek için FTIR, iskelelerin kimyasal yapılarını doğrulamak için XRD, iskele yüzeylerinin ıslanabilirliğinin kontrolü için temas açısı ve serbest yüzey enerjisi analizleri incelenmiştir. SEM ile yüzeylerin gözenekliliği belirlenmiştir. FTIR analizi ile malzemeler için karakteristik pikler görülmüştür. XRD ile PCL karakterize edilmiştir, temas açısı ve serbest yüzey enerjisi analizi ile iskelenin ıslanabilirliği ölçülmüştür. Temas açısı ölçümü ile iskelenin hidrofilik olduğu tespit edilmiştir. Literatür taramalarında doku iskeleleri dokuya yapışması için en az 40 mN/m yüzey enerjisine sahip olması gerektiği tespit edilmiştir. Serbest yüzey enerjileri 40 mN/m'nin üzerindedir. Analiz sonucunda başarılı bir şekilde çift katmanlı bir doku üretildiği tespit edilmiştir. İkinci çalışmada ise PCL'ye ek olarak Polietilen Glikol (PEG) kullanılmıştır ve çözeltiye farklı oranlarda Polilaktik Asit (PLA) eklenmiştir. Çözücü olarak bu polimerlerin ortak çözücüsü olan kloroform tercih edilmiştir. Farklı oranlarda polimerler ile dört farklı çözelti hazırlanmıştır. Hazırlanan bu çözeltilere çözücü döküm ve partikül uzaklaştırma yöntemi uygulanmıştır. Çözeltilere toplam 24 g tuz (NaCl) eklenmiş ve manyetik karıştırıcıda 15 dakika karıştırılmıştır. Çözeltiler, 24 saat boyunca bir çeker ocak içinde serbest bırakılmıştır. Daha sonra çözeltilere distile su ilave edilerek 60 saat suda bekletilmiştir. Çözeltilerin suda bekletilmesi NaCl ve PEG'i çözmek için tasarlanmıştır. Daha sonra sudan alınan numuneler iki gün boyunca havada kurutulmuştur ve dört farklı doku iskelesi üretimi tamamlanmıştır. Üretilen doku iskelelerinin gözenek yapılarını incelemek için SEM, organik ve inorganik bileşikleri karakterize etmek için FTIR, su tutma kapasiteleri için şişme analizi, iskele yüzeylerinin ıslanabilirliğinin kontrolü için temas açısı ve serbest yüzey enerjisi ve ilaç taşınmasını gözlemlemek için ilaç salınım analizi yapılmıştır. SEM analizinde iskelenin gözenekleri nanometre ve mikrometre boyutlarındadır. İskelelerdeki gözeneklilik NaCl porojenleri ve PEG ile sağlanmıştır ancak SEM görüntüleri incelendiğinde porojenlerin tamamının iskelelerden uzaklaştırılamadığı görülmüştür. FTIR spektrumunda bileşenlerin tüm karakteristik pikler görüldüğü gözlemlenmiştir. PCL oranı en yüksek doku iskelesinde en az su emme gözlenmiştir. Yapılan ölçümlerde 60. dakikadan sonra şişme oranında azalma meydana geldiği tespit edilmiştir. En iyi temas açısına sahip doku iskelesi ise %14PCL/PEG içeren doku iskelesidir. Literatür taramalarında doku iskeleleri dokuya yapışması için en az 40 mN/m yüzey enerjisine sahip olması gerektiği tespit edilmiştir. Dört doku iskelesi içinde ölçülen değer 40 mN/m'ye yakın değerler elde edilmiştir. Yapılan ilaç salınımı analizi sonucu çizilen doku iskelelerinin %DOX salınımı grafiğine bakıldığı zaman ilacın 1. saatten itibaren dört numune içinde salınım yaptığını 720. saatte %100'e ulaştığı gözlemlenmiştir. Doku iskelesinde kullanılan iki farklı yönteme bakıldığında dondurarak kurutma yöntemi ile üretilen iskele yapısının istenilen iskele yapısına daha yakın olduğu tespit edilmiştir. Çözücü döküm ve parçacık uzaklaştırma yönteminde PCL'nin yanında PLA'nın kullanılması üretilecek iskelenin hidrofobik özelliğini arttırmıştır. Bu tez çalışmasında hem malzeme açısından hem de yöntem açısından dondurarak kurutma yöntemi ile istenilen amaca en uygun doku iskelesi üretimi sağlanmıştır.